Naar de inhoud

samenwerking tussen oog en fototoestel

seniorennet.beseniorennet.be

grootouders

          

Photobucket


Memé overleed 5 jaar geleden op 98 jarige leeftijd


Photobucket


Grootouders spelen meestal een belangrijke rol in het leven van hun kleinkinderen.
En omgekeerd ook.
Ik luisterde graag naar hun verhalen van vroeger.
Verhalen uit een andere leven.


Ik heb het geluk gehad
van één memé heel lang
te mogen kennen.
Het is ook de memé
die mij het dierbaarst is
omdat ik de kans kreeg
haar écht te leren kennen.
Als jonge vrouw 'op de buiten'
die naar een stad kon verhuizen.
Die in de oorlog de voeten verzorgde
van de passerende vluchtelingen.
Een moeder die twee kinderen verloor.
Een vrouw die geen kwaad sprak
maar over iedereen iets goed kon zeggen.

Ik bezocht memé wekelijks
en had altijd al het gevoel dat ik
er bij zou zijn als ze overleed.
Ik stond (samen met m'n broer)
aan haar sterfbed met haar kinderen.

   Ze leefde altijd met iedereen mee en was steeds  
 geïnteresseerd in doen en laten
van haar nakomelingen.
Ze heeft heel even mogen beleven dat ze
 overovergrootmoeder werd

Pepé overleed in 1984
toen hij 79 jaar was.

Photobucket
  memé op haar 90e verjaardag

Photobucket


M'n andere memé overleed
toen ik 19 jaar was.
Ze was al meer dan 8 jaar dement
en wist helemaal niet meer wie ik was
ook haar zoon herkende ze niet meer
Ze zat enkel nog voor zich uit te staren
   en is stilletjes heengegaan op 82 jaar in 1981.   

Pepé was er al niet meer toen ik m'n
eerste communie deed,
hij overleed op 69 jaar in 1968
Veel weet ik niet meer van hem
Ik herinner mij wel nog dat hij mij
 'antjeparantje' noemde

Photobucket



Broer en ik hadden een extra paar grootouders.
Nu is dat gewoon
door de nieuw samengestelde gezinnen.

Ons derde grootouderpaar was een tante en nonkel
van mijn mama
De zus van de memé van 98 jaar.
Dit koppel had zelf geen kinderen.
Ze woonden in het toen heel verre Brussel.
Iedere zomervakantie kwamen ze 1 of 2 weken logeren.
Het was altijd feest als tantje en nonkel kwamen.
 s Morgens als nonkel al op was kroop ik bij tantje in bed.
Tantje overleed veel te vroeg op 67 jaar in 1969
Het was een schat van een warme vrouw
Nonkel overleed in 1981 op 79 jaar

Photobucket


wat kijken we toch overal zo ernstig
je zou niet zeggen dat we het met z'n allen zo goed en gezellig hadden
Ik vermoed dat de volgende seconde een brede glimlach volgde


Geschreven door fotorantje om 00:09

17 reacties op dit bericht

AmaZony14 november 2010 om 13:27

*

Herinneringen om te koesteren ; Iedereen keek inderdaad ernstig, maar op de foto gaan was in die tijd ook een heel speciaal gebeuren he... Nog maar es n bewijs hoe alles toch veranderd is he.....
Groetje,
AmaZony
ank10 november 2010 om 19:54
iedereen keek ernstig, maar op de foto gaan was dan ook een hel gebeuren!
magda5 november 2010 om 21:33

dag Antje,

zo ontroerend mooi ,en dat brengt niet alleen bij jou herinneringen naar boven maar ik denk bij ieder van ons die hier langskomt.Liefs
wim224 november 2010 om 21:47

***

Ooh, wat een mooi logje! Prachtig om dit zo allemaal tesamen te zien mét bijhorende fotootjes. Met veel aandacht bekeken en gelezen. Sommige feiten (en vooral leeftijden) was ik al wat vergeten. Groetjes :-)
Elisabeth3 november 2010 om 20:41

