Dinsdag 26 juni 2012
Fotomeditatie
Niets is onmogelijk met GOD!
Geschreven door martin om 23:49
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Maandag 25 juni 2012
AAN KRISTUS KONING TROUW
Dat is wat ik lees op het koppelslot van een broeksriem die ik al jaren bewaar in één van mijn laden. Jawel, Kristus met K; wat toen blijkbaar vooruitsrtrevend was, zeg maar progressief.
Dit is inderdaad een slot van een oude Chiroriem. Ik heb er dit weekend thuis in de kast ook één gevonden, maar met de leren riem er nog bij. Die riemen werden gedragen op het oudste uniform, zowel dat van de jongens als van de meisjes. Vanaf 1974 werd dit oudste uniform vervangen, dus het is alleszins ouder dan 1974.
Niemand was toen beschaamd om zo iets te dragen, het was een vaanzelfsprekendheid en het werd met fierheid gedragen.
Die trouw aan Christus zal misschien wel in stilte worden aangehouden maar toch niet meer op deze manier tot uitdrukking gebracht worden. We kunnen ons niet meer voorstellen dat we onze trouw aan Christus, het lopen in zijn spoor, nog zouden uitdrukken op deze manier. En toch, het blijft heel zinvol als je er langer blijft bij stil staan.
Geschreven door martin om 11:24
Reageer op dit bericht
Zondag 24 juni 2012
ERFGOED?
Helaas zien we straks deze figuren niet langer meer in het straatbeeld ...
Laat ons dan maar op tijd dankbaar zijn voor het vele werk dat ze hebben verricht in alle stilte.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Vrijdag 22 juni 2012
Bij het ouder worden/zijn.
Gezegend zijn zij
die verstaan dat mijn handen beven
en ik moeilijk kan gaan.
Gezegend zijn zij die harder spreken
om mij te helpen beter te horen.
Gezegend zijn zij die doen alsof ze niet zien
hoe moeilijk ik het heb om te eten.
Gezegend zijn zij die geduldig belang stellen
in mijn jeugdherinneringen.
Gezegend zijn zij die luisteren
als ik hun voor de derde maal
hetzelfde nieuws vertel.
Gezegend zijn zij die mij hun glimlach schenken
en inschikkelijk zijn.
Gezegend zijn zij
die doornen wegnemen
op mijn laatste weg naar het Vaderhuis.
Wanneer ik de drempel
zal overschreden hebben van de eeuwigheid,
zal ik aan allen terugdenken bij God.
Uit: 'Uitgelezen gebeden', Halewijn
Geschreven door martin om 11:35
Reageer op dit bericht
Donderdag 21 juni 2012
CARITAS
..... helpen, geven, delen, schenken ....
Geschreven door martin om 11:14
Reageer op dit bericht
Woensdag 20 juni 2012
Sint-Kristoffel
Als er één "antieke" heilige is die vandaag door vrijwel iedereen geassocieerd wordt met zijn specifieke opdracht, dan zal het wel de H. Kristoffel zijn.
Wie wil kan dan ook zondag a.s. 24 juni om 11.00 u zijn wagen laten zegenen t.h.v. de Sint-Jozefskerk te Roeselare. Ook bromfietsers en fietsers zijn welkom!
Vanuit het besef voor de risico's van pelgrimstochten in de tijd van de Middeleeuwen groeide de verering tot Sint Kristoffel, een heilige die bescherming en veiligheid kon bieden. Naast een gewapende escorte kon een woordje tot Sint Kristoffel voor extra bescherming zeker ook geen kwaad. Het kwaad lag dan ook letterlijk om elke hoek en zo vond je menig kapelletje van Sint-Kristoffel. Op bedevaart gaan, om bescherming vragen, lid zijn van de Kristoffelgelde: het blijft zinvol, ook in onze tijd, omdat aan de basis een religieuze ondertoon ligt die de legende overtijgt. Autozegeningen doen namelijk ook een appèl op onze verantwoordelijkheidszin en hoffelijkheid tegenover iedereen die met ons deelneemt in het verkeer, heel zeker in deze komende vakantieperiode. |
Geschreven door martin om 21:47
Reageer op dit bericht
Dinsdag 19 juni 2012
een getuigenis
Nu gemeenschappen ouder worden en sommigen hun deuren moeten sluiten, vond ik deze mooie bezinning die ik graag uit erkentetijkheid deel met jullie.
Ook met onze gemeenschap gaat het als met een man die zijn land bezaait: hij slaapt en staat op, intussen kiemt het zaad en schiet op, maar … dat moet hij ook zien!
Onze gemeenschap evolueerde van vrucht dragen voor anderen, buitenshuis, wa...arbij ieder zijn eigen gang ging en uitvloog,
naar vrucht dragen voor elkaar, binnenshuis. Wij zijn meer aangewezen op elkaar en ‘uitvliegen’ is vaak niet meer mogelijk, het evolueert steeds meer naar zorgvol ‘inspringen’.
Terwijl mogelijkheden van medebroeders afsterven,
kiemt toch het zaad en worden zij groter voor elkaar.
Ongeziene kwaliteiten ontdek je bij anderen en jezelf.
Je doet voor elkaar dingen die je nooit hebt gedaan.
“Daarvoor ben ik niet naar het klooster gekomen”,
zou je kunnen zeggen.
En toch … in de tijd dat wij in theologie zaten,
legden wij niet de nadruk op priester worden,
wel op gemeenschap vormen.
Die klemtoon leggen is gemakkelijk
als je jong bent en veel weg, en ook thuis wil komen!
Nu moeten wij vanuit de realiteit een gemeenschap zijn,
een thuis waar ook oude en zieke vogels zich nestelen.
Theorieën en discussies van toen over spiritualiteit
worden nu dagelijks beleefde realiteit.
In een klimaat van zorg en familiale sfeer
groeit het mosterdzaadje van het Rijk Gods
tot een groot tuingewas waar medebroeders zich nestelen.
Waar de boer gerust mag slapen en het zaad kiemt,
is dat soms wel even anders in een gemeenschap:
je moet je slaap al eens laten,
je wordt al eens uit je slaap gewekt.
Overdag slaap je best niet, je bent best alert:
je moet meer overleggen, meer afspreken;
er wordt meer gemorst, gebroken, niet weggestoken.
Omdat men nog onafhankelijk of behulpzaam wil zijn,
moet er meer worden opgeruimd, gekuist en gewassen.
Zo leer je in liefde relativeren, je niet ergeren of opjagen,
wel bevestigen wat goed is, ook al valt dat deels tegen.
Uitvliegen voor jezelf of voor pastoraal
wordt overvleugeld door thuis blijven uit zorg,
door taxiën naar dokter of ziekenhuis,
naar apotheek of warenhuis.
Verrassingen, onvoorziene ongelukjes, regelingen voor hulp van buitenaf, doen het mooi geregelde gemeenschapsleven van vroeger even anders lopen.
Is dat de spiritualiteit of realiteit van geloof, hartelijkheid en redelijkheid, of van eenheid in verscheidenheid
die ieder tot zijn recht laat komen?
Een zaaier bleef thuis om te zaaien …
Daar bewerkt hij de aarde en zaait hij Gods Woord.
Het komt er voor hem op aan dat hij dit ziet.
‘Daar alleen kan liefde wonen, daar alleen is ’t leven zoet,
waar men stil en ongedwongen, alles voor elkander doet!”
en ... waar liefde woont, is God en groeit zijn koninkrijk,
het is zijn genade dat medebroeders
zich in gemeenschap geborgen en thuis voelen.
Zolang dit kan: laat het gras maar groener zijn
aan de andere kant van de heuvels!
Onze gemeenschap evolueerde van vrucht dragen voor anderen, buitenshuis, wa...arbij ieder zijn eigen gang ging en uitvloog,
naar vrucht dragen voor elkaar, binnenshuis. Wij zijn meer aangewezen op elkaar en ‘uitvliegen’ is vaak niet meer mogelijk, het evolueert steeds meer naar zorgvol ‘inspringen’.
Terwijl mogelijkheden van medebroeders afsterven,
kiemt toch het zaad en worden zij groter voor elkaar.
Ongeziene kwaliteiten ontdek je bij anderen en jezelf.
