Donderdag 8 januari 2009

Vocation - Roeping

Om in te gaan op een tip van een blogvriend moet een blog als deze misschien zijn start nemen uit het echte leven en ook heel concreet zijn, vooral verstaanbaar. Dit probeer ik in volgende bijlagen. Alvast herneem ik een artikel van vroeger dat voor u, lezer, moet duidelijk zijn waarom ik o.a. een blog start rond het onderwerpGELOVEN.

vocation

Klik op de afbeelding om de link te volgen

VOCATION?
ROEPING?

« Est-ce qu’il y aura une vocation cette année-ci? » …

Deze vraag hoorde ik door een dame gericht aan een leerkracht, die jaarlijks (we schrijven 1975) met een groepje laatste jaarsstudenten de Paasdagen hielp verzorgen in een klein dorpje in het noorden van Frankrijk, waar toen al – nu 30 jaar geleden – er een groot priestertekort was. Die dame was zowat de rechterhand van de pastoor aldaar. Het was tijdens de repetities (ons groepje bestond uit een zestal jongens) voor het Paastriduum dat ik plotseling die vraag heel duidelijk hoorde stellen, en wat meer is, de dame richtte haar ogen op mij. Ik werd van binnen heel diep geraakt; ik kreeg het zelfs warm, en ook al had die dame me nooit voordien gezien - we waren trouwens pas aangekomen en hadden dus nog niets méér gedaan dan wat kennismaken – voelde ik duidelijk dat het om mij ging. Nog meer, in zijn fluisterend antwoord tot haar kon ik uitmaken dat er een ‘”oui” doorklonk en ik zag zelf zijn gezicht stralen. Wat ik hier en nu vertel herinner ik me levendig alsof het gisteren was. Ik zie nog dat kerkje, de plaatst waar ik zat en waar de priester en die dame stonden, ja daar bij die pilaar. Laat me voor alle duidelijk er onmiddellijk aan toevoegen dat er nog geen “pastorale” contacten waren tussen die priester en mezelf i.v.m. een eventueel engagement priester te worden, en ondertussen zullen jullie ook weten dat ik al meerdere malen via mijn blog tekende met “the unblessed deacon”. En toch blijft die herinnering. Een gelijkaardige gebeurtenis, dit vele jaren later, werd ik eveneens persoonlijk aangesproken net als toen, al was het ook nu niet van persoon tot persoon., maar het gevoel en de zekerheid waren er in elk geval wel! Nog meer, ik voelde dat die weinige woorden niet zomaar woorden waren , maar een echte uitnodiging, misschien wel van hierboven.

Het was op een doodgewone zondag toen onze geliefde pastoor het had over roepingen en, denkend aan de nakende op pensioenstelling van een diaken, ergens een oproep deed naar al dan niet geëngageerde parochianen of er geen mensen waren die bereid gevonden werden de opleiding tot diaken te volgen. Op dat moment zal hij dat wel ingekaderd hebben in zijn homilie, maar het aan de andere kant zo duidelijk hebben verwoord dat ook ik voor een tweede maal ten diepste werd geraakt, want ook deze keer werden zijn ogen op een gegeven moment op mij gericht. Ik wist gewoon dat deze boodschap voor mij was al hadden we het er nooit over gehad; ik had er in elk geval nooit over nagedacht . En toch wist ik en beaamde ik in stilte, in dat uur: “Ja, dat wil ik doen”.

Ik heb de preister na de mis op gewacht en ik zag aan zijn ogen waarover ik het wou hebben. Omdat dit geen aangelegenheid is om zomaar op straat te vertellen heb ik hem nog diezelfde avond uitgenodigd voor een broodmaaltijd bij me thuis in de komende week.

Geschreven door martin om 18:08 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Woensdag 7 januari 2009

Scheppende Liefde

God heeft geduld en gunt ons de vrijheid van de Liefde.
Bij Zijn schepping had Hij nog tijd om de mens die Hem zou kennen en beminnen, zichzelf te laten worden. Dat is Zijn grote scheppende kracht die we overal ontwaren als we er maar voor open staan. In Zijn schepping krijgen we een plaats in Zijn geheel, zowel tegenover de schepping als tegenover onze God.
Dat is trouwens ook onze dagdagelijkse opdracht tussen en met mensen, dicht bij en veraf!

Geschreven door martin om 21:02 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 januari 2009

Dank u Vader voor Uw vertrouwen
Dat ik lopen mag op aardse gronden
Dat ik liggen mag in moeders schoot
Dat ik slapen mag in Jouw armen
Daarom zeg ik nu
Dank

Dat ik kijken mag naar het licht
Dat ik luisteren mag naar het gezang
Dat ik voelen mag de strelingen van de wind
Daarom zeg ik nu
Dank

Dat ik in Uw huis mag binnentreden
Dat ik knielen mag aan Uw voeten
Dat ik bidden mag tot Jou
Daarom zeg ik nu
Dank

Dat ik de lucht inademen mag
Dat ik de zon haar warmte aanraken mag
Dat ik drinken mag uit Uw beker
Daarom zeg ik nu
Dank

Dank u Vader
Dat mijn lichaam mocht lopen op Jouw
Aardse gronden
Dank u Vader dat ik ooit zal mogen rusten
In Uw schoot
Dank u Vader dat ik Uw vertrouwen
Heb mogen ontvangen

Want Vader
Zonder Jouw geloof in mij
Was ik nooit rechtop blijven staan

eddy hautekeete 06-01-2009

Geschreven door martin om 21:50 Reageer op dit bericht

Maandag 5 januari 2009

Ochtendgebed

Ochtendgebed

Wie zijn deur sluiten zal
voor het slechte
zal ook het goede
buitensluiten.

