BHV in vijf minuutjes: kijken en (willen) weten

Jan Van de Casteele 19-05-2008

Over Peeters en De Gucht, Reynebeau en De Roover

Jan Van de Casteele 18-05-2008

In De Zevende Dag hebben Vlaams minister-president Kris Peeters en VVB-erevoorzitter Peter De Roover zich sterker getoond dan federaal minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht en Marc Reynebeau. Laatstgenoemden schoten met plastic kogeltjes… maar dan wel in eigen voet.

Het was voorspelbaar, de nogal lachwekkende passage van afgevaardigden van een in onbekendheid uitblinkend onderdeel van de Raad van Europa zou worden gevolgd door een pro Belgica offensiefje: ons imago in het buitenland naar de vaantjes! En – kijk, Europa en de wereld zeggen het nu ook! - wat zijn wij Vlamingen toch bekrompen bezig. Racistisch zelfs.

De Gucht kwam in De Zevende Dag wat gas terugnemen na zijn overtrokken tussenkomsten in de week, waar hij zich als meneerke moeial uitsprak tegen de inspanningen die de Vlaamse regering wil doen om het door de Franstaligen besmeurde imago van Vlaanderen in het buitenland wat bij te sturen ('Vlaams voorlichtingsambtenaar geen goed idee').

De Gucht jammerde in treurnis wat over ons denken in ‘vaste categorieën’, in ‘schema’s’. En verdedigde zijn federale diplomaten die er blijkbaar niet in (willen) slagen om het Vlaamse standpunt internationaal te vertolken met de stelling dat ‘we het maar zullen kunnen uitleggen als er ‘een consensus’ zou zijn over het probleem'. Hij heeft gelijk, die consensus was er niet, is er niet en zal er binnen de in staat van ontbinding verkerende Belgische constructie nooit meer zijn. Alleen jammer dat hij als Vlaams verkozene almaar meer een objectieve bondgenoot wordt van de overkant, met zijn stelling dat wij Vlamingen ons moeten aanpassen aan de gasten in Vlaanderen (hij had het over ‘Franstalige en multiculturele elementen’) en niet omgekeerd. Meelijwekkend was zijn poging om het probleem dan maar weg te jagen met verwijzing naar ‘veel grotere problemen elders in de wereld’. Schaf de lokale, regionale en nationale politiek dus maar af?

Vlaams minister-president Kris Peeters – netjes van De Gucht gescheiden vooraf geprogrammeerd in De Zevende Dag – toont zich stilaan een voortrekker van formaat voor Vlaanderen. ‘We gaan onze communicatie versterken, onze beslissingen vertalen, meer contacten leggen en dit op een verstandige manier en niet zoals Karel De Gucht dat smalletjes interpreteert’. Bingo. ‘De Gucht zou hiermee gelukkig moeten zijn… en ook zijn indrukwekkend netwerk moeten gebruiken’. Weer raak. ‘Dat minderheden niet aan bod komen is absoluut onwaar. Heel de federale, Belgische constructie hangt aaneen van minderheidsbeschermende maatregelen (Peeters verwees naar de alarmbelprocedure). ‘In België kan een minderheid alles tegenhouden… en dat kan in geen enkel ander land’. Derde schot, nu vlak in de roos.

Marc Reynbeau hebben we zelden zo zwak gezien als in nog altijd diezelfde Zevende Dag. Ook hij had zich (in De Standaard, 16 mei) vrolijk gemaakt over ‘de grenzen aan de taalwet’… Die domme Vlamingen toch, die vasthouden aan de idee dat het Vlaamse territorium homogeen Nederlandstalig is en moet blijven en die via een splitsing van BHV ervoor willen zorgen dat de Franstaligen ‘niet langer een eigen politieke expressie (sic) krijgen’…Dat een internationale hoofdstad als Brussel, een multiculturele invloed laat gelden op zijn omgeving is voor hem ‘onoverkomelijk’ want de Brusselse agglomeratie telt sociologisch nu ‘al ruim zestig gemeenten’. Het heeft ‘geen zin om bij het oude historische trauma te blijven kamperen’. Reynebeaus heldere oplossing: ‘Nieuwe vormen van sociale cohesie’. Reynebeau stamelde ongeveer dezelfde argumenten in De Zevendedag om even mistig te eindigen met een vage verwijzing naar ‘een moderner antwoord’ op de complexe problemen. Wat dat ook moge wezen…

Peter De Roover kraakte opvallend makkelijk de kromredenering van Reynebeau. Franstaligen kunnen immers wel degelijk verkozen worden (Reynebeau noemt dat ‘politieke expressie krijgen’), want er zit zelfs een FDF’er in het Vlaams Parlement. De drie burgemeesters worden niet benoemd omdat ze de wet overtreden, en voor die wet hebben de Franstaligen mee gezorgd. Het probleem zit elders: Vlamingen passen zich aan en zorgen over de taalgrens niét voor problemen. Het zijn niet de Vlamingen, maar de Franstaligen die de taalgrens willen verleggen.

