Berichten van 1 januari 2017 tot 31 december 2017

Dat Zijn Licht je pad zal beschijnen;
je de weg wijst die je mag gaan.
Dat Zijn liefde je zal verwarmen;
je in Zijn gloed naast de ander mag staan.
Zijn vreugde je kracht zal zijn;
bij alles wat je hoort en ziet.
Dat Zijn vrede je zal omarmen;
ook in momenten van verdriet.
Dat Zijn engelen rondom je zijn;
je beschermen zullen, de gehele tijd.
Dat je steeds opnieuw zult ervaren;
het is God die mij leidt.

Mijd de begeerten van de jeugd,

streef naar rechtvaardigheid, geloof, liefde en vrede

met hen die de Heer met een zuiver hart aanroepen.

God, onze Vader, wij danken U, dat wij na alle onrust, na al ons zoeken en dwalen rust mogen vinden in U. Als niets ons kan scheiden van uw liefde, durven wij onszelf en allen met wie wij leven toe te vertrouwen aan U. Geef, dat wij ons geborgen weten in uw liefde en trouw. Amen.

Maria is beslist vaak onthutst geweest over wat er met haar en
haar Zoon gebeurde.
Maar zij bewaarde dit alles in haar hart.
Lucas zegt er niets over hoe zij die gebeurtenissen overdacht.
Maar we kunnen het vermoeden als we het resultaat ervan zien,
haar loflied.
"Met heel mijn hart roem ik de Heer". Dit staat in: (Lucas 1, 46).
Maria,s gebed is een danklied voor de grote dingen die de Heer
met haar doet. "Haar overdenken", bestaat hierin dat ze de
gebeurtenissen laat binnenkomen in haar hart, waar ze omgevormd worden tot lofzang en dankzegging.
In haar hart krijgt alles zijn juiste plaats, alles krijgt er zin, zij ziet
er hoe alles voorkomt uit de hand van de Vader en hoe Hij.
te midden van zoveel wat ze niet begrijpt, grote dingen met haar
doet.
Indien je van Maria wilt leren om alles in een ruimer perspectief
te zien, als een teken van de zorgende liefde van de Vader, dan zul je te midden van de onrust van de wereld worden van goddelijke veiligheid en vrede.

Lieve Vader in de hemel,
al mijn zorgen leg ik voor U neer.
Ik wil U bidden voor mijn vrienden,
wilt U voor hen zorgen, Heer?
Bescherm hen met Uw engelen,
sla Uw armen om hen heen.
Leid hen veilig naar Uw schuilplaats
en laat hen nooit, nee nooit alleen.
Blijf bij hen in de donkere nachten,
blijf bij hen in de eenzame tijd.
Bevrijd hen uit de macht van zonde.
Sta naast hen in hun zwaarste strijd.

En als ze overmeesterd worden
door ziekte, pijn, of diep verdriet,
zend dan Uw Geest, om troost te brengen
want U vergeet Uw kind’ren niet.
Schenk hen hoop en nieuwe krachten
zodat zij strijdend overeind blijven staan.
Laat hen weten dat ze ‘t waard zijn
en dat ze nooit alleen hoeven te gaan.
Overlaad hen met Uw liefde
en met Uw rust op al hun wegen.
Schenk ze steeds Uw diepe vrede
maar bovenal Uw rijke zegen.

EEN GEBED OM RUST

In het licht van de internationale spanningen van vandaag, bid ik, samen met u en voor u, onderstaande toewijding aan Maria.

Heilige Moeder van God, Koningin van hemel en aarde,

wij komen tot bij U.
Wij verkiezen U opnieuw tot onze Moeder.
Wij vertrouwen ons toe aan Uw Onbevlekt Hart.

Neem deze toewijding van ons aan en wil ons geleiden op de weg van de vrede.
Hoor ons roepen tot U in onze nood,
in onze onmacht tegenover zoveel zonde en kwaad. Wat wij niet kunnen, zult gij in ons bewerken.

