Het gebeurde in een tijd van epidemieën, hongersnood en crisis.

Een pelgrim op doorreis werd door honger gekweld en klopte aan.

In het huis zaten enkele families hongerig samen en warmden zich uit armoede aan hetzelfde vuurtje. De pelgrim begreep best dat die mensen doodarm waren en dat hij dus niet zomaar om voedsel kon bedelen. Hij stelde voor om een ketel soep te koken. Iedereen keek verbaasd op van dat voorstel. Geen van hen had ingrediënten genoeg om soep te koken voor zijn gezin, laat staan voor zo’n grote groep… Voor soep heb je toch heel wat nodig?

Dat bleek geen bezwaar: de reiziger beweerde alles bij zich te hebben in zijn rugzak. Al wat hij nodig had, was een grote ketel water. Goed, ze lieten het zich geen drie keer zeggen, vulden een reuzenketel met water en zetten die op het vuur.

Toen haalde de man uit zijn rugzak een steen.

“Dit is geen gewone steen,” zei hij toen hij hun vragende blikken zag, “dit is een echte soepsteen.”

Voorzichtig legde hij de steen in het water en nu maar wachten, vol spanning en nieuwsgierigheid.

“De soep zou wel wat gekruid moeten zijn”, zei de pelgrim na een tijdje.

Gelukkig was er nog een beetje zout in huis en de buurvrouw had ook nog een blaadje laurier en een stukje Spaanse peper. Ze ging het halen.  En dan maar wachten…

“Er moest eigenlijk een ietsiepietsie vet bij”, zei de man.

Toen herinnerde iemand zich dat hij in de kelder nog het uiteinde van een stuk soepvlees had hangen.

“”Het zou goed zijn als ze wat gebonden was”, zei de man weer en iedereen haalde zijn laatste kleine aardappeltjes. De knolletjes gingen erin.

“Wat zou je denken van een paar worteltjes?” vroeg iemand plots. En iemand dacht er net aan dat ze nog een raapje of twee had liggen, verstopt onder de matras. Nog iemand kwam met een stengel prei en een halve kool. De overbuurvrouw had nog een selderijtje en een handvol bonen…

In korte tijd was het huis gevuld met een adembenemende geur. Daarna hebben ze gegeten tot ze niet meer konden, en nog was de soep niet op.

Toen nam de pelgrim dankbaar afscheid en wilde vertrekken.

“Je vergeet je soepsteen”, zeiden ze.

“Nee, die mag je houden,” antwoordde de man, “je kunt er nog honderd keer soep van koken, als je ’t maar doet zoals daarnet!”  

Toen de pelgrim uit het zicht verdwenen was, raapte hij een nieuwe steen op en stopte hem zorgvuldig in zijn rugzak.

"Het Bestaat"

Aandacht

      Wat kan aandacht belangrijk zijn

           Even met elkaar een praatje maken

           Zo maar op straat of op het marktplein.

           Zo maar met elkaar in gesprek raken.

      Vaak geven wij elkaar weinig aandacht

           Hebben het te druk met ons eigen leven

           Weten niet wat er van ons wordt verwacht

           Toch moeten we naar aandacht streven.

      Meer aandacht aan elkaar schenken

           en vraag maar hoe het gaat

           Niet te veel aan ons zelf denken

           Maar raak met elkaar aan de praat.

     Meeleven met je mede mensen

           Dat is een hele goede zaak

           Een ieder het beste willen wensen

           Dat gebeurt nooit te vaak.

     God wil dat wij om onze naaste geven

           En dat wij luisteren naar Zijn stem

           God is met ons allen verweven

           Geloof dan en vertrouw op Hem.

     Laten we proberen om iedereen het goede te geven

           Laten we steeds meeleven met elkaar

           Elkaar tot steun zijn in dit leven

           Dat is toch wel de moeite waard, niet waar ??

Mijn geloof is eenvoudig.
Mijn geloof is vriendelijkheid.

Het is moeilijk te zeggen wie de "Heigen  Geest " precies is , over al in de pinkster verhalen spreekt men van wind en vuur ; het is een feest  vol van symboliek , een feest waaruit men voelt dat er iets gebeurt is met de mensen , een kracht die hen begeesterd en ze in vuur en vlam zet . . . dat kan in een gemeenschap die hongerd naar verlossing uit angst en onzekerheid , die gemeenschap vraagt naar woorden met inhoud waarin ze de Heer kunnen in herkennen  en die schreef Paulus , "Alleen in zijn werking kunnen wij Hem herkennen en waarnemen  liefde , vreugde ,vrede , geduld ,vriendelijkheid ,  goedheid en zachtmoedigheid " dat betekend Pinksteren luisteren  naar de wind die ons die gedachten overbrengt en in werkelijkheid dient gebracht door ons , onze maatschapij want velen zijn vertwijfeld en zijn zoek , het vuur van het woord ,en de slag van de donder !! neen dit is natuurlijk geen donderpreek maar even een bezinning naar de " Geest " de geest naar wij ons leven moeten richten . . . .

met dank aan Peter1925 voor deze wijze woorden, voor dit getuigenis!
 geschreven door peter

Geloven

is als een bloem
Het geeft een rijke geur en prachtige kleuren het kan ons leven een stuk aangenamer maken...

Geloven is als een bron,
kleine dingen die we voor elkaar doen, zonder nood aan een tegenprestatie, maar die kunnen uitmonden in een zee van geluk..

Geloven is als een zon,
die de donkere wolken kan doen verdwijnen en die kan zorgen voor licht en warmte in ons hart..

Geloven is een werkwoord,
het is een uitnodiging om altijd te blijven zaaien opdat er voortdurend iets moois zou mogen groeien voor onzelf maar ook voor onze medemensen...

Geloven is een verbond,
Jezus' voorbeeld volgend, de handen onvoorwaardelijk in elkaar slaan tot welzijn en geluk van iedereen rondom ons...

Geloven is een rekenoefening,
onszelf wegcijferen van de eerste plaats, zodanig dat we meer aandacht kunnen besteden aan anderen het is een optelling van woorden en daden waarmee we onze naasten gelukkiger kunnen maken.

Geloven is een kunstwerk,
met wat goede wil kan iedereen het maken en het resultaat zal ongetwijfeld door iedereen gewaardeerd worden ..

Het zal voor iedereen een uitnodiging zijn om het zelf eens te proberen.

Bedankt dat "U"
ons dit geloof geschonken hebt !
Bedankt dat wij
dit geloof met anderen mogen delen!