Archief

02/07/18
Verschrikkelijk slecht geslapen wegens het gesnurk van drie Duitsers die in de cabine naast mij liggen.
Om 07 uur vraag ik mijn ontbijt, en wordt het bed omgebouwd naar een zitplaats. Het is prachtig weer en de trein rijdt door een mooi landschap vervelen doe ik me zeker niet.

Om 10 uur komen we in Innsbruck aan, geduldig staan we allemaal te wachten tot we onze motors van de wagon kunnen rijden het is halfelf als we er aan kunnen beginnen. Ondanks dat het al redelijk warm is gebruik ik mijn koelvest niet. Het grote nadeel van dit vest is dat je bij deze temperatuur om het uur het vest terug nat moet maken. Als het nat is, is het werkelijk ijskoud (eigenlijk te koud aan je lijf) en na een uur wordt het te warm met het vast aan. De koeling is eigenlijk te kort en in het begin is het veel te koud.

We rijden Innsbruck uit met een gps die geen mondelinge aanwijzingen geeft, wat ongelooflijk vervelend is. Ik begrijp niet wat er aan de hand is bij de instellingen van de gps wordt aangegeven dat alles verbonden is maar ik krijg geen enkele mondeling aanwijzing door. Als er iemand van de lezers een oplossing heeft voor dit probleem zou ik die heel dankbaar zijn om mij de oplossing te bezorgen.
Aangezien dat we afgesproken hebben dat we geen tolwegen gaan rijden is heel de rit vandaag over binnen wegen. Regelmatig zien we de bekende autosnelweg liggen van de Brennerpas. Als we door het mooie Stubaidal gereden zijn komen we in de Dolomieten en rijden we voorbij de drie Zinzen, de bekende drie bergtoppen van de Dolomieten.

Maar de Kees met een motor en vakantie dat is gewoonweg onmogelijk zonder regen. Als we aan de laatste 100 km beginnen Klettert de regen met bakken naar beneden. Het is echt ongelooflijk, in heel Europa is het prachtig weer ook in Oostenrijk temperaturen tot 28 graden en volop zon. Juist in het dal waar wij rijden is het gietende regen en de temperatuur zakt naar een graadje of zestien. Niet echt aangenaam in een zomerjas waar de wind dwars doorwaait. Regenjas aan en rijden maar. Nog geen kilometer met de regenjas aan gereden en er is geen druppel meer gevallen.
Al bij al is 295 km door de bergen toch redelijk zwaar, de middagpauze is dan ook kort want we hebben onze tijd hard nodig om op een fatsoenlijk uur op onze plaats van bestemming aan te komen.

Na een dag van hard labeur komen we rond 18 uur in Udine aan, het hotel valt goed mee en na een heerlijke douche en een goed diner vinden we allebei dat we een geslaagde dag achter de rug hebben.

Morgen een rit van 245 km, we nemen dan onze eerste ferry van deze reis en slapen op het Kroatische eiland Cres.

03/07/18
Van een fantastische nachtrust genoten, een goed ontbijt genuttigd, sigaartje gerookt en we vliegen er weer in. We beslissen om de route te veranderen om langs de kust van Istrië te rijden. Het is stralend weer en vol goede moed zijn we weg. Het probleem met de gps is ook opgelost dus we knallen Italië uit richting Slovenië.

Onze eerste stop is in Piran een gezellig kustplaatsje in Slovenië. Na deze stop passeren we redelijk zijn we redelijk snel aan de grens Slovenië- Croatia. We blijven in de buurt van de kust rijden en bezoeken Porec, Rovinj en Pula. In Pula bezoeken we het bekende amphitheater.
Ondertussen is het een graadje of dertig geworden en komen we tot ontdekking dat we de kilometers toch wel onderschat hebben. We beseffen nu al dat het een lange dag gaat worden. Eigenlijk te lang voor een oude man van 65 jaar.
We rijgen de kilometers aaneen over relatief goede wegen en houden ons zoveel mogelijk aan de snelheidsbeperking van 60 km per uur. Het stikt hier van de snelheidscontroles en de boetes zijn niet om mee te lachen.