Mooie herinneringen

Deze herinneringen zijn om te koesteren.Ik heb mijn grootouders van twee kanten maar kort gekend omdat mijn ouders op latere leeftijg [ 37 en 41 jaar] getrouwd zijn .Ik heb dat altijd jammer gevonden .Ook alle ooms en tante's heb ik jammer genoeg te kort gekend .Maar gelukkig heb ik ook mooie herinneringen .Ik heb genoten van je mooie liefdevolle blog.
Joke3 november 2010 om 19:16

glimlach

van die glimlach ben ik wel zeker...
Hartstikkeleuk3 november 2010 om 19:00

x

Wat een prachtige herinneringen heb je aan je grootouders, fotorantje! Ik ben er helemaal ontroerd door geraakt. Dat jullie zo ernstig kijken komt vast omdat jullie tegen de zon in moesten kijken, denk je niet? :-)) Fijne avond en bedankt voor alweer een mooi logje.
Dreke3 november 2010 om 18:56
Mooi als je kan terugblikken op zo'n momenten en herinneringen kan ophalen met oude foto's.
Vanessa3 november 2010 om 17:41

mooi

Die foto's van vroeger, dat zijn speciale momenten. Al die herinneringen....
grtjs
joo3 november 2010 om 17:25

*

mooi zoals je je herinneringen in een druppel weet te vangen
ada3 november 2010 om 16:57

mooie

herinneringen An. Ik kan me ook nog herinneren dat als je vroeger op de foto ging dat een ernstige zaak was. Zodra de foto eenmaal genomen was kon keek weer 'gewoon' en was je 'blij' dat het erop zat.
mizzD3 november 2010 om 14:35

Mooi gedaan zeg!

En zoveel herinneringen nog...ik heb een opa die vrij jong stierf...ik weet niet eens op welke datum...en ik kan het mijn moeder, die dat soort dingen allemaal uit haar hoofd wist, niet meer vragen hè...jammer.
Maar dat was een opa die ik kénde...de tweede man van m'n oma...haar eerste man, m'n moeders vader, heb ik helemaal nooit gekend...de eerste man van m'n oma van vaders kant trouwens ook niet...die ging met heimwee terug naar zijn geboorteland (Oostenrijk)nadat ie hier een paar jaar als gastarbeider gewerkt had..en mijn oma kon dáár niet aarden en kwam terug...mét m'n vader dus. Goooh...zou er ook wel heel wat over kunnen vertellen eigenlijk hahahaha! Groetjess!
klaproos3 november 2010 om 09:25

goeiemorgen an

wat een lieve verhaaltjes, wat een zalige herinneringen heb je toch
hier,
want ja an,
als je zo terug kunt kijken op een leven en genieten van
dán heb je het goed gehda hé,
heerlijk om t e lezen voor mij,
dan moet het voor jullie nóg véél fijner zijn
hihi
ja jullie kijken wel erg streng maar ehhh
ik verwacht die big smile anytime:-)

lieve groet en een heel fijne dag

xxx
Sunny-Kay3 november 2010 om 09:19

dag Antje,

heel sereen gebracht en een pak aan erfenis-gedachten.
Ik denk dat het fotograferen zoals jij aanhaalt eigen was aan die tijd,
poseren statig en waardig dat hoorde er nu eenmaal bij he.
Maar het blijft onvergetelijk idd. Zonnekesgroet ☼
btw: jullie lijken lieve engeltjes ;-)
Zon-nebloem3 november 2010 om 08:11

goeiemorgend :o)

wat een mooie ode aan hen, spijtig dat ze het niet kunnen zien....
pieterbie3 november 2010 om 06:11

denken

leuk dat je aan hen denkt.
Ik ben een nakomertje, dus heb mijn grootouders nooit erg lang gekend.
curieuzeneuzemosterdpot3 november 2010 om 00:26

rijkdom

wat een rijkdom, an, om zulke lieve grootouders dicht bij jou te hebben!! ik wens je vandaag extra veel sterkte! haal alle mooie herinneringen nog maar een keertje boven! de dag is nog lang .. ;-))

voor altijd

     




Photobucket




Een droevige dag
Veel droevige dagen
Dood
Niet enkel vandaag
Voor altijd
Enkel vol van leven in ons hart
Om nooit meer te vergeten




Photobucket
Geschreven door fotorantje om 00:00

dankbaar dat je er was










dagen van verdriet gemengd met een glimlach om de mooie momenten
 

Photobucket


Photobucket

Even extra stilstaan
bij de dood

Photobucket

graf, urne, strooiweide

Photobucket



Photobucket



Photobucket



Photobucket


herdenking van geliefden, ouders, kinderen, grootouders,...