De conclusie is duidelijk: Vlaanderen moet zelfbewust doorgaan op het pad dat ook Peeters met zijn parlement stilaan met verve uittekent. Als van de 3000 tot 3500 buitenlandse journalisten er maar 1 procent vlot Nederlands spreekt, is er iets aan de knikker. Zou zoiets in Nederland denkbaar zijn? Vlaanderen heeft dus absoluut gelijk – het werd tijd – meer de Vlaamse stem te laten horen aan dat buitenland. Het zal maar ten volle respect afdwingen als het de door Peeters aangekondigde copernicaanse omwenteling realiseert. Het worden belangrijke weken. Niet Vlaanderen is slecht voor het imago van België, maar omgekeerd. Vlaanderen heeft nood aan een degelijk buitenlands beleid om zichzelf op de kaart te zetten. Dat de oude, krakende federale staat dan zoetjesweg van die kaart verdwijnt, zou geen ramp zijn. Integendeel.

Was het niet De Gucht die in 2002 schreef: 'Ik krijg steeds meer de indruk dat België - met alle moeilijkheden en vertragingen in de besluitvorming - geen meerwaarde meer te bieden heeft'. ('De toekomst is vrij', blz. 152) met aanlsuitend een pleidooi voor regionalisering van onder meer...:

MOBILITEIT
GEZONDHEIDSZORG
VOLLEDIGE WERKGELEGENHEIDSBELEID
KINDERBIJSLAGEN
HULP AAN BEJAARDEN EN GEHANDICAPTEN
FISCALITEIT
SPOOR (NMBS)

Derk Jan Eppink noemde ooit Reynders en Verhofstadt 'een achterbaks koppel' vanweg hun complot om Leterme te laten mislukken. In hun buurt opereert volgens Eppink het duo "List en Bedrog" (Dewael en De Gucht). Er zijn buitenlandse journalisten die wél scherp zien.

Van rotzooi naar duidelijkheid: kiezen voor Peeters I

Jan Van de Casteele 15-05-2008

Professor Hendrik Vuye legt in Knack nog eens uit hoe Vlaanderen zich door de Franstaligen in de zak liet zetten: via mechanismen die de Vlamingen gewoon vakkundig op politiek gebied een kopje kleiner maken. Een overzicht van de rotzooi. Een conclusie die een klein kind kan snappen.

Hoe het begon?

Mechanisme 1: de bijzondere wetten Wat? Wetten die een tweederdemeerderheid én meerderheid in beide taalgroepen vereisen. Is bvb. nodig om taalgrens te wijzigen.

Mechanisme 2: pariteit in regering Wat? Ministerraad moet zeven Franstalige en Nederlandstalige leden tellen. Vuye heeft het niét over pariteit bij de staatssecretarissen. Tony Van Parys (Nbl, 24 maart): 'Dat er 2 Nederlandstalige en liefst 5 Franstalige staatssecretarissen zijn, is een uiting van de manier waarop men omgaat met staatsaangelegenheden’.

Mechanisme 3: pariteit in Grondwettelijk Hof Wat? In het vroegere Arbitragehof, dat wetgeving toetst zitten evenveel Franstaligen als Nederlandstaligen.

Mechanisme 4: De alarmbelprocedure (1970) Wat? Drievierde van een taalgroep kan met een motie een wetsvoorstel of –ontwerp opschorten en zo versluizen naar de (paritaire) ministerraad. Kan tweemaal: in Kamer en in Senaat.

Mechanisme 5: Een belangenconflict (1980) Wat? De regionale parlementen (Vlaanderen heeft er één, de Franstaligen spelen prinselijk heerser in vier andere...) kunnen zo’n conflict inleiden als ze zich benadeeld voelen. Een rem die ze viermaal kunnen hanteren en die goed is voor telkens 120 dagen “retard”. Is nu het speeltje van de Franstaligen in BHV. Die joker werd al ingezet door parlement van de Franse Gemeenschap (1, 7 nov. 2007) en door de Franse Gemeenschapscommissie in Brussel (2, mei 2008). Leuk als je zoveel speeltjes hebt... Kunnen nog volgen: de Waalse gewestregering en het Brussels Gewest. Vuye spreekt van ‘een wonderbaarlijke veelvuldigheid van regeringen en parlementen’. Toegankelijk vertaald: een institutionele rotzooi.

Mechanisme 6: paritaire Senaat (?) Wat? Een paritair samengestelde senaat is er nog niet, maar staat op het “te doen”-lijstje van de Franstaligen en sinds enkele jaren ook van draaikont Guy Verhofstadt (politiek akkoord Verhofstadt I). Als die collaboratie resulteert in een paritaire senaat als zoveelste “compensatie” voor een toegeving aan de brave jongens en meisjes uit Vlaanderen kan er NIETS meer worden beslist zonder de Franstaligen. Gaston Eyskens zei destijds dat de Vlamingen ‘sullen’ genoeg zijn om dat te doen. Rond 15 juli, op 08/08/08 of 30 augustus misschien?

