Maria-Tenhemelopneming

Maximiliaan Maria Kolbe, oorspronkelijke naam: Rajmund Kolbe (Zduńska Wola, 8 januari 1894 - Auschwitz, 14 augustus 1941) was een Pools franciscaans conventueel, katholiek priester en martelaar die vanwege journalistieke verzetsactiviteiten gevangen werd gezet in het naziconcentratiekamp Auschwitz I.

Op 17 februari 1941 werd Kolbe door de Gestapo ingerekend en naar Warschau overgebracht. Vanaf mei 1941 zat Kolbe in het naziconcentratiekamp Auschwitz I. Na een vermeende ontsnappingspoging van een gevangene uit de barak van Kolbe werden tien mannen veroordeeld tot de hongerdood in een bunker. Kolbe bood zich aan als plaatsvervanger voor een vader van twee kinderen, genaamd Franz Gajowiczek. Het tiental werd op 31 juli 1941 ingesloten. Toen op 14 augustus nog steeds vier mannen, onder wie Kolbe, in leven waren, kregen zij een dodelijke injectie met fenol.

Paus Paulus VI verklaarde Maximiliaan Maria Kolbe op 17 oktober 1971 zalig. Op 10 oktober 1982 verklaarde paus Johannes Paulus II hem tot martelaar en werd hij heilig verklaard. Franz Gajowiczek overleefde uiteindelijk de oorlog en was tijdens de heiligverklaring aanwezig in Rome. Kolbe geldt als beschermheilige tegen drugsverslaving en is patroon van de journalistiek en de mobiele telefonie. Zijn gedachtenis wordt gevierd op 14 augustus.

Paus Pius XII benoemde in 1958 Clara van Assisi tot patroonheilige van de televisie omwille van een visioen op kerstavond.

In 1958, toen televisie aan zijn opmars als massamedium begon, werd de Heilige Clara van Assisi aangesteld als patroonheilige. De keuze voor de 13de-eeuwse heilige die de orde van de clarissen stichtte en voor een leven van armoede koos, was niet zo vreemd als je zou denken.

De reden was dat Clara tijdens haar leven een ‘tv-ervaring’ beleefde, al drukt het Duitse woord ‘Fernsehen’ het misschien nog beter uit.

Volgens de legende was Clara op het eind van haar leven te ziek om de kerstmis bij te wonen, maar zorgde de Heilige Geest ervoor dat beelden van de misviering in haar kamer werden geprojecteerd, zodat ze vanuit haar ziekbed toch kon meevolgen.

Om dezelfde reden wordt de voorspraak van de Heilige Clara van Assisi (feestdag: 11 augustus) ook ingeroepen tegen oogkwalen.

Velen zijn geschokt door de twee brandweermannen in Beringen die omkwamen. Diep respect voor wat onze brandweer telkens doet. Het is goed om dat eens te zeggen.

Moge de H.Barbara, hun patroonheilige, voor hen bidden.

Liefde is niet betaalbaar, geluk soms onbereikbaar. Vriendschap zo kostbaar..echter een ding hebben ze gemeen, in moeilijke tijden houden ze je op de been.....Bergtoppen en/of valleien, met de Allerhoogste als onze Leidsman, zijn wij meer dan overwinnaar....

Ik ben niet alleen

Hij laat me niet alleen

Hij liet me nooit alleen

God,
Uw hand nodigt mij uit: Kom!
Uw hand laat mij merken:
wees niet bang!
Uw hand schenkt de zekerheid:
ik hou van jou!
In uw hand ben ik geborgen
en bewaard voor altijd.
En mocht ik toch in een afgrond storten
ik weet, op de bodem van die afgrond
wacht uw hand op mij,
uw goede, alles behoedende hand.
Aan uw liefhebbende hand
kan niemand mij ontrukken.

God,
in uw hand leg ik alles.
Uw hand laat mij niet los.
Dank U goede tedere hand.
Dank U

Pak vast
Zijn hand
Hij wacht
Durf jij?

God, ik zoek een hand die me vasthoudt en moed geeft, die mij rustig maakt en beschermt. Ik tast naar een hand die mij leidt en voert, die mij heelt en redt. Ik heb een hand nodig, die sterk is en die mij draagt, die mij vastpakt, mij niet meer loslaat. Ik zou zo graag een hand hebben, die het goed met mij voorheeft, die zacht op mij wordt gelegd. Ik verlang naar een hand waaraan ik me -onvoorwaardelijk- kan toevertrouwen, die trouw is, die mij liefheeft.

Als ik naar de sterren kijk, het werk van Uw Handen,

wat is de mens dan dat U aan hem denkt?