Zegen onze kinderen, bemoedig onze jeugd.
Zegen onze gezinnen, troost onze zieken, sta de stervenden bij, geef moed aan de ouderen en licht aan hen die alleen door leven moeten gaan.

Zegen onze gemeenschap, onze Kerk en de hele wereld, neem de wereld op in Uw barmhartige Liefde!

Wees allen nabij en leer ons bidden om de Geest die alles nieuw maakt.

Geef ons meer geloof in uw Zoon Jezus Christus en leer ons bidden in vertrouwen en overgave.

Moeder Maria, kom bij ons wonen en toon ons de weg die leidt naar de echte vrede,
naar liefdevol samenleven met elkaar,
naar de vrede die alleen God kan geven,
omdat Hij liefde is. Bescherm ons allen tegen onheil en geweld.

Wij zijn van U,
bekeer ons hart en laat ons bouwen aan een betere wereld, hier en nu.

Koningin van de Vrede, bid voor ons.

maar bovenal DE LIEFDE

Levende God, U bent met ons begonnen en op weg gegaan, U zult ons ook thuisbrengen en voltooien.

Wij bidden U dat Jezus onze gids mag zijn, dat wij in zijn licht mogen leven met elkaar, dat wij mogen groeien in het geloof dat Hij de toekomst heeft, vandaag en alle dagen tot in eeuwigheid.

voor eigen intenties en voor de mebeblogger,

vrienden en familie,

maar ook voor de wereld die in brand staat.

Geliefde broeders en zusters, onthoud dit goed: ieder mens moet zich haasten om te luisteren, maar traag zijn om te spreken, traag ook in het kwaad worden. Want de woede van een mens brengt niets voort dat in Gods ogen rechtvaardig is.

Nog steeds zo waar in onze tijd.

Niet zien en toch - Augustinus en Toon

'Geloven is aannemen wat we niet zien en de beloning voor geloven is zien wat we aannemen.'
Deze wijze en ware woorden sprak de kerkvader Augustinus.
Zelf had hij de waarheid ervan ontdekt en ervaren.

Wanneer je over zijn woorden nadenkt,
valt de vergelijking op tussen geloof en liefde en vriendschap.
Want ook bij liefde en vriendschap nemen we aan wat we niet zien en de beloning is dat we zien wat we aannemen.
Bij liefde en vriendschap voel je van binnen dat het om iets kostbaars gaat, wat het leven een bijzondere glans geeft.
Het voelt goed, vertrouwd en veilig.
En dat maakt je tegelijk krachtig en kwetsbaar.
Je voelt je herkend en geaccepteerd.
Datzelfde gevoel kunnen mensen ook herkennen in hun geloof.

Toon Hermans heeft dat gevoel onder woorden gebracht.
'Stel je voor
wanneer iemand van je houdt
je alles vergeeft
je altijd bijstaat
je nooit laat vallen.
omdat hij je zwakheid kent.
Dan is dat een bijzonder gevoel.
Maar stel je nu eens voor
dat die iemand
de God van hemel en aarde is!

In gedachten zie ik Augustinus knikken en zeggen:
'.. de beloning van geloven is zien wat we aannemen.'

Stenen, steen,
zo hard als steen,
zo sterk als steen.

Edelstenen of steenpuin,
een opstapje of een drempel,
bouwstenen of grafstenen.

Wat willen wij zijn?

De steen des aanstoots of de hoeksteen?
Een steentje bijdragen of de eerste steen werpen?
Met de molensteen om de hals…
Een hart van steen.

Waar ligt onze keuze?

Steenrijk of geen steen om je hoofd op te leggen?
Steen en been klagen of gewoon steengoed?
Een steen naar de hemel gooien of de Stenen Tafelen?
De steen der wijzen of de steen die is weggerold?

Naar wie zouden wij gaan?

