Wij lezen dat een zekere Simeon, een rechtvaardig en vroom man, verlangde naar de beloofde Messias. Die was al zo lang aangekondigd in de heilge geschriften. Simeon kende dan ook de boeken als geen ander. De Heilige Geest openbaarde hem dat hij niet zou sterven voordat hij de Messias zou zien.
Op het moment dat de ouders van Jezus met Hem in d etempel kwamen, nam hij het kind in zijn armen en wist hij dat de profetie was uitgekomen.

Maar Simeon zegde tegen MARIA : "Weet wel dat velen in Israël door Uw zoon ten val zullen komen of juist opstaan. Zelfs U zal door een zwaard doorstoken worden. De voorspelling over het lijden en de dood van Jezus moet een pijnsteek geweest zijn voor Maria, maar Maria heeft een rotsvast geloof.

Daarom kwam ook Maria in de traditie van Lichtmis centraal te staan. Het feest van Lichtmis is enerzijds een blij feest van licht en 'zien' of het (h)erkennen van van de Redder voor de mensen, maar anderzijds ook de realiteit dat het leven niet altijd verloopt zoals je had gedroomd.

Voor wie gelooft echter is er geen plaats voor hopeloosheid. God is een houvast.
Geloof brengt LICHT IN EEN NIEUWE MORGEN.

Voorlopend op het feest van Lichtmis dat we straks vieren is het misschien goed even stil te staan bij het doopsel, want we hadden het al eerder over het vormsel.
Als ouders beslisen hun kindje te laten dopen, wat bedoelen ze dan? Wat gebeurt dan? Hoe ga je best te werk?  Elke parochie heeft daarin een eigen aanpak, maar alle parochies zijn het erover eens dat het doopsel een goeie voorbereiding vraagt.
Het doopsel is immers het eerste sacrament in het prille leven en het is té spijtig om een doopsel als een fai-divers te laten voorbijgaan. Hoe beter het doopsel voorbereied, des te intenser en mooier het wordt beleefd, geleefd. Als men op dat moment God voelt, dan is dit ronduit zalig.

De doopaanvraag gebeurt via de pastoor of de parochiaal verantwoordelijke. Daarna kunnen in het beste geval catechisten ten huize gaan bij de jonge ouders en hen een doopmap aanbieden met keuzeteksten voor de opmaak van een eigentijds doopboekje; maar nog belangrijker in deze ontmoeting is de kans om een gesprek aan te gaan om over een tekst dieper stil te staan en aan te geven hoe rijk de symboliek is van het doopsel: het kruisje, handen, water, olie.

Geloof heeft te maken met zingeving, met VERTROUWEN ondanks alles, misschien nog het meest met HOOP. Het gaat over het respectvolle, liefdevolle, gevend-vergevende, mede-menselijkheid die geworteld is in het besef dat wij dit leven gratis gekregen hebben om niets. Wij zijn als mens door God gewild om er voor elkaar te zijn, en dat zonder ophouden. Geloof gaat over die mystieke haast niet in woorden te vatten verbondenheid, maar met een levenlang zoeken naar de antwoorden op onze levensweg die uiteindelijk God ons zal geven in Zijn onmetelijke Liefde.
 

Met deze vernieuwde uitgave kunnen we elkaar allemaal helpen een stap voorwaarts te zetten om in alle eenvoud en herkenbaarheid te spreken over wat GELOVEN vandaag concreet betekent.
Werkelijk een aanrader waarover volgend commentaar.

Christelijk gezinsboek voor de 21ste eeuw

Al de dagen van ons leven

)AVERBODE / KAMPEN (RKnieuws.net) - ’Al de dagen van ons leven - Christelijk gezinsboek voor de 21 ste eeuw’ begeleidt families doorheen het leven. Gedichten, liederen, recepten, informatie, praktische tips, gebeden, verhalen, beelden en goede raad voor een dynamisch gezinsleven helpen het leven gestalte te geven - niet alleen op de feestdagen maar ook in het leven van elke dag.

Al de dagen van ons leven is een welkome raadgever in verschillende situaties: Hoe kunnen we ons huwelijk zinvol beleven?; Hoe kunnen we onze kinderen waarden bijbrengen? Hoe bereiden wij doop, eerste communie en vormsel voor?; Hoe beleven we de feestdagen in onze familie: verjaardagen, advent, Kerstmis, veertigdagentijd en Pasen?; Wat kunnen we doen wanneer iemand gestorven is?; Wat betekent het christelijk geloof voor ons concrete leven?; Wat geloven mensen in andere religies?