Als we in de buurt van de haven komen om onze eerste ferry te nemen van deze reis zien we vanuit de bergen de ferry aankomen. We zullen dus niet lang moeten wachten om overgezet te worden. Om 17u30 komen we in de haven van Brestova aan waar de ferry ook komt binnen gevaren. Stipt om 18 u vertrekken we naar het eiland Cres. Aangezien we maar een kilometer of dertig op het eiland moeten rijden naar het stadje Cres waar we overnachten drinken we een heerlijke frisse pint aan boord. (Het zal de laatste niet zijn vandaag)

Om 19 uur na een rit van 350 km langs de kust en door de bergen komen we in het gasthouse aan waar we vandaag overnachten. De ontvangst is hartelijk, er wordt meteen een halve liter bier gepresenteerd op het terras. Geen tien minuten later komt de tweede halve liter aan. Om 20u30 gaan we naar een gezellig restaurant om eindelijk te gaan eten, we moeten er amper 50 meter voor stappen. Stoer als we zijn bestellen we als aperitief een fles rode wijn, na het eten komen we tot ontdekking dat we nog geen Grappa gedronken hebben. Dit probleem is ook direct opgelost, de smaak valt goed mee dus waarom zouden we geen tweede nemen.

Om 23u30 waggelen we uiteindelijk naar ons bed. Nu zit ik hier met een formidabele houten kop aan mijn blog te werken met voor mijn neus vier lege stinkende blikken bier van gisterenavond.
Morgen 145 km rijden en honderd kilometer varen op onze volgende ferry. We overnachten in Zadar.

04/07/18
Alle omstandigheden in acht genomen toch goed geslapen. Aangezien dat er hier geen ontbijt is te verkrijgen gaan we ontbijten in het restaurant waar we gisteren onze dag beëindigd hebben. De omelet met pizzabrood was goed te doen.

Om elf uur zijn we zover dat we kunnen vetrekken, het wordt een rare dag want we gaan meer kilometers op en boot zitten dan op onze motors. Ik dacht dat we 145 km moesten rijden maar uiteindelijk blijken dit maar 50 km te zijn.

Onze eerste stop is in het oude stadje Osar, volgens de reisgids de moeite om te stoppen. Volgens ons is het niet veel bijzonders. We zitten dan ook redelijk snel op een klein terras met een grote pint en dikke sigaar. Er is niet veel te zien op het eiland, we zijn dan rond 13u waren we dan ook al in het havenstadje Mali Losinj. Daar nemen we een middelmatige maaltijd en een heerlijke koffie. Na het eten gaan we op zoek naar tickets voor de ferry die ons naar Zadar moet brengen. Nadat we tickets gekocht hebben is het wachten geblazen. Het is bloedheet en we hebben dan ook geen zin om met onze motorkleren aan het stadje te gaan verkennen. Om 15 uur komt de ferry in de haven aan, we doen nog een terrasje want het inschepen begint pas om 16u15. Eindelijk is het dan zover de ferry en zo snel mogelijk een ruimte zoeken met airco.

Onderweg legt de ferry nog aan vier eilandjes aan, op één van de eilandjes ligt een tankschip dat zoet water overpompt in grote waterputten. Blijkbaar is er geen waterleiding op dit eiland. Op de ferry worden we aangesproken door een Vlaming die problemen heeft met zijn gsm, hij kan er niet mee op internet en vraagt of hij even een gsm van ons mag gebruiken. Die gast is moederziel allen met zijn fiets onderweg naar Sri Lanka. Een reis van vier maanden. Ík denk dan als dat met een fiets kan dan moet dat toch met een motor zeker te doen zijn.
De aankomst van de ferry is tussen 22 en 23 uur voorzien in Zadar, dus ook vandaag weer een lange dag.

