Een mooi begin... ***

Ik kijk in de spiegel
en zie in de verte een kind staan
het is een meisje
van een jaar of zeven.
Triestig kijkt zij mij aan
met haar ogen vol verdriet en eenzaamheid
van woede en pijn
blijdschap kent zij niet.
Haar kleine mond
vormen twee strakke lijnen op haar gelaat
ze zijn gesloten
omdat zij nooit de liefde kreeg
waar zij recht op heeft.
Zij heeft een onzekere en verlegen houding
van al het leed wat haar werd aangedaan
Het is de schuld van het verdriet en eenzaamheid
wat zij in haar leven nooit vergeet.
Maar heel diep verborgen in dat donker hartje
zit nog een klein wit stipje licht.
Achter dat masker van woede en pijn
zit een lief en vrolijk gezichtje.
Het is nu juist wachten op wat geluk
en op wat liefde wat zij nooit kreeg.
Maar als ik heel goed kijk
dan zie ik
mijn eigen spiegelbeeld
van toen ik nog een klein meisje was...
Hilda 14/12/1997

Waarom gebeurden er zoveel dingen
dingen die wij absoluut niet wilden
die wij echt verachten
omdat die pijn voortbrachten.

Waarom wisten wij niet wat gedaan
toen de problemen in de weg bleven staan
om dichter naar mekaar te groeien
zonder zich te moeten moeien.

Waarom is vriendschap als een roos des levens
rozen met doornen zorgen wel voor pijn
maar de rozen geuren ook heerlijk fijn
rozen in bloei kunnen zo vertederend zijn.

Waarom zullen we ons steeds blijven afvragen
doen de mensen zo tegen mekaar
gelukkig nog kan het schrijven van gedichten
voor sommige die pijn gedeeltelijk verlichten ...
Hilda 17/05/1997

"Liefde op oudere leeftijd is net zo
vol van passie voor elkaar
als op jongere leeftijd "

Onze liefde is geboren
een liefde
Oh! zo mooi
zo heerlijk maar ook zo
kwetsbaar.

Lieveling we zijn er voor elkaar
jij en ik
wij willen niets liever delen
dan de liefde
die er groeit
tussen jou en mij.

Die eerlijke liefde
het is een wonder
wat wij samen voelen
we zijn net twee bakvissen bij elkaar
niet alleen jong
kan zo van elkaar houden
maar onze liefde
die houd ons jong.

Al mag niet iedereen
het weten
wij zelf zijn heel gelukkig
zo samen
en wij laten niemand
iets weten
dat we elkaar
zowat opeten
vol van verlangen
naar elkaar
zijn wij een heel gelukkig paar
liefste wat houden
wij toch
ontzettend veel van elkaar
Hilda 25/04/2000

Door heldere donkere of
blauwe lucht
neemt elke vogel
zijn eigen vlucht
op hun eigen kracht of
door de zachte wind gedragen.
als ik zelf kon vliegen
en niet bang was om te vallen
maar dit alles overwon
ook in al die donkere dagen.
Dan voelde ik mij zacht gedragen
en wilde ik op mijn eigen kracht
jou om hulp komen vragen
om lichter te worden
in al die donkere dagen ...
Hilda 16/06/1998

Ik spiegel mij in het raam
en zie het verleden van mijn leven  
een verhaal waar al enkele bladzijdes
van geschreven kan worden.

Over het ouder worden
met al haar gebreken
maar ook de levenswijsheid
die ik in al de jaren opdeed.

De tijd van een nadere afscheid
dat al vaag
in het web
van mijn bestaan is verweven.

Ik spiegel mij in het raam
en zie het kind
uit mijn jeugdjaren.

Zoekend naar 
de vrouw
die deze dingen reeds wist.

Dingen waar ik toen als kind
nog niet
aan denken zou... 
Hilda 30/08/1998

Een diep gevoel
om iets te verliezen
wat je dierbaar
van binnen is.

Je leeft wel door
maar je bent iets kwijt
onherstelbaar
doorgesneden band.

