Dwaze Deen kogelt koe neer

Dwaze Deen kogelt koe neer
Een Deen van 69 is aangehouden. De man had een koe doodgeschoten en het beest aan stukken gezaagd met een motorzaag. De schutter bleek ook in het bezit te zijn van een groot wapenarsenaal.
Wapenwet overtreden
Het leek wel op een scène uit de Deense film 'Blinkende Lygter' waarin niemand minder dan Mads Mikkelsen - wereldberoemd door zijn vertolking van Le Chiffre in de Bondfilm Casino Royale- koeien neerschiet. De 69-jarige deed het gisteravond dunnetjes over in Jyderyp. "Een getuige belde ons", zegt agent Ulrik Lindén. "Hij zag een dode koe en het leek alsof het beest doodgeschoten was. Toen agenten gingen kijken, troffen ze een man aan die het beest in stukken aan het zagen was met een motorzaag. De agenten hadden al snel door dat de koe zijn eigendom niet was en hielden ook een huiszoeking. Ze troffen er een wapenarsenaal aan." De dader bleef zwijgzwaam. "Hij wilde niet vertellen waarom hij de koe doodgeschoten had. We vermoeden dat hij boos geworden was omdat de koe ontsnapt was en op zijn eigendom liep maar zeker weten we dat niet. We gaan hem later opnieuw ondervragen." De man werd aangehouden voor verboden wapenbezit en het overtreden van de wet op het dierenwelzijn, schrijft de Deense krant Ekstra Bladet. (vsv)
bron; hln.be








Mien Ruys was een internationaal gerenommeerde tuinarchitecte die zelfs in eigen land tenvolle werd geapprecieerd. Ook haar vader was overigens een bekend tuinier. Hij lanceerde bij onze noorderburen als eerste het concept van de borders. In 1973 schreef Mien Ruys een boek waarin niet zozeer de ordening van de planten in de tuinen de aandacht voor zich opeisten, maar wel de tuinplanten zelf. Het werd een gigantisch succes en Mien Ruys paste haar ideeën ook zelf toe in haar eigen tuin, waar ze in 1925 aan begon en die ze steeds verder uitbreidde. Verwacht u hier dus niet aan een strak geplande opbouw, wel aan een ongedwongen feest van kleuren en vormen. In feite is het een opeenvolging van 28 proeftuinen waarin Mien experimenteerde en alle combinaties en materialen uitprobeerde. Ze geven als het ware een chronologisch overzicht van de tuinarchitectuur van de 20ste eeuw, gecombineerd met de evolutie die Mien Ruys zelf onderging. De nieuwste tuinen worden nog voortdurend verder ontwikkeld, de oudere worden bewaard zoals vroeger. De verwilderingstuin is de oudste, maar ook de oude proeftuin met de grote border, de watertuin met stapelmuurtjes of de verdiepte tuin met spoorbielzen zijn interessante klassiekers. 












