Maakt u nergens zorgen over.

Het christelijke geloof schenkt hoop, overgave, zingeving. Het is de ware spiritualiteit die niet draait om prettig gevoel maar om leven met God door middel van de Spiritus Sanctus (Heilige Geest). Terwijl Kerstmis ons in kinderlijkheid troost, omdat God mens wordt, bevrijdt ons Pasen van de dood, omdat Christus de poort naar de hemel in het eeuwige leven heeft geopend. Daarmee is ons leven niet van ondergeschikt belang; we bestaan niet om pas in het hiernamaals maar ook al in het hiernumaals gelukkig te zijn. Alleen is het onzin om de gehele levenskaart op de tijdelijkheid te zetten. Dat maakt hijgerig, dikbuikig, verwend. Beter zo te leven dat elke dag de dood ons tegemoet kan treden. Dan overvalt hij ons niet. En bij niet te grote hechting aan het leven hier zijn wij ook vrijer, al kennen we slechts de eeuwigheid in geloof. Onthecht leven is onbekommerd leven.

Deze tekst wilde ik jullie niet onthouden.

Iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God; en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost. -- Romeinen 3:23-24

Op zaterdag 2 april om 15.00u komt Monsiegneur Jozef De Kesel, de (nieuwe) bisschop van Brugge het nieuwe (ronde!) altaar in onze Sint-Jozefskerk (Roeselare) inwijden. Naast de inwijdingsplechtigheid een unieke kans een nieuwe bisschop te mogen verwelkomen en met hem ook een praatje te slaan achteraf. Dit bericht is dan ook een uitnoding aan alle geïnteresseerden.

Het inwijden van een altaar is heel veel meer dan het besprenkelen van het altaar met wijwater. Hier wordt het heilig chrisma gebruikt om het altaar te zalven, zeg maar volledig met het heilig olie in te wassen. Tijdens deze plechtigheid wordt de litanie van alle heiligen gezongen.

Voor wie het interesseert, je kan de ritus volgen onder 'Orde van dienst voor de wijding van kerk en altaar, ICLZ1993'

Het voelt hier in elk geval aan als een feestdag.

NOACH, ABRAHAM, MOZES, ze rictten allemaal een altaar op.
Het nieuwe offerlam werd Chrstus zelf.
Laat dit altaar dan ook het middelpunt zijn van onze eredienst, ons gebed en onze dankzegging.

You, who I can feel deep inside my soul.
You, who has created this world.

When I look into the microcosmos, in the macrocosmos, everywhere I find you.
I sense your greatness.

You, who they call Lord,
who they call Father,
who they call Mother,
who they call Teacher,
You, who is there.

Who is with us. Who walks with us.
The older I become, the more I can call you friend.

You are the friend of my life, who loves me and who called me to carry your message to the people.
Thank you my dear Lord.....Thank you

Wij geloven heel weinig dat God zich in ons leven mengt. En zeker niet als hij het een richting in stuurt die ons niet ligt. Een onverwachte gebeurtenis in ons leven kan echter een duidelijke vingerwijzing zijn: ziekte, verlies, een mislukking in het werk, een ontmoeting ... Dan zeggen we: 'Dat is onmogelijk, mijn gezonde verstand zegt dat zoiets niet van God kan komen." Maar God staat niet altijd aan dezelfde kant van ons gezond verstand.

Tijdens deze dagen van speciaal gebed en boetedoening blijven we bidden voor uw goede gezondheid en welzijn. Wij vragen dringend de goede Heer u rijkelijk te zegenen.  Moge de Verrezen Heer  uw hart en geest met zijn blijvende vrede vullen met zijn nooit aflatende nabijheid in deze vastentijd en alle komende dagen!

De mens kan dan wel kwaad gedaan hebben, maar zijn basisgoedheid is niet stuk.
Die goedheid wordt door Jezus naar boven gehaald.
Dat lezen we in het verhaal van de bekoringen in de woestijn.
Maar Jezus zegt 'neen' tegen het kwaad.

Het is die basisgoedheid die ook voorgangers in ht geloof hebben bewaard
zoals Mgr. Vangheluwe, wijlen de deken van Kortrijk, en zo veel goedmenende diepgelovige eenvoudige mensen.

"Ze dropen af, de oudsten eerst ... " weet je nog?
Ik zal dan maar beginnen zelf vergeving te vragen, want ook mijn vlees is zo zwak, Heer.
En in deze vastenperiode wordt dit kwaad mij misschien harder aangerekend.
Mag ik dan op Uw barmhartigheid vertrouwen?

We hebben tochtgenoten nodig,

maatjes uit verschillende gemeenschappen en culturen,

vrouwen en mannen,

jong en oud,

met verschillende interesses en achtergronden,

tochtgenoten die geloven dat gerechtigheid en vrede mogelijk zijn.

Om die tochtgenoten bidden wij U God …

 

We hebben een grote dosis durf nodig

om tegen alles in te geloven

in mogelijkheden van mensen,

in de kracht van armen,

om met hart en handen kansen te scheppen voor wie tekort gedaan wordt.

Om deze durf bidden wij nu God …

Wat geen oog heeft gezien

en geen oor heeft gehoord,

wat in geen mensenhart is opgekomen,

dat heeft God bereid

voor hen die Hem liefhebben.

(1 Kor. 2, 9)