plato
muziek is een morele wet.-
zij geeft ziel aan het universum,
vleugels aan de geest,
vlucht aan de verbeelding,
charme aan het verdriet
en leven aan alles.
harry van zomeren
als sterrenstof
daalt stil
in mezelf
tijdloos ontzag
wensloos verschiet
een vallende ster stil
in nachtplooien
van oneindigheid
dingen in de tijd
lijken buiten mezelf
stil voort te glijden
als die bezielde energie door een gebeurtenis
is opgebruikt zinkt het in mezelf
stil weg
karel wellinghoff
Wat gek, je hebt geen lichaam meer;
ik kan nog steeds er niet aan wennen
dat het zo is en ik vraag je weer:
'hoe ik je moet herkennen
als je plotseling voor me staat
en je stralend aan mij toont,
thuis, in de winkels of op straat
en ik niet zie waarin je woont?'
toch ben je voelbaar in alle vormen,
in al het zijnde om mij heen;
je overschrijdt dus alle normen
waarin je ooit aan mij verscheen.
hoe goed moet ik nu leren kijken
diep in mijzelf, waarin jij leeft,
door recht te gaan en niet te wijken
voor wat het denken aan sluiers weeft
en mij belet naar jou te kijken
en niet ontvangt wat je aan mij geeft:
een hart zo vol van liefdelicht,
het leven dat zichzelf leeft,
stralend geluk, oneindig zicht.
yves duteil
c'est parfois dans un regard,
dans un sourire, que sont cachés
les mots qu'on n'a jamais su dire
dave pollard
spending time with creatures
who are completely indifferent to our species,
who expect nothing from us and
accept whatever happens to them
with equanimity and grace,
is a profoundly moving and spiritual experience
jean-raymond boudou
il est des sourires
qui ne savent qu'avouer
la tristesse du coeur
jovo
herfst
bla'dren verdwijnen
maken schichtige eekhoorns zichtbaar
roland delisletout au fond de votre coeur,
un germe de tendresse n'attend
qu'un sourire chaleureux pour se développer
lin yutang
hope is like a road in the country;
there was never a road,
but when many people walk on it,
the road comes into existence
rozemarijn van leeuwenhij was op pad gegaan. de weg lag vast
dacht hij de kathedraal met de reliekenschrijn
die naar honing geurde, had hij zich laten vertellen.
zijn hoed was leeg, hij hield zijn pelgrimsstaf.
hij ging het pad met doelgerichte pas
zeven malen zou hij om de kerk schrijden
de priester zou de insigne op zijn hoed spelden
heiligheid en wonder straalden op hem af.
maar hoe langer hij op weg was hoe langer
de weg werd. en toen hij zijn ogen afwendde
van het doel dat uit zicht raakte - zag hij ineens
de randen van de weg, de berm, het land.
zijn pas vertraagde wat. zijn hoed kwam
als vanzelf in zijn hand, de landman
knikte terug, hij zag de akkers waar
hij zoveel dagen al aan was voorbij gegaan.
hij wist niet meer wie hij was. vreemdeling,
reiziger, zwerver van een vreemde bedevaart.
hij bleef toeven in het eerstvolgende gehucht
en sprak met vrouwen aan de waterput.
hij vergat zijn reis, bleef dralen, tot het leek
of de wereld naar hèm op weg was en dwars
door hem heen ging, als een verborgen pad
dat eindeloos zich uitstrekte - tot op een dag
hij stond bloothoofds, hij was een oude man,
de vergeten kathedraal voor hem verscheen.
zijn gezicht en handen lichtten op, zo gaan althans
verhalen. hij stierf daar niet veel later.
niemand wist nog wie hij was. men maakte
een eenvoudig graf en legde daar in steen
het bedevaartsinsigne. naar men zegt
geurt die plek nog steeds naar hooi en lentegras.
leonberger
geluk......
babysitten op de hond
van m'n ex en ervaren
dat een oude verbondenheid
niet helemaal teloor ging......
antoine de saint-exupéryalleen met het hart
kan men goed zien;
wat wezenlijk is,
is onzichtbaar voor het oog
johannes van het kruisOm te geraken tot het smaken van alles –
heb smaak in niets;
om te geraken tot het weten van alles –
wil niets weten;
om te geraken tot het bezit van alles –
wil niets bezitten;
om te geraken tot wat je nog niet bent –
ga langs de weg van het niet-zijn
dag hammarskjoldde langste reis
is de reis naar binnen.
wie zijn lot gekozen heeft,
de tocht begonnen is
naar zijn eigen bodem
- is er een bodem? -
nog midden onder u
staat hij al buiten het leven,
geïsoleerd in uw gevoel
als de ter dood veroordeelde
of zoals hij,
welke het naderend afscheid
tevoren reeds toewijdt
aan de uiteindelijke eenzaamheid
van ieder mens.
boris todoroff
mystiek is bewustwording
van de diepere werkelijkheid
die de grondslag is van het bestaan
piero ferrucciVriendelijkheid
is de meest economische houding
die er is
je verspilt geen energie
aan wantrouwen, zorgen,
afkeer en manipulatie.
josiane monard
art-event antwerpen
expo
24-26/11
stand 398
daniel depireux
val maar, regen – op een maatschappij,
die de zon niet verdient
op een wereld van opportunisten
en egoïsten
en spuit, regen – je vieze mond leeg
op de hoofden van hen,
die alleen zwart-wit vertalen
op onechte media-klonen
en plets, regen – neder op het verdorven
medicijn van elke grote en kleine rotzak;
in angstzweet badende jengelaar
op hoogmoed en semi-artiest
en giet, regen – laat al die hoog getilde
woorden sterven in vredig zand en mooie
melodie van vroegere thuis
op hun valse tongen en snode plannen
en spoel ze weg, regen – egoïsme,
fake,
onverschilligheid,
hoogmoed, …
maar ontzie, regen – de om begrip bedelende
nevelflarden,
waar de enkeling op zoek gaat
naar echte vriendschap en liefde
lief
keerpunt
is de tijd
die je geschonken wordt
om je glimlach terug te vinden
paul biegel
het verstand is niet meer
dan een buitenboordmotor
op een logge zeilboot
met goed weer stuurt de motor de boot bij,
maar bij storm is die machteloos...
1 reactie op dit bericht
Prachtig...