Theo heeft zich en paar uurtjes plat gelegd om een slaapje te doen.

Morgen een ritje van 150 km naar Split waar we de ferry naar het eiland Luka Vega nemen. We moeten tamelijk vroeg vertrekken want naar het eiland gaan maar twee boten per dag namelijk om 10u15 en 17 uur. We hebben besloten om de boot van 10u15 te nemen.

05/07/18
Op tijd opgestaan want we moeten om 10u15 vertrekt de ferry in Split naar het volgende eiland waar we vannacht verblijven. Het is een rit van 150 km naar Split
Maar geef ons een sigaar, een tafeltje en twee stoelen buiten in het zonnetje en we zijn weer vertrokken. Waar we het vandaan halen is niet te geloven maar we voeren eindeloze gesprekken. Voordat we er erg in hebben is het 08u15 en moeten we opeens dringend gaan rijden.
De gps geeft aan dat we om 09u56 in de haven van Split zijn, dat is wel nipt. We moeten absoluut die ferry halen anders zitten we tot 17u30 vast in Split. De rit verloopt voorspoedig door een heuvelachtig landschap met honderden olijfbomen. De geur van het eiland doet me aan Corsica denken.

Na een tankstop weet de gps te vertellen dat de aankomst in Split 10u05 zal zijn, het begint me stilletjes aan een beetje op mijn zenuwen te werken. Split is een tamelijk grote stad waar tientallen ferry’s aankomen de haven is dan ook redelijk uitgebreid. Aangezien we groot stuk van de rit over een tolweg hebben gereden verliezen we nog wat tijd om de tol te betalen. Het wordt nu wel heel spannend.

De haven komt in zicht maar de weg naar de haven gaat door het centrum van Split. We wurmen en wringen ons door de file en om 10u10 Staan we aan het kantoor waar we de tickets kunnen kopen. Nor maal staan die kantoren vlakbij de steiger waar de ferry aanmeert. Hier natuurlijk niet het is een gebouw met een tiental loketten waar je voor de diverse ferry’s die hier vertrekken een ticket kunt kopen. Druipnat van het zweet komen we om stipt 10u15 op de kade aan waar wijde ferry ligt die wij moeten hebben. Geloof het of niet, er hangt daar een bordje dat de ferry om 10u45 vertrekt.

Stipt om 10u45 varen we uit de mooie haven van Split voor een overtocht naar Vela Luca waar we vandaag de nacht doorbrengen. Het is een overtocht van drie uur. Veel foto’s heb ik niet de batterij van het toestel was leeg en tijdens het varen kan ik niet bij mijn motor komen. Sinds we in Croatia zijn hebben we werkelijk al honderden eilanden gezien, veel kleine onbewoonde maar ook eilanden met een huisje of dertig. De eilanden worden elektriciteit voorzien door kabels die op de zeebodem liggen.

Als we in Vela Luca aankomen is het even zoeken waar we moeten zijn want de gps heeft veel moeite om genoeg satellieten te vinden om te navigeren.
Rond twee uur zijn we in het appartement waar we overnachten de vriendelijke gastvrouw ontvangst met een heerlijke koude halve liter. We krijgen veel informatie over hoe het eraan toegaat op zo’n eiland. Bij dringende medische hulp bv worden de eilandbewoners met een helikopter naar een ziekenhuis op het vaste land gebracht.

Het is hier gezellig op ons terrasje, we hebben een mooi uitzicht over de haven van het stadje en een grote parasol waaronder het goed vertoeven is (zeker met een lekkere tweede halve liter)
Rond vijf uur gaan we te voet naar beneden en nemen een watertaxi de ons naar de overkant brengt waar talloze restaurantjes langs de haven staan. Goed gegeten en rond een uur of half negen terug op ons appartement.

Op tijd gaan slapen want morgen staat er weer een rit van 265 km op ons te wachten. We gaan naar Petrovac om te overnachten. We zitten dan in Montenegro.

