Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be
Zondag 16 september 2007

de wandelaar

In de navolging van zijn schaduw
begeeft hij zich op pad in de zon
zijn stappen zijn niet geteld
ze lijken wel eindeloos beweging
bevestiging van de ketting
die zijn voeten maken in driehoeksvorm

hij loopt over de einder langs de jaren heen 
de geslachten hebben hun monotonie
hun zelfde ritus als een mechanisch gebeuren 
hoe zonderling wanneer een  wandelaar breekt
zich bewust wordt individu te zijn 
hij de schoonheid van het landschap ervaart
als een koning die vele geschenken krijgt
de lucht wordt blauw, de lucht is zuiver
de vogel kwettert honderd uit het nest
hij geniet met volle teugen van het wandelen
als een deugd bij de gratie gods
alleen al om het wandellen.

Ingrrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 21:54 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zondag 16 september 2007

hou jij ?

Hou jij de poorten open
het vuur brandend  in de haard 
het water stromend 
het woord waar en  warm
het licht als een geschenk
de lucht zuiver
tot wij er elkaar weer onrmoeten
het samenzijn als het dierbaarste
wat jij en ik kunnen delen ?
Tot zover,tot dan.


Ingrid Lenaerts 
  
Geschreven door Ingridstanella om 20:36 Reageer op dit bericht
Zondag 16 september 2007

indrukwekkende dag

Alsof we elk jaar weer eens thuiskomen
in het verleden  van de mijnsite
dat nu al na zoveel jaren rust
dat de sporen draagtt van verval
hoopt op herstel van zijn aanzicht
temidden een prachtige natuur
de confronatie van culturen
de Byzantijnse mijnkathedraal
die haar toren verheft boven de bossen
de slanke minaretten die verwondering wekken
het kolenspoor met zijn roeste tractie
de treinen naar oneindig  onder de brug

wij de gastdichters die om beurten lezen
uit eigen werk een gedicht
over natuur mens en maatschappij
over vrijheid en vooruitgang
de wandelaars  die de terril bezweren
dat we elk jaar het verbond hernieuwen
we kome terug met al onze bagage
de innerlijke kamers van ons zijn .

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 20:14 Reageer op dit bericht
Zaterdag 15 september 2007

verdienstelijk

Hij zou gehuldigd worden
verdienstelijk schrijver, recensent
de nagedachtenis liep over vele jaren
zijn oevre jammer genoeg bijna vergeten
nog niet helemaal teloorgegaan
Men zou hem weer tot leven wekken

Woordkunstenaars toonden zijn charme
vertolkten zijn rondborstige humor
zijn romantische ziel  zijn vroomheid
blijkbaar had de posthume schrijver alles
behalve een donkere schaduwzijde
Hij was een stralend licht en voorbeeld
kortom hij was een groot man.

Ik voelde me benauwd
in mijn nietigheid ondeer de zon

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:26 Reageer op dit bericht
Woensdag 12 september 2007

op de valreep

moment uit de kasteelgeschiedenis
voor het ophalen van de brug
afspraken die bijna in het watervallen
de trein staat klaar om te vertrekken
het vliegtuig heeft zijn trap ingetrokken
de boot heeft de loopplank net opgehaald
ik haalde net genoeg om niet zakken
ik schuif de valreep voor me op
juist met de hakken over de sloot
ik heb je ontmoet op die brug
op de valreep van woord en daad.

Ingrid Lenaerts 
Geschreven door Ingridstanella om 22:45 Reageer op dit bericht
Woensdag 12 september 2007

tableau vivant van kind kat en bal.

