Zaterdag 6 augustus 2011
NAUW
Nauw is de poort naar het leven, en smal de weg ernaartoe,
en slechts weinigen weten die te vinden.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Nauw is de poort naar het leven, en smal de weg ernaartoe,
en slechts weinigen weten die te vinden.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 augustus 2011
en geloofsvraag
Wil je ineens een geloofsvraag voorleggen :
Kan/mag een mens vergiffenis/vergeving vragen voor iets waartegen hij/zij gezondigd heeft (één van de tien geboden), in de wetenschap dat de persoon het niet als zonde ziet, en meer nog, het opnieuw zou overdoen…maar wel een christen is…
De vraag van de dame is niet helemaal helder. Bedoelt zij met "de persoon" hetzelfde als met "een mens"? Of met andere woorden: gaat de problematiek over het eigen geweten of dat van een ander?
In het eerste geval liggen de kaarten eenvoudiger dan in het tweede geval. Als christen heeft men namelijk de roeping om zowel te beantwoorden aan wat objectief goed is (bvb. de tien geboden, het evangelie, de normen in een concrete maatschappij of context) als aan wat iemand subjectief gezien goed lijkt te zijn (zijn eigen inzicht in vrijheid en verantwoordelijkheid). Concreet: men kan geen mens doden terwijl men dat zelf goed zou vinden (denk aan de christelijke ridder in Oslo): daar gaat men gewoon in de fout. Het objectief goede en de subjectieve interpretatie van het goede moeten elkaar kunnen vinden. Iemand kan dus omgekeerd ook te scrupuleus zijn: zichzelf in geestelijke moeilijkheden brengen omwille van een daad die objectief gezien niemand schaadt...
In het tweede geval moet men natuurlijk rekening houden zowel met zijn eigen geweten als met dat van een ander. En hier is een evenwichtsoefening nodig: geen twee gewetens zijn immers dezelfde. Wat voor de een kan, kan niet voor de ander (of nog niet). Ook alle christenen verschillen in hun christelijk gevormd geweten. Hoe ver kan de ene christen gaan als de andere christen er niet aan toe is? Hier geldt dan de fijngevoeligheid van de liefde en het respect. Van een christen wordt altijd gevraagd zowel in harmonie te zijn met zichzelf (geen grenzen te overschrijden die voor zichzelf niet kunnen) als in harmonie te zijn met de ander en met iedereen (de objectieve grenzen respecteren). In bepaalde randgevallen geldt alleszins de vrijheid van de kinderen Gods: in eenheid met God doet men wat men doet en zo is het goed.
Nog een paar voorbeelden. Ontrouw in het huwelijk, een mogelijkheid? In een goed huwelijk uiteraard ondenkbaar. In een slecht huwelijk kun je de vraag stellen of de Heer geen vertroosting biedt aan hen die de echte liefde elders zoeken... Een evenwichtsoefening tussen wat objectief schaadt (zijn partner bedriegen) of wat subjectief niet anders kan... Een offerblok in de kerk leegmaken om zijn kinderen een verjaardag te gunnen terwijl men niet over de nodige middelen beschikt, een mogelijkheid? Objectief gezien helemaal niet goed, voor de Heer toch al veel beter dan de offerblok te legen om zijn heroïne te bekostigen... Alleen God kan dus echt oordelen over het goed of kwaad van de menselijke handelingen. Mensen blijven op basis van hun geweten zoeken naar geluk, zowel individueel als collectief en de gemakkelijkste weg is doorgaans niet de beste (denk aan de smalle weg van het evangelie)...
Een goede raadgeving in etische kwesties is ook steeds dit: alles mag, maar niet alles is voor God om het even... Het ene is in zijn ogen beter dan het andere. En aan wie veel gegeven is, wordt ook veel gevraagd...
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Donderdag 4 augustus 2011
geen grenzen meer
Als ik rond me heen kijk en dingen zie op tv, dan krijg ik de indruk dat er gen grenzen meer zijn en alles gericht is op prikkels, op een onverzadigbaarheid die uiteindelijk tot al dan niet persoonlijke ondergang gedoemd is.
En ik weet en besef hoe meoilijk het is, maar we moeten het gevoel voor betrekkelijkheid weer bijbrengen, mensen vormen die eenvoudig en teer zijn van hart, die gevoelig zijn voor wat hen overstijgt, voor wat groter is dan henzelf, mensen met gevoel voor grenzen, voor gebondenheid, voor 'relatieve' vrijheid.
Want de mens die denkt dat alles mogelijk is voor hem, gaat stuk zoals de mot die opbrandt in het vuur. Helaas zie ik het rondom me gebeuren, mensen die nog maar twintig zijn, anderen die ruim de zestig oveschreden hebben ...
