père gilbert

de dagen

voor de donkerste dag

van het jaar

komen er aan

de dagen

die ik niet

meer ken

die ik niet

meer hoor

de boom opgezet

er klinkt

heel zachtjes

een engelen koor

wat vrouwen van alle kleuren kunnen

maken uit één groot wit laken:

doeken voor de kinderen,

doeken voor de neus en

voor de tranen uit je ogen -

verband voor de wonden,

een sluier voor de zonden -

een rok, een hemd,

een broek, een hoes voor

een verboden boek,

een handdoek voor de vaat

of iets dat nog niet bestaat -

doeken om te zeven,

doeken voor nieuw leven,

slingers voor een feest -

stroken om iets te binden,

linten om je weg te vinden -

sterke touwen voor de vlucht,

doeken om een kind te dragen -

lappen om alles schoon te

vegen, proppen om te stelpen -

alles om te helpen -

en voor de donkerste dag:

een witte vlag

elk moment telt

just when the gods had ceased to be
and the christ had not yet come,
there was a unique moment in history,
between cicero and marcus aurelius,
when man stood alone.

nowhere else do i find that particular grandeur.

wat is een mens gezegend

als hij uit ontelbare mensen

zijn zielsverwant ontmoet

l'homme pressé
cherche aujourd'hui à retrouver ses racines
et à se ressourcer dans un isolement profond -


dans un monde de plus en plus agité
et de moins en moins poétique,
regarder vivre les oiseaux
apporte l'évasion et la paix
et nous renvoie à notre condition originelle,
le contact avec la nature. 

il y a toujours un oiseau pour nous rassurer.

muziek is een morele wet.-


zij geeft ziel aan het universum,
vleugels aan de geest,
vlucht aan de verbeelding,
charme aan het verdriet
en leven aan alles.

als sterrenstof
daalt stil
in mezelf
tijdloos ontzag

wensloos verschiet
een vallende ster stil
in nachtplooien
van oneindigheid

dingen in de tijd
lijken buiten mezelf
stil voort te glijden

als die bezielde energie door een gebeurtenis
is opgebruikt zinkt het in mezelf
stil weg

Wat gek, je hebt geen lichaam meer;
ik kan nog steeds er niet aan wennen
dat het zo is en ik vraag je weer:
'hoe ik je moet herkennen

als je plotseling voor me staat
en je stralend aan mij toont,
thuis, in de winkels of op straat
en ik niet zie waarin je woont?'

toch ben je voelbaar in alle vormen,
in al het zijnde om mij heen;
je overschrijdt dus alle normen
waarin je ooit aan mij verscheen.

hoe goed moet ik nu leren kijken
diep in mijzelf, waarin jij leeft,
door recht te gaan en niet te wijken

voor wat het denken aan sluiers weeft
en mij belet naar jou te kijken
en niet ontvangt wat je aan mij geeft:

een hart zo vol van liefdelicht,
het leven dat zichzelf leeft,
stralend geluk, oneindig zicht.

c'est parfois dans un regard,

dans un sourire, que sont cachés

les mots qu'on n'a jamais su dire

spending time with creatures
who are completely indifferent to our species,
who expect nothing from us and
accept whatever happens to them
with equanimity and grace,
is a profoundly moving and spiritual experience

il est des sourires
qui ne savent qu'avouer
la tristesse du coeur

herfst


bla'dren verdwijnen

maken schichtige eekhoorns zichtbaar

hope is like a road in the country;

there was never a road,

but when many people walk on it,

the road comes into existence

geluk......

babysitten op de hond
van m'n ex en ervaren
dat een oude verbondenheid
niet helemaal teloor ging......