06/07/18

Het gaat uitstekend. We hebben nog drie ferry’s gehad, de Kroatische eilanden hebben we nu wel gezien.

De overwinning van België tegen Brazilië hebben we zeer uitbundig gevierd in Petrovac, Montenegro.

Vandaag een rit van 245 km naar Fier, we zitten dan in Albanië.

Het zal een heeeeele lange dag worden

07/07/18
En of het een lange dag is geworden. De rit naar Fier was de hel. Moordend verkeer, bloedheet en onderweg niets tegengekomen dat de moeite was om te stoppen voor een foto.

Rond een uur of vier zijn we in Fier, we slapen in een zeer mooi complex in een werkelijk uitstekende kamer. Jammer dat we nogal ver van het centrum zitten en we hebben echt geen zin om nog met de motor naar Fier te rijden. Waar we zitten hebben we alles wat we nodig hebben dus wordt het platte rust die we goed kunnen gebruiken.

Tijdens één van onze eindeloze gesprekken hebben we nog maar eens afgesproken dat we het drank gebruik toch echt gaan minderen nu.

Morgen rijden we naar Griekenland we overnachten op het eiland Korfoe. Een rit van 260 km.

Blijkbaar is er een probleem om de blog van deze reis te volgen.
Wanneer je de blog opent ga je rechts naar categorieën, het onderste artikel 2018 018 Kroatische-Griekse eilanden en Albanië. Daarop klikken en je komt op de blog van deze reis.

08/07/17
We hebben ons aan de afspraak gehouden in verband met ons alcohol gebruik. Gisteren praktisch niets gedronken met alcohol. We vertrekken dan ook fris voor onze rit naar Griekenland.

In Fier, wat een tamelijke grote stad blijkt te zijn, is het even zoeken om op de juiste weg te komen omdat er wat omleidingen zijn. Garmien doet echter uitstekend haar werk en loost ons zonder problemen door de stad.
Als we Fier gepasseerd zijn veranderd het landschap van saai en eentonig naar een landschap met leuke uitzichten en we rijden langs een rivier. Het is redelijk afwisselend en we rijgen de kilometers aaneen.

Rond de middag stoppen we aan een gezellig terras met een waterval voor een sigaartje en een frisdrankje, dat drankje kunnen we goed gebruiken want we hebben weer temperaturen tot 34 graden.

De grens Griekenland-Albanië passeren we zonder problemen. In Griekenland moeten we de klok een uur vooruitzetten wat een beetje tegenvalt, dat is een uur later in het hotel dan dat we verwacht hadden.
De drukte in de haven van Igoemenitsa valt mee, maar toch presteren we het om een verkeerde ferry naar Corfu te nemen. Het was de bedoeling dat we in de haven van Lefkimi zouden aankomen een overtocht van een uurtje. Het hotel waar we verblijven ligt acht kilometer van deze haven.

Wij hebben dus een ticket naar de stad Corfu genomen een overtocht van twee uur en een rit naar het hotel van 38 km. Een rit van 38 km op Corfu betekent ongeveer vijftig minuten rijden. Het is dan ook vrijlaat als we in het hotel aankomen, de ontvangst die ons te beurt valt maakt echter veel goed. Na een lange hete dag is zo’n heerlijke frisse pint onbetaalbaar.
We kunnen niet in het hotel eten, na de douche gaan we te voet een kilometer bergop naar het dorpje waar blijkbaar een gezellig restaurantje is.

Morgen blijven we hier, er staat niets op het programma, waarschijnlijk zal het platte rust worden want de vermoeidheid begint door te wegen.

09/07/18
Die kilometer bergop klopte gelukkig wel, toch was het nog een pittige wandeling. Als we in het dorpje aankomen zien we al van redelijk ver waar het te doen is. Een klein pleintje, twee kleine restaurantjes, en een hoop levenslustige Grieken. We vrezen dat er voor ons geen plaats meer is maar dat werd direct opgelost. Er wordt een tafel en een paar stoelen buiten gezet en we kunnen ons lekker installeren.

