Woensdag 21 januari 2009

Al de dagen van ons leven

Met deze vernieuwde uitgave kunnen we elkaar allemaal helpen een stap voorwaarts te zetten om in alle eenvoud en herkenbaarheid te spreken over wat GELOVEN vandaag concreet betekent.
Werkelijk een aanrader waarover volgend commentaar.

Christelijk gezinsboek voor de 21ste eeuw

Al de dagen van ons leven

)AVERBODE / KAMPEN (RKnieuws.net) - ’Al de dagen van ons leven - Christelijk gezinsboek voor de 21 ste eeuw’ begeleidt families doorheen het leven. Gedichten, liederen, recepten, informatie, praktische tips, gebeden, verhalen, beelden en goede raad voor een dynamisch gezinsleven helpen het leven gestalte te geven - niet alleen op de feestdagen maar ook in het leven van elke dag.

Al de dagen van ons leven is een welkome raadgever in verschillende situaties: Hoe kunnen we ons huwelijk zinvol beleven?; Hoe kunnen we onze kinderen waarden bijbrengen? Hoe bereiden wij doop, eerste communie en vormsel voor?; Hoe beleven we de feestdagen in onze familie: verjaardagen, advent, Kerstmis, veertigdagentijd en Pasen?; Wat kunnen we doen wanneer iemand gestorven is?; Wat betekent het christelijk geloof voor ons concrete leven?; Wat geloven mensen in andere religies?

Dit boek is een aanpassing voor Vlaanderen en Nederland van het Duitse boek Durch das Jahr, durch das Leben en uitgegeven door Kösel Verlag in München (2006). Het werd samengesteld door Luc Anckaert, Stijn Demaré, Kolet Janssen, Rebekka Jonkers, Eric Seghers, Stijn Van den Bossche en Peter Vansweefelt in een eindredactie van Steven Pinnoo. Voor de prachtige illustraties tekende Mieke Lamiroy.

’Al de dagen van ons leven’ wil gezinnen met openheid voor spiritualiteit en geloof ondersteunen en geestelijk voedsel bieden maar sluit daarbij de ogen helemaal niet voor de zorgen, het lijden en de conflicten die in gezinnen en families leven. Ook zij die een andere levensvorm dan het klassieke gezin verkiezen, worden niet vergeten. Dit gezinsboek is geschreven met een groot respect voor elke mens en voor elke welgemeende relatie die mensen met elkaar aangaan. Het wil hoop geven, geloof mogelijk maken en, vooral, de liefde centraal plaatsen. (tb)

Luc Anckaert e.a., Al de dagen van ons leven - Christelijk gezinsboek voor de 21ste eeuw; uitgeverij Averbode / Kok, Kampen; 590 blz.; 34,50 euro

Geschreven door martin om 10:20 Reageer op dit bericht

Dinsdag 20 januari 2009

gebed

Net toen ik hier een stukje wou achterlaten bereikte me een mooi gebed. Mooi omdat het geschreven is door iemand die me vond via mijn ander blog https://blog.seniorennet.be/maarten1955/
die evenzeer gebaseerd is op geloof en vertrouwen, en voor die man was het een aanvang terug te keren naar zijn wortels, ook in bange dagen. Laat ons samen bidden of even mediteren.

Heer maak mij stil

Heer maak mij stil,
zodat ik rust vind.
Heer maak mij zacht
zodat ik vrede vind.

Heer maak mij sterk,
zodat ik winnen kan.
Zodat ik de strijd die in mij woedt
kan overwinnen.

Die tweestrijd wat in mij
mijn krachten laat afnemen
kan ik niet langer nog tegenhouden.

Heer laat mij één enkel teken
van Uw alom prezen goedheid zien.
Een teken van U is mij meer waard
dan eender wat voor teken op aarde.

Ik weet dat ik Uw kind ben,
dat JIJ mij ooit geschapen hebtnaar Uw beeld.
Ik weet dat ik een deel van Uw goedheid
meekreeg op de dag dat Jij mij
hier hebt neergeplant op die onmeetbare oppervlakte.

Ik weet dit allemaal zo goed.
En toch heerst er in mij een tweestrijd,
een van woordeloze woede
omtrent dit leven hier op aarde,
en het woord wat JIJ ons meegaf.

Heer maak van mij het kind
wat aan Uw beeld voldoet,
zodat ik strakjes wanneer mijn tijd
gekomen is, mijn lichaam zonder
schaamte of schuldgevoelens moet achterlaten.

