Archief

Dank U, Vader van ons leven
en ons zozeer toegewend
dat U, eeuwig, hoog verheven,
elk van ons bij name kent.
Dank U, dank U, Heer der Heren,
dat U onze Vader bent.

Dank U, Christus, met ons lijden
en de dood zozeer begaan,
dat U ons daarvan bevrijdde
met een mensenlichaam aan.
Dank U, dank U, Jezus Christus,
broeder-God in ons bestaan.

Dank U Geest, voor alle gaven
aan ons hart en ons verstand;
die ons hoop geeft op de haven
van ons ware vaderland.
Dank U, dank U, Geest van liefde,
voor het vuur dat in ons brandt.

Michel van der Plas (1927 – 2013)
Uit: De kleine bundel,  Gooi en Sticht, Hilversum 1981

Ik zal U maar God noemen. 
Ik weet ook geen andere naam. 
God dan! Ik ben zeer ver van de bloemen 
en zo dicht bij het raam. 
Ik kijk naar de sterren, 
waar kinderen U zien, 
maar mij zijt Gij ver en 
Gij luistert misschien. 
Ik erken het, ik ben maar een mens, 
bestemd voor de sprong ver over zijn grens.

Pierre Kemp (1886 – 1967)

 Bidden in de avond.

MOETEN WIJ DRAGERS ZIJN VAN DE BLIJDE BOODSCHAP!

WELDOENDE RONDGAAN

alvorens op het Internet te gaan, helaas in het Engels.

Een gebedje (of boze blik ?) naar Sint-Isidorus van Sevilla ?  

Is hij niet de beschermer van alles wat met computer en digitale toestanden te maken heeft ?

VERHAAST U ZICH TE KOMEN

Wij hebben met elkaar gewandeld waar de
dingen begonnen aan hun heerlijkheid:
op de eerste dag van de stenen tijd,
in de eerste tuin van de kale aarde.

En sindsdien, God, lijden wij aan elkander,
roepen wij uit de diepten : Adam! Heer!
tot Gij het zwaard wegneemt, de sterren weer
laat dalen, en ik in uw mens verander.

Wij missen elkaar, wij kunnen niet slapen.
Ik voel uw adem's nachts langs mijn verdriet;
Gij hoort mijn pen krassen die U niet ziet.

Ik haat mijn appel ; Gij uw vlammend wapen.
Wind, sterren en dromen, beken het maar:
wij willen weer wandelen met elkaar

Michel van der Plas (1927 – 2013)