Photobucket



Photobucket



Photobucket


Photobucket



Photobucket



Photobucket



Photobucket



Photobucket



Photobucket



Photobucket
Geschreven door fotorantje om 00:00

langs de Golden river (3)

          

Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket



inderdaad, je herkent de streek vast, in juni toonde ik ook al deze omgeving

Geschreven door fotorantje om 00:00

gebrabbel (4)



vervolg van het verhaal


Plots ging de storm liggen
de man 
twijfelde nog, hij begreep niet dat dit zo plots kon.
Maar de wolken verdwenen echt en de zon scheen als nooit tevoren.
Hij werd volledig verblindt en  moest echt even stilstaan.
De man dacht dat hij droomde

Photobucket


maar het  grietje dat hij zag was z'n eigen mamma-lien
ze was hem achterna gereisd
Man en vrouw waren terug herenigd en konden hun nestje beginnen bouwen
Ze begonnen alle aangespoelde planken te verzamelen
en nog veel meer.
zo maakten ze hun droomhuis, kijk maar eens hoe mooi
Toevallig had mamalien een paar spijkers bij
en die konden zeker hun nut bewijzen bij de bouw

Bij mamalien kon de man terug zijn 
ziel blootleggen,
het was niet enkel gewoon
blablah
hij vertelde over al de ontroerende dingen van de laatste dagen.
En Mamalien vertelde alles over het thuisproject.
De verrassing was dat ze alles verkocht had 
om samen met de man daar te blijven wonen,
weg van alle drukte.
 Hier konden ze heel zeker de  cirkel-der-natuur volgen.
De vrouw had de mooiste omgeving om haar tekeningen te maken.
Het eiland kon alleen maar voor veel inspiratie zorgen


THE END


Geschreven door fotorantje om 21:26

blootgeven (2)


Ik weet dat ik zei dat ik het er niet meer zou over hebben
maar ik wil toch even iets tonen.
En een mens mag al eens van gedacht veranderen ook hé :lol: .
Ik ga wekelijks naar de kinesist
en daar word ik precies een astronaut.


Photobucket


Nee het doet geen pijn
integendeel
het doet heel veel deugd.
Het is een soort drainage van de benen.
10 minuten pompt dat op,
een beetje het gevoel van de bloeddrukmeter.
Het is het enige die leuk is bij de kinesist,
de rest doet pijn, dikwijls heel veel pijn.

Behalve de pijn hier en daar en overal,
en het uitgeput zijn na een wandeling of wat dan ook
zijn er ook de problemen met het hoofd.
Zoals veel lotgenoten is er gebrek aan concentratie,
geheugenproblemen, licht tot erg afwezig zijn in het hoofd.
Dit varieert bij iedereen, sommige hebben weinig last van hun hoofd.
Maar bij mij is dat heel erg aanwezig.
Mentaal kan ik weinig aan,
iedere verandering is precies een drama.
Ik weet dat het geen drama is maar het voelt zo aan.
Mijn hoofd reageert niet altijd zoals ik het wil.
Dat klinkt vreemd, ik weet het.
Eigenlijk ben ik het best met een heel eenvoudig rustig leven,
een uitstapje hier en daar en liefst niet teveel na elkaar.
Gewoon even onder de mensen komen of op wandel in de natuur.

Er zijn lotgenootjes die heel boeiend
en zelfs met humor over de ziekte schrijven,
maar ook over andere dingen.

Heel interessant voor iemand die er meer wil over weten
of om door te geven aan mensen met dezelfde problemen 
die hun 'nieuwe' weg nog zoeken
Gedeelde smart is halve smart zeggen ze toch hé

http://chrissebie.skynetblogs.be/
http://geendagzonderpijn.skynetblogs.be/
http://www.bloggen.be/sterrestraaltniet/archief.php?ID=871054
http://mijnfibro.skynetblogs.be/
http://annliesbet.wordpress.com/
http://home.wanadoo.nl/b.veenstra70/fibromyalgie1.htm

dan is er ook nog de liga waar ik heel veel te weten ben gekomen,
schatten van mensen heb ontmoet virtueel en live
(ieder jaar komen we twee keer samen)
van wie ik veel steun en vriendschap krijg
en waar we ook samen kunnen lachen om onze 'stunts' 
www.vlfp.be



Geschreven door fotorantje om 21:11

gebrabbel (3)



We waren een man aan het volgen die de wijde wereld introk
en lieten hem achter op een eiland waar hij in een slaap verzonken was.