Toe Heer, maak mij stil
zodat ik rust vinden zal
in dit nu zo hectische bestaan
op aarde.

Eddy Hatekeete 20 01 2009

Geschreven door martin om 10:56 Reageer op dit bericht

Maandag 19 januari 2009

terugkeren

Het is zoals bij vele vragen in het leven. Bij het zoeken naar het antwoord, dat soms voor onze neus ligt, moeten we even halt houden, even stil zitten desnoods.
Dat is veel te meer zo wanneer het over geloven gaat, over de vraag hoe ik mijn God, mijn Christus ervaar. Terugkeren naar het hart. Bezinnen over onze diepste drijfveren.
Pas in het diepste van ons hart kunnen we als mens echt bij God geraken.

Daarvoor moeten we de dagelijkse sleur achter ons laten zoals ik ooit een groep zusters zag over en weer wandelen in een grote inkom juist voor de deur van hun kapel. Zij veegden er zowel letterlijk en figuurlijk het stof van hun sandalen, in stilte, zich voorbereidend op hun gebed straks in de kapel.

Ik heb dit tot op heden onthouden. Meer moeten we niet doen bij God te raken: terugkeren naar ons hart en kijken wat het van me verlangt.

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 18 januari 2009

Wie is Jezus?

Deze vraag tesamen met de vraag: "Hoe moeten wij als christenen geloven" zijn wellicht de twee belangrijkste vragen waarvan vooral de laatste te sterk benadrukt werd door de kerk in afgelopen decennia. Ja, wie is die Jezus? Daar zijn genoeg boeken over voor handen en toch blijft het geen gedane zaak.
Het leven van Jezus begint in de meeste evangeliën met Zijn geboorte. De evangelist Marcus echter plaatst Jezus in het begin van zijn evangelie meteen als de jonge man die net als zijn Joodse tochtgenoeten zoekt naar gerechtigheid en zo de letterlijk afdaalt naar de Jordaan waar hij zich laat dopen. In die Jordaan, het diepste punt van onze aarde, doet hij wat anderen met hem doen: het ritulele reinigen. Dat rituele vind je zowat in alle religies terug zoals Hindoes zich onderdompelen in de Ganges.
Jezud geeft hier echter een radicale duiding aan, heel anders dan het rituele. Het is, naast de bevestiging die hij van Godswege krijgt in de vorm van een duif die over hem neerdaalt: Dit is Mijn geliefde Zoon in Wie Ik welbehagen vind, de oproep tot iedereen die Hem wil volgen dat dit enkel en alleen kan door gerechtigheid. Diezelfde gerechtigheid die al door de profeten werd voorspeld. Het grote verschil me Isaak is wel dat Hij het met Zijn eigen leven zal bekopen.

Die duif is er niet zomaar aan toegevoegd; want dat evangelie van Marcus is geschreven toen alles wat Heilig was miskend en verstoord was door de Romeinen. De tempel was verwoest. En de eerste kleine christengemeente, daar waren alle leiders van vermoord.
Dan was die vraag inderdaad nogal dringend. Jezus, wie ben je en waarom moeten wij je volgen? Maar precies door in het water van de doop te gaan staan, heeft die kleine gemeenschap het overleefd.

Nu ook onze kerken leeglopen en het christelijke geloof een deuk krijgt wordt ons heel duidelijk de vraag gesteld:Wie is Jezus voor jou vandaaag? Starten we net als toen met een kleine gemeenschap, die zijn fundamenten vond in gerechtigheid en vrede, zoals al door onze voorvaderen lang voorzegd?!

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 17 januari 2009

een

ander voorbeeld

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 16 januari 2009

even aanklikken

zo kan het dus ook

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 15 januari 2009

eigentijds

Het was me een genoegen te zien dat jonge marketingstudenten op een creatieve heel hedendaagse manier Jezus in de spotlights plaatsten. Het was nog verrassender toen ik gelijkaardige "reclame" zag op Indische sites. ik probeer er een paar hier achter te laten als voorproefje.

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 14 januari 2009

Opstap vier

Het kerkgebeuren staat dus niet langer los van die ene feestelijke dag. Want tijdens het godsdienstonderricht in de klas krijgen de leerlingen volgens het leerplan de passende inzichten in de opbouw van de eucharistie. Zo herkennen kinderen in de kerk wat ze op school leren. Het gezamenlijk gebed in de klas, de schoolvieringen en de vele pastorale impulsen o.a. naar aanleiding van de advent en de vasten vorrmen het ideale kader voor de voorbereiding op de eerste communie.