Besluit

De staatshervormingen hebben van een land met twee werelden (economisch, politiek en cultureel) een onbestuurbaar conflictenland gemaakt. Bovenstaande voorbeelden – door vertraagd denkende twijfelaars in Vlaanderen ‘conflictbeheersing’ genoemd, zorgen ervoor dat de Belgische politiek zichzelf verliest in een onzinnig perpetuum mobile van tegenstellingen. De Vlaamse Volksbeweging is een van de eerste verenigingen waar een andere lijn werd getrokken: die van Vlaamse onafhankelijkheid. Recent hertaald in ‘onafhankelijkheid en (nadien) samenwerking’. Inderdaad dus, stop het communautaire gekibbel en laat ons scheiden. De Vlaamse toekomst ligt niet in Leterme I, maar in Peeters I.

"Elio Di Rupo zal nu snel moeten kiezen tussen het luxeprobleem van een aantal villabewoners in de Vlaamse Rand rond Brussel, die veelal voor het liberale FDF van Olivier Maingain stemmen, en de belangen van de werkloze bewoners van Le Centre, de Borinage en Charleroi en zijn eigen stad Mons die op en onder de armoedegrens leven."

"De Franstaligen zijn ziende blind. Het wil maar niet tot hen doordringen dat ze het kartel niet uit elkaar gespeeld krijgen. Het wil ook maar niet tot de Franstaligen doordringen dat de CD&V een andere partij is dan de CVP, dat er duidelijk sprake is van een Vlaamse radicalisering van de CD&V-kiezers én van de CD&V-mandatarissen."

CD&V-Voorzitter Beke vindt crisis van donderdag 'dwaas'

vum

BRUSSEL - 'Men heeft donderdag onnodig en dwaas het Belgische model van cohabitatie op de proef gesteld. Deze kleine crisis had vermeden kunnen worden.' Dat zegt CD&V-voorzitter Wouter Beke in een interview dat dinsdag in Le Soir staat.

wle

Politiek

10/05 "Natuurlijk splitst Betty B-H-V niet in 5 minuten" Bekende Vlamingen zijn een zegen voor de politiek. Met die provocerende titel wil politicoloog Frederik De Swaef eerherstel voor de BV-politici die vaak versleten worden als domme blondjes. “Het moet maar eens gedaan zijn met alle vooroordelen”, zegt hij. “Ze zijn niet a priori beter of slechter dan de gewone politici.” BV’s een zegen? “Die conclusie is inderdaad verrassend”, geeft de kersverse politicoloog toe. “Mijn prof en ik zijn er zelf van geschrokken. Ook wij waren er immers van uitgegaan dat BV’s niet geschikt zijn om aan politiek te doen...” “BV’s zijn heel nuttig om alle lijsten te kunnen vullen. Want sinds de Tweede Wereldoorlog wordt er bij de kiescampagnes minder gefocust op partijprogramma’s en steeds meer op personen. En omdat amper 23% van de Belgen vertrouwen heeft in zijn politici, zijn bekende gezichten uit andere sectoren welkom.” Amper 0,21 procent Uit onderzoek van de Gentse politicoloog blijkt dat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 in heel Vlaanderen 75 BV’s zijn opgekomen. “Dat is een verdubbeling tegenover 2000. Maar op een totaal van 35.724 kandidaten is dat amper 0,21%.” Wat dom lachen Wie niet verkozen is geraakt - ondanks de 5.000 euro die ze heeft uitgegeven aan haar campagne - is Betty, bekend van Big Brother. Zij staat centraal in de titel en op de cover van het boek. “Het is wat provocerend bedoeld”, zegt De Swaef. “Ik zeg niet dat Betty er in vijf minuten in zou slagen om Brussel-Halle- Vilvoorde te splitsen. Maar het is ook niet omdat je blond bent en wat dom lacht op televisie, dat je niets kan doen in de politiek. Ik ben met Betty gaan praten en zij bleek duidelijk gemotiveerd om aan lokale politiek te doen.” (Bron: Eigen berichtgeving) Bron:GvA

10/05 N-VA wil akkoord over staatshervorming voor de vakantie

Voor de N-VA moet de staatshervorming in het parlement goedgekeurd zijn voor de parlementaire zomervakantie.

Bart De Wever had eerder laten weten dat er "voor het parlementair reces (...) een akkoord moet zijn. Dat kan 15 juli zijn, of 8 augustus, of zelfs 30 augustus. Voor de start van het nieuwe politieke jaar moeten we eruit zijn", aldus De Wever.

Een woordvoerder van N-VA verduidelijkt dat de partij 15 juli niet "laat schieten". Het moment van goedkeuring door het parlement is voor de Vlaams-nationalistische partij essentieel. "Dat hoeft niet precies op 15 juli te zijn, maar het is voor N-VA wel belangrijk dat het parlement pas op vakantie gaat als de staatshervorming daar is goedgekeurd", aldus de woordvoerder.

In een normaal politiek jaar gaan Kamer en Senaat rond 21 juli in zomerreces.

(Bron: VRT)