Morgen een vrije dag, een litertje huiswijn moet kunnen zeggen we tegen elkaar. Amai, wat is het hier gezellig, wanneer de ouzo op tafel komt blijft er van onze afspraak in verband met het alcoholgebruik niets meer over. Het komt er op neer dat we in de late avond met de eigenaar van het hotel (die even zat was als wij) mee terug gereden zijn naar het hotel.
Een goede nachtrust gehad, en een heel speciaal ontbijt.

We hadden om een omelet gevraagd we krijgen een grote pan met van alles en nog wat in. Ei, gebakken aardappelen, ham kaas ajuin enz. Redelijk zwaar na een gezellige avond. Na het ontbijt de was gedaan.

Rond de middag rijden we met de zoon van de eigenaar naar de haven van Lefkimmi en kopen daar het ticket voor de overtocht terug naar Igoumenitsa. Als we in Igoumenitsa aankomen moeten we daar een ticket kopen voor de overtocht naar het eiland Paxoi. Volgens de kaarten van mijn gps is er een rechtstreekse verbinding vanuit Lekimmi maar die line bestaat niet meer.

Na de boodschappen heerlijk gezwommen in het zalige zwembad van het hotel, pintje gedronken, sigaartje gerookt en wat platte rust.
Het diner in het dorpje is zeer rustig verlopen, een paar glaasjes rode wijn en dat was het.

Morgen hebben we amper kilometers te rijden we zitten meer op de veerboten dan op de motor.
We overnachten op het eiland Paxoi.

10/07/18
Net op tijd vertrokken, Theo leeft nog altijd een uur achter. Rap rap ontbijten en maken dat we in de haven van Lefkimmi komen. De ferry vertrekt om 9u30. Het zou logisch zijn dat we naar het volgende eiland zouden varen, maar we zijn er ondertussen achter gekomen dat er hier niets logisch is. We varen gewoonweg terug naar Igounimitsa. Als we in Igoumenitsa aankomen hebben we en half uur tijd om tickets te kopen voor de ferry die ons naar Paxos brengt. Een vriendelijke dame met mooie borsten verkoopt ons de tickets. Twee tickets voor de personen en één ticket voor een motor. Gelukkig sta ik niet al te veel naar die borsten te staren en zie ik dat er iets niet klopt. Moet mijn motor zwemmen vraag ik, ze kijkt me met ogen aan die nog groter zijn dan haar borsten en vraagt ben u ook met de motor. Ik zou kunnen antwoorden maar ik hou de eer voor mezelf. Wel vraag ik of we eventueel de tickets voor morgen ook al kunnen kopen want we komen tenslotte met dezelfde ferry terug die voor dezelfde maatschappij vaart. De ogen worden nog groter, mijnheer zegt ze wat vraagt u nu, dat kan absoluut niet u moet in Paxos opnieuw een ticket kopen. Echt waar het is hier niet te doen zelfs een Griek zoekt zich te pletter naar tickets en uur tabellen waarop vermeld staat wanneer en naar waar de ferry’s varen.

Om 13u15 komen we in het haventje van Paxos aan. We hebben afgesproken dat we eerst tickets gaan halen voor de terugvaart van morgen. Wat blijkt nu? De kantoren die de tickets verkopen zijn toch wel gesloten zeker. Gelukkig hangt hier wel een tabel. Volgens de tabel vertrekt er morgen om 08u40 een ferry naar Lefkada. Dat komt zeer goed uit voor ons want om 12u30 moeten we in Lefkada een ferry nemen naar het eiland Kafalonia.

