houd het vuur brandend

Er is altijd hoop bij lijden en falen, er is genezing mogelijk! De mens beschikt over veel veerkracht en weerbaarheid om erbovenuit te stijgen. We kunnen in ons samenleven terugvallen op natuurlijke geodheid, solidariteit, wilskracht en geduld, verdraagzaamheid, humor en levenswijsheid, wilskracht, uithoudingsvermogen. In één woord: natuurlijke liefde.

Maart misschien kunnen we het daarmee alleen niet rooien.
Geen probleem is zo groot dat het niet al in Christus' lijden aan ht kruis lag besloten en werd volbracht. Geen kwaad tussen mensen is zo groot dat Gods barmhartige liefde er geen weg mee weet.

We moeten soms gewoon de ander leren zien zoals God hem of haar zieet-als een volstrket beminnelijk mens, ondanks zijn of haar tekorten. Met laatste hebben we het vaak zelf moeilijk en lastig en zo ontnemen we de kansen van hoop voor die ander die niet is zoals wij hem zouden willen zien. Aan ons dus hoop te brengen aan alle gebroken mensen in naam van Jezus; pas zo mogen wij ons christenen noemen, ook al is de ander niet gelovig ...

In sommige kapellen en kerken heeft de automatisering toegeslagen. Precies, electrische knoppen om een lampje aan te steken. Dat werkt dus niet voor mij, het gaat me juist om het hele ritueel, lontje, de geur van was, de kaars vlam zien vatten en ze dan vooral zo en daar plaatsen als iets wat ik achterlaat. Ik put er troost uit, het geeft me het gevoel dat sommige dingen niet te koop zijn.

“De zeven sacramenten - doopsel, vormsel, eucharistie, sacrament van de verzoening, ziekenzalving, huwelijk en wijding - zijn even zovele werkzame tekens van Gods liefde. Er schuilt een wondere kracht in, die christenen ook vandaag kan blijven inspireren op hun weg van herbronning. De Kerk leeft immers niet uit eigen kracht, maar dankt haar bestaan aan Gods Geest die zijn volk telkens opnieuw vernieuwt in de sacramenten.”

de bisschoppen van België

Maar u, geliefde broeders en zusters, moet uw leven bouwen op het fundament van uw zeer heilige geloof. Laat u bij het bidden leiden door de heilige Geest, houd vast aan Gods liefde, en zie uit naar de barmhartigheid van onze Heer Jezus Christus, die u het eeuwige leven zal schenken. Ontferm u over wie twijfelen. -- Judas 1:20-22

uit' Dagelijks Woord'

Wie ooit de tv-beelden zag van mensen aan de Klaagmuur of er misshien zelf recent getuige van was zal weinig begrip tonen voor de kakafonie, het hoofdschudden en andere praktijken van het Joodse volk, maar wie nader toekijkt ziet dat het luide bidden juist als teken van passie, en het door elkaar heen praten betekent dat iedereen alleen met zijn god spreekt. Hoe ver zijn wij dan verwijderd van onze lippendienst?! Of met andere woorden, waar is onze passie gebleven voor ons christelijk geloof, voor Hem, Jezus Christus?
Oké, ik geef toe, ook ik sla hier een groot mea culpa.

Met twee vissen en vijf broden gaf Jezus meer dan 5000 mensen te eten, staat er in het Evangelie. Hoe vertaal je een eeuwenoude boodschap in een moderne krantenadvertentie?