SAINT PATRICK

Het lezen van een goed boek kan je plots in de wereld van de kunst brengen. Zo heb ik een regel aangekruist die gaat over de 'Kruisiging' van Tintoretto.
De commentaar van de toeschouwer is wel heel origineel, maar wel heel menselijk als we het hebben over het lijden en de dood van Christus. Ik citeer:

Ik heb het altijd opvallend gevonden hoe deze Christus eruitzag, zoals hij daar gekunsteld aan zijn kruis hing.... Christus leek er zich eindelijk bij neergelegd te hebben dat van dat hele mensswordingsgedoe niets goeds kon komen. Het was alsof hij haast niet kon wachten tot hij weer God was.

Haar specifiek religieuze betekenis krijgt de vasten als we de vrijgekomen ruimte invullen. Onze veertigdagentijd legt twee accenten: aalmoezen geven en bidden. Aalmoezen geven betekent dat je oog hebt voor wie in onze wereld kansarm is en dat je je rijkdom met hen deelt. Dit kan gaan over materiële rijkdom maar ook over interesse, kennis, warmte, tijd; kortom over liefde. Wie loskomt van zijn begeertes wordt opgeroepen zich met hart en ziel te richten tot de ander, zijn naaste, zijn broer en zijn zus. Niet wat je geeft, staat daarbij centraal, maar dat je geeft. Of beter nog: dat je jezelf geeft. Bidden is een gelijkaardig gebeuren gericht tot God. Niet wat je bidt, is het belangrijkste, maar dat je bidt, dat je met hart en ziel voor God gaat staan. Ook dan geef je jezelf. De veertigdagentijd is een oefening in spiritualiteit: je bent geroepen in je daden te tonen waar je leven op gericht is.

Uit: Paepen, B., M. Otten, R. Mannaerts, Godsspraak. De twaalf kleine profeten, p. 79-80.

Ik besef dat deze foto voor sommigen niet lekker overkomt, en toch moeten we toegeven dat de film Jesus Christ ook met zijn controverse van toen meer inhoud en stof tot nadenken gaf dan wat de commerce ons wil laten geloven. Ja, het is inderdaad de reclamewereld die de symbolen van ons christelijk geloof gebruikt tot misbruikt, en dat gaat van commercials over abdijen, denken we maar aan de radiospot over het bier van Grimbergen tot wat we de laatste tijd hoe langer hoe meer zien in tv-shows en zelfs in het straatbeeld. Ja, dan heb ik het inderdaad over de paternoster en het kruis.
We hebben Christus ergens op de achtergrond geplaatst maar Hem juist nog niuet verdrongen; deze foto geeft dit dan ook heel mooi weer. Ik hoorde gisteren nog iemand zeggen dat alle schandalen niet zoveel schade heeft toegebracht aan het eigenlijke geloof. Misschien is dat ook wel waar. Jongeren zouden al langer voor een ander symbool hebben gekozen, denk ik dan. Want nog deze week heb ik een jong gelovig iemand aangesproken waarvan ik ook verwonderd was dat hij een lange paternoster over zijn hals droeg, en dan nog met een opvallend zilveren kruis. En neen, het was geen snob of meeloper. Hij heeft er weinig over gezegd, maar ik weet dat hij leeft vanuit de kracht van zijn geloof, en misschien is het niet langer een teken zoals onze oud-missionarissen het breed over hun pij droegen, en misschien probeert ook deze jonge gast op zijn eigen manier jong te zijn, bij een groep te behoren. Ja, heel wat bedenkingen rond deze foto. Laat ons er vooral het positieve uit distileren.