Na de eerste communie ontvangt elke eerste communicant een paspoort: een plooikaart met bewijs van doopsel en eerste communie. Deze kaart kan later eventueel aangevuld worden, bij voorbeeld naar aanleideing van het vormsel.

De nieuwe aanpak van de voorbereiding wil het automatisme doorbreken waarmee de eerste communie vaak wordt beleefd. Ouders, school en parochie worden uitgenodigd elk hun steentje bij te dragen.

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 13 januari 2009

Opstap drie

De drie plaatselijke instapvieringen op de parochie zijn bedoeld om geleidelijk in te stappen in de viering van de eucharistie: Jezus roept ons bij onze naam, wij luisteren naar verhalen uit het Jezus-boek, Jezus nodigt ons aan zijn tafel.
De instapvieringen zijn sobere vieringen met telkens dezelfde bouwstenen die ook terugkeren in de eerste communieviering zelf: gebeden, liedjes, tafelgebed, ...
De doorstapviering is bedoeld om de overgang te maken van de eerste-communieviering naar de viering van de zondag. Na elke viering ontvangt de communicant een gekleurde Bijbelkaart om nog even thuis bij het Bijbelverhaal stil te staan.
Een theelichtje waarop elk zijn naam schreef, vormt doorheen de vieringen de rode draad.

Geschreven door martin om 11:35 Reageer op dit bericht

Maandag 12 januari 2009

Opstap twee

Om van de eerste communie een feest te maken - niet alleen voor de zevenjarigen, maar tevens voor het hele gezin en de hele geloofsgemeenschap - slaan ouders, school en paroche de handen in elkaar. De parochie biedt de ouders de kans zich in te schrijven voor de eerste communie. De eerste communie vindt nortmaal plaats op de parochie waar de ouders wonen; sommigen kiezen ervoor aan te sluiten op de parochie waar hun kind school loopt.
Tijdens twee ouderavonden ontvangen de ouders een rugzakje waarin een aantal voorwerpen stekenom thuis op een leuke wijze stapjes te zetten naar de eerste communie toe. Zo wordt aan alle ouders gevraagd een zelfgemaakt kruisbeeld mee te brengen naar de eerste instapviering.
Een bijbelpopje nodigt de ouders dan weer uit om af en toe een Bijbelverhaal te vertellen of voor te lezen. Een zakje met steentjes herinnert er alle gezinsleden aan hoe belangrijk vergeving wel is.

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 11 januari 2009

Op stap met Jezus

Misschien is het meer waar dan ooit wat me ondertusssen een leerkracht lager onderwijs me vertelde al is hij zelf geen pilarenbijter en wil hij zeker niet heiliger zijn dan de paus, maar precies daarom heb ik onthouden wat hij toen zegde: "Moesten wij als leerkrachten in onze klas niet meer over Jezus en de kerk spreken, dan weten de kinderen daar ook niets meer over want wij zijn de laatsen die het nog doen. Want wanneer zij het van ons niet meer horen, zonder zelfs maar belerend te willen overkomen, van wie zouden ze nog over Jezus horen? Niet van de ouders die zelf misschien wel nog geloven maar het niet meer doorvertellen, ook al en vooral niet omdat ze zelf niet meer naar de kerk, laat staan naar de wekelijke misviering gaan."

Het was deze gedachte die bij me opkwam toen ik bij de aanvang van een blog rond "geloven" de vraag kreeg van een blogbezoeker het thema verstaanbaar te meaen en missschien terug te gaan naar de bron van ons geloven, naar alles te hertalen zoals die leerkracht het moet doen.

Omdat toeval niet lijkt te bestaan viel me precies nu een dekanaal initatief van de stad Roeelare(B) in de bus: OP STAP MET JEZUS! Nieuwe voorbereiding op de eerste communie.
Laat ons dan stap voor stap zien hoe we het als kerkgemeenschap kunnen doen, hier blogje per blogje, in de hoop dat anderen hier inspiratie en bemoediging vinden. Reagern mag natuurlijk altijd!

Geschreven door martin om 10:30 Reageer op dit bericht

Zaterdag 10 januari 2009

het kan ook

helemaal hedendaags zoals jongeren het zelfs op hun t-shirt dragen

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 9 januari 2009

WIE IS GOD?

