Pinksternoveen 3

Help mij vol te houden.

Help mij om met mijn hart te blijven kijken.

Help mij om oog en oor te blijven hebben voor allen die het nog moeilijker hebben.

Laat dit klein gebed een uitnodiging

en inspiratiebron zijn

van onuitputtelijke en liefdevolle inzet voor elkaar.

Geruisloos zijn we in deze meimaand de Pinksternoveen binnen getreden, de tijd tussen hemelvaart en Pinksteren. Vandaar nemen we stilletjes afscheid van wat ik met jullie wou delen de voorbije tijd rond de figuur van Onze-Lieve-Vrouw.

PINKSTERGEBED.

 

Jezus, jij weet hoe ik ben.

Je weet dat het niet goed gaat met me:

Je kent mijn pijn en angst,

Je kent mijn ziekte en mijn zwakheid.

Je weet dat ik blij ben, blij omdat ik je ken, blij omdat jij er steeds voor me zijt.

Jezus, in elk gelaat probeer ik je te zien en te erkennen, of het nu een gelaat is van mensen, met een blik hard als staal en gesloten; of het gelaat van een kind, zacht, blij, open en uitnodigend; het gelaat van een gastarbeider of een vreemde, van een kleurling of een blanke, van een buur, een familielid of een totaal onbekende.

Moeder Maria,

ik ben vaak niet eerlijk en eenvoudig genoeg
om met u te spreken en naar u te luisteren.
Geef mij van uw geloof,
uw ontvankelijkheid en beschikbaarheid.

Amen.

Geloven is een waagstuk, avontuur. Gave en opgave.
Eigenlijk heeft Maria alles in haar leven anders zien gaan dan ze zich had voorgesteld. Maar iedere nieuwe beslissing van God heeft zij met een ‘ja’ beantwoord. Karl Rahner zegt van haar: zij is een eeuwig ja-zijn! Zij is niet alleen een ja-zeggen, maar een ja-zijn.

 JAC DE ROOY. Woorden uit mijn hart.
Lannoo, Tielt, p. 49.

Maria, zachte hand van God in onze harde wereld, wij menen die goede hand te kunnen missen. Je uitgestoken hand lopen we voorbij. Je beeld in een straatnis zit onder stof, je naam hoor je nog zelden zingen. Zijn je grote kinderen je vergeten?

 Maria, glimlach van God, rustig bekommerd om uw jeugd,
maak hen sterk tegen de pijnlijke lach van zo velen die spotten. Bewaar in hen die frisse durf om zonder berekenen vooruit te stappen op een weg die Gij verwacht.

 Maria, eenvoud en kracht in ons zoekend geloven: trek ons op in momenten van onstandvastigheid, draag ons verder als wij het laten hangen, laat ons nooit wegzakken in het drijfzand van het dagelijks doen.

 Maria, moeder, van mijn bijna vergeten 'wees gegroet',
'Lieve Vrouwe' in mijn Vlaamse mond, blijf van mij houden,
blijf houden van allen die me dierbaar zijn.
Kijk niet naar de vele mislukkingen, de domme dingen en fraaie uitvluchten. Geef ons je glimlach, je zachte hand, je eenvoud en je liefde. Het is te schoon om het te laten verkleuren. Moeder, vergeef me dat ook ik je zo vaak vergeet.



 FIL WILLEMEN. Vriend van God. Don Bosco Spectrum Nr. 3. Don Bosco Provincialaat. Sint-Pieters-Woluwe

Begenadigde Moeder Maria, wees gegroet, in alle eenvoud heeft je hart stil 'ja' gezegd zonder te weten waar of hoe het zou aflopen, ondoorgrondelijk was het, en echt overrompelend.
En heel gewoon heb je dit leven aanvaard, gedragen en mee uitgedragen, vol vertrouwen tot het einde. Een onschatbaar heilsmysterie is de mensen toevertrouwd, uitzicht en hoop, liefde en vergeving: het komt op aarde. Het binnentreden van de Messias in zijn wereld werd een zegen en een wekroep, een zending.
 
Verheug u, Moeder Maria, Jezus is met u en met allen die uw 'ja' volgen en trachten te beleven. Amen.
 

Maria, nooit is er een kunstenaar in geslaagd het gelaat van God te tekenen. Dit was uw voorrecht, eenvoudig en bescheiden meisje uit Nazareth. De Geest van God overschaduwde u en gij gaaft gij Hem een menselijk gelaat. Zo waart gij Gods woord nabij, dat in u mens werd. Het meesterwerk van de goedheid van God voor ons, werd ook uw meesterwerk.
Maria, open ons hart voor het Woord van God, zodat wij een wegwijzer zijn op de levensbaan naar Hem.

Lieve Moeder, jou vertrouwen we ons toe;
 waar jij aanwezig bent, is het goed.
 Jij bent onze steun, onze sterkte, ons voorbeeld.
 Help ons gelovig en liefdevol
 open te staan voor onze familie
 en onze medemensen.
.
 Amen

Wie regelmatig eucharistie viert wordt vanzelf een zachtmoedig mens, die al weldoende rondgaat, aandacht heeft voor de zwakkere mens en ontvangend in het leven staat. We denken maar al te vaak dat we het leven kunnen sturen, maar lijden, ziekte, dood komen op je weg. Eucharistie heeft dan ook meer dan we beseffen te maken met leven en sterven, en wel zoals Hij het ons heeft voorgedaan. In de eucharistie kijken we in de spiegel van Jezus' leven zelf en komen we gesterkt buiten, om mens voor de mens te zijn.

De meimaand biedt ideale kansen op een nieuwe manier eucharistie te vieren tijdens de vele communie- en vormselvieringen, tijdens een bedevaart.

Hoe kun je parochies in stand houden zonder eucharistie? Dan doorstreep je de herinnering en blijf je achter zonder hoop, met het gevoel alleen te zijn. In elke eucharistie verwijzen we naar Christus en herinneren we elkaar aan wie Hij was en wat Hij deed.
Het is dus te geodkoop te stellen dat een woorddienst evenwaardig is aan een misviering. Want heeft hij ons niet met aandrang gevraaagd:

 
DOE DIT TOT MIJN GEDACHTENIS!