Een kind en een bal
verwonderd om vorm en kleur
rollebollen hier

met een kluwen wol
speelt een kattenjong  oorlog
krabt en klauwt een spel.

de bal rolt ver weg
hotst en botst van de trappen
valt dan totaal stil

verstrikt kattenjong
een bundeltje opstand klaagt
weet te ontsnappen

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:19 Reageer op dit bericht
Woensdag 12 september 2007

orde

In het eenvoudig weten
waar de waarheid boven ligt
ongedwongen relaas der dingen
de avonschemering valt voor duister
een nacht schittert vol sterren
tussen de wolken door
de morgen die de zon aanbidt
de regen bij winvlagen kwelt
de gewone orde van elke dag
zet mij er tussenin bepaald

ik kan stiekem niet ontkomen
aan deze natuurlijke orde.
Ik moet blijven in onderwerping

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:47 Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 september 2007

hij leunt

Oud en stram
leunt hij op zijn gedachten 
wil zijn wandelstok verpatsen
aan de kreupele en de lamme
strompelt door het huis
terwijl hij aardewaarts schuifelt
zijn hoofd tussen zijn  schouders
als de bultenaar van Parijs

Hij houdt zich staande
bij de adem van de tijd
die door zijn schriele haren waart 
zoals een windstoot
door een  een ontbladerd bos.
laat de rode wijn rijkelijk vloeien
naar Bourgondische normen
slaapt in de armen van zijn wijngod
zijn enige en beste vriend
die hij koestert als een droom.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:06 Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 september 2007

gezondheid

In een paars spel dat hij negeert
dobbelt hij dagelijks met gezondheid
loopt rood aan zoals een biet
de reutlevogel in de borst
de hartpomp slaat te snel
ontregelt de dag die voorbij tikt
nooit meer weerkeert
de taal van gezondheid woont hier niet
zij huist in een ander lijf
mooier slanker en trefzeker
in een paars spel dat hij negeert
in het kwadraat van ontkenning
verhuist gezondheid naar een betere wereld
de ziekte danst de walsen in het lijf
het grote bal is begonnen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:55 Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 september 2007

bossen

Herfst in de bossen
ik huiver in kille mist
een spin in haar web

Ze zont er dradig
haar woonst trilt in morgendauw
stralende parels

de bosweg schilfert
het rulle zand kleeft de voet
romantiek  op doek.

veel gele zwammen
spleiten de oude boomstam
in leven en dood.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:47 Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 september 2007

Je hebt

Je hebt de spetters in je ogen
alsof  de vonken uit de smidse springen
de kuiltjes in je wangen
van een ingehouden lach
je lippen mompelen de grap
tussen je tanden sissen de woorden
waarom je me een poets bakte

Ik heb me laten vangen
aan jouw lieve lach
grappige woorden
alles wat me stapel maakt op jou.
Ik weet het wel nu sta ik daar
als prins carnaval op een klaverveld.

Maar ik zal je strikken
zotte muts met je  wervelende woorden
Ik sla terug
 

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:22 Reageer op dit bericht
Maandag 10 september 2007

in het brons

In het brons van de herinnering
heeft de beeldhouwer diepe gedachten gegoten
welke verten en horizonten verkend worden
weerkaatst het mysterie in de vogelblik
turend over het dal
de avondklok beklemtoont
nu en later
dan de stilte onafwendbaar

de uil zit er
tot vergangkelijkheid van materie
trotseert er weer en wind
laat zich onbewogen bewonderen
geen communicatie of warmte mogelijk
met deze diepzinnige vogel
Hij laat je vrij in je gedachten
hand en eenzaamheid
alleen moet je verder
op zoek naar zijn wijsheid.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:47 Reageer op dit bericht
Maandag 10 september 2007

kusttram

Ergens langs de kust loopt hij wel
ontmoet vele van zijn broers en zusters
getooid met een of andere boodschap
vol lof over talrijke producten die hij promoot

Meestal zit hij oevervol 
tot de laatste zitplaats bezet
geen mens raakt nog er binnen bij mooie dagen 
hij wervelt als een wind tijdens zijn rit
laat schellend zijn aankomst horen
hij vervoert jong en oud  van stad naar dorp
hij is vergroeid met het landschap
schreef al zijn geschiedenis
als onmisbaar element van dagjestoeristen
bewoners en vakantieresidenten.
Hij hoort hier thuis als vader aan zee.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 16:18 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten