stil

klingeling
Met de bel roep ik iedereen samen om mij te volgen



een lantaarn staat ter beschikking

een vreemde trap
gewoon door de muur lopen dan maar

niet schrikken

tttssss ik zei het nog 'niet schrikken'

We zijn in de St Hernescrypte

Het elfde-eeuwse bouwwerk telt 32 zuilen, heeft prachtige muren in natuursteen,
een verborgen grafkamer en een waterput met badkamers voor de zieke bezoekers.

En de rest, dat mag je zelf gaan ontdekken, goed hé 

De Sint Herneskerk te Ronse.      In 1129 werd de nieuwe kerk plechtig   ingewijd. Deze Laatgotische kerk heeft   verschillende Romaanse accenten.   De Heilige Hernes is de patroon van   de geesteszieken.   Tegenover het altaar in een nis   hangen haken aan de muur.   Die werden gebruikt om de moeilijkst   te bedwingen geesteszieken aan vast   te klinken terwijl de priester voor   hun heil bad.     bron: ontdekRonse

Waar duifie ons wil naar toe leiden zien we in een volgend postje

Anthony herkende z'n geboortestad en ook Febe herkende waar de gevels zich bevinden
Dit is het station, al even charmant als de gevels

In 1861 legde de "Compagnie du Chemin de fer Hainaut et Flandres"
de spoorlijn Gent - De Pinte - Oudenaarde - Ronse - St.-Ghislain aan.
Acht jaar later werd een tweede lijn, tussen 's Gravenbrakel en Kortrijk in gebruik genomen.
Door de bloei van de textielindustrie was er een toenemende vraag naar steenkool, cement,
blauwe steen en allerlei textielgrondstoffen. Zo werd het spoorwegennet nog eens uitgebreid.

Het station werd stilaan te klein en moest plaats maken voor een ruimer.
Het "nieuwe" gebouw was het station van het Zand in Brugge,
dat door de Brusselse architect Payen werd opgetrokken van 1841 tot 1848.
Daarmee is dit het oudste stationsgebouw van het Europese vasteland.
Het bouwwerk werd steen na steen afgebroken, per trein naar Ronse vervoerd en hier weer opgebouwd.
 Mankracht en werkuren waren immers veel minder duur dan bouwmaterialen.
Achterstevoren, want de gevel die in Brugge op de straat uitgaf,
 staat in Ronse aan de kant van de sporen.
De horizontaal geaccentueerde, strak neoclassicistische gevels zijn bepleisterd en versierd met hardsteen.
In 1881 werd het nieuwe station van Ronse plechtig ingehuldigd.
Een dikke eeuw later, in 1989 en in 2001, kreeg het een grondige renovatiebeurt.

bron: ontdekRonse

foto van uit de trein genomen


Ronse dus, de Vlaamse Ardennen.
En ook in de Vlaamse Ardennen houden ze van kleurtjes net als in Knokke
daar zagen we roze, en hier

appelblauwzeegroen

Het beeld midden in de fontein is het monument van de "Ronsiese Zot".
Het werd ontworpen door Florent Devos, 
en brengt hulde aan de Bommelsfeesten

De art nouveau wil een zo boeiend mogelijk straatbeeld realiseren.
De idee van kunst in de straat voor de voorbijganger, staat centraal.
Dit resulteert in een grote zorg voor de afwerking van gevels.
Symmetrie en uniformiteit wijken voor asymmetrie en differentiatie.
Veelvoorkomend zijn de hoefijzerboog, de korfboog of de afgeplatte boog.

Met dit figuurtje weten kenners misschien al waar deze gevels te bewonderen zijn.
Ik zou het niet geweten hebben want kende dit olijke mannetje niet

Het uitgebreide decoratieve programma van de art-nouveaukunstenaar is ontleend aan de natuur.
De flora is een haast onuitputtelijke bron van inspiratie: stengels en ranken, bloemen en
tropische slingerplanten. Uit de fauna komen elegante vlinders en libellen, zwanen, pauwen,
 slangen, schelpen, …
Verder gebruikte men ook slanke vrouwenfiguren met lang, golvend haar.
De motieven worden gestileerd tot sierlijke lijnen die een gevoel van groei en beweging creëren.

bron: www

Waar dit allemaal is verklap ik in een volgend postje

aperitief voor het volgende postje

bij sommige beestjes krijg je de tijd om een foto te nemen

Anderen doen graag wat moeilijk en dan moet je vlug zijn

de molen speelde hier al eens uitgebreid voor model ergens in de lente

beetje duister, maar t valt nog mee

Buiten komen en een kleine uitstap is nog altijd het beste voor mij
om van een dipje geen dip te maken
en dat 'je' zal ook wel verdwijnen, zomaar in het niets
net zoals het uit het niets gekomen is
want een reden voor een dipje heb ik niet

 

het pad naar de kijkhut

Bourgoyen - Gent

6 september was het toen ik vorig jaar een verhaaltje ineen foefelde.
Ik vernoemde heel wat bloggers en sommigen verklaarden mij min of meer 'mad'.
Eigenlijk was ik het vergeten dat ik zo kon zwanzen.
Maar wees gerust deze keer hou ik me in, ik krijg het toch niet meer voor elkaar om iedereen te vermelden
want ik ben echt geen roddelkont.
 't dagelijks leven bij het bloggen is ook komen en gaan, maar gelukkig zijn er ook veel blijvers
Zoals je al gemerkt hebt, misschien tot jullie spijt, ja natuurlijk verwacht ik nu dat je het tegendeel beweert ;-)
blog ik nog steeds. en dat volgens mijn werkwijze.
M'n sonytoestelletje raakt op pensioenleeftijd en ik hoop dat ik het dan ook binnenkort kan hebben
over mijn nikon en ik.
Ik denk dat ik voor dat merk ga, en dan nog iets moeilijk,  het type, want het mag niet te
ingewikkeld zijn. Om te beginnen zal ik het bij de basis houden, als ik mij kan inhouden hé want
met zo'n mpe-65 kan je echt wel wonderlijke foto's nemen.
t zal dan wel weer  genieten worden in vlaanderen. Ik kan alles wat ik bezocht opnieuw bezoeken met
een beter toestel, hihi, en k moet ook nog m'n toestel eens uitlaten in Antwerpen
Dus we blijven  op weg gaan, maar ondertussen moet er ook nog gerust worden, dus zien we wel dag per dag
wat er komt. 
Het gebrabbel sluiten we spetterend af, zo valt er ook nog iets te zien  

Polen won dit jaar op het vuurwerkfestival van Knokke
en van dat vuurwerk was ik getuige