En dan eindigt alles met een schreeuw om aandacht, of de vraag of ik morgen wel nog wil leven.
Vanuit ons gelovig aanwezig-zijn moeten we deze mensen nabij zijn, ook al staan ze afkerig van alles wat met kerk en geloof te maken heeft. Ze zullen weten op wie ze dan toch mogen terugvallen.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Woensdag 3 augustus 2011
Christus is de zon!
Het leven is schoon, hoe het ook vergaat,
als de zon van Christus erboven staat.
Dat de zon daar staat,
dat is voor mij een zekerheid!
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Dinsdag 2 augustus 2011
Dat is geloven!
Een zuster zegde het volgende:
'Overal in de wereld gebeuren verschrikkelijke dingen.
Als ik die zie op de televisie of erover lees in de krant,
bid ik keer op keer voor de slachtoffers.
Ik draag mijn verdriet op aan God
en vraag Hem om onder de slachtoffers
troostend aanwezig te zijn'.
Dit is voorwaar een getuigenis van diep en doorleefd geloven.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 1 augustus 2011
Zijn liefde.
Wie God liefheeft, heeft ook de naaste lief
- ongeacht diens huidskleur, ras of sociale status.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Zondag 31 juli 2011
de paternoster
Als ik bid, dan bid ik de paternoster, soms aandachtig, soms verstrooid.
Het blijft het gebed van de armen die de hemel raken zal!
Op deze dag, de 57e huwelijksverjaardag van mijn ouders
zal ik daar zeker de tijd proberen voor te nemen.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 30 juli 2011
MOHAMMED
Mohammed was een succesvol koopman en een doodgewone echtgenoot en vader. Dat veranderde toen God tot hem kwam in de gestalte van de engel Gabriël. Hij sprak via Mohammed om mensen ervan te overtuigen zich te richten op één God. Hoewel Mohammeds leven nooit meer hetzelfde werd, zag hij zichzelf niet als de zoon van God of als iemand die verlichting had bereikt. Zijn familie en vrienden gingen niet eerbiedig voor hem opzij als hij door de straten van Mekka liep. Niet goddelijkheid, maar eenvoud kenschetst deze man.
Deepak Chopra laat mensen die dichtbij Mohammed stonden aan het woord, en schetst zo een uniek beeld van de mens Mohammed, zijn inspiratie en zijn gevaarlijke taak. We ontdekken dat we meer met hem gemeen hebben dan we dachten – omdat hij een mens onder de mensen was: feilbaar en emotioneel. Mohammeds leven is geen mythe, maar het is buitengewoon, waarachtig en verrassend.
Deepak Chopra is een van de belangrijkste leraren die oosterse wijsheden doorgeven aan de westerse wereld.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Vrijdag 29 juli 2011
dromen waarmaken
God heeft ieder mens bedoeld zoals hij is,
we moeten geloven dat alles mogelijk is
en er dan ook voor gaan om dromen waar te maken.
Daartoe kreeg ik recent ook weer
365 kansen om daar iets aan te doen.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Donderdag 28 juli 2011
Aids en geloof.
Het WJD-kruis zal worden gedragen door jongeren met een handicap, aidspatiënten en deelnemers uit conflictgebieden zoals het Heilig Land of Irak en uit landen die recent door zware natuurrampen werden geteisterd zoals Haïti en Japan. “Bedoeling is aan te tonen dat Jezus hen nabij is in hun lijden, hen de juiste weg toont om desondanks vooruit te kijken en van de dood naar het leven te gaan”, legt pater Jacquinet uit.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Woensdag 27 juli 2011
Psalm
O Heer, niet trots is mijn hart,
mijn oog niet hoogmoedig.
Ik zocht nooit naar grootse dingen,
naar wonderen te hoog gegrepen.
'k Zocht U in de stilte van mijn hart,
in rust en in vrede:
geborgen als een kind op zijn moeders arm,
zo is mijn ziel.
naar psalm 131, M. Rizza
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Dinsdag 26 juli 2011
eucharistie
Eet en drink van brood en wijn,
tot mijn gedachtenis,
en weet dat er in angst en pijn
een weg naar vrede is.
Leef in liefde met elkaar,
tot mijn gedachtenis,
en maak zo in uw daden
waar, dat leven geven is.
Op deze dag waarop God mij zo vele jaren geleden het leven schonk
wil ik zeggen dat dit voedsel heeft gesterkt
in goede en kwade dagen.
Ik probeer dan ook op mijn verjaardag een misviering
mee te pikken uit dankbaarheid.
Maarten
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 25 juli 2011
tot slot van voorgaande teksten ... ER IS LEVEN!