De warme kleur
in je ogen
is in grijszwart
overgegaan.

Geschreeuw noch storm
brengen terug
wat uit je ziel
verdwenen is
het is anders geworden
stiller en leger ...
Hilda 02/02/1991
  

Alleen
daar sta je dan
in een woestijn van verlangen
met tranen van eindeloos verdriet.
Kon ik je maar omarmen
maar mijn liefste dat wil je niet.

Alleen
daar sta ik dan
een gedachte van hoop
de angst van niet loslaten.
Daar gaan mijn vlinders
weg is mijn droom
jij en ik nooit samen
voor altijd en eeuwig alleen...
Hilda 11/12/1997
  

Waar gaat de tijd naartoe
de tijd verstrijkt en vliegt voorbij
eerst in seconden en minuten
dat kan soms dagen duren.

De tijd rijgt de dagen en weken aaneen
je vliegt haast tegen de muren op
nog sneller vliegen de maanden voorbij
alweer een jaar voorbij.

Ik kijk soms eens terug en er rijst bij mij
steeds weer die vraag
wat heb ik met mijn tijd gedaan
en steeds begin ik vandaag.

Vandaag is voor mij een nieuwe dag
de tijd is nu aan mij
met de ogen open trap ik er steeds in
en dan vliegt de tijd weer voorbij ...
Hilda 12/11/1998
 

Ik wilde zo graag de wereld verfraaien
en de allermooiste vergeet-mij-nietjes zaaien
ook het klavertjes vier
voor veel geluk en plezier
en dat ieder die plukken mag.         
 
Ik wilde graag een regen van sterren
zodat iedereen zijn hartje kan verwarmen
zowel gij, hij of zij
want wij zijn allemaal maar mensen
met allen dezelfde wensen.

Ik wilde graag een dromenvanger zijn
om haat en verdriet
te vervangen
in een liefdevol leven
dit wilde ik heel graag bereiken
maar! ik hou het maar met dit gedicht...

" Wie weet........ lukt het mij later misschien "
Hilda 13/05/1998
  

Dit gedichtje draag ik speciaal op aan mijn
overleden echtgenoot die op 25/09 jarig is.

Telkens als ik
naar de
sterren
kijk
weet jij dan
dat mijn
gedachten
nog steeds bij jou zijn.
Want elke ster
is een
gedachte
van mij aan jou.
Dat zijn dan duizenden
sterren
voor duizenden
gedachten
vergeten ben je niet
want je zal
voor altijd in mijn hart verblijven...
Hilda 05/01/1995
  

Als ik de zon was
zou er altijd warmte zijn.
Als ik een vogel was
zouden mijn gedachten je bereiken.
Als ik een bloem was
konden heerlijke geuren je hart vullen.
Als ik de maan was
kwamen mooie dromen je geest binnen.

Als ik de zee was.
zouden zilte tranen je reinigen.
Als ik de lucht was
kom je tussen mijn wolken zweven.
Als ik een boom was
had je een schuilplaats voor al je mijmeringen.

Als ik een engel was
kon alles gedaan worden wat echt nodig is.
Als ik liefde was
werd alles gekleurd met je eigen gevoelens.
Als ik de kracht was
kom ik je sterken om door te gaan in het leven.

Ben echter een mens
en niet volmaakt
met talloze gebreken
vol met twijfels
en onzekerheden
maar ook vol optimisme
omdat ik gewoon en mens ben
van vlees en bloed
en niet zonder fouten zit...
Hilda 01/07/1999
  

Groene ogen
kijken me aan in de spiegel
niet boos
maar verdrietig is een beter woord
er is niemand die het snapt
de tranen stromen
traag maar echt
over de wangen
van die persoon in de spiegel
haar ogen kijken triest
je ziet de pijn
maar welke pijn
je kan het niet zien
een pijn van een verliezer
maar toch ook weer anders
je kijkt nog eens goed
naar die persoon in de spiegel
en dan zie je
heel even maar
een moment
een dromerige vrolijkheid
van een winnaar
in die hele grote strijd
een winnaar
een verliezer
ik ben ze allebei
maar de winnaar
dat ben jij...
Hilda 16/01/1999
 

Bomen huilen
tranen als dauwdruppels in het gras.