Foto van Jezus

Ik heb nog nooit een foto van Jezus gezien;
ik weet ook niet hoe Hij liep wel met wie.
Ik weet niet hoe zijn stem klonk,
wel de woorden die Hij gebruikte.
Ik weet niet welke kleur ogen Hij had,
maar wel hoe hij keek.
Ik weet niet of Hij een groot hart had,
ik weet niet alles van zijn karakter,
maar wel dat kinderen Hem graag mochten
en armen zich bij Hem thuis voelden.
Dat Hij mild was voor eerlijke mensen
en streng voor strooplikkers.
Dat hij niet te snel oordeelde
maar eerder verontschuldigde.
Dat Hij niet haatdragend was,
maar ongelooflijk vergevingsgezind.
Ik weet eigenlijk veel meer van Jezus
dan ik aanvankelijk had gedacht.

Vandaag horen we hoe Jezus Petrus de rots noemt,
waarop Hij zijn Kerk wil bouwen.
Jezus legt zijn Kerk in handen van allesbehalve perfecte mensen.
Petrus is daar het duidelijkste voorbeeld van:
hij wilde Jezus weghouden van Jeruzalem,
waar boze wetsgeleerden Hem stonden op te wachten
en bij de veroordeling van Jezus verloochende hij Hem.
En toch…
Jezus vertrouwt voor 100% zijn vriend.
Hij geeft ‘carte blanche’ aan wie zich met hart en ziel inzetten voor zijn Rijk.
Een bemoediging dus voor ons, ook al falen we soms.

Ondestaande vind je zowat overal op rommelmarkten, maar in vele huiskamers was dat één van de weinige dingen die de kamer sierden. Een vrees voor God en een teken dat je beter goed leefde, dit naast een groot kruisbeeld. Het zegt veel over onze generatie die alle symboliek heeft verwijded en zo het kind met de badwater heeft buiten gegooid. Maar nog altijd ziet God wat wij doen.

God, kom mij te hulp.
Heer, haast U mij te helpen.
Eer aan de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Zoals het was in het begin, nu is en zal zijn tot in de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Maria, laat Uw liefde tot het uiterste toe doordringen
tot in de harten van alle mensen,
vooral ook in dié mensen die op dit moment
het verst van U verwijderd zijn.

Houd de onderlinge liefde in stand en houd de gastvrijheid in ere, want zo hebben sommigen zonder het te weten

engelen ontvangen.

Kerkleiders van de Oosters-katholieke kerken vragen de paus om iets te doen aan de gedwongen uittocht van christenen uit het Midden-Oosten.

De patriarchen van de Oosterse kerken die met Rome verbonden zijn, hebben op het eind van hun zomeroverleg in Libanon een beroep gedaan op de paus: Jij bent de enige die de machtigen op aarde ertoe kan bewegen om oog te hebben voor het lot van de christenen in het Midden-Oosten.

De slotverklaring werd integraal afgedrukt in de maandageditie van de krant L'Osservatore Romano. De kerkleiders beklagen er zich over dat de wereld machteloos toekijkt op de gedwongen uittocht van christenen uit de regio. Dit is een genocide, een menselijke catastrofe en een belediging voor de hele mensheid.

Bron: OSR/Radio Vaticana (Duitstalig)/Kathpress

CD&V-politicus Steven Vanackere brengt op zijn Facebookpagina een mooie ode aan Maria, ter gelegenheid van Maria Tenhemelopneming.

15 augustus. Maria Tenhemelopneming. Het is een feest waarmee de katholieke (en ook de orthodoxe) kerk eer betuigt aan de vrouw die een onvervangbare rol in de geschiedenis speelt. Haar betekenis overstijgt — voor wie het hart wil openen — achterhaalde, 19de-eeuwse dogma's en zogenaamde geloofswaarheden.

Naar Maria kijk je best met het stuk van je ziel dat gevoelig is voor poëzie en paradoxen. Je moet een beroep doen op het diep in elke mens geworteld verstaan van wat de kern van het leven is. Maria helpt om andere antwoorden te geven op onvolmaaktheid en pijn dan vluchten of opgeven.

Tegenover Maria - zoals tegenover andere moeders - schaamt een mens zich minder voor zijn terugkerende zwakheden.

Een moeder is wel wat gewoon. Moeders hebben ogen en oren die vaders vaak missen. C'est elle qui sait que mes pieds puent, zoals Arno het nogal plastisch uitdrukt in Les yeux de ma mère. Maar kijk: onze zwakheid vermindert haar liefde niet. Wat een verademing. Wat een troost.

Samen met andere vrouwen, en in tegenstelling tot een dozijn (mannelijke) leerlingen, vluchtte Maria niet weg op het het rampzalig moment van de kruisdood.

Waar wij mislukken, loopt zij niet weg.

Doorheen het frustrerende falen dringt zij vol eenvoudig vertrouwen door naar iets waar anderen zouden aan twijfelen: onze goede kern. En meer nog: ze neemt het voor ons op. Ze bemiddelt en doet 'een goed woordje' voor ons. Zoiets is leven gevend.

Zonder deze genereuze, vrouwelijke liefde kan ik me geen katholiek geloof indenken. Maria zorgt voor een warmte en een menselijkheid die me een goed gevoel geeft bij deze katholieke, feilbare manier om God te zoeken.

Bron: Facebook Steven Vanackere
Gepubliceerd op dinsdag 15 augustus 2017 - 13:17

Op 15 augustus viert de Kerk dat Jezus' moeder, Maria, met lichaam en ziel in de hemel is opgenomen. Net zoals Jezus na de opstanding uit de dood in de hemel is opgenomen, zo geloven we dat ook van zijn moeder, de eerste van alle gelovigen.

ZALIGE HOOGDAG Liev medebloggers!

Voor velen onder ons is dit ook MOEDERDAG! PROFICAT aan deze lieve moeders!

Geloof en liefde hebben onderhoud nodig....

God heeft ons verschillend gemaakt,
opdat we elkaar nodig hebben.

na christenvervolging....

DIT IS HET ANTWOORD VAN PAULUS

elk moment van deze dag!

zeker in dagen van twijfel en onrust. IK ZAL ER ZIJN VOOR JE is ZIJN NAAM.

Leven zonder gebed
is als een relatie zonder communicatie.

DE HEER WAS OP DE TOP VAN DE SINAÏ NEERGEDAALD. HIJ VROEG MOZES NAAR HEM TOE TE KOMEN EN MOZES GING NAAR BOVEN. (Exodus 19,1-2. 9-11.16-20b.)

Mozes ging naar boven. We blijven mensen nodig hebben, die naar boven gaan, die ons voorgaan, die God alle kansen geven.

Zegen, Heer, onze priesters
en alle voorgangers,
aan wie U vraagt
naar U toe te komen.
Dat zij de berg bestijgen
om U nabij te zijn.
En dat ze vervuld
en vervullend
weer afdalen
om U bij ons aanwezig te brengen.

U KOMT DE LOF TOE IN ALLE EEUWEN. (DANIËL 3)

Laten we met Jezus’ tussenkomst een dankoffer brengen aan God: het huldebetoon van lippen die zijn naam prijzen, ononderbroken. En houd de liefdadigheid en de onderlinge solidariteit in ere, want dat zijn offers waarin God behagen schept.

Dat dankoffer breng ik samen met mijn ouders die vandaag maar liefst 63 jaar getrouwd zijn.

KRACHT IN ZWAKHEID

God, die ons behoedt, nu de dag valt en het donker is, vertrouwen wij ons toe aan onze Herder, onze Gids; met U vinden we de plek waar rust is, goedheid en heelheid. Zelfs al moeten wij door het duister heen, wij weten U naast ons. U strekt uw hand over ons uit en maakt ons gaan lichtvoetig en blijmoedig. Bij U mogen wij ons geborgen weten al de dagen van ons leven, tot in lengte van dagen.

Heer van hemel en aarde, Schepper van al wat bestaat, ongrijpbare God Ik heb je gezocht in de bomen van het bos, in de golven van de zee, in zilver, goud en diamant, in beelden, schilderijen, in eenzaamheid. Ja, overal heb ik naar jou gezocht en tenslotte heb ik je gevonden in het mooiste wat je ons gaf: in de mensen, in hun liefde en goedheid. Dank je wel, God.