Het is een prutseiland waar we nu zitten, maar het is niet te doen om ons appartement te vinden. Via vragen en veel omwegen komen we op een domein met mooie huisjes en een zwembad. Het heet Olympia Villias & Appartementen. Redelijk ver van het centrum en de oude haven maar het staat ons wel aan. Koffer uitgeladen en naar de bar van het domein om ons in te checken. Daar weet een zeer vriendelijke dame ons te vertellen dat we op de verkeerde plaats zitten. Ze ziet onze gezichten betrekken (we zijn al minstens en half uur aan het zoeken, het is 32 graden) en biedt ons een drankje aan. Ze brengt ons naar het appartement waar we moeten zijn. Er is niets te zien dat erop wijst dat we hier moeten zijn. Ik vraag aan de mevrouw hoe we moeten weten dat we hier moeten zijn, ze glimlacht en zegt dat kunnen jullie niet weten!!

Dan komt er een verhaal dat gewoonweg niet te geloven is.
We moeten morgen 11/07/18 naar een ander eiland, dit halen we nooit er vertrekt van het eiland waar we nu zitten welgeteld 1 ferry en die gaat dan terug naar Igoumenitsa, dit is de derde keer dat we in Igoumenitsa aankomen. Die ferry vertrekt hier om 14u30 en vaar twee uur tot Igoumenitsa. 150 km verder moeten we een ferry hebben voor onze volgende bestemming maar ook daar gaat maar 1 ferry per dag naar het eiland en die vertrekt om 12u30. Je moet niet lang gestudeerd hebben om te weten dat we dat niet kunnen halen. Hotel annuleren, andere route zien te maken ander hotel reserveren en we zijn weer weg. We troosten ons met het grote scherm dat bij een restaurant is opgesteld voor de voetbalmatch België-Frankrijk. We reserveren een tafel tegen 21 u. Vol goede moet zijn we een beetje voor negen uur op weg naar om naar de wedstrijd te gaan kijken. Er is een plezante sfeer en stipt om negen uur begint het spektakel. Het beeld valt wat tegen maar het gaat. Na een half uur valt het beeld compleet weg, er wordt aan stekkertjes en kabeltjes gepruld en af en toe komt het beeld terug. We zitten ons dood te ergeren, als de tweede helft zonder beeld begint zijn we weg. Nuchter en vroeg liggen we in bed. Geen blog wegens geen internet. Griekenland, er moet hier nog veel veranderen eer ik terugkom.

Morgen 11/07/18 zien we van dit eiland af te komen en rijden we richting Patras. We zullen wel zien hoe ver we geraken. We hebben nog altijd temperaturen van boven de dertig graden.

11/07/18
Eerste werk na het ontbijt tickets kopen voor de ferry die ons terug naar Igoumenitsa brengt. Na een discussie of dat met grote motors rijden of kleine hebben we de tickets op zak. Om 12u15 komt de vriendelijke dame van gisteren de sleutel halen. Niet meer zo vriendelijk omdat ik een slechte recensie had geschreven op de site van Booking.com.

We hebben besloten om de drie eilanden die nog op het programma staan te laten vallen. Het risico is te groot dat we er niet op tijd weggeraken en we zitten met een redelijk strak schema en al onze overnachtingen zijn al geboekt. We moeten op 17/07/18 in Split zijn voor de nacht ferry naar Ancona.

Op het eiland is niet veel te beleven, een rondritje van een kilometer of dertig en je hebt alles gezien. Doordat het al bloedheet is besluiten we om rechtstreeks naar de haven te rijden. We willen absoluut de ferry niet missen want er vaart maar één ferry per dag vanaf dit eiland. Het is dan ook wachten van 12u30 tot 14u voordat we aan boord kunnen. Om 14u40 vertrekken we voor een overtocht van tweeënhalf uur.
Rond 17u kunnen we in Igoumenitsa van boord. We beslissen om nog een paar uur richting Patras te rijden waar een hotel is gereserveerd voor 12/07/18. Om 19 uur komen we in Filippiade aan waar we met behulp van de gps een goed en betaalbaar hotel gevonden hebben. We zitten op ongeveer 165 km van Patras, morgen dus een kalme dag.