Je doet voor elkaar dingen die je nooit hebt gedaan.
“Daarvoor ben ik niet naar het klooster gekomen”,
zou je kunnen zeggen.
En toch … in de tijd dat wij in theologie zaten,
legden wij niet de nadruk op priester worden,
wel op gemeenschap vormen.
Die klemtoon leggen is gemakkelijk
als je jong bent en veel weg, en ook thuis wil komen!
Nu moeten wij vanuit de realiteit een gemeenschap zijn,
een thuis waar ook oude en zieke vogels zich nestelen.
Theorieën en discussies van toen over spiritualiteit
worden nu dagelijks beleefde realiteit.
In een klimaat van zorg en familiale sfeer
groeit het mosterdzaadje van het Rijk Gods
tot een groot tuingewas waar medebroeders zich nestelen.
Waar de boer gerust mag slapen en het zaad kiemt,
is dat soms wel even anders in een gemeenschap:
je moet je slaap al eens laten,
je wordt al eens uit je slaap gewekt.
Overdag slaap je best niet, je bent best alert:
je moet meer overleggen, meer afspreken;
er wordt meer gemorst, gebroken, niet weggestoken.
Omdat men nog onafhankelijk of behulpzaam wil zijn,
moet er meer worden opgeruimd, gekuist en gewassen.
Zo leer je in liefde relativeren, je niet ergeren of opjagen,
wel bevestigen wat goed is, ook al valt dat deels tegen.
Uitvliegen voor jezelf of voor pastoraal
wordt overvleugeld door thuis blijven uit zorg,
door taxiën naar dokter of ziekenhuis,
naar apotheek of warenhuis.
Verrassingen, onvoorziene ongelukjes, regelingen voor hulp van buitenaf, doen het mooi geregelde gemeenschapsleven van vroeger even anders lopen.
Is dat de spiritualiteit of realiteit van geloof, hartelijkheid en redelijkheid, of van eenheid in verscheidenheid
die ieder tot zijn recht laat komen?
Een zaaier bleef thuis om te zaaien …
Daar bewerkt hij de aarde en zaait hij Gods Woord.
Het komt er voor hem op aan dat hij dit ziet.
‘Daar alleen kan liefde wonen, daar alleen is ’t leven zoet,
waar men stil en ongedwongen, alles voor elkander doet!”
en ... waar liefde woont, is God en groeit zijn koninkrijk,
het is zijn genade dat medebroeders
zich in gemeenschap geborgen en thuis voelen.
Zolang dit kan: laat het gras maar groener zijn
aan de andere kant van de heuvels!
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 18 juni 2012
gebed om de week goed te starten.
Heer,
Ik kan nog net iets beter,
fouten die maak ik goed.
Mensen die om me geven,
dat geeft me nieuwe moed.
Luister naar wat wij U vragen.
God, luister naar ons en wees
ons nabij!
Amen
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Zondag 17 juni 2012
catechese op zondag
1. Learn your Catholic faith and live it. Our confidence comes from being rooted in Jesus Christ, and the Catholic Church has so much to offer in order to deepen your relationship with God.
2. Pray often and do not be afraid to share your deepest desires or deepest fears with Jesus. Our Lord wants to heal us, and ou...r Lord also wants to encourage us. The latter only happens through a deep and constant life of prayer.
3. Live as simply as you possibly can given God’s call for your life. The stuff – material possessions, commitments, obligations – of our daily living can be a source of grace, but these same things also can be a source of tremendous distraction from God. We cannot be afraid of losing things if we never had them.
4. Finally, surround yourself with holy men and women who challenge us to become saints.
2. Pray often and do not be afraid to share your deepest desires or deepest fears with Jesus. Our Lord wants to heal us, and ou...r Lord also wants to encourage us. The latter only happens through a deep and constant life of prayer.
3. Live as simply as you possibly can given God’s call for your life. The stuff – material possessions, commitments, obligations – of our daily living can be a source of grace, but these same things also can be a source of tremendous distraction from God. We cannot be afraid of losing things if we never had them.
4. Finally, surround yourself with holy men and women who challenge us to become saints.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Vrijdag 15 juni 2012
even dankbaar herdenken
blij dat we zo een voort-trekker mochten kennen!
proberen we in diezelfde eenvoud zijn spoor te volgen;
in zijn pijn en lijden was hij groots,
een aanmoediging voor velen.
meteen ook de kracht die het geloof kan geven;
de teklening is dan ook toepasselijk!
Geschreven door martin om 11:48
Reageer op dit bericht
Donderdag 14 juni 2012
sorry
Ja, ik was er even niet. Eén van de redenen daarvoor is het feit dat mijn blog - althans voor mij - blijbaar totaal verdwenen was. Anderen zagen dan wel weer wat ik had gepost. Dank zij enkele attente lezers die me een hint gegeven hebben dit euvel te verhelpen was ik meteen terug! Het deed dan ook goed te weten dat dit blog wél wordt gelezen, ook zonder commentaar, wat ook niet de bedoeling is.
Een andere reden voor de afwezigheid was dat het vooral aangenaam is GELOVEN in daden van LIEFDE om te zetten waardoor er geen tijd meer is voor een zinvol bloggen.
Laten we dan ook smeken om de kracht en de stekte die van God uitgaat in zijn omgang met mensen, straks bij mijn ouders, later in het troostend aaanwezig-zijn bij mensen waarvan hun dochter zich hebben gekeerd tegen hun ouders. Deze mensen lijden omdat ze opgebracht werden met de waarden die ze zelf aan dochterlief doorgaven: EER JE VADER EN JE MOEDER!
Laten we van laatste een punt maken voor vandaag en voor de rest van de week!
Geschreven door martin om 10:25
Reageer op dit bericht
Zaterdag 9 juni 2012
eenvoud
Zo eenvoudig
Zo natuur-lijk
kan het leven
zijn!
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Vrijdag 8 juni 2012
Oneindig kostbaar!
JE BENT ONEINDIG KOSTBAAR
Kijk naar jezelf
door de
ogen van je Maker!
Geschreven door martin om 23:35
Reageer op dit bericht
Donderdag 7 juni 2012
het mag dan junimaand zijn
de maand die toegewijd is aan het Heilig Hart van Jezus,
wij blijven bidden tot en via Maria tot zijn oneindig goede hart!
Geschreven door martin om 12:17
Reageer op dit bericht
Dinsdag 5 juni 2012
naastenliefde
De naastenliefde kan alleen in de liefde voor God
en door die liefde bestaan.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 4 juni 2012
geboren
om lief te hebben, niet om te haten.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Zondag 3 juni 2012
tredvast
Het grootst is Jezus' vreugde als hij ziet hoe kleinen alles begrijpen en groten niet meekunnen. Als de vreugde in ons ontbreekt - of in onze kerk! - moeten we ons afvragen: zijn we wel klein en arm genoeg? Waar de kleinen zijn, heerst vreeugde. Dat is immers de Geest van Jezus.
Geschreven door martin om 10:15
Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 juni 2012
Zijn tesstament
Laten we het volbrengen!
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 juni 2012
Gods Geest
Voor iedereen bid ik voor de gave van de Geest: dat Gods Geest ons allen mag aanvuren en bemoedigen om "het goede" te doen in Jezus' naam.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Donderdag 31 mei 2012
een wegwijzer
<<Hemelvaart wijst naar boven;
Pinksteren wijst naar beneden.
Hemelvaart zegt: de Geest is neergedaald.
De richting van het Pinksterfeest is niet 'naar omhoog',
maar 'naar beneden'.
Pinksteren heet dan ook in Bijbelse termen:
het feest van de uitstorting van de heilige Geest.
Pinksteren heeft niets te maken met een raket
die men al gauw niet meer kan volgen.
Pinksteren valt eerder te vergelijken met een VUUR
waaraan je je warmen kunt;
met een LICHT, dat je leidt door duisternis.
Pinksteren is een STORM in een zeil,
waardoor het schip meer vaart krijgt.
Het heeft iets van een REGENBUI op dorre grond,
die weer vruchtbaar word,
een WEGWIJZER,
die de verdwaalde de juiste richting toont;
het heeft iets te maken met fluiten en feest,
met jeugd, lente en vernieuwing.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht