x


de dagen
voor de donkerste dag
van het jaar
komen er aan
de dagen
die ik niet
meer ken
die ik niet
meer hoor
de boom opgezet
er klinkt
heel zachtjes
een engelen koor
x

de dagen
voor de donkerste dag
van het jaar
komen er aan
de dagen
die ik niet
meer ken
die ik niet
meer hoor
de boom opgezet
er klinkt
heel zachtjes
een engelen koor
x

wat vrouwen van alle kleuren kunnen
maken uit één groot wit laken:
doeken voor de kinderen,
doeken voor de neus en
voor de tranen uit je ogen -
verband voor de wonden,
een sluier voor de zonden -
een rok, een hemd,
een broek, een hoes voor
een verboden boek,
een handdoek voor de vaat
of iets dat nog niet bestaat -
doeken om te zeven,
doeken voor nieuw leven,
slingers voor een feest -
stroken om iets te binden,
linten om je weg te vinden -
sterke touwen voor de vlucht,
doeken om een kind te dragen -
lappen om alles schoon te
vegen, proppen om te stelpen -
alles om te helpen -
en voor de donkerste dag:
een witte vlag
jovo
marguerite yourcenar

just when the gods had ceased to be
and the christ had not yet come,
there was a unique moment in history,
between cicero and marcus aurelius,
when man stood alone.
nowhere else do i find that particular grandeur.
naar geert kimpen
rené char

l'homme pressé
cherche aujourd'hui à retrouver ses racines
et à se ressourcer dans un isolement profond -
dans un monde de plus en plus agité
et de moins en moins poétique,
regarder vivre les oiseaux
apporte l'évasion et la paix
et nous renvoie à notre condition originelle,
le contact avec la nature.
il y a toujours un oiseau pour nous rassurer.
plato

muziek is een morele wet.-
zij geeft ziel aan het universum,
vleugels aan de geest,
vlucht aan de verbeelding,
charme aan het verdriet
en leven aan alles.
harry van zomeren

als sterrenstof
daalt stil
in mezelf
tijdloos ontzag
wensloos verschiet
een vallende ster stil
in nachtplooien
van oneindigheid
dingen in de tijd
lijken buiten mezelf
stil voort te glijden
als die bezielde energie door een gebeurtenis
is opgebruikt zinkt het in mezelf
stil weg
karel wellinghoff

Wat gek, je hebt geen lichaam meer;
ik kan nog steeds er niet aan wennen
dat het zo is en ik vraag je weer:
'hoe ik je moet herkennen
als je plotseling voor me staat
en je stralend aan mij toont,
thuis, in de winkels of op straat
en ik niet zie waarin je woont?'
toch ben je voelbaar in alle vormen,
in al het zijnde om mij heen;
je overschrijdt dus alle normen
waarin je ooit aan mij verscheen.
hoe goed moet ik nu leren kijken
diep in mijzelf, waarin jij leeft,
door recht te gaan en niet te wijken
voor wat het denken aan sluiers weeft
en mij belet naar jou te kijken
en niet ontvangt wat je aan mij geeft:
een hart zo vol van liefdelicht,
het leven dat zichzelf leeft,
stralend geluk, oneindig zicht.
yves duteil

c'est parfois dans un regard,
dans un sourire, que sont cachés
les mots qu'on n'a jamais su dire
dave pollard

spending time with creatures
who are completely indifferent to our species,
who expect nothing from us and
accept whatever happens to them
with equanimity and grace,
is a profoundly moving and spiritual experience
jean-raymond boudou

il est des sourires
qui ne savent qu'avouer
la tristesse du coeur
jovo
roland delisletout au fond de votre coeur,
un germe de tendresse n'attend
qu'un sourire chaleureux pour se développer
lin yutang

