Poseren...

Billekes mè-j-ouitlèg...

We publiceren de tekst van een lied, dat hoogstwaarschijnlijk ooit werd gezongen in een revue. De tekstschrijver is ons onbekend, alsook de wijze waarop het lied werd gezongen...


In Dèremonde is niks tekèrt
van oën de stoësse tot op de Mèrt.
Wingkels mè-j-uëpe
en ge kèn van diën stammenéi in d'ander luëpe.
de mensje zain ier iël sjantie,
en op 't Vèstsje noeme ze bekan ammel Mie.
Tot verwonderingk van iederiën,
dâ, dad' èmme wéir in Dèrremonde alliën.



Eite dâ kend' auveral,
en zouipe nog 't miest van al.
Ieder stat éi zan spésjalletait,
vèr iet te préparéire vèr 't ontbait.
Mor ier, in Dèrremonde, stoë m'n on de kop,
as g'er doed' een kladde mostoërt op.
Een schèlle kopvliës zonder biën,
dâ, dad' èmme wéir in Dèrremonde alliën.



Den Dejnner, dâ's 't siëroët  van ons goeje stéide,
en 't mag gezèt wèrre mè réide,
â sierd' ons vajnsters en ons déire,
mè zan oëgenoëme géire.
Ons kauper en ons zilver, 't sloëgd' ammel ouit
wanniër kom er nâ toch dâ wétsjbeslouit.
Wéir zitte mè mikraubes van on onze kop tot on onze klainstjen tiën
daâ, dad' èmme wéir in Dèrremonde alliën.



Ons pompiers zain nâ-j-uëk gemodèrnizéirt,
't stat éi d'éir ne nieven ottau g'offréirt.
E stik van duuzende frange,
't is nâ t'aupe dâ z'er ni blaive mè-j-ange.
Nâ zain ze fiër mè-j-éir nieve spouit,
want éirezn ottau éid' uëk woëter in zannem bouik.
Spaiteg â-j-is ewwâ gruët!
Tot verwonderingk van iederiën,
dâ, dad' èmme wéir in Dèrremonde alliën.



Mor ons Ros Bajjortpèirt,
zanne kop alliën diën miljoene wèirt.
En vierentwinteg pajnners die-j-èm kènne droëge
omdâ die mènsje uëk ne goejen drippel kènne verdroëge.
Die van Oilsjt èmme 't isj wille ontvoere,
mor ons azjènte èmme 't éir loëte voele.
Ze trapten op d'Ajoinen éiren tiën,
want azuë-j-e Pèirt,
dâ, dad'èmme wéir in Dèrremonde alliën!

19 mei, de verjaardag van vader, die ons 10 jaar geleden verliet.
10 jaren van immens verdriet.
Hij wilde nog zo heel lang leven
en in zijn stad nog zoveel beleven...
Maar het lot gunde hem dit niet.

  







Jozef Verhofstadt
° 19 mei 1935
+ 30 maart 1999

Een lied over onze stad...
De tekst van het lied werd geschreven door Paul Mortiers (?).
De wijze waarop het wordt gezongen is onbekend.
De tekst, oorspronkelijk in het AN, werd voor dit blog in het dialect omgezet door Piër van Tatjes.




Ik bèn van Dèrremonde, van 't Ros Bajjortbloet,
diën ingst, dië liep terstonde, gelèk nen ingst dâ moet.
A liep mè fiëre knoëpe, de vajjant grat omvèir,
die vluchtege gelèk oëpe, mè-j-oëkeleg geblèir,
die vluchtege gelèk oëpe, mè-j-oëkeleg geblèir,

refrein:
Van la tira lalalala
Van la tira lalalala
Ik wéit et van de maine en èi vâ zanne pa
Ik wéit et van de maine en èi vâ zanne pa

't Zwiët vâ Sjarlemanje, dâ stont tot in zam broek,
zuë'n biltsj dad' moet gin franje, 't was zjust ne péiperkoek.
De Kaizer riep: "mikt dieper", schitj duët dâ viereg pèirt,
mor 't Ros gaf èm ne zwieper, mè zanne zwèrte stèirt,
mor 't Ros gaf èm ne zwieper, mè zanne zwèrte stèirt.

Ik blaif ne kopvliësfrètter, dâ vliës beval mè goet.
't Mok mè toch ni vetter, ik waik vâ giëne voet,
zuë bènne'k lèk 't Ros Bajjort, mâ voën géive'k ni-j-af
en zelfs azze'k duët bèn, tèn zinge'k i mâ graf
en zelfs azze'k duët bèn, tèn zinge'k i mâ graf.

In de tuin van Bond Moyson...




Irma Gerlo.



Jules Van Damme en echtgenote Irma Gerlo.

Billekes mè-j-ouitlèg...

Een tekst geschreven door René Legat (in oktober1990)...
René was en is nog steeds woonachtig aan de Kasteelstraat en had het onder meer over de slechte toestand van de parking 'gedempte Dender'...

Dèrremonde 'k zien â gèire...

Azze'k 't smèires déir man vajnsjter kaik nor 't sant
nor dië stomme plaasj, de liëlekste van 't lant.
Ten pèize'k i man èige,
Dèrremonde, 'k zien â ni gèire.
Azze'k wandel in de Damme op den Dejnnerdaik
en tristeg nor dâ zwèrt en stinkent woëter kaik.
Ten pèize'k i man èige,
Dèrremonde, 'k zien â ni gèire.
'k Em zjiër on 't èrt azze'k dem Bèlzjika zien stoën
worrom moeste z'èm kuëpe, vèr kapot te loëte goën.
Ten pèize'k i man èige,
Dèrremonde, 'k zien â ni gèire.
De Mechelse Puërt èmme ze doen klasséire,
mor z'èmme gië gèltsj vèr te loëte restauréire.
Ten pèize'k i man èige,
Dèrremonde, 'k zien â ni gèire.
Vèr alles ister gèltsj, balve vèr kiltier,
daddis vèr d'iëre vèil te dier.
Ten pèize'k i man èige,
Dèrremonde, 'k zien â ni gèire.

Mor ik pèis op al die schuëne dinge,
die-j-ons in 't stat auveral omringe.
Tèn pèize'k i man èige
Dèrremonde 'k zien â gèire.
Wéir kènne nen uëp dinge, die vrèmde ons benain,
awèl, zèg mè, woër kan dâ tèn nog béiter zain?
't Statouis, 't Begainof, d'Abdèi en de muzéi,
de Gruëte Kèirek, Poëter De Smètj en Van Douize doen zelfs méi!
Tèn pèize'k i man èige
Dèrremonde 'k zien â gèire.
En as dem bajjort spèltj van 'Ons Banier',
zouë 'k wel kènne schrië vâ plezier.
Tèn pèize'k i man èige
Dèrremonde 'k zien â gèire.
As mè Katouit de Réize déir de stroëte goën,
wor dâ de mènsje op vier vaif raute stoën.
Tèn pèize'k i man èige
Dèrremonde 'k zien â gèire.
En azze'k tèn 't soëvest nor mam bèdde goën
as tèn wèrral ne schuënen dag verbèi-j-is gegoën.
Tèn pèize'k i man èige
Dèrremonde 'k zien â toch zuë gèire!


   

Robert Korte en Clementine Vereecken poseren in hun tuin.



Robert Korte en Clementine Vereecken met een van de kleinkinderen.

Indiaan, Mars en Goliath in actie...



Reus Indiaan omringd door fakkeldragers.



Reus Mars met dragers Marc en Rudolf Buggenhout.



Reus Goliath met dragers Jean-Pierre Buggenhout en
Johnny Van Gijseghem (+).

(met dank aan JP De Donder).

Billekes mè-j-ouitlèg...


   

Naast volksliederen werden ook sportliederen gemaakt. Het meest bekende is waarschijnlijk het thans nog gangbare KAVD-clublied. Het werd geschreven in 1922 door F. De Vuyst en 'op muziek gezet' door Frans De Clercq. Het was clubsupporter nummer 1, Gustje Mestdag, die de aanhangers van paarsblauw het lied aanleerde... Dit gebeurde tijdens een 'plechtigheid' op de Grote Markt, ter hoogte van het café van Gustje. Honderden supporters verdrongen zich voor het café en ook de harmonie van August Mestdag had postgevat op de Grote Markt. Mestdag stond op de eerste verdieping van zijn herberg in het open venster en dirigeerde gans het gezelschap!
De tekst:
Onze club door iedereen gekend
al bezit ze genen cent
Heeft toch rijkdom in overvloed
als men rekent haren moed
Lacht de zege ons eens tegen
Dan zingen wij allen blijgezind;
Maar slaat het spel soms eens tegen
Laat datgeen dat keert toch als de wind...
Onze club ...
Moedig gekampt en wint ohé
Mannen van den A-V-D - Aa-Vé-Dé ...



Sommigen hadden wat moeite met het onthouden van de originele tekst en improviseerden er maar op los. Zo ontstond onder meer het welbekende:
Aa-Vé-Dé killemodee dee dee
pak ze vast en speelt er mee...

Hoewel op 6 mei jl. de start werd gegeven van de werken aan de Vlasmarktbrug, kan men nog altijd over de brug rijden. De geplaatste afsluitingshekken zijn verdwenen. Volgens de verantwoordelijken zijn de werken wel gestart, maar is het niet nodig om de brug af te sluiten voor het verkeer. Zoals u al hebt vernomen, wordt de vaste brug vervangen door een ophaalbrug om pleziervaartuigen tot de stad toe te laten. De werken passen in een project ‘De Dender loopt’. Later wordt het openmaken van de gedempte Dender én tevens de bouw van een nieuwe brug aan het kruispunt Bogaerdstraat-Veerstraat voorzien.



Een beeld uit het verleden, dat we wellicht binnen afzienbare tijd terugzien: werken aan de Bogaerdbrug..

Oud grondplan (staalgravure).

Enkele details uit oorlogskranten met betrekking tot de stadsbrand van 1914...

Billekes mè-j-ouitlèg...

De affichecampagne voor de nakende verkiezingen lijkt maar stil op gang te komen. Vele plaatsen op de voorziene borden blijven onbenut… Crisis bij de kandidaten? Besparingen? Wie zal het zeggen.

Maar helpt een dergelijke campagne wel? Iedereen zal stilaan wel gaan weten zeker wie zijn stem krijgt op 7 juni? De politieke peilingen zien er voor sommigen niet al te rooskleurig uit, maar ja, dat hebben wij in het verleden nog meegemaakt… Na het bekendmaken van de uitslag hoor je vaak: “Het zijn weeral dezelfden die er aanzitten”… En degenen die dat zeggen, hebben wellicht voor ‘dezelfden’ gekozen. Anderen zien de verkiezingen van 7 juni als een aanvullend evenement voor de start van de zomer (die moeten waarschijnlijk niet gaan ‘zitten’ op die dag)… Geef mij maar andere evenementen!

Ja, van het zomerseizoen gesproken… De kalender voor de zomeractiviteiten in de stad ziet er redelijk gevuld uit als je het mij vraagt. Er zijn geen specifieke nieuwigheden, maar kom, de Grote Markt en omliggende straten zullen weer regelmatig ‘bezet’ zijn. Bij dit alles kan men maar hopen dat het weer meezit… Vorig jaar waren de weersomstandigheden voor diverse activiteiten niet zo denderend.

De Ros Beiaardlegende is internationaal bekend!



Het Ros Beiaard kent ook een internationale uitstraling. In Duitsland, Nederland, Spanje en Italië vindt men sporen van het Ros terug.
In het Duitse Keulen vertelt men dat Reinout na een roemrijk ridderleven monnik werd en als steendrager werkte aan de bouw van de beroemde Dom van Keulen. Medearbeiders verdronken hem in de Rijn... In de Sankt Reinoldkirche staat een meer dan levensgroot houten beeld dat de Heilige Reinout voorstelt als ridder.
In die regio hebben zich twee legenden verweven. Het gaat om de sage van Reinout en de Vier Heemskinderen en om de legende van monnik Reinoldus.
In het Nederlandse Breda kwam er een ommegang van een Ros Beiaard voor van 1502 tot 1574. In de sacramentsprocessie van 1506 is er sprake van een 'volbeyert' en 'Vier Heemskinderen'. In 1572 maakte de reformatie een eind aan de processie.
In 's Hertogenbosch voerden de Rederijkers in 1610 en in 1619 een spel op over het Ros Beiaard. Een processie met een Ros trok van 1413 tot 1572 door Bergen-op-Zoom, en in 1437 werd in Eindhoven een 'volbeyert' rondgedragen.
Geldrop bezit een Ros Beiaardstandbeeld van Guus Hellegeers en een "Vierheemskinderenlaan".

In Frankrijk vindt men de stad Montauban waar volgens de legende de vier heemskinderen een tijdje in het 'Chateau Renaud' verbleven.
Bogny-sur-Meuse bezit een standbeeld van de vier heemskinderen en in Pontcharra staat er een standbeeld op de Place Bayard. Het stelt ridder Pierre de Terrail voor, Seigneur de Bayard.



In Italië was de sage van de vier heemskinderen in vorige eeuwen een geliefkoosd thema van straatzangers.

Nog meer informatie hieromtrent kan u terugvinden op de website www.rosbeiaard.be/historiek/de-sage/internationale-uitstraling

In navolging van ons artikel over 'Den Dèrremonse Raf''...



Op 'Den Dèrremonse Raf' na hoort men tegenwoordig nog weinig oude liedjes uit het Dendermondse repertoire naar voor brengen. Het is misschien een teken des tijds? Vroeger hoorde men regelmatig liederen als 't Lied der Rosiers of Het Lied van de Leeuwerckenaers weerklinken. Misschien mag dit een hint wezen om in de toekomst bij de voorstellingen van de genoemde toneelkringen hun lied te laten horen bij de aanvang of tijdens de pauze... Het zou zeker een middel zijn om de liederen van een teleurgang te vrijwaren...

We hebben het even over het ontstaan van liedjes tijdens WO I.
Tijdens die oorlog werd in de stad een 'Komiteit' opgericht dat zich inliet met 'goede werken' voor de bevolking. Zo voorzag het 'Komiteit' gratis klompen voor al degenen die er om verzochten. Gezien de klompen niet steeds in de juiste maat konden worden geleverd - "à la guerre comme à la guerre, n'-est-ce pas!" - had de man in de straat de actie al vlug in een kernachtig liedje uitgedrukt. Tijdens de sombere bezettingsperiode kwam de geest van Uilenspiegel tot uiting in het liedje dat als volgt luidde:
Dames en Heren, ziet ons eens gaan.
Altijd marcheren met blokskens aan.
Niet om te stoefen, ze zijn al gelijk,
zeggen de heren van 't Komiteit.

Dendermonde is door de jaren heen steeds een 'kazernestad' geweest. Er werden destijds diverse 'Lotelingsliederen' geboren en gezongen. Hierna één van de liedjes omtrent de opeising der jonge mannen die met de 'poepers' (typisch Dendermonds voor 'schrik') zaten:
Moeder, moeder, wat is dat?
Heel mijn hemd is nat!
Mijn vloeren broeksken dat is vol .....
Wij gaan naar Lessen en dan naar 't front!

Tijdens WO I was er nog geen sprake van 'Winterhulp' of 'zegelkens'. Wel kende men 'het lazareth', waar behoeftigen gratis soep konden verkrijgen. Terwijl werd aangeschoven aan de Zwarte Zusterschool met het eetketeltje onder de arm, zongen zij:
En wij gaan naar 't Lazareth,
naar 't Lazareth, naar 't Lazareth.
Wij hebben thuis toch gene fret, gene fret...

De geringste aanleiding volstond om een 'volksliedje' in 't leven te roepen.
Eens de oorlogmiserie voorbij was, kwamen de revue-schrijvers op de proppen en werden liederen geschreven die veelal plaatselijke toestanden hekelden. 

Een tekening van de Onze-Lieve-Vrouwekerk.