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

WIE IS GOD ?

Klik op de afbeelding om de link te volgen

Het gebeurt af en toe dat mensen via het bloggen een ander beter willen leren kennen, dat ze even hun kwaadheid of jarenlange frustraties kwijt kunnen aan dit medium, maar evenzeer zijn er mensen die zich optrekken aan de anonimiteit van de gedachten en bedenkingen van een ander. Wanneer dan een deur opengaat - heb ik al eerder meerdere malen geschreven - kan het dan ook gebeuren dat je die persoon met zijn diepste wezen binnenlaat, en zelf al is hij uit het oog, dan nog kan een vraag me soms bezig houden, zeker wanneer ze zo direct gesteld wordt als hierboven.

WIE IS GOD? Het zou ons te ver leiden daar dieper op in te gaan; daar zijn andere media en forums voor en het was wellicht ook niet de bedoeling van de vraagsteller een antwoord te lezen, maar gezien die vraag me niet loslaat heb ik deze gedeeld met een medeblogger. Hierbij geef ik heel summier vraag en antwoord weer. Op die bemerking of er ons zovele geboden werden gegeven wil ik wel antwoorden vanuit mijn opvoeding en geloof dat ik maar één gebod heb onthouden en dat is De LIEFDE: HEB ELKANDER LIEF ZOALS IK JULLIE HEB LIEF GEHAD!

"Want wie is God?
Met al die verschillende culturen en geloven weet ik het ook niet meer. (een vraag die velen bezig houdt de laatste maanden in de multiculturele samenleving nvdr)
Er zijn zoveel geboden die mijn Heer zogenaamd ingesteld heeft maar de mens interpreteert deze zoals het hem het beste uitkomt.(bemerken wij hier inderdaad niet het shoppngsgedrag in geloof zoals je kiest wat in je mandje past?! nvdr)

Mijn levensovertuiging is: respecteer je medemens
en ik geloof dat je dan al een héél eind bent."

Inderdaad een waardevol inzicht, en het antwoord dat een derde blogger gaf op bovenstaande laat ik hieronder volgen:

"Inderdaad, niet zo evident om te antwoorden .... Maar wat me opvalt is haar uitspraak: "mijn levensovertuiging is repecteer je medemens". Elkeen begrijpt het geloof op zijn/haar manier. En je medemens respecteren is uiteindelijk je naaste. Je naaste respecteren vind ik persoonlijk al een hele opgave. Want wat is respect? Liefde, vertrouwen, vergevingsgezindheid, barmhartigheid, ... Misschien beseft zij het niet, maar drukt ze "God" op een andere manier uit in haar uitspraak. Voorts, alléén al door haar antwoord aan jou is ze wel op zoek op haar geloofsweg en God zal haar hierbij wel helpen, in tijd en ruimte aan Hem gegeven. Als ze je blog leest, zal ze ook veel wegen van God ontdekken.

Ik zou X. zeker aanmoedigen in haar woorden "mijn levensovertuiging is: respecteer je medemens", daar elkeen die deze levenswaarden (be)leeft al heel sterk in de nabijheid is van God!"

"Dank voor het mee-evangeliseren. Ga door met je roeping!" zijn de woorden nog aan mij gericht.
Ik heb hier niet anders dan vroeger, en dit ook in de lijn van mijn blog geprobeerd een antwoord te geven, en dit voor één keer met medewerking van anderen die me vonden op mijn weg in vriendschap en geloof. Is dit niet bijzonder hoe mensen elkaar tot wegwijzer zijn in hun diepste diepnaar elkaar en naar God, wie deze ook voor hen moge wezen!

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 8 januari 2009

Vocation - Roeping

Om in te gaan op een tip van een blogvriend moet een blog als deze misschien zijn start nemen uit het echte leven en ook heel concreet zijn, vooral verstaanbaar. Dit probeer ik in volgende bijlagen. Alvast herneem ik een artikel van vroeger dat voor u, lezer, moet duidelijk zijn waarom ik o.a. een blog start rond het onderwerpGELOVEN.

vocation

VOCATION?
ROEPING?

