BIECHTEN

JEZUS SPREEKT TOT JE!

Editorial

Quand on remarque combien les musulmans affirment leur croyance avec force et démonstration, je constate avec tristesse que les chrétiens ont parfois honte de parler de leur foi en Jésus Christ. Je ne cesse d’entendre « je suis croyant mais pas pratiquant » ou « je ne vais jamais à la messe hors des mariages et des enterrements ». Je trouve cette attitude désolante, devons nous nous étonner ensuite que l’Islam s’installe en conquérant. Il n’y a pas de honte d’être chrétien, pas de honte d’être baptisé, pas de honte d’assister de temps en temps à la Messe et entrer dans une église pour saluer Dieu comme on vient pour saluer un parent, un ami, un être aimé. Ne soyons pas des intégristes mais des personnes libres qui ne cachent pas leur amour pour notre religion, cette religion qui nous autorise tant de libertés par rapport à l’Islam fait de règles sévères et contraignantes. Pouvoir dire de temps en temps à haute voix « Je suis chrétien ».
Monseigneur pierre henri dubois.

BROOD OM VAN TE LEVEN.

Waar wij tekort schieten, vult God het aan

Vasten is jezelf buitenspel zetten,
zodat de ander kan meespelen.

Rekening houden met andere mensen,

in plaats van dat iedereen zich maar aan mij aanpast.

Heer God,
Alles wat ik heb,
alles wat ik doe,
alles wat ik ben,
bied ik U aan.
Kom en vervul mijn dag.
Schenk mij uw Geest,
dat in mijn denken,
spreken en handelen,
iets van uw stille aanwezigheid
mag doorbreken.
Laat me niet enkel
voor mezelf leven,
maar zoals Jezus,
verbonden met U
en gegeven aan mensen. Amen.

MAAR GOD'S ZEGEN!

Stel je eens voor wat er zou gebeuren als we op dezelfde manier met onze Bijbel omgaan als met onze mobiele telefoons?
Het zou betekenen dat we:
- onze Bijbel constant op zak zouden hebben;
- er meerdere malen per dag een blik in werpen;
- wanneer we hem vergeten, weer terug naar huis of kantoor gaan om hem te halen;
- hem gebruiken voor het verzenden van berichten naar onze vrienden;
- hem behandelen alsof we nooit zonder hem hadden kunnen leven;
- hem aan onze kinderen meegeven, voor hun veiligheid en om met hen te communiceren.In tegenstelling tot een mobieltje heeft de Bijbel nooit storing op het netwerk. Op elke locatie is er verbinding. We hoeven ons geen zorgen te maken over het beltegoed, want Jezus heeft de rekening al betaald en we kunnen onbeperkt bellen.
Laten we er dan ook gebruik van maken!

Heer, mijn geloof is kwetsbaar en vliesdun, het zweeft tussen weten en niet-weten. En toch besef ik heel diep in mijzelf: “Ik zit in de goede richting, mijn geloof is net voldoende om onderweg te blijven.”
Ik wil bidden zoals die vader in het evangelie:

“Ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp.”

BETROUWBAAR IS ALLES WAT GIJ BETUIGT. (PSALM 93)

Wat een genade
dat wij ons zo bewust mogen zijn
van Gods Genade.

Een christen mag geen kameleon zijn
die gewoon de kleuren van de wereld aanneemt.
Hij/zij is eerder een rups
die zich ontpopt tot een vlinder.

God,
geen enkel woord
drukt uit wat ik over U wil zeggen,
geen beeld kan het onthullen,
en elke taal schiet hier tekort.
En toch vermoed ik
dat Gij zijt:
Licht in donkere duisternis.
Warmte bij vrieskou.
Bron van veel goeds-
altijd daar voor ons.
Maar, geen beeld kan U onthullen,
en elke taal schiet hier tekort.
Kom, ik noem U gewoon:
‘God’

Mijn gevoelig hart was jaren bevroren
elke emotie erin opgesloten
Alle pijn die ik jaren heb doorstaan
ingekapseld in een sterk membraan

Slechte herinneringen verdrongen
daartoe werd ik helaas gedwongen
Modus ingesteld enkel op overleven
en zeker geen enkele krimp geven

Liefde kwam gewoon niet aan de orde
waardoor mijn ziel bijna verdorde
Bidden deed ik in de donkere nachten
tot God en al zijn hemelse krachten

Mijn geloof bleef altijd overeind
daardoor ben ik niet weggekwijnd
Het heeft mijn leven draaglijk gemaakt
wetend dat er over mij werd gewaakt

De winterse kou maakte weer plaats
voor zon die op het ijs weerkaatst
De warmte deed mijn hart ontdooien
zodat ik weer liefde kon en kan rondstrooien.

"Bidden is
zich zonnen in de liefde
van God."

Johannes van het Kruis

HIJ ZAL ER ALTIJD VOOR ME ZIJN......

Ik ben niet iedere dag even sterk.
Soms weet ik gewoon niet
hoe ik de dag moet doorkomen.
Alles is donker om me heen.
Ik lijk het spoor bijster
en ik strompel voort
terwijl de tranen stromen.
Soms dwingt het leven me op de knieën;
sta ik met mijn rug tegen de muur
en vraag me af
of het ooit nog goed zal komen.

Maar toch, te midden van alles
heb ik één zekerheid.
God is altijd daar, juist wanneer
ik Hem het hardst nodig heb,
Zijn Licht schijnt in elke strijd.
Hij houdt me staande of Hij draagt me
wanneer ik zelf niet meer kan staan.
Ja, Hij zal er altijd voor me zijn
en op al mijn wegen naast me gaan.

Laat alle wrok en drift en boosheid varen, alle geschreeuw en gevloek, en alle kwaadaardigheid. Wees goed voor elkaar en vol medeleven; vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft.

In Lourdes, zo zegt men, gebeuren wonderen, d.w.z. zo nu en dan gebeurt er een wonderbare genezing, en dat is natuurlijk prachtig voor degenen die het betreft. Maar het grote wonder van Lourdes vind ik: al die mensen die na een bezoek aan Lourdes gesterkt weer naar huis gaan, en minstens evenzeer: al die mensen die daar voor anderen in de weer zijn.
De saamhorigheid tussen gezonden en zieken die daar gestalte krijgt, de dienstbaarheid die daar beleefd wordt door zovelen, moet ook ieder van ons steeds weer inspireren om in eigen kring die saamhorigheid en dienstbaarheid gestalte te geven naar elkaar toe.
En nogmaals, dat is de voornaamste manier om Maria te eren.