Danken

als een kind ...

VERTROUWEN ...

niet enkel op Allerheiligen op op Allerizielen, niet enkel bij je geboortedag of sterfdag,

maar telkens weer omdat Liefde sterker is dan de dood.

NIET WAT JE DACHT DUS....

Als je elke morgen verwonderd kunt zijn

en dankbaar voor het licht van de dag,

als je nog kunt liefhebben,

als je je nog durft inzetten voor je ideaal,

als je nog eerlijk door 't leven kunt gaan,

als je nog kunt juichen omdat je leeft,

als je elke avond kunt zeggen: "Ik deed mijn best",

dan kun je zeggen: "Ik ben een christen".

Als je gaat zoeken naar wat ze

omschrijven als ‘klinkende namen’

dan kom je bij rockconcerten, landskampioenen

of grote wetenschappers terecht.

Maar met Allerheiligen gaat het natuurlijk daarover niet…

‘Klinkende namen’ in ons geloof

noemen we van oudsher ‘Heiligen’.

Hun ideeën en hun levenswerk

kun je nog horen nazinderen

in allen die zich bekommeren om het lot

van de zwaksten in onze wereld.

Van elk van deze heiligen, weten we,

dat Jezus’ woord hen geraakt heeft.

De trillingen van Zijn boodschap

hebben op een bepaald moment

hun leven veranderd.

Langzaam maar zeker werden ze helemaal

van Zijn geest doordrongen.

Hun leven lang bleven Jezus’ ideeën klinken

in hun woorden en daden.

Zo zijn er ook mensen om ons heen,

in onze familie of onze vriendenkring.

Dat verstaan we, deze dagen

van Allerheiligen en Allerzielen,

beter dan ooit tevoren.

Namen die glashelder klinken

omdat we in hen God mogen ontmoeten,

omdat Zijn blijde boodschap

doorklinkt in hun manier van leven.

Met de herinnering aan al deze ‘heiligen’,

ook onze eigen geliefden, komen we samen vieren.

In de stille hoop dat hun voorbeeld,

en de warme herinnering aan hen,

ons leven klank en kleur kan blijven geven,

ons oproept om niet op te geven,

zodat ook wij op onze beurt het leven mogen ‘heiligen’

en mensen worden zoals God ons gedroomd heeft.

In deze dagen voor en rond 1 en 2 november trekken mensen naar de laatste rustplaats van hun geliefden. Ze leven verder in ons hoofd en  hart. Even mijmeren bij alles wat voorbij is en geloven dat zij eeuwig mogen leven in het LIcht. Verbonden zijn over grenzen heen.

slechts het water dat wij te drinken geven
zal ons verkwikken

slechts het brood dat wij te eten geven
zal onze honger stillen

slechts het gewaad dat wij wegschenken
zal ons bekleden

slechts het woord dat leed verzacht
zal ons troosten

slechts de zieke die wij bezoeken
zal ons genezen

slechts de gevangene die wij verlossen
zal ons bevrijden.

HEILIG ZIJN BEGINT MET BLIJ TE ZIJN

EN UW DAGELIJKSE PLICHT TE DOEN.

Don Bosco

en beware je vandaag en alle dagen die komen!

Hij zal u niet beschamen. Een gelegnheid het getijdenboek te nemen of te lezen in de Bijbel.

De roepingenkaars brandt weer! Ik bid om roepingen voor het priester- en diakenschap, voor pastorale werkers en werksters, voor predikanten en om roepingen voor het religieuze leven. Voor catechisten en gelovigen, vrijwilligsters en vrijwilligers die zich in zetten voor de kerkgemeenschap. Ik breng de namen bij de Heer van hen die zich op deze weg bewegen. Ik bid om roeping in de brede zin van het woord! Dat mensen hun weg en zin in het leven vinden, hun plek, hun levensvorm. En voor hen die van God zijn losgeraakt. Dat God hen niet loslaat.

 "Hij kan gerust naast pater Damiaan staan. Zelfs Moeder Theresa had een grote verering voor pater Lievens. Pater Lievens is nog steeds een held en bevrijder voor de bevolking in de regio van Ranchi (India). Hij kon destijds onder meer beletten dat de bevolking haar gronden kwijtspeelde aan plaatselijke landheren. Het streven naar sociale rechtvaardigheid vormt zijn handelsmerk en het blijft een bron van inspiratie voor mensen van vandaag."

Constant Lievens werd geboren op 10 april 1856 in het West-Vlaamse Moorslede. Na zijn studies aan het Kleinseminarie van Roeselare en het Grootseminarie van Brugge trad hij in bij de jezuïeten in Drongen (1878). Hij vertrok twee jaar later op 24-jarige leeftijd voorgoed naar India, waar hij zich zou bekommeren om het lot aan van de arme en uitgebuite Adibasi-bevolking in het gebied van Chotanagpur (Ranchi). Zijn mateloze inzet eiste een zware tol. Uitgeput en door tering geveld keerde hij in 1892 naar België terug en stierf in het klooster in Heverlee op 7 november 1893. In 2001 werd een proces tot zaligverklaring opgestart.

Ter gelegenheid van de heiligverklaring. Eerste koppel dat heilig verklaard werd.

De grootheid van Jezus toonde zich in dienstbaarheid. Daar kreeg Hij gezag door. Hoe is het met ons gesteld? Proberen wij ons waar te maken door ons volop te laten gelden? Door altijd haantje de voorste te willen zijn?
Of durven wij klein te zijn? Dichtbij te zijn aan hen die in onze maatschappij de klappen krijgen, met de nek aangekeken worden of erger nog onderdrukt en vervolgd worden?
Het evangelie laat er geen misverstand over bestaan waar onze plaats moet zijn.

Als je de angst
van het duister hebt geproefd,
waardeer je de Liefde van Jezus
in Het Licht des te meer.