« Est-ce qu’il y aura une vocation cette année-ci? » …

Deze vraag hoorde ik door een dame gericht aan een leerkracht, die jaarlijks (we schrijven 1975) met een groepje laatste jaarsstudenten de Paasdagen hielp verzorgen in een klein dorpje in het noorden van Frankrijk, waar toen al – nu 30 jaar geleden – er een groot priestertekort was. Die dame was zowat de rechterhand van de pastoor aldaar. Het was tijdens de repetities (ons groepje bestond uit een zestal jongens) voor het Paastriduum dat ik plotseling die vraag heel duidelijk hoorde stellen, en wat meer is, de dame richtte haar ogen op mij. Ik werd van binnen heel diep geraakt; ik kreeg het zelfs warm, en ook al had die dame me nooit voordien gezien - we waren trouwens pas aangekomen en hadden dus nog niets méér gedaan dan wat kennismaken – voelde ik duidelijk dat het om mij ging. Nog meer, in zijn fluisterend antwoord tot haar kon ik uitmaken dat er een ‘”oui” doorklonk en ik zag zelf zijn gezicht stralen. Wat ik hier en nu vertel herinner ik me levendig alsof het gisteren was. Ik zie nog dat kerkje, de plaatst waar ik zat en waar de priester en die dame stonden, ja daar bij die pilaar. Laat me voor alle duidelijk er onmiddellijk aan toevoegen dat er nog geen “pastorale” contacten waren tussen die priester en mezelf i.v.m. een eventueel engagement priester te worden, en ondertussen zullen jullie ook weten dat ik al meerdere malen via mijn blog tekende met “the unblessed deacon”. En toch blijft die herinnering. Een gelijkaardige gebeurtenis, dit vele jaren later, werd ik eveneens persoonlijk aangesproken net als toen, al was het ook nu niet van persoon tot persoon., maar het gevoel en de zekerheid waren er in elk geval wel! Nog meer, ik voelde dat die weinige woorden niet zomaar woorden waren , maar een echte uitnodiging, misschien wel van hierboven.

Het was op een doodgewone zondag toen onze geliefde pastoor het had over roepingen en, denkend aan de nakende op pensioenstelling van een diaken, ergens een oproep deed naar al dan niet geëngageerde parochianen of er geen mensen waren die bereid gevonden werden de opleiding tot diaken te volgen. Op dat moment zal hij dat wel ingekaderd hebben in zijn homilie, maar het aan de andere kant zo duidelijk hebben verwoord dat ook ik voor een tweede maal ten diepste werd geraakt, want ook deze keer werden zijn ogen op een gegeven moment op mij gericht. Ik wist gewoon dat deze boodschap voor mij was al hadden we het er nooit over gehad; ik had er in elk geval nooit over nagedacht . En toch wist ik en beaamde ik in stilte, in dat uur: “Ja, dat wil ik doen”.

Ik heb de preister na de mis op gewacht en ik zag aan zijn ogen waarover ik het wou hebben. Omdat dit geen aangelegenheid is om zomaar op straat te vertellen heb ik hem nog diezelfde avond uitgenodigd voor een broodmaaltijd bij me thuis in de komende week.

Geschreven door martin om 18:08 Reageer op dit bericht

Woensdag 7 januari 2009

Scheppende Liefde

God heeft geduld en gunt ons de vrijheid van de Liefde.
Bij Zijn schepping had Hij nog tijd om de mens die Hem zou kennen en beminnen, zichzelf te laten worden. Dat is Zijn grote scheppende kracht die we overal ontwaren als we er maar voor open staan. In Zijn schepping krijgen we een plaats in Zijn geheel, zowel tegenover de schepping als tegenover onze God.
Dat is trouwens ook onze dagdagelijkse opdracht tussen en met mensen, dicht bij en veraf!

Geschreven door martin om 21:02 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 januari 2009

Dank u Vader voor Uw vertrouwen
Dat ik lopen mag op aardse gronden
Dat ik liggen mag in moeders schoot
Dat ik slapen mag in Jouw armen
Daarom zeg ik nu
Dank

Dat ik kijken mag naar het licht
Dat ik luisteren mag naar het gezang
Dat ik voelen mag de strelingen van de wind
Daarom zeg ik nu
Dank

Dat ik in Uw huis mag binnentreden
Dat ik knielen mag aan Uw voeten
Dat ik bidden mag tot Jou
Daarom zeg ik nu
Dank

Dat ik de lucht inademen mag
Dat ik de zon haar warmte aanraken mag
Dat ik drinken mag uit Uw beker
Daarom zeg ik nu
Dank

Dank u Vader
Dat mijn lichaam mocht lopen op Jouw
Aardse gronden
Dank u Vader dat ik ooit zal mogen rusten
In Uw schoot
Dank u Vader dat ik Uw vertrouwen
Heb mogen ontvangen

Want Vader
Zonder Jouw geloof in mij
Was ik nooit rechtop blijven staan

eddy hautekeete 06-01-2009

Geschreven door martin om 21:50 Reageer op dit bericht

Maandag 5 januari 2009

Ochtendgebed

Ochtendgebed

Wie zijn deur sluiten zal
voor het slechte
zal ook het goede
buitensluiten.

