Bij een overlijden.

Heer Jezus,

aan uw apostelen hebt Gij gezegd:

‘Mijn vrede geef Ik u’.

Open ons hart voor uw aanwezigheid

die vrede brengt te midden van haat en angst.

Laat ons de ogen niet sluiten voor onze zusters en broeders

die gebukt gaan onder oorlog en geweld,

in het bijzonder in Congo en Zuid-Soedan.

Doe de regeringen bedacht zijn op het welzijn van hun volk

en beziel allen die ijveren voor vrede.

We bidden U dat het geweld zou ophouden

en dat de rede zich kan doen verstaan;

dat wrok voor vergeving mag wijken

en dat vergiffenis het wint van haat.

Heer Jezus, schenk ons uw vrede!

Amen.

God van vrede, uw aanwezigheid omgeeft mij als de warmte van een moeder die haar kind in haar armen houdt, om het te beschermen tegen alle kwaad en angst. Breng mijn bezorgd hart tot rust en kalmeer mij door uw heilige Geest van vrede en liefde. Dank U wel, Heer. In uw aanwezigheid schuilt de volheid van vreugde.

Maria, er is over U reeds veel geschreven.
Op vele plaatsen van onze wereld,
komen duizenden mensen naar U op bedevaart.
Zoals onze moeder ons leerde lopen,
ons heeft geholpen om groot te worden,
zo bent U Maria, de moeder van ons geloof.
Help ons daarin groeien.
Help ons daarin groot worden.
Leer ons het geloof belijden.
Wijs ons hoe wij echte christenen kunnen zijn.
Maria, moeder van de Heer,
zorg ervoor dat wij blijven geloven
elke dag wat meer.

Aswoensdag stelt ons voor vragen. Wat heb ik beslist nodig om te blijven leven? Wat is overbodig en draag ik als ballast met me mee?

Op deze dag worden we herinnerd aan de eindigheid van ons leven, aan de dood. De as (afkomstig van het verbranden van de palmtakken, waarmee Jezus vorig jaar met Palmzondag werd toegejuicht) herinnert ons eraan dat de dood bij het leven hoort. Gisteren nog was er de uitbundigheid van carnaval met al zijn illusies. Vandaag wordt tegen ons gezegd: ‘Je was aarde en je zult weer aarde worden’ (Genesis 3,19).

Het askruisje dat tijdens de viering van aswoensdag op je voorhoofd wordt getekend, duidt op de eindigheid van ons leven. Het wijst ons tegelijk op de hoop dat uit onze tekortkomingen nieuw leven voortkomt. (René Hornikx, Feesten doe je samen. De belangrijkste christelijke feesten)

Aan iedereen een deugddoende, krachtgevende 40dagentijd !

Hoe groots zijn zijn tekenen,

hoe machtig zijn wonderen!

Ik kan dit maar volop beamen toen  het leven van mijn vader aan een zijden draadje hing. Maar hij is terug en hoe! Loof de Heer!

Goede God, wij leggen  ons leven, ons bestaan, onze goede en kwade dagen in uw handen. Aanvaard ons zoals we zijn: mensen van vlees en bloed. Richt ons weer op wanneer we gevallen zijn. Geef ons nieuwe woorden wanneer wij elkaar niet verstaan. Houd uw oog op ons gericht, bewaar in ons wat goed is en breng ons tot voltooiing.

Op zondag 11 februari is het 160 jaar geleden dat in Lourdes Maria verscheen aan Bernadette.
Ook nu na 160 jaar is de boodschap van Lourdes nog steeds actueel en we mogen zien dat mensen vanuit de gehele wereld de weg naar Lourdes vinden, om daar geraakt te worden. Men mag daar een stuk blijdschap in geloof ervaren, kracht en ondersteuning voor hun leven. Het is een plaats van hoop en bezinning en tegelijkertijd door de onderlinge contacten ook van warmte en vriendschap, van christelijke naastenliefde.

"Misschien zijn er wel zoveel godsdiensten nodig, omdat het onmogelijk is om God te vatten in één enkel geloof. Misschien ook om ons mensen te leren dat we allemaal kinderen zijn van God, hoe verschillend we verder ook zijn. Allahu Akbar. God is groot. Wat jammer dat we deze uitspraak vooral nog kennen als strijdkreet bij verschrikkelijke aanslagen."

God is inderdaad groot, want hij koestert alle mensen.

Hoe wankelmoedig, arrogant, vechtlustig of onverschillig we soms ook zijn. We horen allemaal samen.

Maria, ik kniel met een groot
en kinderlijk vertrouwen
voor uw beeltenis neer.
Nog nooit heeft iemand tevergeefs
tot U zijn toevlucht genomen.
Aan het kruis heeft uw goddelijke Zoon
U als mijn moeder gegeven
en hebt gij mij als uw kind aangenomen.
Laat mij niet ongetroost van U heengaan.
Voortdurend heb ik uw moederlijke bijstand nodig.
Moeder, zie dan vol goedheid
en medelijden op mij neer
en verkrijg voor mij
van uw goddelijke Zoon de gunsten,
waarom ik U nu met alle aandrang smeek.
Ik beloof U dankbaarheid en liefde
alle dagen van mijn leven,
totdat ik U zal komen bedanken in de hemel.
Gij kunt mij helpen,
Gij wilt mij helpen,
Gij zult mij helpen,
O machtige, o goede, o getrouwe Moeder Maria.
Amen

Als je haren zich grijs hebben gekleurd,
is er meestal al veel met je gebeurd.
Je hebt inmiddels ervaring op gedaan,
want jouw weg is niet over rozen gegaan.

