vreemdeling

en als de tak niet meer wil spelen dan wil pluis misschien wel

Spijkerbed

Dit vind ik mooi als afsluiter
van een goudse niet te evenaren 2-daagse.
Maar afgesloten zal deze ontmoeting nooit zijn,
deze blijft voor altijd verder leven.

Een bezoek aan de kinderboerderij van Gouda

Ja, Walter is soms ook net een jong veulen
maar de titel verwijst naar deze jonge spruit, geboren op 9 juli

Als beleefde Belgische dames die ergens op bezoek gaan
hadden we natuurlijk enkele geschenkjes mee voor de gastheer

De 'aperitief' konden we buiten verbruiken,
in het meer dan gezellige en originele tuintje 

en zou dit nu genieten zijn?
ik denk het wel hé

Het weer veranderde en werd stormachtig met gedonder in de verte.
We genoten binnen van de lekkere maaltijd,
er werd gelachen en 'gefilosofeerd'

tot ik er bijna van begon te zweven
en er een engel in de spiegel verscheen

En nee, denk nu niet dat het een avond van gebeden was,
met alle respect voor diegene die dat wel doen,
dit was enkel een momentopname.

Zoals ik al eens eerder zei (6 april: Ooit)
ik heb niet een bepaalde godsdienst
enkel een geloof in een of andere kracht,
een geloof op mijn manier.
Maar een poging tot meditatie zie ik altijd wel zitten.
Noem het Zen, meditatie, bezinning, een stilte-moment,
iedereen heeft daar wel eens behoefte aan,
dat hoop ik toch, want het brengt de geest tot rust,
en klaarheid in je gedachten.

Gelukkig hadden we beslist om te voet naar Spijkerbed te gaan
en niet de bus te nemen.
Een wondermooie weg.
Sakkerlien en ik droomden al meteen over de aanschaf van een huis daar.

En toen kwam het bankje waar we even rust hielden
en waar een intens gesprek gevoerd werd.
Het begin van meerdere 'verhelderende inzichten'.
Bijna vergaten we onze tocht verder te zetten.

Een bankje om nooit te vergeten,
een bankje die de tweedaagse omvat,
die de richting van de komende gesprekken als beginpunt had,
dat maakt de foto nog mooier dan hij is,
ik zie alleen maar warmte.

En wat die hint van woensdag betreft, over de 'stilte'dag
dat is omdat Walter wekelijks een stilte-dag inlast op z'n blog.

Nou dat is duidelijk hé, Nederland
en meer bepaald Gouda,
dat is waar we dus zijn
of waren,
en eigenlijk nog zouden willen zijn.

We richten ons momenteel op de kennismaking met Gouda.
Gewoon wat sfeerbeelden

het stadhuis

Dinsdag hadden we echt wel geluk met het weer, een stralende zon was van de partij

Na de lange treinreis hadden we wel honger gekregen
en dus werden de magen eenvoudig maar lekker verwend

foto genomen door de gastheer

en dit is hem dan,

de man die ons drietal aandachtig in de gaten hield,
en dat had ik dan weer gezien.

Jaja je dacht de gastheer al te zien hé

Zo gezellig, water en brugjes in het stad

mooi brandglas in de kerk

En toen leidde een prachtige laan ons naar de tijdelijke B&B spijkerbed

Sakkerlien en Fotorantje aan het begin van het avontuur




Een avontuur bij deze 'krachtpatser'

Wat een gentleman hé

foto's zijn ingescand van foto's die afgemaakt zijn van dia's
dus van voor het digitale tijdperk

Ik ben er niet maar zoals jullie zien laat ik jullie niet achter met honger of dorst

schrijfmachine  ~ 1900 ~ Museum van Deinze en de Leiestreek

Deze dames waren heel ernstig bezig met een soort van zonne- of regendans 

Geert De Kockere

tekst: Els de Rijck