De stilte en de warmte brachten hem in een slaap en hij droomde van groene gezichten.

dat was de laatste zin.
nu gaan we verder.


Plots schrok de man wakker. Hij hoorde iets.
Het klonk als water maar niet van de oceaan. 
De man ging af op het geluid en kwam bij een vijver
wat hij zag was een mooie verschijning,
hij besloot om haar
falderal 
te noemen.

Iemand suggereerde dat er een vrouw moest opduiken
maar dat mag niet, mamma-lien wacht thuis op hem.



Photobucket


Falderal was dus een zwaan die de man op het eiland aantrof.
Hij was blij dat hij niet meer alleen was.

Onze avonturier ging verder op verkenning want hij wou pas naar huis gaan
 met een 
verhaal vol herinneringen 
Hij vond 
klaverkes en kreeg het schitterende idee om daar een patchwerk mee te maken.
Samen met de
lavendel

die hij eerder al zag maakte hij iets prachtig.
Een souvenier voor thuis. 
Hij vond het
hartstikkeleuk



Plots voelde hij nattigheid. Letterlijk.


Photobucket


De taal van de wolken was duidelijk.
Er dreigde hevig onweer en de man had geen schuilplaats.
Het begon heel hard te regenen en te stormen
De man moest zich vasthouden aan de bomen
Bladeren vlogen in het rond, takken knakten af
De mooie dag sloeg om in een hel


Photobucket


Of de man deze storm goed doorstaat zien we een volgende keer wel

de gele woorden zijn aanklikbaar





Geschreven door fotorantje om 00:13

gebrabbel (2)


Een man nam z'n

schetsblok en trok de wijde wereld in met een sneller kloppend hart, op zoek naar nature's wisdom.
Hij was de
actualiteit en het haastige leven moe.

Photobucket


Mamma-lien moest het maar even alleen zien te redden :roll:
zus
Clementine had hem voordien alles geleerd over kruiden 
zodat hij kon overleven op een eiland.
Hij had alleen schrik van
wandelende beren.
Zo'n grote dieren was hij niet gewoon,
enkel de honden
laika en chesko, de gentille milo en de poezepoppetjes.
Z'n peter leerde hem veel over natuurfotografie, die maakt echte kunst.
Arte in het italiaans, die taal had hij nog vlug geleerd voor hij vertrok. 

Na een tijdje stappen, bergen beklimmen, dobberen op een bootje en
stormen doorstaan te hebben kwam hij op een verlaten eiland.
Hij was benieuwd naar
hetgeen hem omringde.


Photobucket

 

Photobucket


Beuzeblaadjes, dat had hij nog nooit gezien, toch niet op een eiland, 
euh ja, daar was hij ook nog nooit geweest.
De prachtige natuur en de oceaan deden hem denken aan de
aquarellen van Joke.
Hij zat er
zichtbaar alleen, alhoewel hij het v-teken zag.
Misschien waren hier dan toch eilandbewoners.

Photobucket



Het was heel warm en hij zorgde dat hij met z'n ogen in de schaduw ging zitten anders zag hij rode sterren .
De stilte en de warmte brachten hem in een slaap en hij droomde van
groene gezichten.


Voor het vervolg van dit verhaal reken ik op m'n trouwe bezoekers, hihi
of toch op z'n minst een paar tips over welk avontuur de man moet tegemoet gaan

feel free


Eventuele gelijkenissen met bestaande personen rusten puur op toeval

Geschreven door fotorantje om 00:17

gebrabbel (1)


Ik zit even in m'n babbelhoekje
Als ik zo eens rondom mij kijk woon ik echt wel in huisjeweltevree
of nog beter in een
hemelhuisje.
Ik hoef zelfs niet op een
spijkerbed te slapen.
Het werd wel een beetje te veel
grannys place en dus gebeurden er wat veranderingen.
Je gaat er beter eens met een
 swingend penseel door anders blijft het maar duren.
 