Je ging over bergen, je moest door dalen,
je kracht en sterkte ging je bij God halen.
Zijn bron mocht je vinden, God zelf bracht je daar,
wat niet oprecht was veranderde in waar.

Je mag nu vertellen over wat je voelt,
over hoe het was en hoe God het bedoelt.
Je mag het delen, je mag het laten zien,
aan iemand die het ontvangen wil misschien.

Gods Liefde maakte van mij een ander mens,
dat ook jij die ontvangen wilt is mijn oprechte wens.

Beken elkaar uw zonden en bid voor elkaar, dan zult u genezen. Want het gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist zijn uitwerking niet. Elia was een mens als wij, en nadat hij vurig had gebeden dat het niet zou regenen, is er drie-en-een-half jaar lang geen regen gevallen op het land. Toen bad hij opnieuw, en de hemel gaf regen, en het land bracht zijn vrucht weer voort.

Naar de Jakobusbrief.

'Als je eerbied hebt voor je ouders en als je put uit de kracht van je wortels zal God je toekomst zegenen.'

Misschien is dit voor jullie moeilijk, omdat je slechte ervaringen heeft met je ouders en een negatieve kijk op je jeugd. 'Ik wil je aansporen een nieuwe visie op je verleden te ontwikkelen. Je moet nooit proberen vervelende herinneringen weg te stoppen maar je kunt wél de nadruk leggen op het goede en dat eren. Als je leert je eigen verhaal te zegenen dan vind je een dieper zelfrespect en meer vreugde omdat je weet dat je geworteld bent in iets groters'.

Bobby Schuller.

Het Kruis waarvoor ik kniel,
op het diepst van mijn bestaan,
met lege, uitgeputte handen,
dieper kan ik niet gaan.

Het Kruis waarvoor ik kniel,
in het donkerst van mijn bestaan,
ik heb niets meer te verliezen,
en dieper dan knielen kon ik niet gaan.

Het Kruis waarvoor ik kniel,
in al mijn eenzaamheid en gebrokenheid,
met een hart dat alleen nog maar schreit,
en zachtjes fluistert…
hier ben ik, wilt U degene zijn die mijn leven leidt?

Het Kruis waarvoor ik kniel,
daar hebt U gehangen,
onrechtvaardigheid verdragen,
U werd vernederd, gespot en geslagen.

Het Kruis waarvoor ik kniel,
door Uw lijden, uit Liefde voor mij,
is het niet langer ik, die mezelf probeert te redden,
maar bent U degene die werkt in mijn bestaan,
uw Liefde, is tot het uiterste gegaan.

Het Kruis waarvoor ik kniel,
kan mijn leven veranderen,
omdat U het bent,
die diepe wonden
in tederheid en Liefde kan verbinden en helen,
omdat U mij hélemaal kent.

Het Kruis waarvoor ik kniel,
is als voorbeeld,
om dagelijks die weg van overgave te gaan,
dagelijks opnieuw te knielen,
met al het verdriet van mijn bestaan.
in vertrouwen achter de Gekruisigde aan.

Het Kruis waarvoor ik kniel,
is loslaten wat me benauwt,
is met open handen,
dagelijks vragen, of U me wilt laten zien,
hóeveel U van me houdt.

'Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’

Matteus 11:28-30

Zo toepasselijk nu mijn vader zwaar ziek is ...

Je bent een gelukkig mens
als je niet meer wilt hebben en zijn dan je aankunt,
want dan ben je precies geschikt voor Gods wereld.

Je bent gelukkig als je iets kunt betreuren,
want dan komt er ook weer eens een tijd
dat je blij kunt zijn.

Je bent gelukkig als je goed en vriendelijk bent,
want dan ligt de hele wereld voor je open.

Je bent gelukkig als je wat voor een ander over hebt,
want dan zullen ze ook wat voor jou overhebben.

Je bent gelukkig als je je steeds zuiver weet op te stellen,
want dan ontdek je God achter alle dingen.

Je bent gelukkig als je vrede om je heen weet te scheppen,
want dan zeggen ze dat je een stukje hemel op aarde brengt.

Je bent gelukkig als ze je dwarsbomen omdat je goed doet,
want je bent aan het bouwen aan een nieuwe wereld.

Heb er maar vertrouwen in.
De heiligen zijn je op die weg voorgegaan
en later zul je voor altijd de vruchten ervan mogen plukken.

1860. Don Bosco heeft voor zijn werk veel mensen nodig. Iedere zondag 500 jongens in het patronaat, enkele scholen, een tijdschrift met 12.000 abonnees, dag en avondonderwijs. Wie moet het werk doen? Er zijn zoveel mensen en handen nodig. Altijd is hij op zoek naar medewerkers van dichtbij of verder af. Maar er zijn ook veel mensen die hem nodig hebben. Iedere dag staan ze aan zijn deur met hun klein en groot verdriet: jong en oud, arm en rijk, om te geven of te krijgen, om te vloeken of te bidden. Iedere dag komen er precies meer, een eindeloze rij. Mensen op zoek naar geluk dat lag in een woord of een ogenblik aandacht van Don Bosco. Hij besteedde er uren tijd aan. Tegen 1860 waren ze zo talrijk dat hij van 9.00 u tot 13.00 u. op zijn kamer vast zat, alleen maar luisterend naar mensen.

Naar: TERESIO BOSCO. Don Bosco een nieuwe levensbeschrijving. Don Bosco Centrale, Fr. Gaystraat 129, 1150 Brussel. Brussel, 1979, p. 358.