De Koewacht

De laatste wandeldag van onze Roemeniëreis kwamen we na een stevige dagtocht in het mannenklooster van Putna terecht. Het spierwitte Putnaklooster ligt voorbij Radauti, bijna tegen de Russische grens. Het werd gebouwd in 1469 en weer verbouwd in 1760. Het museum met kerkelijke kunst is rijker dan dat van de andere kloosters en dus ook flink beveiligd.Een aantal km voor we dit klooster bereikten, kwamen we voorbij het nieuwe, moderne klooster waaraan nog volop gewerkt wordt.

In Cacia bezochten we de oude en de nieuwe zoutmijn. In de oude mijn bewonderden we een paar uit zout uitgehouwen beeldhouwwerken en in de nieuwe mijn kregen we een rondleiding en deskundige uitleg over de huidige zoutproductie.

In Campulung bezochten we het prachtige houtmuseum en gebruikten we een overvloedige Roemeense maaltijd opgeluisterd met muziek en dans.

Door het slechte wegennet liepen we bij onze tocht heel wat vertraging op zodat er maar een korte wandeling langs de kloof kon gedaan worden. Het uitzicht was wel heel mooi.

In Wijchmaal -Peer wandelden we de 15 km van de 8 ste Woensdagtocht. Aan de Begijnenvijvers is het heerlijk vertoeven en deze reiger was het roerend met ons eens.

Het was weer heerlijk een paar dagen in Limburg te verblijven om te wandelen en te fietsen.

Zaterdag 8 juli was er een stevige, dagvullende bergwandeling in de buurt van Demacusa met als hoogste pieken de Pascanu peak en de Feredeu peak (ongeveer 1470 m).Op de alpenweiden toonden de herders ons hoe ze de schapen en geiten samen brengen en melken.

Dit is Bucovina : oud en nieuw transport broederlijk naast elkaar. Neem daarbij de hele slechte wegen met wegverzakkingen, grazende koeien, kudde geiten en schapen, overstekende ganzen, kinderen met het achterwerk op het wegdek, stokoude vrouwtjes en lallende dronkaards midden op de baan...,en dan begrijp je dat de snelheid op dergelijke wegen niet hoger kan zijn dan 30 km per uur en dat je eigenlijk nooit goed weet hoe lang het zal duren om een bepaald traject af te leggen.

Na een lange en warme wandeldag bood het dorpscafeetje van Argel de nodige verfrissing.