Daarom vraag ik nu in dit klein en
eenvoudig gebed:
Heer wil Jij vandaag
vanaf de vroege ochtenduren
waken over mijn geliefde,
over mijn vrienden,
en al wie ik nog niet
maar morgen misschien
ook kennen zal.

Heer laat een zegen neerdalen
op aard.
Laat een lichtkrans van goud en zilver
ieder mens als een krans
omarmen.

Heer bescherm hen,
Zij die moeten strijden.
Zij die moeten vechten.
Zij die geen thuis meer zullen hebben.

Heer laat ook voor al diegene
die, wie weet de nacht
in zonde doorbrachten
in vrede ontwaken.

Dat mijn Heer vraag ik jou vandaag,
maar ook morgen, overmorgen
en al de rest van de dagen die
ons nog scheiden van de verlossing
die Jij ons ooit brengen zal.

En weet dat wanneer men het goede
buitensluiten zal
we ook het goede zullen
mislopen.

Daarom vraag ik, Heer,
laat ieder mens in vrede samenleven.

Geschreven door martin om 11:04 Reageer op dit bericht

Zondag 4 januari 2009

Durf ik

als christen, vanuit het in de smalle marge verdrongen christendom, zelfs het vervolgde christendom zoals nu in India, nog voldoende risicos's te nemen om op te komen voor Gods menslievendheid door ze zelf te beoefenen en dit in conrete daden om te zetten, vertaald in de zeven geestelijke werken van barhhartigheid: twijfelenden raad geven, onwetenden leren, zondaars vermanen, bedroefden troosten, beledigingen vergeven, onrecht geduldig verdragen en bidden voor de zaligheid van de ander.
Dit alles is inderdaad het risico dat God heeft genomen met Kerstmis. Sedert de komst van Jezus op aarde is alles veranderd niemand zal dat kunnen ontkennen, welke overtuiging hij ook deelt!

Geschreven door martin om 19:58 Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 januari 2009

een nieuw begin

Beste vrienden,
Lieve bloggers,

Inderdaad, een nieuw begin kan je deze blog wel noemen, al is het eigenlijk de voortzetting van mijn eerste blog: "LIEFDE EN VRIENDSCHAP ALS SLEUTEL". Maar ik voelde al langer aan dat het oorspronkelijke blog, dat eigenlijk ook op een persoonlijk doorleefd geloof is gebaseerd, er te weinig plaats was om het uitdrukkelijk rond geloven te hebben. Het is helemaal niet de bedoeling discussies hieromtrent te voeren. Gewoon een extra dimensie toevoegen aan mijn ander blog.

Het spreekt voor zich dat alles wat rond geloven te maken heeft de wisselwerking blijft behouden tussen de concrete inzet voor de minder bedeelden en het persoonlijk geloven.

Ik wens dit blog dan ook te openenen met de zegenwens van Mgr. Roger Vangheluwe:

"Voor het jaar dat begint wens ik datr er plaats is (het blog weelicht?!) voor jou in onze wereld, een warm huis, een warme thuis en een warm hart. Dat je plaats inruimt voor wie op jou rekent. Dat er in jouw hart ook plaats is voor God: dat Hij er welkom is. Zalig nieuwjaar!"

Ik dank bij deze van harte de mensen die ik de voorbije drie jaar mocht leren kennen, en waar ik ook door hen geleid werd, elk op zijn manier, op de weg naar en in het geloof. Namen wil ik niet noemen, maar ik denk dat zij die dit lezen wel weten hoe wij aan elkaar geschonken werden.

Mijn persoonlijke wens is dan ook dat nog anderen mijn wegen kruisen in hoop, geloof, liefde en vertrouwen waarvoor van harte DANK!
Zij die me nog niet kennen vinden me dan wél op

https://blog.seniorennet.be/maarten1955/

Ga daar even langs. U bent er in elk geval van harte welkom!

Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Zingeving

Reageer op dit bericht