Ken U geschiedenis.
Maurits Coppieters
Maurits Coppieters was één van de bekendste kopstukken van de VU. Als boegbeeld van de linkervleugel zorgde hij voor de ideologische verruiming van de partij. Hij plaatste de Vlaamse strijd in een breder internationaal kader onder de noemer ‘bevrijdingsnationalisme’ en was één der stichters van de Europese Vrije Alliantie.
Coppieters werd geboren in 1920 in Sint-Niklaas. Hij sloot zich op 12- jarige leeftijd aan bij de katholieke padvindersbeweging (VVKS) waarvan hij van 1948 tot 1958 verbondscommisaris was. Tijdens de oorlog moest hij onderduiken als werkweigeraar. Hoewel hij de collaboratie steeds sterk veroordeelde, was hij tegelijk een vurig bepleiter van amnestie.
In de jaren na de oorlog verwierf Coppieters een grote populariteit als redenaar en een stevig moreel gezag binnen het onderwijs, jeugdbewegingen en de Vlaamse Beweging. Hij was mede verantwoordelijk voor de heroprichting van de Vlaamse Volksbeweging, waarvan hij voorzitter werd van 1957 tot 1963. In dat jaar maakte hij de overstap naar de politiek uit onvrede over de taalwetgeving en de uitzichtloosheid van de buitenparlementaire actie. Van 1965 tot 1971 was hij Kamerlid en van ’71 tot ’79 senator voor de VU.
Zelfbestuur voor Vlaanderen was voor Coppieters niet los te denken van de vernieuwing van de Vlaamse samenleving. Openheid tegenover de ontwikkelingen in de wereld en het doorbreken van de verzuiling zijn daarvoor een conditio sine qua non. Zijn ‘bevrijdingsnationalisme’ plaatste de Vlaamse Beweging in het ruimere kader van de strijd van de verdrukte volken van de Derde Wereld. Deze ideeën werden hem niet in dank afgenomen door christen-democraten en traditionele Vlaams-nationalisten.
Coppieters droeg rond 1970 in belangrijke mate bij tot de ideologische verruiming van de Volksunie door de organisatie van partijcongressen over politiek pluralisme, de rechten van de vrouw, milieuproblematiek en ontwikkelingssamenwerking. Zo werd hij het boegbeeld van de progressieve vleugel in de partij.
Van 1979 tot 1981 was Coppieters Europees Parlementslid. In die hoedanigheid stichtte hij de Europese Vrije Alliantie, een samenwerkingsverband van Europese regionalistische en autonomistische partijen.
Na de goedkeuring van de Sint-Michielsakkoorden nam hij steeds meer afstand van de Vlaamse Beweging. Zijn grote droom was het bundelen van de progressieve krachten in Vlaanderen. Samen met Norbert De Batselier lanceerde hij daartoe het Sienjaal. Het initiatief kende echter geen succes.
De EVA noemde in 2007 haar studiecentrum naar de figuur van Coppieters, de stichting Center Maurits Coppieters (CMC). Coppieters zelf maakte de stichting ervan niet meer mee, hij overleed in 2005.