Dit boek is een aanpassing voor Vlaanderen en Nederland van het Duitse boek Durch das Jahr, durch das Leben en uitgegeven door Kösel Verlag in München (2006). Het werd samengesteld door Luc Anckaert, Stijn Demaré, Kolet Janssen, Rebekka Jonkers, Eric Seghers, Stijn Van den Bossche en Peter Vansweefelt in een eindredactie van Steven Pinnoo. Voor de prachtige illustraties tekende Mieke Lamiroy.

’Al de dagen van ons leven’ wil gezinnen met openheid voor spiritualiteit en geloof ondersteunen en geestelijk voedsel bieden maar sluit daarbij de ogen helemaal niet voor de zorgen, het lijden en de conflicten die in gezinnen en families leven. Ook zij die een andere levensvorm dan het klassieke gezin verkiezen, worden niet vergeten. Dit gezinsboek is geschreven met een groot respect voor elke mens en voor elke welgemeende relatie die mensen met elkaar aangaan. Het wil hoop geven, geloof mogelijk maken en, vooral, de liefde centraal plaatsen. (tb)

Luc Anckaert e.a., Al de dagen van ons leven - Christelijk gezinsboek voor de 21ste eeuw; uitgeverij Averbode / Kok, Kampen; 590 blz.; 34,50 euro

Het is zoals bij vele vragen in het leven. Bij het zoeken naar het antwoord, dat soms voor onze neus ligt, moeten we even halt houden, even stil zitten desnoods.
Dat is veel te meer zo wanneer het over geloven gaat, over de vraag hoe ik mijn God, mijn Christus ervaar. Terugkeren naar het hart. Bezinnen over onze diepste drijfveren.
Pas in het diepste van ons hart kunnen we als mens echt bij God geraken.

Daarvoor moeten we de dagelijkse sleur achter ons laten zoals ik ooit een groep zusters zag over en weer wandelen in een grote inkom juist voor de deur van hun kapel. Zij veegden er zowel letterlijk en figuurlijk het stof  van hun sandalen, in stilte, zich voorbereidend op hun gebed straks in de kapel.

Ik heb dit tot op heden onthouden. Meer moeten we niet doen bij God te raken: terugkeren naar ons hart en kijken wat het van me verlangt.

Deze vraag tesamen met de vraag: "Hoe moeten wij als christenen geloven" zijn wellicht de twee belangrijkste vragen waarvan vooral de laatste te sterk benadrukt werd door de kerk in afgelopen decennia. Ja, wie is die Jezus? Daar zijn genoeg boeken over voor handen en toch blijft het geen gedane zaak.
Het leven van Jezus begint in de meeste evangeliën met Zijn geboorte. De evangelist Marcus echter plaatst Jezus in het begin van zijn evangelie meteen als de jonge man die net als zijn Joodse tochtgenoeten zoekt naar gerechtigheid en zo de letterlijk afdaalt naar de Jordaan waar hij zich laat dopen. In die Jordaan, het diepste punt van onze aarde, doet hij wat anderen met hem doen: het ritulele reinigen. Dat rituele vind je zowat in alle religies terug zoals Hindoes zich onderdompelen in de Ganges.
Jezud geeft hier echter een radicale duiding aan, heel anders dan het rituele. Het is, naast de bevestiging die hij van Godswege krijgt in de vorm van een duif die over hem neerdaalt: Dit is Mijn geliefde Zoon in Wie Ik welbehagen vind, de oproep tot iedereen die Hem wil volgen dat dit enkel en alleen kan door gerechtigheid. Diezelfde gerechtigheid die al door de profeten werd voorspeld. Het grote verschil me Isaak is wel dat Hij het met Zijn eigen leven zal bekopen.

Die duif is er niet zomaar aan toegevoegd; want dat evangelie van Marcus is geschreven toen alles wat Heilig was miskend en verstoord was door de Romeinen. De tempel was verwoest. En de eerste kleine christengemeente, daar waren alle leiders van vermoord.
Dan was die vraag inderdaad nogal dringend. Jezus, wie ben je en waarom moeten wij je volgen? Maar precies door in het water van de doop te gaan staan, heeft die kleine gemeenschap het overleefd.

Nu ook onze kerken leeglopen en het christelijke geloof een deuk krijgt wordt ons heel duidelijk de vraag gesteld:Wie is Jezus voor jou vandaaag? Starten we net als toen met een kleine gemeenschap, die zijn fundamenten vond in gerechtigheid en vrede, zoals al door onze voorvaderen lang voorzegd?!