Veel liefhebben

Volgens kardinaal Rainer Maria Woelki, de aartsbisschop van Keulen, hebben katholieken en protestanten nog altijd onvoldoende gemeenschappelijks om een oecumenische Eucharistie te vieren. Er bestaat volgens (nog) geen basis voor een dergelijke gemeenschappelijke dienst omdat beide kerkgemeenschappen het niet eens zijn over de centrale kwesties in verband met de Eucharistie. Voor katholieken is de eucharistie geen gewone maaltijd. Zij is het ware lichaam en bloed van Christus in de getranssubstantieerde gaven van brood en wijn. De werkelijke aanwezigheid van Christus is een onweerlegbare zekerheid voor katholieken.

Als je God en je naaste bemint,

word je een gelukkig mens!

Eén van de meest gewijde, folkloristische broden is dat van Sint Hubertus, patroon van de jagers die zijn feestdag vierde op 3 november. Vroeger leidde men jachthonden de kerk in om ze te laten zegenen op Sint Hubertusdag. Dit werd gezien als voorbehoedmiddel tegen hondsdolheid. Om diezelfde reden at men die dag de door de kerk gewijde Sint Hubertusbroodjes.

Vrienden van God. Dat is de magnifieke omschrijving voor de heiligen en voor ons allemaal. Je hoeft niets te doen om Gods vriend te zijn. Je wordt het zomaar, uit pure Liefde.

Want de wortel van alle kwaad is geldzucht. Door zich daaraan over te geven, zijn sommigen van het geloof afgedwaald en hebben ze zichzelf veel leed berokkend. Maar jij, een dienaar van God, moet je hier verre van houden. Streef naar rechtvaardigheid, vroomheid, geloof, liefde, volharding en zachtmoedigheid.

Allerzielen

Op Allerzielen, 2 november, vindt op de parochies een bijzondere viering – een eucharistieviering of een gebedsdienst - plaats waarin de parochianen die het afgelopen jaar zijn overleden, worden herdacht. Meestal worden hun namen één voor één afgeroepen en wordt voor elk van hen een kaarsje aangestoken. Het kruisje dat tijdens de uitvaart van de overledenen van het voorbije jaar in de parochiekerk op een herdenkingswand of herdenkingstafel werd gelegd, wordt tijdens die dienst overhandigd aan de nabestaanden die het dan mee naar huis kunnen nemen. De liturgische kleur is paars (of grijs).

Allerheiligen

Elk jaar viert de rooms-katholieke Kerk op 1 november het feest van Allerheiligen. Centraal staat het leven na de dood. In de feestelijke eucharistieviering die dag wordt het leven van de heiligen en martelaren, gekend en ongekend, herdacht. Allerheiligen wordt gevierd als een zondag. Er is niet zoveel onderscheid met de vieringen op de andere zondagen, zij het dat het om een hoogdag gaat met eigen accenten in de liturgie (eredienst). De liturgische kleur is wit.

Een literair en sociaal project waarbij dichters eenzaam gestorvenen begeleiden naar hun laatste rustplaats. Een project dat niet zou moeten, maar we kunnen niet  om die verschrikkelijke waarheid heen. Vandaar gelukkig dat er mensen zijn die op deze of gene wijze toch een laatste eer betuigen aan de overledene.

Je hoort het in de media hoe vaker hoe meer en dan wijst men nogal vlug naar de ongevoelige egoïstishe maatschappij. Maar heb je er al bijgestaan dat, al had de overledene heel wat familie, deze geen enkel contact wou, ook al was ze amper een paar maanden voor de dood nog bij eigen broer geweest? En helaas is deze mens in alle eenzaamheid gestorven en kreeg ze een eenzame uitvaart, niet begeleid door poëzie of lied, maar door vier betaalde dragers....

"Wie of wat je bent en welk geloof je ook belijdt, toon wie je bent en geniet van de goddelijke momenten want het zijn voortekenen van het hiernamaals. Wees dankbaar maar probeer ook om te gaan met tegenslagen. Ja, vraag dan maar Zijn beschermende hand. Want ik ben er zeker van dat Hij bij ons is en voor ons zorgt. En blijf ook het goede zien in de mens. Zie elkaar graag en neem het op voor mekaar. Dat is wat elke godsdienst ons leert."

Stef Desodt

Zo veel godsdiensten voor die ene God.

Davidsfonds Leuven 2011. ISBN 978-90-5826-9

Lieve Vader in de hemel,
al mijn zorgen leg ik voor U neer.
Ik wil U bidden voor mijn vrienden,
wilt U voor hen zorgen, Heer?
Bescherm hen, sla Uw armen om hen heen.
Leid hen veilig naar Uw schuilplaats
en laat hen nooit, nee nooit alleen.
Blijf bij hen in de donkere nachten.
Blijf bij hen in de eenzame tijd.
Bevrijdt hen uit de macht van zonde.
Sta naast hen in hun zwaarste strijd.
En als ze overmeesterd worden
door ziekte, pijn, of diep verdriet,
zend dan Uw Geest, om troost te brengen,
want U vergeet Uw kind’ren niet.
Schenk hen hoop en nieuwe krachten
zodat zij strijdend overeind blijven staan.
Laat hen weten dat ze ‘t waard zijn
en dat ze nooit alleen hoeven te gaan.
Overlaad hen met Uw liefde
en met Uw rust op al hun wegen.
Schenk ze steeds Uw diepe vrede,
maar bovenal Uw rijke zegen…

Leg daarom de leugen af en spreek de waarheid

tegen elkaar, want wij zijn elkaars ledematen.

Hele maand oktober 2017 - Kinderen bidden voor oorlogsKinderen

De geestelijke leegte is nog nooit zo grot geweest. Het christelijke gebed vraagt niet dat God zou doen wat wij willen, maar dat wij Gods wil doen. God houdt zich op in de marge. Daar waar de mens van de mislukking woont. De mens die uit de bocht vloog, die vergeten wordt, in al zijn breekbaarheid. Ja, de mens is breekbaar! Ooit komen we allemaal in de marge terecht: als we ziek zijn, oud, hulpeloos, of dement worden. God is daar om ons op te vangen. Daar moet de kerk zijn, in de rand, de marge, in de kwetsbaarheid.

Mark Van de Voorde

Wees nederig
vriendelijk
heb geduld met elkaar en
verdraag elkaar vol liefde....

Tijdens mijn verblijf in het gemeenschapshuis Don Bosco, vond ik volgende woorden op het muismatje:

vertrouwen
bevestigen
liefde
humor
trouw
respect
gebed
rede
verantwoordelijkheid
vriendelijhkheid
faliliegeest
zorg
geloof
weerbaarheid
gemoedelijkheid
dankbaarheid
droom
samenwerking
vreugde

als er zo vele waarden zijn, hoe kan het in onze wereld dan verkeerd lopen?!