Daarom vraag ik nu in dit klein en
eenvoudig gebed:
Heer wil Jij vandaag
vanaf de vroege ochtenduren
waken over mijn geliefde,
over mijn vrienden,
en al wie ik nog niet
maar morgen misschien
ook kennen zal.

Heer laat een zegen neerdalen
op aard.
Laat een lichtkrans van goud en zilver
ieder mens als een krans
omarmen.

Heer bescherm hen,
Zij die moeten strijden.
Zij die moeten vechten.
Zij die geen thuis meer zullen hebben.

Heer laat ook voor al diegene
die, wie weet de nacht
in zonde doorbrachten
in vrede ontwaken.

Dat mijn Heer vraag ik jou vandaag,
maar ook morgen, overmorgen
en al de rest van de dagen die
ons nog scheiden van de verlossing
die Jij ons ooit brengen zal.

En weet dat wanneer men het goede
buitensluiten zal
we ook het goede zullen
mislopen.

Daarom vraag ik, Heer,
laat ieder mens in vrede samenleven.

Geschreven door martin om 11:04 Reageer op dit bericht

Zondag 4 januari 2009

Durf ik

als christen, vanuit het in de smalle marge verdrongen christendom, zelfs het vervolgde christendom zoals nu in India, nog voldoende risicos's te nemen om op te komen voor Gods menslievendheid door ze zelf te beoefenen en dit in conrete daden om te zetten, vertaald in de zeven geestelijke werken van barhhartigheid: twijfelenden raad geven, onwetenden leren, zondaars vermanen, bedroefden troosten, beledigingen vergeven, onrecht geduldig verdragen en bidden voor de zaligheid van de ander.
Dit alles is inderdaad het risico dat God heeft genomen met Kerstmis. Sedert de komst van Jezus op aarde is alles veranderd niemand zal dat kunnen ontkennen, welke overtuiging hij ook deelt!

Geschreven door martin om 19:58 Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 januari 2009

een nieuw begin

Beste vrienden,
Lieve bloggers,

Inderdaad, een nieuw begin kan je deze blog wel noemen, al is het eigenlijk de voortzetting van mijn eerste blog: "LIEFDE EN VRIENDSCHAP ALS SLEUTEL". Maar ik voelde al langer aan dat het oorspronkelijke blog, dat eigenlijk ook op een persoonlijk doorleefd geloof is gebaseerd, er te weinig plaats was om het uitdrukkelijk rond geloven te hebben. Het is helemaal niet de bedoeling discussies hieromtrent te voeren. Gewoon een extra dimensie toevoegen aan mijn ander blog.

Het spreekt voor zich dat alles wat rond geloven te maken heeft de wisselwerking blijft behouden tussen de concrete inzet voor de minder bedeelden en het persoonlijk geloven.

Ik wens dit blog dan ook te openenen met de zegenwens van Mgr. Roger Vangheluwe:

"Voor het jaar dat begint wens ik datr er plaats is (het blog weelicht?!) voor jou in onze wereld, een warm huis, een warme thuis en een warm hart. Dat je plaats inruimt voor wie op jou rekent. Dat er in jouw hart ook plaats is voor God: dat Hij er welkom is. Zalig nieuwjaar!"

Ik dank bij deze van harte de mensen die ik de voorbije drie jaar mocht leren kennen, en waar ik ook door hen geleid werd, elk op zijn manier, op de weg naar en in het geloof. Namen wil ik niet noemen, maar ik denk dat zij die dit lezen wel weten hoe wij aan elkaar geschonken werden.

Mijn persoonlijke wens is dan ook dat nog anderen mijn wegen kruisen in hoop, geloof, liefde en vertrouwen waarvoor van harte DANK!
Zij die me nog niet kennen vinden me dan wél op

https://blog.seniorennet.be/maarten1955/

Ga daar even langs. U bent er in elk geval van harte welkom!

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 30 november -0001

BIECHTEN

in onze kerk was er vandaag een mogelijkheid het sacrament van de biecht te ondergaan, en dit onder verschillende rituelen. Dit sacrament van vergeving heeft het lastig op vandaag, maar toch zag ik heel velen uit de rij stappen om naar één of andere priester te gaan, de handen opgelegd te krijgen, de handen symbolisch te reinigen in een bekken water, en andere.

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van GELOVEN - WANDELEN IN GODS WOORD