Ik vertrouw alle grootouders in de wereld toe aan de bescherming van de Heilige Anna en Joachim.” (Paus Benedictus XVI )

Paus Benedictus XVI prees jaren geleden op 26 juli – de feestdag van de Heilige Anna en Joachim– na het angelus de rol van de grootouders bij de overdracht van het geloof.

“Ik roep U op om te bidden voor de grootouders, die in gezinnen vaak de behoeders en getuigen van de fundamentele waarden van het leven zijn. De opvoedkundige rol van grootouders is uiterst belangrijk en wordt dat steeds meer wanneer de ouders om allerhande redenen niet langer in staat zijn hun kinderen terzijde te staan. Ik vertrouw alle grootouders in de wereld toe aan de bescherming van de Heilige Anna en Joachim.”

MIJN GEBED VOOR GROOTOUDERS
Goede Heilige Anna en Heilige Joachim, ouders van Maria en grootouders van Jezus, sta mij en alle grootouders bij.
Dat we wijs en liefhebbend mogen zijn, dat we onze tijd, onze verhalen en ons gevoel voor humor mogen delen.
En dat we mogen genieten van onze kleinkinderen die ons zo nauw aan het hart liggen, maar dat we ze niet te veel verwennen. Dat we in hen altijd de liefde van God mogen zien.

Barmhartige God, in uw handen leggen wij ons leven, ons doen en laten in goede en in kwade dagen. Aanvaard ons zoals wij zijn: pelgrims op weg naar U. Doe ons weer opstaan wanneer wij zijn gevallen, bewaar in ons wat goed is en breng ons tot voltooiing op uw dag in Jezus Christus, onze Heer.

 volgens Matteus.

“Maria!” klinkt zijn stem, en daarin klinkt alle onvoorwaardelijke liefde door waarmee een mens zich gezien en aanvaard mag weten.

Er zitten in de persoon van Maria Magdalena elementen die ook voor moderne vrouwen (èn mannen) herkenbaar zouden kunnen zijn: het rusteloze, verscheurde bestaan, heen en weer geslingerd tussen de vele stemmen en opinies van ouders, vrienden en media, en een wankel evenwicht zoekend tussen alle eisen die aan je worden gesteld door werk, sociale omgeving, kinderen, huishouding, en je eigen verlangen naar geestelijke verdieping. Wie móét ik zijn, wie kàn ik zijn, wie wil ik zijn? Wat stel ik voor, als niet iemand (Iemand!) mijn naam met wèrkelijke liefde uitspreekt?

In de morgen begin ik de dag met jou.

In de avond kom ik jou groeten en danken!

ZINGEND BIIDEN.

Toen ik op 27 juli 1974, bij het terugkeren van een kampbezoek in slaap viel achter mijn stuur, werd ik onvoorbereid ineens gehandicapt. Ik zou na 14 maanden kliniek in een rolstoel buitenkomen, aan beide benen verlamd en dit voor altijd.
In mijn boek 'Handicap: onverklaarbare bondgenoot' heb ik ook gevochten met de vraag: 'waarom eigenlijk?' Maar ik ben nooit opstandig geweest tegenover God, omdat ik voor mijn ongeluk al dacht dat God daar niets mee te maken had. Maar mijn omgeving had het er wèl moeilijk mee; men dacht: een verlamde priester, dat is een tegenstrijdigheid, dat is iets dat eigenlijk niet zou mogen zijn.

Jean-Pierre Goetghebeur

‘Gelukkig de mens die zijn naaste in al zijn broosheid draagt, zoals hij door hem gedragen zou willen worden.’

Dat vind ik een zeer zinvolle manier van in het leven staan.

U kent mijn hart. U kent mijn gedachten.
U ziet al mijn daden. U weet alles van mij.
U weet wat ik wil. U kent al mijn krachten.
U hoort al mijn woorden. U bent mij zeer nabij.

