Ons Leonor
De achtergrond stelt niets voor maar dit is koningin Leonor, ons Leonor zoals ze in Caldas da Rainha zeggen, fier over het feit dat de stad eigenlijk door haar toedoen ontstaan is.Caldas da Rainha
Caldas da Rainha is een kuuroord. Toen Leonor de Bragança, echtgenote van koning Joâo I , in 1484 op weg was van Lissabon naar Batalha , zag zij boeren een bad nemen in de kwalijk riekende zwavelbronnen. Dit deden ze om verlost te worden van hun spierpijn. De koningin die aan reuma leed, volgde hun voorbeeld. Zij verkocht haar juwelen voor de bouw van een "kurhaus" en het in explotatie brengen van de zwavelbronnen (37°) .Caldas da Rainha, wat trouwens betekent : warme bronnen van de koningin, kende zijn bloeiperiode op het einde van de 19e eeuw.Rond het sanatorium ontstond een fraai park.Kantwerk
Peniche is ook bekend voor het kloskantwerk. De kantwerkster op het centrale plein is daar een bewijs van. Jammer genoeg waren we op een slecht tijdstip in het stadje : de kantschool was gesloten.Peniche
Bij deze vissersplaats van 27 000 inwoners wordt de bijna kaarsrechte kustlijn van de Costa de Prate onderbroken door een grillig gevormd schiereiland. Het Forteleza dateert in zijn huidige vorm van de 17e eeuw maar moet oorspronkelijk veel ouder geweest zijn.Dit fort was tijdens de dictatuur van Salazar de belangrijkste gevangenis waar de politieke tegenstanders van het regime werden opgeborgen.Penedo Furado
Een van de wegen om vanuit ons pension naar de lagune te gaan, leidde voorbij de fameuze Doorboorde Rots.Foz do Arelho
Wij logeerden 9 dagen in pensao Penudo Furado (letterlijk : doorboorde rots) in Foz do Arelho. Dit is een badplaatsje aan de Lagoa de Obidos, een grotendeels verzande baai.Het waterniveau van het meer wordt duidelijk bepaald door het ritme van ebbe en vloed. Bij opkomende water stromen honderden palingen mee naar binnen, tot groot plezier van de talrijke sportvissers.Verschillende dagen lag er 's morgens en 's avonds een dichte mist over het water die bijna het gehele stadje omhulde.Wandelvakantie in Portugal
Van 3 tot en met 12 september namen we deel aan een gecombineerde wandelreis in west- en midden-Portugal : verschillende wandeltochten én bezoeken aan Lissabon, Coimbra, Peniche, Fatima, Nazaré, Obidos en nog heel wat kleine badplaatsen aan de westkust. Onze computer liet het vorige week eventjes afweten... vandaar de late start. Een romantisch plaatje uit Caldas de Rainha : een vijver, zwanen, een kasteelachtig gebouw...dit is het stadspark gelegen achter het standbeeld van "onze " koningin Leonore.Uitgeregend!
Twee wandelingen die letterlijk in het water gevallen zijn : 13 augustus Sinaai-Waas waar we onze tocht noodgedwongen inkortten tot 11 km en 15 augustus Beernem, een pracht van een wandeltocht maar we stelden ons tevreden met 17 km door de drijfnatte bossen .Ondanks de degelijke regenkledij vinden wij het niet zo prettig in de regen te wandelen omdat genieten van de omgevende natuur dan heel wat miniemer is. Gottem
Dit is de kerk van Gottem, het mooie vlasdorp.Grammene
Op 5 augustus bewandelden we de 20 km vanuit Grammene. Een heel rustige wandeling, heel landelijk, in volle natuur en prachtig warm weer. De roomijs met aardbeien maakten de mooie tocht volledig af.Retranchement
| Dit is de molen van Retranchement, voorbij Knokke , net over de grens. |
Knokke-Heist
Op 29 juli was er een mooie wandeltocht vertrekkende uit Knokke-Heist. Wij kozen voor de 21 km en trokken parallel met het strand, rondom het Zwin,door het Vlaamse natuurreservaat de Zwinduinen en -polders, naar Retranchement in Nederland tot in Cadzand-Bad. Het was eigenlijk de eerste keer dat we een wandeltocht aan de kust meemaakten, maar het viel enorm mee en is dus voor herhaling vatbaar.Watermolen
Het hele molencomlex is gerenoveerd maar je kan nog het oude waterrad zien door de schutting.Viane
Twee keer passeerden we de kerktoren van Viane. De wolken zagen er zeer dreigend uit maar er viel geen druppel regen.Galmaarden
Een normale zondagvoormiddag is voor ons een kaartvoormiddag maar een heel vroeg telefoontje verwittigde ons dat een van de kaarters zaterdag een ongelukje had en dat de kaarting niet doorging. Zo konden we nog 24 km gaan wandelen in Galmaarden, in de buurt van Geraardsbergen. We sleepten regenponcho's mee die we gelukkig niet nodig hadden want het bleef, ondanks de dreigende lucht, kurkdroog en zelfs lekker warm. Het was een heerlijk parcours met prachtige vergezichten van het glooiende Pajottenland, heel landelijk langs kleine paadjes en veldwegeltjes dwars door maïsvelden en graanakkers , langs de kronkelende Mark en één vervelende steenslag-kilometer. Zeer mooie wandeltocht!Klooster van Gistel
| De abdij Ten Putte, bedevaartsoord ter ere van de H.Godelieve. |
Gistel
Zo slecht het weer zondag was, zo warm en zonnig was het zaterdag, 19 augustus voor de mooie wandeltocht vanuit Gistel. We kozen voor de 22 km langs de rustige polderwandelwegen van het achterland van de kust. We konden volop genieten van het mooie polderlandschap.Bij het terugkeren naar Gent, gingen we een kijkje nemen in de abdij Ten Putte,een bedevaartsoord ter ere van de H.Godelieve.Heerlijk rustig en sereen!Broeders van Liefde
| Het prachtige kasteel en domein Altena te Kruibeke. |
Altena
Buiten het centrum, langs de weg naar Burcht, ligt het kasteel van Kruibeke, Altena genoemd. Waarschijnlijk werd het reeds in de 14e eeuw bewoond. Tot in 1850 werd het bewoond door de familie Lafranchie. In 1878 werd het hersteld en vergroot door burggraaf Julius le Boucq de Beaudignies. Van 1946 tot 2000 werd het door de zusters van de H.Vincentius à Paulo als rustoord uitgebaat. Momenteel is het overgenomen door de Broeders van Liefde te Gent die er een studie-en vormingscentrum voor toekomstige broeders hebben geopend. De studenten zijn afkomstig uit alle delen van de wereld. Na hun studies, een geslaagd examen, een verdere opleiding en een opname in de kloostergemeenschap, keren ze terug naar hun land van herkomst om daar te worden ingezet in projecten van de orde.Kruibeke
Toen we zagen dat er zondag, 20 augustus een wandeltocht in Kruibeke werd georganiseerd, wilden we dit zeker meemaken omdat we deze zomer een aantal dagen verbleven in Moldovita, de Roemeense zusterstad van Kruibeke. De weergoden waren ons echter ongunstig gezind, bij het starten aan de 14 km begon het reeds te regenen en voor we aan de rustpost toe waren, was het niet meer het beloofde buitje maar een ware mini zondvloed die naar benedenkwam. We zagen de kerktorenspits van Kruibeke opdoemen en besloten toen maar met drijfnatte kousen en schoenen terug naar de auto te keren. Jammer! Het beloofde een mooie tocht te worden maar die strandde onder de kerktoren die je hier eens van onder een andere hoek ziet...