Uit de brief van

God en Vader,
het leven is veel meer
dan zorgen voor voedsel en kleding,
meer ook dan werken en geld verdienen.
Leven is ook rusten en spelen,...
onbezorgd kunnen zijn,
voluit genieten van alles wat mooi is:
van de natuur,
van vriendschap en liefde,
van cultuur in al haar uitingen.
Vooral in deze vakantietijd willen wij U danken
voor al deze gaven uit uw hand,
God en Vader,
Gij hebt ons gemaakt tot uw volk, tot uw Kerk.
Wij bidden U:
waak over ons
opdat wij niet ónze waarheid uitdragen maar de uwe.
Maak ons tot verkondigers van uw Boodschap in woord en daad,
zo dat anderen zich bij U kunnen thuis voelen.

van uw blogvriend!

met de Psalmen; zouden we elke dag moeten doen.

Een vakantiekamp wordt afgesloten in zang en gebed bij het beeld van Maria.

Als dit geen getuigenis is van jonge mensen.

Gezien op onze bedevaart te Meersel-Dreef.

Een kerk die alles heeft gedaan wat God verboden heeft, en die na 2000 jaar nog bestaat, dat moet een echt goede kerk zijn.

Met een eenvoudig gebedsprentje rond Maria;

daar is de bedevaartsgeschiedenis rond Kevelaer begonnen.

Ik hoef geen holebi of kansarme te zijn om met hen te kunnen samenwerken en samenleven. Ik vind het bijvoorbeeld fijn dat mannen in ons land ongestoord hand in hand kunnen lopen. Ik maak op de bus met plezier plaats voor iemand in een rolstoel. Maar af en toe wil ik dan graag mezelf ook als gelovige kunnen outen zonder dat ik daarvoor scheef bekeken of belachelijk gemaakt word.

Misschien wordt het tijd dat er ook wat christenen uit de kast komen. Niet op een agressieve of fanatieke manier, maar gewoon omdat ze zichzelf zijn en omdat ze doen wat ze graag doen. Omdat hun geloof een stuk van hun leven is, dat zich ook buitenshuis afspeelt. Onze samenleving kan er alleen maar kleurrijker door worden.

Kolet Janssen

heb ik voor jullie gebeden.

bij deze psalm.

God van de armen, genees ons!

Jezus zegt:als iemand achter Mij aan wil komen,laat hij dan zijn kruis opnemen en Mij volgen(Mattheus 16:24)

Hij zegt niet timmer een kruis of zoek een kruis.
Ieder van ons heeft een kruis te dragen. Je hoeft er echt geen een te maken of te zoeken. Het kruis dat we zelf dragen is zwaar genoeg, maar zijn we bereid het op te nemen,willen we het aanvaarden als het kruis dat bij ons hoort?

Misschien is ons kruis dat we niet kunnen studeren ,dat we gehandicapt zijn, of dat we aan depressies lijden. Misschien is het een conflict in ons gezin of in de familie. Misschien zijn we slachtoffer van geweld of seksueel misbruik. We hebben er niet zelf voor gekozen, maar het is toch ons kruis. We kunnen doen alsof het
niet bestaat, we kunnen het afwijzen, weigeren, haten,maar we kunnen dat kruis ook opnemen en Jezus volgen.

Het was de rode draad van vele heiligen die ondanks alle menselijkheid wisten te vertrouwen op de Heer.

Hij ging hun voor en ze bereikten hun bestemming in volle overgave.

Lieve mensen, hoe groot is ons vertrouwen in Jezus? Durven we het aan om zijn mantel aan te raken. En dat ook nog eerlijk toe te geven. Te midden een grote menigte... Met andere woorden: durven we het aan om eerlijk en open gelovig te zijn in een moderne wereld waar het zoveel beter en zoveel cooler lijkt te zijn om niet tegeloven?

Zoals een mus je voorbij fladdert en een zwaluw langs je heen schiet,

zo zal een verwensing je nooit treffen, als je hem niet verdient.