

Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
levengevend


Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald; wanneer iemand dit brood eet zal hij eeuwig leven. En het brood dat ik zal geven voor het leven van de wereld, is mijn lichaam. --
Johannes 6:51
Dit blijft voor mij toch, ook na al die jaren een groot mysterie, zeker na elke keer dat ik de communie heb ontvangen. En troch moet ook ik toegeven dat ik juist van dit brood leef, dag na dag in doodgewone dingen.
Lijden
Lijden deprimeert. De grote profeet Jeremia zei al: 'Eigenlijk was ik beter nooit geboren.' Woorden als 'ik laat alles los' en 'niets heeft nog zin' zijn dus niet vreemd aan het lijden. Een dergelijke depressie kun je niet met de catechismus genezen, dat is een dokterszaak. Maar als vriend kun je zo iemand wel terugleiden in zijn herinneringen om samen te ontdekken dat er toch wel iets goeds geweest is in zijn leven.
TE DEUM
|
God, U loven wij; Heer, U prijzen wij. |
|
|
Jij bent mijn eeuwigdurende hoop!
Jij maagd der maagden,
en liefelijkste van alle Goden,
Jij moeder der zaligheid.
Wil Jij vandaag waken over mijn stille
hoop.
Mijn hart staat in bloei
sinds ik Jouw beeld zag verschijnen,
Jij koningin der landerijen.
Jij zaaide
hetgeen ik oogsten mocht
in bittere dagen,
in uren van wanhoop.
Jij liet gezangen weergalmen
doorheen het geruis van wind en regen,
en streelde zacht als een moeder
dat doet
mijn zwarte haren.
Wil Jij vandaag waken over mijn stille
hoop.
O, Jij maagd der maagden
hoe verrukt was ik
toen ik Jou gewaar werd
in de eenvoudigste dingen der menselijke
belevenissen.
Zomaar in het wiegen der
struiken.
Zomaar in het golven der zeeën.
Zomaar in het geraas van stormen.
Zomaar in alles wat mijn oog bekoorde.
Zomaar in mijn hart.
Daarom vraag ik stil,
wil Jij vandaag waken over mijn stille
hoop.
Dat is mijn geloof!
„Ik heb geen kennis van God.Ik heb geen godservaring. Wel heb ik een doodsverachting. Ik verlang naar God, ik verwacht God, ik wacht op God, ik zoek de weg naar God. Dat is mijn geloof.” (EDS)
Gerard Bodifee
Missie

door de Bijbel gered
toen ik niets bezat,
toen mij pijn werd aangeboden.
Ik las de Bijbel
toen ik eenzaam was,
toen mijn ogen gevuld waren met tranen.
En voelde mij bevrijd
na al die jaren.
Ik nam de Bijbel ter hand
toen mij alles werd ontnomen,
toen ik leefde in armoede.
toen ik honger leed,
toen mijn handen versteend waren van koude.
En ik voelde een rijkdom neerdalen
na al die jaren.
Ik begon mijn leven
op het moment
toen ik inzicht kreeg
in het woord
van God.
Daardoor komt het
dat ik mij nu nog steeds iedere dag
tracht te wenden
voor een kort moment
tot de woorden die geschreven staan
in dit boek.
Want vrijer
en rijker ben ik nu
dan ooit voorheen.
En daardoor ben ik nu
bevrijd van de schaamte,
over het feit
dat ik de Bijbel lees.
Want niet een mens heeft het recht
om zomaar te oordelen
over hetgeen dat ik lees.
Dit is niet zomaar een gedicht, een blogje, maar deze tekst komt van iemand die dit wél heeft doorleefd; die de diepste afgronden heeft gezien - zeg maar de straat - elke vorm van liefde kwijt gespeeld was. Des te aangrijpender is dan deze persoonlijke reflectie, een pure verwijzing naar wat échte geloven in een God als Vader kan zijn, en dit tot heil van ons, medebloggers!
Hadden ook niet vele soldaten ergens een bijbel een paternoster die hen geholpen heeft doorheen deze gruwel?
echte vrede


Echte vrede ontslaat ons niet van onze inspanningen en onze inzet, maar echte vrede bevindt zich wel aan de overkant van onze inzet: die vrede is gave en genade van God, we moeten hem aan God vragen. Laten wij naar hem kijken en vragen:
"Heer, jij kent al onze problemen, onze ruzies, je weet wat ons verdeelt. Aan jou vragen we de echte vrede, die al onze inspanningen overstijgt en uit de hemel komt. Jij, Heer, brengt vrede in de wereld. Amen"
het kruisbeeld
daar ik er even niet was verwijs ik jullie naar mijn recente blog rond katholiek zijn en het kruisbeeld, teksten die je vindt op: https://blog.seniorennet.be/maarten1955/
Alleen een intens geloof werkt.


