Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be
Donderdag 14 december 2006

de goede hoop

Laat het morgenlicht haar beschermen
in een blakerende zonsopgang
op het wit van eeuwige sneeuw
zoals een weerkaatsing
van de intense kleuren  uit de bergen
in dat pure bergmeer.

een hoogte als een uitkijkpost
in een landschap van onschuld
dat de emoties verkopert
tot innerlijke vruchten
waar de herinnering blijft rondwaren
zoals rond een kaap der goede hoop.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 13 december 2006

Wilde bosbessen sinds generaties
associaties groenblauw in overschot
op de rand van het hoge veen
appel voor kabouters
en elfen
begeerde lekkernij bij laat zomertijd
het blauwe verhaal voor de stiekeme plukker
heerlijk voor de keuken
in gebak drank ijs of brouwerij
in varianten voor de fijnproevers

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:31 Reageer op dit bericht
Woensdag 13 december 2006

sneeuw in de lucht

Uiterst stil en met traagheid
als een gezegende leeftijd wijsheid
op de punten van hun tenen
dwarrelen sneeuwvlokken
om hun as de salto's en capriolen
in de violette avondlucht
ze vleien zich op aarde neer
met een zachte buiklanding
en bedekken elkaar
als het witte dak op aarde
heel zacht en zo zuiver

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:04 1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 12 december 2006

einde loopbaan?

Overproductie
economische terugval
winst daalt aanzienlijk
productie teruggeschroefd

achter de machine
het spook der werkloosheid
naakte ontslagen stakkingspiketten
grimmigheid bij het vuur
de wacht deint uit

en dan de ommezwaai
opzeggingsvergoedingen
als een sprookje
de fabriek loopt leeg
einde loopbaan
einde fabriek ?
Is dit nog ernst?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:59 Reageer op dit bericht
Dinsdag 12 december 2006

tijd

Begrip in haar hoofd
van getallen 
van actie
van emotie
en van een algehele reutemeteute

brug tussen aanwezigheid en afscheid
heden en voorbij
waartussen zij laveert
ongrijpbaar
tikkende bom
bovenop het mysterie
waar zij leerde mee leven

tijd hebben
of geen tijd hebben
Verknechting van een mens
aan eigen creatie.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:25 Reageer op dit bericht
Dinsdag 12 december 2006

rood

Zij houdt van rood
in een droomrode ballon
van spanning
van verlangen
van vreugde
de rode loper als een feest
plooit zich over de trappen
de strikken de linten
het vuur
Zij onsteekt rood in het hart
dat barst van woede
hoogrood verraad
nuhaarliefde verteert
in laaiende vlammen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:16 Reageer op dit bericht
Maandag 11 december 2006

op de sporen

Op de sporen glimmend en blinkend
loopt een treinstel knarsend door
de wielen raderen als gaten
in het uur van de dag
alsof er nooit een einde aankomt

de trein is het dagdagelijse tuig
en ik ben het cliché
dat tekens herhaalt
wat me hierzo fascineert
het komen en gaan
heeft me in zijn ban
de emoties van
reizigers op en af
waar
ik er één van ben.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:31 Reageer op dit bericht
Maandag 11 december 2006

koeien

In een wei vol bloemen
in een prille zon
liggen koeien beaat te dromen
van god weet
welke onbegrijpelijke dingen
zoals ze zijn
in hun koeien-zijn

Zoals wij denken
zij niet denken
tenzij aan het niets
dat hun wereld bevolkt
wij als reïncarnatie
der hoogmoed.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:59 Reageer op dit bericht
Zondag 10 december 2006

bomen

De bomen in onze tuin verzoeken
licht en donker in deze tijd
zij misleiden het leven niet zomaar
bij het ontwaken van de vroege morgen

Zij mijmeren in hard en blauw
hun eeuwigdurende stilstand ter plaatse
terwijl de nevel tussen hun stammen speelt
Ze zijn trouw ten voeten uit

in onder -en bovenbouw.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:47 Reageer op dit bericht
Zondag 10 december 2006

een echte bofkont

Ze heeft alles met zich  mee,
de ware bofkont zo noemen we haar

Van moeder natuur haar mooie lijf
een geschenk ten allen kante

ze blaakt van  ware gezondheid
kan lopen kan zwemmen

fietsen en wandelen als de beste
ze is zacht lief en innemend

ze heeft verstand  in de bovenkamer
dat ze dan ook met rede gebruikt

is wel geen speelgoed voor Jan Plezier
laat zich niet in het ootje nemen

Durft haar tanden laten zien
ze staat haar mannetje waar het moet.

Mannen kijken naar haar op
laten zich charmeren door haar gratie

maar ze zal niet wijken voor het avontuur
ze weet alles in banden te houden

het echte evenwicht op de levensbalk
Wat een bofkont is die meid!

Ingrid  Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 15:03 Reageer op dit bericht
Zondag 10 december 2006

grote oorlog

Ik ben niet geboren voor de grote oorlog

Het schrikt me af tot in de diepten van

Mijn lijf dat beeft bij zwart geweld rook

Wapens op de schouders van de held


Die verward zijn gedachten ordent en

Dan zijn wonden likt als een geslagen hond

Bij het thuisfront en motoren hoort die er

Niet zijn maar zijn ziel aan stukken rijt


Die voor het vaderland door de modder

Kroop de botten van de macht likte

Omdat hij moest want de plicht zat hem

In de nek voor de lieve centen zijn leven.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 14:25 Reageer op dit bericht
Zondag 10 december 2006

mascotte

Jij bent mijn mascotte van elk moment

overal sleep ik je mee door de tijd

je bent gepind op mijn netvlies zelfs

gebrand in mijn hoofd als een tatoeage


gechipt in mijn volle verstand kom je

tot leven als gewoon dansen van geluk

de zorgen aan de kant in de zon

zit je me op de huid altijd mijn lief


proef van je lippen de zoute smaak

die de zee mij aanspoelt na afscheid

van de herinnering dragen me de dagen

het verlangen naar je thuiskomst.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 11:53 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten