eric van ruisbeeckTot het ruimteloze verinnigd
tot het tijdloze ingewijd
tot al vervolkomen,
leef ik de vreugde van het nu
in het onvatbaar ogenblik.
nu niets meer kan veranderen
terwijl de stromen vloeien
kan ik liefdevol sterven:
vonk uit een leven dat nooit vergaat.
zondagochtend gedachte
ik kan de wind niet richten,
wel de zeilen aanpassen
Mattheus 6, 26-34
maak je dus niet bezorgd over de dag van morgen,
want de dag van morgen zal zich wel
bezorgd maken over zichzelf
iedere dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad
29 november 08 - boogschieten bij johan in antwerpen
there is only one corner of
the universe you can be certain
of improving, and that's your own self
aldous huxley, a brave new world
etty hillesum - 30 mei 1942en toch - in een onbewaakt en
aan mijzelf overgelaten moment lig ik
opeens tegen de naakte borst van het leven
en haar armen zijn zo zacht en zo
beschuttend om me heen en hoe de klop
van haar hart was kan ik nog niet eens beschrijven:
zo langzaam en zo regelmatig en
zo zacht, bijna gedempt, maar zo trouw,
als nooit meer zullende ophouden, en
ook zo goed en zo barmhartig.......
etty hillesum - 29 december 1941en dat wordt me steeds duidelijker:
hoe het alles bij je leven hoort en
niet ontkend mag worden:
je treurigheid en vermoeidheid en
ook je overmoedigheid en je vergissingen
en je oppervlakkige momenten en de
jalouzie, waartegen je vecht en
innerlijke oneerlijkheid, die je herkent.
en je moedeloosheid en je overmoedigheid.
je draagt het allemaal samen met je mee,
er is onderdak bij jou
en ook begrip.
etty hillesum - 20 september 1942men is 'thuis'
onder de hemel is men thuis
op iedere plek van deze aarde is men 'thuis',
wanneer men alles in zich draagt
etty hillesum - 25 september 1941
ik moet contact houden met de 'onderstroom' in mezelf
dit is het hoogste en beste wat ik voor mij bereiken kan: het rusten in mezelf,
het 'ruhen in sich'
iets anders is er niet
arabisch gezegde
la vie est comme le désert
dont la femme
est le chameau
antoine de saint-exupéry
j'ai toujours aimé le désert.
on s'assoit sur une dune de sable.
on ne voit rien.
on n'entend rien.
et cependant quelque chose rayonne en silence...
théodore monod
Le désert est beau,
il ne ment pas,
il est propre
woestijntocht
het leven zoals het is
voor mij: evenwicht vinden tussen
afstand en nabijheid
loslaten en contact houden
'alleen' zijn en in relatie staan
alleen 'zijn' en bezig zijn
nu nog in volle werkstress 'ten dienste van.....'
straks 2 weken stilte en in diepe rust tot mezelf komen
dwars door hasselt
12.10.2008wilhelm schmid
liefde is een fenomeen
dat tussen mensen zo nu en dan optreedt
en soms ook uitblijft.
mijn nieuwe levensmotto?
|
| |
| |
|
dance as though no one is watching you, |
marie laforetnietzsche
onschuld is het kind en vergeten,
een nieuw beginnen, een spel,
een uit zichzelf rollend rad,
een eerste beweging, een heilig ja-zeggen
waarlijk, tot het spel van scheppen
is een heilig ja-zeggen nodig.
frederik van eeden
ik heb de witte waterlelie lief
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit naar het licht
rijzend uit donker-koelen vijvergrond
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart
nu rust zij peinzend op het watervlak
en wenst niet meer........
georges chelon
je serais bien resté:
la maison était bonne.
le petit chat m'aimait.
elle s'était mariée,
puis s'était séparée.
à présent, elle vivait
retirée, loin des gens,
loin du bruit,
de ses quelques amis,
mais surtout loin des hommes.
je serais bien resté:
la maison était bonne,
le petit chat m'aimait.
déjà, c'était l'automne....
georges chelonle père prodigue