U weet wie ik ben. U hoort al mijn zuchten.
U ziet al mijn tranen. U voelt mee in mijn pijn.
U weet dat ik soms van U weg wil vluchten.
Toch zult U altijd bij mij zijn.

Overal op aarde kan ik bij U uithuilen.
Want altijd wordt door U aan mij gedacht.
Voor Uw liefde kan ik mij niet verschuilen.
Uw licht is sterker dan de nacht.

U kneedde mij en gaf vorm aan heel mijn leven.
U maakte mij zo mooi en kostbaar door Uw hand.
Doordat mijn hart met Uw hart is geweven
Is er een onverbreekbare liefdesband.

Houd mij in Uw oog. Leid mij in Uw wegen.
Toets al mijn plannen. U weet wat ik verlang.
Bescherm mij op Uw weg. Houdt mij soms maar tegen.
Voor Uw trouwe liefde ben ik niet bang.

De Ronde van Vlaanderen is de 'hoogdag' van het wielervoorjaar. Ze sluit de 'heilige week' af, waarin nog andere befaamde koersen worden gereden. Je hebt wielergoden en dopingzondaars: alleen al in ons taalgebruik zijn koers en religie verweven. In Roeselare loopt nog tot volgend voorjaar de expo ‘Koers is religie’, waarin de relatie tussen wielrennen en geloof centraal staat. De expo is opgezet in de (ontwijde) Paterskerk, waar het Wielermuseum een voorlopig onderkomen heeft gevonden nu het museumgebouw wordt gerestaureerd.

De tentoonstelling 'Koers is religie' vind je in de Paterskerk, Delaerestraat 33 in Roeselare. Tot eind september 2017 open van maandag t.e.m. zondag van 10 tot 17 uur. Vanaf oktober 2017 gesloten op zondag. Vrij toegankelijk.

Het Italiaanse magazine ‘Millennium’ illustreert daarmee een artikel over degenen die de paus ten val willen brengen.

Millennium, de weekendbijlage van de Italiaanse krant Il Fatto Quotidiano, pakte gisteren uit met een ophefmakende cover. Een tekening toont een halfnaakte, aan een antieke zuil vastgebonden paus Franciscus, als een hedendaagse Sint-Sebastiaan doorboord met pijlen, onder de titel: De vijanden van Franciscus: dit zijn degenen die willen dat hij aftreedt.

Binnenin beschrijft journalist Peter Gomez ‘een echte oorlog’ tegen de paus, gevoerd door machtige kardinalen, voormalige vrijmetselaars en politiek verbonden opiniemakers.

Al nuanceert Gomez dit ook wel: bij de gewone gelovigen is Franciscus ongemeen populair, zegt hij. En besluit:

Als je wil weten wat katholieken van de paus vinden, kijk dan niet naar Twitter maar ga in de loopgraven.

Bid voor ons Maria,
Wij die onderweg zijn,
met onze zorgen,
met zwarte ogen,
voor wat komen gaat,
Bid met ons,
dat we een eind met U,
kunnen meegaan.
Om de weg van Jezus te volgen,
Om God in ons leven,
te laten leiden,
dat wij van onze toekomst,
meer feest,
meer echt leven kunnen maken.
Meer,
dan dood en ellende,
oorlog en gevaar.

ALLES KOMT GOED WAT DAT GOED KOMEN VOOR U OOK MAG BETEKENEN!

Ik heb, net als jij misschien, soms best bepaalde verwachtingen van mensen, maar ik heb ook ontdekt en geleerd, dat er in mijn diepste pijn en nood maar Eén is die er altijd en op het juiste moment is, en dat is God, mijn hemelse Vader en Jezus, mijn Verlosser en Heer. Mensen zullen ons vroeg of laat teleurstellen, en soms lijkt het misschien ook alsof God dit doet, maar uiteindelijk zal altijd blijken dat wat Hij doet, het beste en het juiste is.