honderd minuten

Al meerdere keren deze herfst trok ik naar de brielmeersen
zoals ik in de zomer ook al deed, meerdere keren
en in de lente van dit jaar
en in elk seizoen van de voorbije jaren

Was er deze zoveelste keer in de herfst dan iets nieuws te zien?
iets noemenswaardig?
mwha, eigenlijk niet
ik zag alles al en toch weer niet

De bladeren van vorige herfst zijn weg,
de jonge eenden zijn groot geworden,
altijd is er iets anders die groeit en bloeit
 

Eigenlijk is er àltijd iets nieuws
en allemaal noemenswaardig
elk seizoen, elk jaar!

Na een onrustige nacht word ik veel te vroeg wakker
m'n hart bonst in m'n keel
Ik durf niet op te staan
en lig stil te luisteren
Zou hij hier nog zijn?
Ik hoor niks
Zou hij gisterenavond laat of deze nacht gekomen zijn
Ik weet het niet
De spanning is echt te snijden

Plots hoor ik gestommel
Ik sta op en piep voorzichtig door de deur
Mama is op en ook broer
ze staan in de gang te fluisteren
Ik ga bij hen staan
en kijk hen met vragende ogen aan
zou hij gekomen zijn?
Voorzichtig sluipen broer en ik
verborgen achter mama's kamerjas de trap naar beneden
Deur open, licht aan

Whaaaaw!!!

Ik sta versteld te kijken
Hij is echt geweest
De tafel staat vol
Voor broer een schilderskoffertje
en een leuk disneyboek om figuurtjes na te tekenen
twee mooie popjes voor mij
Snoep
Nog wat kleurboeken
en een gezelschapsspel

Vlug naar de garage gaan kijken
is de wortel weg, en het pintje?
Ja hoor het paard had honger
en de Sint dorst, of was het één van de Pieten

Terug naar de living
de tafel met allerlei moois bewonderen
ooooh zo mooi, oooh zo lekker
Vader komt kijken wat er aan de hand is zo vroeg op de ochtend

Waar gebeurd, ca 42 jaar geleden
Eerlijkheidshalve, het was wel Sint-Maarten in de streek waar ik woonde als kind en die kwam op 11 november


Prettige en gezellige sinterklaasdag

    
staan die van jou al klaar?

Stef Bos

Er was eens een familie ooievaar. Vader, moeder en zoon ooievaar.
Toen op een avond vader ooievaar niet thuis kwam voor het avondmaal
wachtten moeder en zoon geduldig maar vader kwam pas opdagen tegen zonsopgang.
 Nieuwsgierig vroeg zoon zijn vader waar hij de hele nacht was geweest.
“Ik heb een koppel heel gelukkig gemaakt vannacht” antwoordde vader ooievaar.

Er ging geen week voorbij of ook moeder ooievaar bleef een hele nacht weg.
Kleine zoon vroeg ook zijn moeder waar zij was geweest die nacht.
Zij antwoordde: “ik heb een koppel heel gelukkig gemaakt vannacht”. 
 

Een paar dagen daarna kwam zoontje ooievaar niet thuis voor het avondmaal.
Zijn ouders wachtten geduldig maar ook na zonsondergang kwam hun zoon niet thuis.
Ze werden ongerust en bleven de hele nacht op.
Tegen zonsopgang kwam zoon ooievaar aangevlogen.
Streng vroegen moeder en vader ooievaar waar hun zoon de hele nacht had uitgehangen.
Lachend antwoordde zoon:
“Ik heb een paar studenten de schrik van hun leven bezorgd!”

tekst bron: www

Barbra Streisand

De dromen in je slaap
Waar komen ze toch vandaan
De vreemdste verhalen vinden plaats
Ooit droomde ik dat ik aan het sterven was
Voelde zo het leven uit me weggaan
Enkel die laatste 'zucht' kwam niet

Nooit zie ik kleuren
zelfs geen zwart/wit
Nooit zie ik gezichten
en toch in m'n droom weet ik wie het zijn
Nooit hoor ik stemmen (gelukkig)
en toch wordt er soms heel wat 'gesjauweld' ;-)

Wat zijn dromen toch vreemd
Soms zijn er steeds terugkerende dromen
Ooit was ik een jaar intern in een school
en nu loop ik daar steeds verloren, vind m'n kamer niet terug
dat is nooit gebeurd, maar toch droom ik dat heel regelmatig
en altijd in hetzelfde gebouw, die totaal anders is dan de school

Dromenontleders, ga jullie gang
Vertel er mij alles over
Waar komen dromen toch vandaan

Misschien moet ik eens doen als de egel,
(vorig postje)
en opschrijven:

ik ben boos, 

        ik ben woest,

ik ben grimmig,

ik ben giftig

ik ben nijdig

ik ben koleirig

ik ben razend

mmm, het helpt niet

ik ben eigenlijk heel erg zelden boos
eerder
teleurgesteld, verdrietig,
verontwaardigd, beledigd, gekwetst,
beetje humeurig ;-)

emoties genoeg
maar boos, woest, razend,...
nee, dat vind ik zo moeilijk
ik kan het precies niet zelfs al heb ik er soms reden toe
Vreemd toch

Hij las zijn woorden en schudde zijn hoofd van verbazing.
Zo zo, dacht hij, nu ben ik dus boos. Wat eigenaardig! Hij probeerde heel precies te voelen wat hij voelde,
las zijn woorden nog een paar keer over en schudde zijn hoofd opnieuw.
Het is het raarste gevoel dat ik ooit heb gehad, dacht hij. Het lijkt nergens op.
Maar hij was wel blij dat hij nu eindelijk eens boos was.
Nu ben ik dus boos en blij, dacht hij. En ook nog verbaasd. Ik ben dus heel veel tegelijk.

Op dat moment stak de wind op en rukte het stuk schors uit zijn hand.
'Hola' riep de egel. 'Geef terug! Het is geen echte brief!'
Want hij wilde niet dat iemand las wat hij had geschreven.
Als ze weten dat ik boos ben... dacht hij, dan... dan...
Hij wist niet wat er dan zou gebeuren, maar het was vast iets verschrikkelijks.
De wind gierde en loeide en hoorde hem niet.
Hij dacht dat het stuk schors een echte brief was en sleepte hem mee, de lucht in.
Er stond niet in aan wie de brief gericht was en ook niet van wie hij afkomstig was.
De wind liet hem lange tijd rondvliegen, hoog boven het bos.
Ten slotte verscheurde hij hem en liet de snippers naar beneden dwarrelen.

De egel zat toen al verder na te denken, in de schemering, onder de rozenstruik.
Boos ben ik nu dus geweest, dacht hij.
Maar ben ik wel eens onvoorzichtig geweest? Hij kneep zijn ogen half dicht.
Misschien ben ik het nu wel... Misschien ben ik zelfs wel roekeloos nu.
De nacht viel en tevreden, wat hij het liefst was, rolde de egel zich op en dacht niet langer na.

uit Iedereen was er - Toon Tellegen

Sprakeloos was ik toen ik vorige week langs de leie wandelde
(tussen Deinze en Astene)
en dit bericht zag

Zonde toch

Achter het bladerengordijn hoor ik geritsel
even denk ik aan gegniffel

Wie o wie besluipt me hier
wie houdt me in het vizier

Ik gluur tussen bladeren
voel het bloed stromen door m'n aderen.

wrijf de mist uit m'n ogen
hou me licht gebogen

Maar geen schrik
het is geen stouterik
Daar komt lappenpoes aangeslopen
om met mij mee te lopen

Ik smelt voor deze knuffelpoes
het is een echte stoeipoes
bezeten van kopjes geven
en haartjes afgeven

Geert De Kockere

Dit snoepertje was alle overgebleven piknikken (niknaks of hoe je de letterkoekjes ook noemt) aan het opeten

De meeuwen wachten voor één keer geduldig op hun beurt

Karin Bloemen

Samen met de meeuwen dook ik even de mist in
in de hoop niet vermist te worden.

Grijs en herfstkleuren geven een mooi effect
Daarin heeft de natuur zeker niet gemist

En de pareltjes krijg je er extra bij

Paul De Leeuw