GEEF VREDE HEER

KOM HEILIGE GEEST, GEEF ONS DE VREDE, KOM !

“Ik spreek niet alleen door mijn woord, ik spreek bovenal door mijn schepping. De bloemen, de bergen, de wateren, de sterren......het leven, schoonheid al om, die je zonder woorden verteld wie ik ben. Dit alles heb ik geschapen opdat geen enkel mens kan zeggen dat ik niet besta. Wie ogen heeft kan zien, wie oren heeft kan horen, wie leeft kan denken dankzij mij, wie kiest doet dat in alle vrijheid die ik heb gegeven. Ja, je hebt een keuze, je hoeft niet voor mij te kiezen, maar wie nederig is van aard en ontzag heeft voor mijn schepping gelooft wat ik zeg, die gelooft in mij, maar wie hoogmoedig is zal mij echter nooit kunnen zien en kunnen begrijpen en ook nooit de intense liefde kunnen zien en voelen die schuil gaat achter alles wat de mens waar kan nemen”.

Wij vieren het bezoek van de Maagd Maria.

Komt, laat ons de Heer met vreugde begroeten, Alleuia.

Kom, koningin vol majesteit,
Maria,tot bezoek bereid;
Elisabeth, uit Uw geslacht,
hebt gij eens zoveel vreugde gebracht.

We naderen het einde van de meimaand. Tot nu gingen velen op bedevaart ergens in de buurt, maar voor velen wenkt nu Lourdes.

Vragen omtrent euthanasie zijn geen vragen die alleen christenen of kerkelijke verantwoordelijken zich stellen. Ze zijn het onderwerp van maatschappelijk debat. Het zijn fundamentele vragen: wat maakt ons tot mensen? Wat vereist een menselijke samenleving? Wat dient de vooruitgang en wat niet? Er is een grens en een verbod dat van oudsher geldt, al van het allervroegste begin van menselijk samenleven. Als we daaraan raken, raken we aan de fundamenten zelf van de beschaving. Daarom roepen we op tot grote terughoudendheid en volgehouden dialoog.

De bisschoppen van België

IPID – Brussel, maandag 22 mei 2017

Werkelijk, het is goed voor jullie dat ik ga, want als ik niet ga zal de pleitbezorger niet bij jullie komen, maar als ik weg ben, zal ik hem jullie zenden.

EN OPROEP TOT EEN BEDETOCHT VOOR HET LEVEN.

Van wie is toch die stem,
die mij aanspreekt zonder woorden,
maar die ik in de stilte kan verstaan.
Die kalm en onvermoeibaar
zich van ‘binnenuit’ laat horen
en waar komt het in hemelsnaam vandaan.
Het maakt iets in mij wakker,
dit gevoel van alle tijden.
Het antwoord dat ik zoek in mijn bestaan…
is al duizendmaal gegeven.
Er ís een Bron van leven,
die luistert als geen ander
en die mij kent bij naam.
En ‘aanwezig in de stilte’
zal dat eeuwige gevoel
in mij verdergaan.
Want… er is iets van een weten
dat werkzaam is in mij.
Stil, zo ‘stil aanwezig’

De verrijzenis, je ziet dat niet en toch geloven we erin. Eigenlijk is dat net zoals met de liefde. Je ziet dat niet, maar toch voel je dat en je gelooft erin.

 ... voor vandaag.

Wie God liefheeft, moet ook de ander liefhebben.

-- 1 Johannes 4:19-21

Hoop

Hoop is het vierde en laatste onderdeel van de oproep van Maria. Het ontbreekt de mens van vandaag aan vele dingen, maar het ontbreekt hem vooral aan hoop. Iemand zonder hoop leeft zonder toekomst. Wat voor leven heeft iemand zonder hoop op toekomst, of dat nu voor zichzelf is of voor zijn relatie met anderen? Zo’n leven eindigt vaak noodlottig. De kardinaal verwijst naar het hoge aantal zelfmoorden bij jongeren, omdat het leven voor hen vaak geen betekenis meer heeft. Het ontbreekt hen aan hoop, vooruitzicht op een toekomst.
Maria vraagt van de mens van vandaag een diep geloof, hoop, onderlinge broederschap - die vandaag in grote mate ontbreekt - en vrede, nodig voor een waardig leven. De boodschap van Fatima is niet alleen relevant voor de Kerk. Zij is voor haar ook een opdracht en een plicht. De boodschap van Fatima is voor de hele mensheid bestemd. De drie herderskinderen kregen van Maria een uitzonderlijke, onherhaalbare zending. Een ondanks het feit dat zij slechts kinderen waren, hebben zij de boodschap van Maria met hun offers en gebeden over de hele wereld uitgedragen. De heiligverklaring vandaag benadrukt daarvan het belang.

Bron: Catholic News Agency

Vrede

Het derde thema van de boodschap van Maria is de oproep tot vrede. Maria heeft met de kinderen vaak over vrede gesproken en zij heeft hen gevraagd om voor vrede te bidden. Ze formuleerde dat verzoek op een moment dat legers wereldwijd in de Eerste Wereldoorlog waren verwikkeld. Maria riep op tot boete en tot gebed voor vrede omdat de mensheid anders zou verdwijnen, zoals duidelijk werd in het visioen van de kinderen over de hel en de zielen die daar in angst verblijven. Maria beklemtoonde de absolute, dringende noodzaak van vrede, om te vechten voor de vrede, om God om vrede te vragen. Die oproep blijft vandaag even actueel, want de mens heeft vele noden maar hij heeft vooral nood aan vrede voor zichzelf en voor anderen.

Bekering

De tweede oproep van Maria, die bijzonder belangrijk is, is de oproep tot bekering. Maria vertelde de kinderen herhaaldelijk dat de mens zich moet bekeren. Hij moet sterker verbonden zijn met God en met zijn broeders en zusters. Tijdens de zes verschijningen bemoedigde Maria hen om dagelijks de rozenkrans te bidden en om offers te brengen ter compensatie van zonden. Tijdens haar derde verschijning vroeg Maria aan de herderskinderen om zich op te offeren voor de zondaars. Maria vroeg hen om bij elke offer te bidden: O mijn Jezus, het is uit liefde voor U, voor de bekering van de zondaars, en tot herstel voor de zonden begaan tegen het Onbevlekte Hart van Maria.

Deze Mariaverschijningen in Fatima zijn een historische gebeurtenis met een buitengewone betekenis. Die betekenis is niet alleen godsdienstig, maar ook maatschappelijk en politiek. Kardinaal Martins

Geloof

De Maagd Maria roept allereerst op tot geloof, zegt kardinaal Martins. Die oproep blijft actueel, want we leven helaas in een tijd waarin het aantal gelovigen blijft dalen en het ongeloof toeneemt. Er wordt steeds minder belang gehecht aan het katholieke geloof, het geloof van de evangeliën. Vele mensen hebben een abstract geloof, maar dat geloof maakt niet langer deel uit van hun concrete leven. Daarom heeft deze oproep van Maria ook na honderd jaar nog steeds een groot gezag. Kardinaal Martins vindt dat het ook voor niet-gelovigen van belang is te erkennen dat de mens niet aan de basis ligt van zijn eigen oorsprong. De mens is niet autonoom. Hij dankt zijn oorsprong aan God.