Maar omdat God zo barmhartig is, omdat de liefde die hij voor ons heeft opgevat zo groot is, heeft hij ons, die dood waren door onze zonden, samen met Christus levend gemaakt. Ook u bent nu door zijn genade gered. -- Efeziers 2:4-5
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Zondag 24 juli 2011
om geloof
Om geloof, bidden wij,
dat ook ons eigen leven vruchtbaar is voor mensen:
dat het zaad van ons woord
en de droom van ons innerlijk
anderen tot leven brengen.
Her, verhoor mijn gebed,
laat mijn roepen U bereiken!
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 23 juli 2011
om hoop
Om hoop, bidden wij,
dat het leven mysterie mag blijven voor ons:
niet om uitgerafeld te worden
maar om te beluisteren,
niet om in handen te nemen
maar om te ontvangen
en te leven naar Gods verlangen.
Heer, verhoor mijn gebed,
laat mijn roepen U bereiken!
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Vrijdag 22 juli 2011
om liefde
Om liefde, bidden wij,
voor alle mensen die met ons door het leven gaan:
dat niet de dood moet komen
om te zien en te zeggen dat ze goed zijn
en boeiend om mee samen te leven.
Heer, verhoor mijn gebed,
laat mijn roepen U bereiken!
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Donderdag 21 juli 2011
om vertrouwen
Om vertrouwen, bidden wij,
dat we ons allen gedragen voelen door een God
die wij bij naam mogen noemen
die adem geeft en levenskracht
en aandacht en openheid
voor het mysterie van het leven.
Heer verhoor mijn gebed,
laat mijn roepen U bereiken!
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Woensdag 20 juli 2011
dankgebed
Dank U, Heer,
voor de tijd die Gij ons geeft
en voor het geduld dat Gij met ons hebt.
Dank U, Heer,
voor het langzame rijpen
van uw woord in ons hart.
Dank U, Heer,
dat ons onkruid de tijd wordt gegund
om te veranderen in deugdelijk graan.
Dank U, Heer,
dat onze dagen mogen uitmonden
in uw eeuwigheid. Amen.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Dinsdag 19 juli 2011
Er zijn mensen ...
Er zijn mensen
die veel geduld kunnen opbrengen in hun omgang met medemensen.
Zij overvragen niemand,
gunnen elkeen de tijd om te groeien in geloof en medemenselijkheid.
Ze brengen heel wat begrip op voor andermans tekortschieten.
Mogen wij zulke geduldige mensen worden.
Laat ons bidden …
Er zijn mensen
die heel mild zijn in hun oordeel over medemensen.
Zij laten zich niet beïnvloeden door vooroordelen of roddel,
maar proberen steeds het goede te zien.
Mogen wij zulke milde mensen worden.
Er zijn mensen die de kunst van vergeven verstaan.
Zij pinnen niemand vast op zijn of haar fouten.
Wie verkeerd deed, schrijven zij niet af
maar ze geven hem of haar de ruimte om met een propere lei te starten.
Mogen wij zulke vergevingsgezinde mensen worden.
Er zijn mensen die in staat blijken in anderen de hoop levend te houden.
Zij hebben oog voor het goede dat in stilte tussen mensen opbloeit
en zien de tekenen van Gods komende Rijk niet over hoofd.
Mogen wij zulke mensen van geloof en hoop worden.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 18 juli 2011
Geloof is als tarwe.
- Niet geloven - in jezelf, medemens en god - is onkruid:
geen zin meer hebben in contact met anderen,
niets meer verwachten, niet meer bereid zijn te luisteren.
Mensen maken elkaar ongelovig.
Iemand die nooit aangesproken wordt,
nooit verwacht wordt, nooit betreurd,
wordt ongelovig.
Om ons egocentrisme,
Heer, ontferm U over ons.
- Geloof in mensen is als tarwe:
zich aan een ander mens kunnen toevertrouwen
rechtop, met open ogen en niet als een onderhorige,
krediet kunnen geven,
zich laten raken, laten roepen, aanspreekbaar zijn,
iets durven verwachten van een ander.
Om ons tekort aan naastenliefde,
Christus, ontferm U over ons.
- Geloof in God is als tarwe:
door Hem getrokken worden.
Het is genade.
Iemand kan zijn geloof ervaren als een bijna toevallig wonder:
niet zelf verworven, in-gegeven:
jazeker, ik geloof in God, alhoewel ik niet weet hoe dat komt.
Niemand kan geloven, zegt Jezus, als de Vader hem niet trekt.
Om ons geloof dat vaak zo klein is,
Heer, ontferm U over ons.
Geschreven door martin om 00:00
Reageer op dit bericht