Jeetjemina het is toch wat hé, als je in je fototrommel curieuzeneust,
dan ontdek je
foto's van her en der, kiekplaotiesenzo
Ik zie foto's van kinderen en kleinkinderen van m'n oma, moetje zoals mijn mama haar noemde
Ik zie foto's van
slootjes, huismusjes, klaprozen, zonnebloemen, vogels
De cirkel der natuur is gewoon prachtig, er is van alles wat .

Ik ben niet echt een
culimieke, ik neem liever duvelse fotokes, dat toont mijn kijk op de wereld.
Er zijn er die hun
ei kwijt kunnen in een foto, ik toon graag waar mijn hart van vol is.
Genieten van de kleine dingen dat is gewoon wie ik ben.
Ik hou van de natuur maar zal nooit een boer worden, en al zeker geen
oosterboertje.
Zelfs een
zakdoektuintje heb ik niet.

Ik wou bijna zeggen
 mijn nikon en ik beleven samen heel veel, maar t is wel mijn sony en ik.
Ooit zal ik een nikon hebben,
never stop dreaming, hé, dat is ook een favoriete bezigheid, hihi.
En wie weet hou ik dan een coole expo, zo van
joo expo , groovy, of zo een woord die nu in is.
Misschien zijn er wel 
Hollandse nieuwe fototoestellen,
dan pas zou ik
m'n wereldje anders zien.
Dan zou ik 
avonturen en verhalen hebben en dan wordt mijn artiestennaam an/na
Mooi hé, een weerspiegeling van mijn naam: an na

Ojee f..., k wou nu een verboden woord gebruiken, maar ik hou het proper en zeg "
fokkio",
iemand vroeg me:
vergeet mij niet, maar it's me hé, vergeten natuurlijk,
k ben een echte
callemie,
alhoewel je moet maar eens in my shoes staan.
Als de
pippa's (das vrouwelijk voor pippo's) verhuizen naar Noorwegen of Oostenrijk
dan krijg je ellenlange
leeslinten.
Ik word er helemaal nana van (liedje van 'the radio's') en dat kan een dag duren,
een echte
nana's day dus.

Met al die kleurtjes is het net een
kleuterklaswerkje
alle kleurkes zijn aanklikbaar, je krijgt dan geen albummeke maar wel een blog te zien.
Ik ben eens benieuwd hoeveel punten ik krijg voor dit opstel
of misschien krijg ik wel een
gouden lepeltje.
Ik sluit af met een
foto van de natuur

Photobucket

Geschreven door fotorantje om 00:41

blootgeven (1)


     
Photobucket


Ook al gaat het wat minder, het beste is om alles positief te blijven bekijken.
Niet altijd gemakkelijk zeg je? Dat weet ik.
Uitstapjes maken staat hier momenteel op een lager pitje.
Maar geen zorgen dat komt wel weer goed.
Twee weken geleden was fotorantje een gevallen vrouw.
Letterlijk.
Ik oefende voor vrouwelijke Paus.

Patats daar lag ze zonder reden.

Alles leek goed te komen behalve de erge pijn in m'n been.
Van dokter naar echo naar dokter met als resultaat een bloedklontertje.
De behandeling met inspuitingen zit er bijna op.
Ik voel het ook beteren.
En eigenljk misschien was het maar goed dat ik dat voorhad.
Geen toeval dan? Wie zal het zeggen.

Door van hier naar daar te fladderen raakte de energietank serieus leeg.
Het zomerse weer liet mij denken dat ik alles aan kon.
Het is niet m'n gewoonte om op m'n blog open en bloot te zeggen wat ik heb
en misschien doe ik deze tekst wel weg binnen een paar dagen.
Sommige weten het, anderen konden het al opmaken uit het lintje links bovenaan.
Ik heb fibromyalgie en cvs en nog iets maar ik bespaar je de naam.
Het is wel de enige keer dat ik het er over zal hebben.
En ik zal het onmiddellijk posten anders bedenk ik me.
Ik begon hier aan te schrijven omdat ik wat suf zit te wezen en geen krachten heb om op wandel te gaan.
Sinds dinsdag slaap ik vooral, ja ook overdag en dat is zeker niet mijn gewoonte.
Uitputtingsslaapjes noem ik dat, omdat het niet moe-zijn is zoals iedereen moe is.
Eigenlijk vind ik dat meer dan genoeg uitleg en ik wil niet klagen
want als ik m'n normale rustige gangetje ga, dan gaat het 'goed'.
Maar 'buiten' lonkt zo, en de Gentse feesten, en de kermis :wink: , en een terrasje met die of die
en eigenlijk zou ik ook nog willen toerist spelen in eigen land, en, en, en...
Je snapt het hé, te veel voor mij.
Dus nu rust tot ik weer op krachten ben.
En uiteindelijk zijn er veel ergere dingen hé!