Psalm 8

schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient

Jij bent brood voor mij...
Ik ben brood voor jou...
We zijn brood-nodig...

MARTA WERD HELEMAAL IN BESLAG GENOMEN DOOR HAAR GASTEN (LUCAS 10, 38-42)

Nogal wiedes als je onverwacht zo’n dertien man over de vloer krijgt.
En dat die zus zomaar aan Jezus’ voeten zit zonder een poot uit te steken, zou mij ook op mijn zenuwen werken!

Heer, ik ben als Marta.
Maar wat wil je?
Ik voel me overvraagd
door de zorg voor
mijn kinderen en kleinkinderen,
het huis dat op orde moet
en het eten dat elke dag
klaargemaakt moet worden.
En toch zegt U dat Maria
het beste deel heeft gekozen.
Komt U ook eens bij mij op bezoek?
Dan wil ik graag Maria zijn.

ISRAËL, HOOP OP DE HEER! (PSALM 130)

Het komt er uiteindelijk op aan dat wij zowel Maria als Marta moeten zijn. Van allebei moeten wij iets hebben. Maar de gelovige mens is eerst een Maria en van daaruit een Marta. Als wij bidden, ons bezinnen, groeit ons geloof. Als ons geloof groeit, groeit onze liefde. En als onze liefde groeit, zullen wij steeds meer dienstbaar zijn aan onze medemensen, zullen wij steeds meer belangeloos naaste willen zijn van al de mensen, die God onze levensweg laat kruisen.

Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen –

had ik de liefde niet, ik zou niets zijn.

    van de heilige PETRUS

 DAAR HEB IK HEEL MOOIE HERINNERINGEN AAN ZOWEL MET DE MEDEBRROEDERS, DE GASTEN,

DE WIJDSE NATUUR, MAAR EVENZEER AAN HET AVONDGEBED IN DE KAPEL

 OP DE VERJAARDAG VAN MIJN DOOPSEL

In de oudste lagen van mijn ziel,
waar hij van stenen is gemaakt,
bloeit als een gaaf, ontkleurd fossiel
de stenen bloem van uw gelaat.

Ik kan mij niet van u bevrijden,
er bloeit niets in mijn steen dan gij.
De oude weelden zijn voorbij
maar niets kan mij meer van u scheiden.

M. Vasalis (1909–1998)

Mooi op mijn verjaardag!

Emmaus

'Heer blijf bij ons, de zon gaat onder.'
Wij boden dan het avondbrood
den vreemden man, die langs de baan
met ons was meegegaan.
En wijl hij, 't zegenend de oogen sloot,
gebeurde het: Zijn aangezicht
verklaarde in een hemelsch licht,
waarin hij plotseling verdween
Dit was het wonder.
Wij stonden weer alleen,
doch vouwden blij onz' handen.
Het was alsof Hij door ons heen verdween
en t licht in ons is blijven branden.
Blijf zoo in ons, o Heer, de zon gaat onder!

Felix Timmermans (1886-1947)

Er is iets in de dingen dat ontroert :
Het is de schoonheid niet der bloemen,
noch het glanzen van een blad, noch 't roepen
van de roerdomp in de nacht. Het is
daarin, maar ook daarachter en daarboven
en daaronder, dieper in de grond, die
warm en geurig is als versgebakken brood.

Het zijn de sappen die onzichtbaar blijven,
diep in de wortels en het hart waarin het
leven roert. Het zijn de klanken en geluiden
die een kind kan horen als het zijn oor
te luistren legt dicht aan de grond. Het is
het trillen van de wingerdrank wanneer uw
hand haar aanraakt, en het beven van de
kever op het blad, dat groeit en zwelt.
Het is het dons der distelbloemen en de
pijn der wonden die uw vlees doorsplijt.
Het zijn de tekenen van Gods aanwezigheid.

Pieter G. Buckinx (1903-1987)

Dank U, Vader van ons leven
en ons zozeer toegewend
dat U, eeuwig, hoog verheven,
elk van ons bij name kent.
Dank U, dank U, Heer der Heren,
dat U onze Vader bent.

Dank U, Christus, met ons lijden
en de dood zozeer begaan,
dat U ons daarvan bevrijdde
met een mensenlichaam aan.
Dank U, dank U, Jezus Christus,
broeder-God in ons bestaan.

Dank U Geest, voor alle gaven
aan ons hart en ons verstand;
die ons hoop geeft op de haven
van ons ware vaderland.
Dank U, dank U, Geest van liefde,
voor het vuur dat in ons brandt.

Michel van der Plas (1927 – 2013)