Tussen het nog vochtige gras
groeien krokusjes
in alle kleuren gestaag
als een bonte kleurentapijt.

In mijn ogen hebben al deze prachtige dingen
nu een plaatsje gekregen in mijn leven.

Er is weer vreugde in mij om al dat moois
dingen die ik vroeger allemaal niet zag
ik hou van die bonte krokusjes 
en ik
die zou willen dansen
op deze bonte kleurenpracht...
Hilda 27/03/2009

Mensen en hun meningen
waarom denkt iedereen zoveel
iedereen heeft wel eens een gedachte
zelfs over de gekste dingen
waarom kijken we niet naar het geheel.

Zonder de waarheid te weten
heeft iedereen al zijn idee
de namen hoeven zij niet eens te weten
hun mening telt alleen mee.

Waarom reageren we zo fel
wanneer zullen we anders denken
waarom maken we iemands leven tot een hel
denk na voordat je andere mensen hun ziel gaat krenken.

Stop met denken en ga leven
hou op met veroordelen
wees met iets goeds zo gedreven
en zie van de mens zijn voordelen.

Niets is zo makkelijk als een aanname (veronderstelling)
maar wie ben jij om zo iets te zeggen
het is zo makkelijk zo voor uw computer scherm
denk na voordat je meningen gaat vastleggen...
Hilda 08/03/1999

Als je een ander
het gunt
om zichzelf te zijn
ook al heeft die een andere smaak
of een andere mening 
dan kan er pas sprake zijn
van respect hebben.

Voelbaar tastbaar en zichtbaar       
in geluk en verdriet
dan laat je een ander toe
in iets wat een ander niet ziet.

Wees niet bang
om je bloot te geven
als mens van vlees en bloed
want juist die openheid
ontroert en voelt echt aan
en dat gevoel
doet goed...
Hilda 26/06/1995
  

Lente in het mooie 'Haspengouw'
als het zonnetje heerlijk schijnt
en de jonge dieren lopen in de wei
de eerste lentebloesems ontluiken
en vogels naar hartenlust beginnen te fluiten
dan is de lente weer in het land
heel de streek staat dan weer in pracht en praal.

Ik kijk dan aandachtig om me heen
maar al dat moois
een prachtig tafereel
hoe alles zachtjes wordt gekleurd
met roze en wit van de bloesems
en naar het geel van de paardenbloemen
in het nog prille groene gras.

Het zonnetje begint dan heerlijk te schijnen
terwijl al de hartjes verblijden
gaan de eerst zonnestralen de nevels vangen
die door mijn adem is achter gelaten
en terwijl ik droom van mijn grote liefde
tel ik de dagen af
dan is het weer lente in 't land ...
Hilda 16/03/2000
 

Vragen en antwoorden
die komen nooit vanzelf
je zal er naar moeten zoeken
op de plaatsen waar je ze niet verwacht.

Twijfels en wanhoop
ze komen en ze gaan weer
op die momenten dat je ze liever mist
maar verdwijnen weer vanzelf.

Geluk en liefde
iedereen krijgt wat hij verdient
en tot die tijd
zal je moeten wachten.

Leef je leven
elke dag gewoon weer door
of je nu wil of niet
en opgeven mag je niet...
Hilda 09/07/1999
  

Plots heel onverwacht
moet ik huilen
al heb ik een glimlach
op mijn mond.

Dan stromen de tranen
recht uit mijn hart
als een waterval
gewoon over mijn wangen.

Er was er een tijd dat ik niet huilen kon
met die muur van steen om mij heen
die door niets of niemand te slopen was
en voelde mij toen vaak alleen.

Maar huilen heb intussen wel geleerd
en ben ik vreselijk opgelucht
het is een teken van breekbaarheid
en het maakt een mens van mij...
Hilda 23/06/1998