Geloven wij nog in de 'arme middelen' waardoor God het sterkts werkt? Alleen een intens geloof hheeft de kerk nu nodig; er is geen andere weg: niet de macht ven de kerk, haar prestige, haar middelen in geld of personeel, haar public relations of haar aanzien kunnen haar redden, alleen een diepe bekering tot meer geloof in de Gekruisigde waar ik het voorbije dagen al over had.
Avondgebed
In de stilte van deze avond kom ik tot U, Heer.
Gij weet al het goede dat ik vandaag mocht doen.
- Deed ik wel iets goed vandaag? -
Gij kent mijn fouten en mijn falen.
- En die bega ik van de morgen tot de avond. -
Aaanvaard me, Heer, met alles wat nuttig en nuttellos was ...
- Wat deed ik voor nuttigs, of hield ik me in met nuttloze dingen? -
Met alles wat dor en vruchtbaat in me is,
mijn edelmoedigheid en mijn ikzucht.
- Meer dorheid en ikzicht wellicht, ook vandaag. -
Vergeef mij mijn fouten en tekorten.
Neem met al deze tekorten toch aan, Heer,
en bewaar mijn ion deze nacht
in LIEFDE EN VREDE.
AMEN.
de liefde herleid
"Media en internet herleiden de liefde tot koopwaar die uitgewisseld wordt", meent de paus. "Liefde zoals die vaak in de media en op het internet wordt gepresenteerd, is geen liefde maar egoïsme. Ze maakt helemaal niet gelukkig. Ware liefde eist offers", vindt de paus. (belga/sam)
Ik denk dat velen met mij zich achter deze woorden van de paus kunnen scharen. We zien het dagelijks rondom ons hoe gemakkelijk partners voor even ingewisseld worden voor een ander, en dit in de naam van de liefde.
God's wegen

Wie op God's wegen wandelt
hoeft niet meer te wachten
tot het hart zich met liefde vult
GEKNIELD
Geknield zat ik voor het beeld van de Vrouw, mijn Hemelse Moeder, in die holte van de grot wanneer alle bedevaarders weg waren en toen één jongeman naar de rots holde, ze hulpeloos aanrakend, vragend en smekend naar een laatste woord van redding, zijn blik gericht op het verlichte beeld alsof Zij zo naar hem toe zou stappen.
Vandaag nog zie ik dat vertrouwen voor me. Geknield zit ik telkens opnieuw wanneer ik te Dadizele kom en me echt als kind van Haar thuis voel, zo voor haar beeltenis die niet langer een beeld is maar …. Hoe zeg je dat wanneer er geen woorden meer zijn, maar enkel een Ware Aanwezigheid?!
Mag ik jullie allen deze Aanwezigheid van harte toewensen … langs Vlaamse wegen, meikapelletjes, maar vooral in volle overgave en vol vertrouwen in Haar, de vrouwelijke kant van God. …. (geïnspireerd naar Paulo Coelho en de mooie momenten te Lourdes)
Waarom ik dit hier en nu schrijf is niet meer dan een liefelijke genadevolle "plicht" die me roept dit nu te doen.
een vraag aan jezelf
Is er bij u iets veranderd sedert je christen bent geworden en dat ook bent gebleven?
Stel dan maar de andere vraag:
Stel dat je deze avond beslist niet langer christen te zijn, te blijven of te worden, zou dat een groot verschil maken?
Indien je meent dat er niet het minste verschil is tussen beide, dan heb je Christus in jouw leven wellicht nog nooit écht ontmoet.
Allerzielen


Het is herfst, maar met heel die 'wolk van getuigen' die ons zijn voorgegaan krijgen we het vast niet koud.
gedenken wij ...


Wij gedenken hen
die ons voorgingen,
die ons het geloven overdroegen,
die in ons het zaad van de hoop zaaiden,
die voor ons gebeden hebben
dat het ontkiemen zou,
en die ons liefde leerden.
Vrienden van Lourdes


Als plaatselijk ijveraar voor de vrienden van Lourdes ben ik weer eens de straat opgetrokken om van deur tot deur een lidkaart te verkopen waarmee een Lourdesbeurs t.w.v. € 400, - kan gewonnen worden. Het is bewonderenswaardig dat bij het zien van deze kaart mensen zich onliddellijk de vraag stellen hoeveel de kaart kost en ze zich naar binnen spoeden om het geld te gaan halen. Weinigen hebben een reden om niet langer deze bijdrage te betalen en dat in het klimaat waar ons land nu in verkeert ... Het schoonste bewijs wellicht dat geloven heel wat meer betekent dan de woorden van een bisschop, of alle schandalen. Echt geloven, zeker in de figuur van Onze-Lieve-Vrouw (zij het hier specifiek van Lourdes) overschrijdt alle discussies.
En ook al haasten mensen zich om vlug te voldoen aan de bijdrage, evenzeer heb ik ook deze keer weer mogen ervaren dat deze 'ontmoeting' een kans biedt om direct tot de diepte te gaan, ongedwongen. Helaas moet ik hierbij optekenen dat het ogenblikken zijn waar mensen hun leed vertellen .. De man die vertelt dat zijn vrouw ernstig tot terminaal ziek is, een andere dame die rouwt om haar verloren moeder die haar vriendin is; en nog een ander wist me te vertellen dat ik niet moest blijven aanbellen omdat de persoon in kwestie recent werd opgenomen in het ziekenhuis en er wellicht nooit meer uit terug zal komen ...
Het zijn al deze zaken die ik graag opneem in mijn avondgebed en die voorleg aan MARIA.
Het aanbieden van deze Lourdesbeurzen lijkt dan ook een bedetocht, blij dat ik het toch ook weer dit jaar heb gedaan!
Blijf niet staan
Blijf niet staan bij wat eertijds is gebeurd, laat het verleden nu rusten. Zie, ik ga iets nieuws verrichten, nu ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt? Ik baan een weg door de woestijn, maak rivieren in de wildernis. -- Jesaja 43:18-19
Ik denk dat het vooral met eerste zin is dat velen onder ons heel wat moeite hebben.
Er hoeft neit veel te gebeuren om het vroegere verleden te laten opdoemen. Dat éne woord kan al voldoende zijn. Maar dat is al te menselijk. God heeft ons allen een nieuwe toekomst beloofd die we nu al mogen mee-maken. Dank God voor deze kansen en help ons de onvrede van toen te verdrijven.