hope is like a road in the country;
there was never a road,
but when many people walk on it,
the road comes into existence
rozemarijn van leeuwenhij was op pad gegaan. de weg lag vast
dacht hij de kathedraal met de reliekenschrijn
die naar honing geurde, had hij zich laten vertellen.
zijn hoed was leeg, hij hield zijn pelgrimsstaf.
hij ging het pad met doelgerichte pas
zeven malen zou hij om de kerk schrijden
de priester zou de insigne op zijn hoed spelden
heiligheid en wonder straalden op hem af.
maar hoe langer hij op weg was hoe langer
de weg werd. en toen hij zijn ogen afwendde
van het doel dat uit zicht raakte - zag hij ineens
de randen van de weg, de berm, het land.
zijn pas vertraagde wat. zijn hoed kwam
als vanzelf in zijn hand, de landman
knikte terug, hij zag de akkers waar
hij zoveel dagen al aan was voorbij gegaan.
hij wist niet meer wie hij was. vreemdeling,
reiziger, zwerver van een vreemde bedevaart.
hij bleef toeven in het eerstvolgende gehucht
en sprak met vrouwen aan de waterput.
hij vergat zijn reis, bleef dralen, tot het leek
of de wereld naar hèm op weg was en dwars
door hem heen ging, als een verborgen pad
dat eindeloos zich uitstrekte - tot op een dag
hij stond bloothoofds, hij was een oude man,
de vergeten kathedraal voor hem verscheen.
zijn gezicht en handen lichtten op, zo gaan althans
verhalen. hij stierf daar niet veel later.
niemand wist nog wie hij was. men maakte
een eenvoudig graf en legde daar in steen
het bedevaartsinsigne. naar men zegt
geurt die plek nog steeds naar hooi en lentegras.
leonberger

geluk......
babysitten op de hond
van m'n ex en ervaren
dat een oude verbondenheid
niet helemaal teloor ging......
antoine de saint-exupéryalleen met het hart
kan men goed zien;
wat wezenlijk is,
is onzichtbaar voor het oog
johannes van het kruisOm te geraken tot het smaken van alles –
heb smaak in niets;
om te geraken tot het weten van alles –
wil niets weten;
om te geraken tot het bezit van alles –
wil niets bezitten;
om te geraken tot wat je nog niet bent –
ga langs de weg van het niet-zijn
dag hammarskjoldde langste reis
is de reis naar binnen.
wie zijn lot gekozen heeft,
de tocht begonnen is
naar zijn eigen bodem
- is er een bodem? -
nog midden onder u
staat hij al buiten het leven,
geïsoleerd in uw gevoel
als de ter dood veroordeelde
of zoals hij,
welke het naderend afscheid
tevoren reeds toewijdt
aan de uiteindelijke eenzaamheid
van ieder mens.
2 reacties op dit bericht
U maakt me nieuwsgierig naar wie u bent ...
Ik ben een vrouw van 48j. , getrouwd en 2 kinderen (15 en 13 j). Sinds 1 jaar schrijf ik gedichtjes. 't Is vanzelf gekomen ...stilstaan bij belangrijke dingen, je laten raken ...zonder te verbitteren, zonder eronderdoor te gaan ...'t lukt me voor een stuk dankzij m'n schrijfsels, 't helpt mij om gevoelens, gedachten, gebeurtenissen een plaatsje te geven in m'n leven.
Ik herken een grote fijngevoeligheid in uw teksten en daarom intrigeert u mij. Is het mogelijk om meer over u te weten te komen ? Uiteraard moet u zich niet verplicht voelen ...
Dankbaar om op uw site geland te zijn, wens ik u verder nog veel mogen-geraakt-worden en dit tot uiting brengen in uw gedichten ...
Met vriendelijke groeten,
Wivine
Jovo
Hierbij een hééél positieve reactie op uw Jovo site!
Toevallig via het internet ontdekte ik Jovo ... bij mij totaal
onbekend. Lijkt mij heel wat, maar wat doen je jullie ermee?
Voor 2007 wens ik jullie dat vele mooie herinneringen
aan het goede en het mooie in jullie Jovo leven, van wat voorbij is,
de wegwijzers zijn voor het nieuwe waardevolle vredevolle
samen leven. Zalig kerstfeest en een dezelfde positieve energie
die u mij via uw site doorgegeven hebt wens ik u van harte voor 2007 !
Met vriendelijke groet, Johan.