Ode aan een vriendin
Ode aan een vriendin
=====================
Je lachte en danste door het leven.
Het was een gave jou gegeven.
De zon in je leven bleef schijnen.
Er was geen tijd voor te kwijnen.
Genieten van alles dat was jou advies.
Tijd was te kort zo geen verlies.
Nimmer had je kunnen dromen.
Dat er ook eens andere tijden komen.
Ze werd ziek en kon niet meer lopen.
Alles wat er nog was,ze kon nog hopen.
In haar stoel is ze aan het overdenken.
Al word ze ook bedient op al haar wenken.
Aan die mooie goede en blijde tijden.
Toen ze nog niets wist van enig lijden.
Als ze verteld van toen lacht haar gezicht.
Mooi waren die tijden zegt ze heel licht
Goed dat ze zo geniet van het verleden.
Als ze dat niet had kon ze niet leven met het heden.
CvdB

