Witte Donderdag

Jezus ging tegenover de offerkist zitten en keek hoe de mensen er geld in wierpen. Veel rijken gooiden veel geld in de kist. Er kwam ook een arme weduwe, die er twee muntjes in gooide, ter waarde van niet meer dan een cent. Hij riep zijn leerlingen bij zich en zei tegen hen: 'Ik verzeker jullie: deze arme weduwe heeft meer in de offerkist gedaan dan alle anderen die er geld in hebben gegooid; want die hebben gegeven van hun overvloed, maar zij heeft van haar armoede alles gegeven wat ze had, haar hele levensonderhoud.'

Toen ik jaren terug in India een huis binnenkwam - vier grijze muren en een groene bank - was het de vrouw des huizes die me eerst de hand drukte. Zij sprak geen Engels en begreep me ook niet, net als ik haar niet begreep. Er was slechts een iets in woning dat schitterde. Om de stilte te breken maakte ik een gemeend compliment met mijn wijksvinger, richting dat 'ding' in het rood. Ze haalde het meteen van de muur en gaf het me. Ik had nog niet door wat ik in handen had toen ze het voor me inpakte. Eens thuisgekomen opende ik het pakje. Het was een verguld Mariabeeldje op een rode achtergrond met vergulde papieren sterren... Het enige wat ze in huis had, en wat nu achter me in mijn bureau hangt!

O Heer, U zei aan de Joden dat zij moesten kijken naar uw werken, als zij uw woorden niet geloofden. Medelijden, vriendelijkheid en moed in mijn leven maken mijn woorden geloofwaardig. Maak dat ik geen verkondiger word van holle woorden. Maak dat mijn leven weerspiegelt wat ik belijd.

God houdt van je!! Heel veel. Heel erg veel. Waarom zou hij niet van je houden? Twijfel je soms aan zijn bestaan? Hij niet aan die van jou, want hij heeft je zelf gemaakt.  Jezus roept je! Hij heeft Zijn leven gegeven voor vergeving van jouw zonden. Zoveel houdt Jezus van je, zoveel gelooft hij in jou! Niemand kent je zo goed als hij je kent, met al je slechte maar ook goede eigenschappen. Daarom gunt hij je zo erg Gods genade en vergeving.

Stop met twijfelen en geloof!

Een eeuwenoude traditie:

op Palmzondag palmtakjes zegenen

en ze dan meenemen naar huis om ze een plaatsje te geven

achter het kruisbeeld.

Deze palmtakjes verwijzen naar de vreugde

omdat we in Jezus de Messias hebben gevonden,

Hij die ons leven zin en toekomst geeft.

Maar tegelijk herinneren deze takjes ons

aan de tragiek en het onbegrip,

de pijn en het lijden die Jezus heeft moeten doorstaan,

en die mensen nog steeds moeten doorstaan

omwille van hun geloof en hun inzet

voor een meer rechtvaardige en liefdevolle wereld.

Wij bidden U, Heer, voor de christenen in het Oosten, die op vele plaatsen zo zwaar beproefd worden: voor hen die we kennen, voor hen over wie we ons zorgen maken, voor hun gezinnen, hun naasten die daar of hier met een bang hart kijken naar wat hen overkomt. Dat iedereen die invloed heeft op de gebeurtenissen, op het doen respecteren van de mensenrechten, op de keuzes – van welke aard ook - die moeten gemaakt worden, niet onverschillig blijft bij dit lijden.

Gaat mijn eigen barmhartigheid voor anderen zo ver, dat ik hen vergeef?

Wij kunnen slechts liefhebben wanneer wij aanvaard hebben aanvaard te zijn en hoe diepgaander de ervaring hoe groter onze liefde wordt. (Paul Tillich)

Als de hele Kerk de missionaire dynamiek aanneemt, moet zij allen zonder uitzondering bereiken. Maar wie zou zij moeten bevoorrechten? Wanneer men het evangelie leest, komt men een heel duidelijke richtlijn tegen: niet zozeer vrienden en nabije rijken, maar vooral de armen en de zieken, hen die vaak worden veracht en vergeten, hen ‘die het u niet kunnen vergelden’ (Luc.14, 14). Er moeten geen twijfels blijven bestaan, noch houden er verklaringen stand die deze zo duidelijke boodschap verzwakken. Vandaag en altijd ‘zijn de armen de bevoorrechte ontvangers van het evangelie’, en de evangelisatie die belangeloos op hen is gericht is een teken van het Rijk dat Jezus is komen brengen. Men moet zonder omhaal van woorden zeggen dat er een onlosmakelijke band bestaat tussen ons geloof en de armen. Laten wij hen nooit alleen laten.

(Paus Franciscus)

Bij zijn bezoek van paus Franciscus aan de dom van Napels heeft het zogenaamde "bloedwonder van de H. Januarius" zich gemanifesteerd.

rond vergeving in deze vastentijd.

God, zegen het werk en de inzet van mensen die in het kleine moeten werken, mensen die niet veel resultaat zien, die zich wijden aan de zorg voor het meest alledaagse, die helemaal alleen moeten werken, allen van wie het werk nooit bekend of zichtbaar wordt. 

God, zegen de trouw van mensen aan elkaar, allen die zich gebonden hebben aan hun levenspartner, vaders en moeders in hun gezin. Zegen de liefde die mensen elkaar geven, de verantwoording die mensen samen dragen, het vertrouwen dat mensen elkaar schenken. 

God, zegen het werk van wie anderen begeleiden, allen die betrokken zijn in de zorg voor gezondheiden welzijn, die opkomen voor betere werksituaties en arbeidsverhoudingen, alle werkers in de verpleging.

fotomeditatie.

Eigenlijk moest deze blog reeds vanochtend worden gepost.

Meer dan ooit is het nu de tijd

om er voor elkaar te zijn

geen kans tot goed-zijn

aan ons voorbij laten gaan

trouw de hand reiken aan wie

zich niet alleen kan redden

een troost zijn voor wie

door hardheid diep werd verwond

niet krenterig delen met wie

heel veel moet missen

bidden voor onszelf:

“Getrouwe God,

laat me niet ontgoochelen

wie op mij vertrouwt.”  

Valeer Deschacht

Bij God alleen kan ik rusten.

Van Hem komen vrede en kracht.

Hij is het geheim van ons leven,

ons eerste en laatste geluk.

Heel de wereld is voor U als een stofje op een weegschaal, als een dauwdruppel die 's ochtends op de aarde valt.Omdat U alles kunt, ontfermt U zich over iedereen; U ziet voorbij aan de zonden van mensen, opdat zij naar U terugkeren.

Alles wat er is hebt U lief, niets van wat U gemaakt hebt is U te min; U zou het niet eens gemaakt hebben als U er een afkeer van had. Hoe zou iets tegen uw wil kunnen blijven bestaan? Hoe zou iets kunnen voortbestaan als U het niet in het leven had geroepen? U, Heer hebt het leven lief en U spaart alles.