Ohja, de foto's blijven gewoon komen hoor, hihi

Geschreven door fotorantje om 00:00

een goeie Genshe fieste


En Genshe fieste sfeerbeelden kan je niet beter starten dan met een foto van Pierke Pierlala.
Hier op de verkiezing van klein Pierke.


Photobucket


ruut en wit zijn de kleure van pierlala
wit en ruut zijn de kleure van pier
we droagen ze fier bij volksbal en galaa
t zijn mijn kleure vwoisie vwoila
ruut es t kleur van d adreenaliene in mijn bloet
en ik zwijg tzelfs nie oazet moet

wit en ruut. vwoisie vwoila

zwart en wit zijn de kleure van oenze stat
die al veel spiekmedoaijlde hee gat
wel verdient zegge kik. wa des mij da
t zijn uuk oens kleure vwoisievwoila
iedre genteneer hee die kleuren in zijn strop
benglent oender zijne fiere kop



enz. enz.


Photobucket Photobucket


Op de uitslag heb ik niet gewacht en dat was ook niet nodig volgens deze spandoeksupporters:
ge moe der niet aan beginne, Hanne goa toch winne


En inderdaad, op de website las ik dat Hanne dus gewonnen heeft.



Photobucket


Photobucket


Photobucket Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Deze roze bende speelde vrolijke deuntjes
ambiance alom



Photobucket


Photobucket Photobucket


Photobucket


Aan de Graslei bij Polé Polé, dat is volop vakantie en feest


Photobucket Photobucket


Photobucket


Scheetse, loetse, bolleke, zoetse,
lieveke, schatse, boterkoekske,
wilde mee mij trèwen oastemblieft?
Want scheetse, loetse, bolleke, zoetse,
lieveke, schatse, boterkoekske,
'k hè liever een vrèwe dan een lief!

Wie Gentse volksliedjes wil meezingen kan elke avond van de feesten terecht op het Sint-Jacobsplein om 21 u.



Photobucket


Photobucket
Geschreven door fotorantje om 00:00

wandeling Astene-Ooidonk (langs de Golden River 1)


Van Deinze kan je langs de rivier De Leie wandelen tot aan het kasteel van Ooidonk.
Vorige week startte ik halfweg met beginpunt Astene sas en ging zo naar het kasteel.
Dus eigenlijk deed ik deel twee van de wandeling thuis-kasteel,
een andere keer doe ik dan deel één, vertrek thuis naar Astene sas.
Ik moet altijd beetje anders doen hé
En als deel 1 ook meevalt wat betreft afstand dan probeer ik eens het volledige traject.

(is normaal goed te doen, maar voor mijn gezondheidtoestand misschien iets te veel.)



Astene sas

Photobucket Photobucket


via dit brugje kom je op het wandelpad langs De Leie

Photobucket Photobucket


Photobucket


Photobucket


Ik was zodanig in de ban van de mooie paarden dat ik wat te dicht bij de schrikdraad kwam en plots een sprongetje maakte.
Ik had eerst niet door wat er gebeurd was.

Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Waar ik sta om deze foto's te nemen staat een mooi huis.
Het moet fantastisch zijn om daar te wonen met zo'n prachtig uitzicht


Photobucket


Photobucket


Iets verderop  blijft het gewoon genieten
ook het paardje geniet van het zicht en de zon


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Op een bepaald moment moet je het wandelpad verlaten en deze weg nemen richting kasteel
altijd rechtdoor, je kan niet verloren lopen


Photobucket


Photobucket


en plots zie je het kasteel opdoemen tussen de bomen
deze keer bezoek ik de tuin niet, deze kreeg al meerdere keren de aandacht.

Photobucket


Wel even op verkenning rond het kasteel

Photobucket


Photobucket


En toen kwam een varkentje met een ...
oeps, t waren twee koetjes die het verhaaltje uitkeken

Photobucket
Geschreven door fotorantje om 00:00

mojito in den hemel

     






Photobucket


Photobucket Photobucket Photobucket


Photobucket
Photobucket


Onlangs opende dit stijlvolle rookvrije stadscafé in de Stationsstraat te Waregem
je kan er ook in de tuin zitten.
Ik maak graag wat reclame voor m'n nichtje en haar man en wens hen veel succes!


Photobucket Photobucket


Photobucket
Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket

Open:
woensdag en donderdag vanaf 17 u.
vrijdag en zaterdag vanaf 16 u.
zondag vanaf 15 u.

Photobucket


Photobucket
Geschreven door fotorantje om 14:01

klaprosie

 

Photobucket

You remind me of a flower,
Pretty, inside and outside.
A reason why people smile everyday,
A gift to all.

You remind me of chocolate,
Luscious and sweet.
Someone people can turn to in crisis,
Loved by all.

Photobucket

You remind me of a teddy,
Cute and huggable.
Someone people feel comfortable with,
Special to all.

You remind me of a balloon,
Happy and bouncy.
Someone people can have fun with,
Enjoyed by all.



- Jenny Yu -

Photobucket



Photobucket


Met vreugde wiegen ze door de wind
de klaprozen
met een zo hevig rood die ik moeilijk vast te leggen vind.



Photobucket

 

Photobucket


Als ik deze warme bloemen zie
dan kan ik alleen maar denken aan
klaprosie.


Photobucket


Ik ben zeker dat Klaproosje mij deze tijdelijke naamnuance vergeeft.
Op haar blog vindt je alles wat in de natuur leeft.



Photobucket


Door haar ogen zien we zoveel moois
logjes vol emoties, humor en passie
daarom Roosje, een dikke mercie!



Photobucket


Ik zie er enkele de wenkbrauwen fronsen :-P
nee, ik doe niet melig 



Ook mercie aan de andere bloggers,
zeker die waar ik dagelijks naar toe getrokken word, als een bij naar een klaproos

maar ook dank aan de vele anderen
(bij iedereen dagelijks een reactie plaatsen is niet te doen, bij deze dus: sorry)


Geschreven door fotorantje om 08:22

BBB (2)


De Blije Bloggers Bijeenkomst ging dus door in De Ster te Sint Niklaas
Een recreatiedomein waar niks te kort is:
vijver, strand, kinderboerderij, kruidentuin, mini-golf, speelplein,...


Photobucket Photobucket


Photobucket


Deze jonge gasten haalden gevaarlijke apetoeren uit


Photobucket Photobucket


Geert wees Nana op iets mooi en week niet meer van haar zijde

Photobucket Photobucket


Myriam en Ninne werden er wat dromerig van

Photobucket Photobucket


Photobucket


Photobucket

Nana werd onverwacht mijn mooi fotomodel die bezweek voor de gele blommekes

Photobucket


Photobucket


Nana wou poseren met Emmy
maar Emmy had blijkbaar iets heel leuk vastgelegd op de foto


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Het was een hele leuke dag!
Lieve vrolijke mensen ontmoet!
Blij dat ik de durf had om over de gevreesde drempel te stappen!
Hopelijk stopt het niet bij deze 2e BBB
Daarom HELP deze verder te bestaan
en schrijf jullie massaal in als er een 3e komt


Bientje, Nana, Geert, Emmy, Lot (oma-moetje), Christa,
Ninne en Myriam
bedankt voor de fantastische dag!



Photobucket Photobucket


Photobucket Photobucket


Photobucket Photobucket


Photobucket Photobucket
Geschreven door fotorantje om 21:39

BBB (1)


Zondag 23 mei BBB
Blije Bloggers Bijeenkomst
Blij waren we, bloggers ook, en bijeen heel zeker

alles was voorzien
zelfs een


Photobucket


Ook de pers was aanwezig

Photobucket

de Knack


Photobucket Photobucket

Dag Allemaal en Story




De opkomst was dan ook heel groot

Photobucket

De zon was van de partij en ik zag meer dan één zonneke
Even dacht ik van op Waregem koerse te zijn, toen er hoeden geshowd werden


Photobucket


Photobucket Photobucket
Photobucket Photobucket
Photobucket Photobucket


oma-moetje was heel fier op haar hoedje en groeide boven de anderen uit van trots
Wat er met 
Bientje haar kleedje aan de hand was weet ik niet
dat veranderde van blauw naar groen naar blauw
Ninne wou dan zeker wel de hoed van Nana eens passen
En ja ook zij stond er beeldig mee net als
Nana


Van al die show kreeg 
Geert serieuze dorst


Photobucket


Het was dan ook tijd voor spijs en drank


Photobucket


Photobucket Photobucket


Photobucket Photobucket
Photobucket Photobucket
Photobucket Photobucket


Emmy trekt grote ogen door het rekenwonder naast haar

Photobucket Photobucket


                Kijk zegt Bientje zo deed ik autostop voor ik m'n nieuwe wagen had
De man van Emmy slaat de ogen neer bij zoveel durf

Photobucket Photobucket


Wat er allemaal uit deze fototoestellen komt zal je moeten bekijken bij
Bientje en oma-moetje of mssch op de BBB

Photobucket Photobucket



zo moet je eens lachen zegt Geert aan Nana

Photobucket Photobucket


euhm, commentaar overbodig denk ik
sorry Nana, deze kon ik echt niet weglaten


Photobucket Photobucket


Photobucket Photobucket


Photobucket Photobucket


Photobucket

Ninne, Christa, Myriam, Nana, Emmy, Geert

Geschreven door fotorantje om 02:17

sprankel


Photobucket


Photobucket

sprankels, lichtpuntjes, zuurstof, bruisen

Photobucket

geluk, hoop, leven, vreugde
,

Photobucket


Photobucket


sprankelen van geluk, hoopgevende lichtpuntjes,
zuurstof om te leven, bruisen van vreugde

Geschreven door fotorantje om 00:04

Sintrijmelarij


PhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucket 

Dit is de laatste van de sintrijmkes
en dan wil ik een kreimke.
Veel bloggertjes kwamen niet aan bod
t was dan ook veel werk, mijn god.
Maar geef toe, mijn best heb ik gedaan
dus mogen jullie wel even gaan staan.
Hihi, nee, zoveel lof verdien ik niet
maar k ben soms een beetje een deugniet.
Ik hoop dat jullie toch even gingen piepen
wat die bloggers allemaal tiepen.
Nu zijn de rijmwoordjes op
en de sint kan de pot op, euh, k bedoel de boot op.
Je merkt het, ik word moe
dus doe ik nu mijn mondje toe.

 Dank aan
mizzd
voor dit heerlijk idee

Prettige sinterklaasdag!

PhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucket

 

Geschreven door fotorantje om 00:00

Sintrijmelarij (18 - in t dubbel)



PhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucket 

Momenteel ziet ze alles dubbel.
Zou dat komen door de bubbels?
Ja dat drinkt ze graag
liever dan iets met een kraag.
Nee, een opdracht van de les fotografie
daar gaat ze naar toe ons Callemie.
Bij
heavenlypictures laat ze ons genieten
van heel veel moois dat ze komt te schieten.
Wat hebben Sint en de Pieten voor haar in petto?
Misschien wel een megamindypakje en stiletto's.


't Is het laatste rijmpje voor een blogger sie
daarom maak ik het ook dubbel zoals Callemie :wink:


Eentje die er ook nog bij moest
is 
Peter die houdt van zondagroest.
Dat gaat van kettingen tot dolken.
En op vrijdag hangt hij in de wolken.
Hij maakt beelden van wonderlijke luchten
je zou er soms van vluchten.
Callemie noemt hem haar broerie
en sinds kort is hij op FB een boerie.
Soms haalt hij lyrische woorden uit de kast
en slaat als tarzan stoer op z'n bast.
Wat kunnen Sint en Piet hem geven?
Liefst een lens of zeven.


PhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucket


MizzD vroeg om via een rijmpje een bloggertje in de kijker te zetten
dus ben ik 18 november gestart en ben niet meer te stoppen :lol:
sorry voor wie toch niet aan bod komt
dat zal door gebrek aan tijd en inspiratie zijn






Geschreven door fotorantje om 00:00

Meer van samenwerking tussen oog en fototoestel

↑ Terug naar de berichten