Folklore...

Met de nakende Vlaamse verkiezingen in het vooruitzicht publiceren wij volgende tekst in 't Dèrremons...


Azze'k ik mennister was...

Ik zouë giëne kauningk wille zain, azuë ne stiel dië waize'k af.
Ataait mor prézaa zain, van in â wieg tot in â graf.
Mè sjandèirme en saldoëte, mè miljoenen in â kas...
'k Zouë dië post on een ander loëte, mor 'k waa wel dâ'k mennister was.



'k Zouë veriëst ni langer wille, dâ d'iëre en madamme vâ fatsoen
nitteluëzen tait verspille en léive zonder iet te doen.
Alleman zouë kènne wèirke zonder onderschiët vâ klas
'k Zouë de moëtschappèi verstèirke azze'k ik mennister was...



Ons lant zouë wel verandere, giëne mènsj waster nog èirem.
Ni miër vèr den iëne as vèr den andere, alles zonder véil tallèirem.
Nieverst waa'k nog disketoësse, alles zjust vâ pas,
'k Zouë zèrge vèr ammezoëse azze'k ik mennister was...



(Pier van Tatjes - 1994)

We publiceren een bijdrage omtrent Arthur Gribbe, bekend postbode in onze stad.



Arthur begon zijn carrière bij de post in 1922, nadat hij slaagde in een examen. Toendertijd waren er nog niet danig veel poststukken, maar toch dienden de facteurs een parcours van zo'n 30 kilometer per dag af te leggen. Er werd niet alleen bedeeld in Dendermonde zelf, ook Appels (tot aan 't Veer) en Grembergen maakten deel uit van de dagelijkse postrondes. In Appels stond elke dag op een bepaald adres een kruik gereed, vol goed bier. Uit een verslag leren wij dat de job van postbode in die tijd niet zo evident was. De 'toer' van Arthur liep langs de Kerkstraat naar de Donckstraat, de Tuinwijk, door de Hof ter Bremptstraat, langs de Kolendijk naar Appels Veer. 'Avontuurkes' langs de baan waren niet vreemd, want moest je volgens Arthur inschikkelijk geweest zijn... viel er heel wat te beleven, maar zijn principe was steeds le service avant tout! Jan en alleman kende de postbode, dat is makkelijk te begrijpen als je elke dag zo'n aantal kilometers deed. Wat Arthur allemaal beleefde tijdens zijn carrière, zou ons te ver leiden. Tuur ging jaren later op welverdiende rust.



Zijn wij verkeerd, als we menen dat Arthur Gribbe de vader was van Jozef Gribbe, vroeger jaren een bekend politieman in onze stad?

De foto toont een aantal indianen die een bezoek brachten aan de stad. De foto werd waarschijnlijk genomen in 1932 toen een aantal Sioux-indianen een hulde brachten aan de Grote Zwartrok.




Pater De Smet temidden van een aantal indiaanse stamhoofden bij de ondertekening van het historisch vredesverdrag tussen de indianen en de Amerikaanse regering in Fort Vancouver in 1859.

Opendeur in KT@ - 1999

De Abdij van Zwijveke...



Na de restauratie...



Detail van de poort die thans nog steeds op (ongeveer) dezelfde plaats te bewonderen is.

Dit artikel verscheen in de krant 'Het Volk' (jaartal onbekend).
Het betrof een artikelenreeks over 'Kasteelgesprekken in Waas en Dender'...

Pentekening gemaakt door J. D'Haese, lid van de Aalsterse Draeckenieren, ter gelegenheid van de 'Paardenzitting' te Aalst in mei 2000.

De kazerne van de rijkswacht aan de Leopold II-laan, gezien vanop de Kalendijk...

We hadden het al eerder over het 'gangske' in de Dijkstraat.
We schoten er nog enkele beelden...

"Rustig aan de Dender" zou een perfecte ondertiteling zijn voor volgende foto's die genomen werden in de Sint-Jorisgilde.

Billekes mè-j-ouitlèg...

Op 19 april 1959 werd in het stadspark het Ros Beiaardbeeld onthuld.
Het beeld werd gemaakt door Aalstenaar Marc De Bruyn in opdracht van V.T.B.-V.A.B. 'Een bescheiden openbaar monument in een plantsoen met een soort waterbeeld', zo verwoordde de opdrachtgever het resultaat bij de onthulling.

Wat in de volksmond vroeger 'den hof van Blankoërt' (Blanquaert) - in de Lindanusstraat -  heette, ziet er nu zo uit. 

21 november 1998 – Huldigingsfeest van het ABVV

Albert De Cock en echtgenote Elza Heirman.

Alléi verouit, achteriën mauge me wèrral gon kieze. Wèrral nen dag dâ ne mènsj niks moet doen nowô! As ’t ewwâ téigesloëgt en ge moet ewwâd’ oënschouive zai nen alven dag kwait!

Van déize kiër is’t wèrral vèr ’t Vloms en vèr ’t Eiropéis parlementj! Wel, wel, wel, ik wéit mè moejte wie datter op die laiste stoët! ’t Zal op véirant wèrral nen ambras zain! Véire de kiezingk kènne ze makandere ni-j-uëren of zien en nekiër dâ’t gepasséird’ is zain’t de beste kammeroëte! ’t Is nondedzjuë ië gemouiletrèk!

Ze zain zéir faitelaik ammel waineg benaat vinne’k ik! Auvertlèst èmme ze d’r ammel zitten afgéive op die Zjaa-Marie DD… Assen èm isj serjéis zâ koet moeke zèlle ze nogal em bitsje verschiete pèize’k… Azuë nem bèir va ne mènsj! Assen iëne vastgroebelt en â doed’ iën va zan zjudautrikke zèlle ze wèl zain! Ze zèlle ne gangk goën! En faitelaik is dâ pessies ginnen oërdege pèize’k ik. In alle geval ik èm ni véil goestingk vèr te goën kieze zènne. Ik zouë ni wéite vèr wie dâ’k moet doen… ’t Zain ammel goej dâ ni-j-’n déige zeg manne gebier… En faitelaik éiten em bitsje gelaik nowô.

En mannen andere gebier die zegd’attait: “Die d’r oën zitj lèkt on de pot!”, en â-j-éid’ uëk gelaik!

Deze gebouwen in de Dijkstraat staan reeds vele jaren leeg.
Het voorlaatste gebouw, rechts op de foto, deed vele jaren geleden nog dienst als politiewacht.

We namen enkele foto's van een gebouw waar intens wordt aan gewerkt.
Het bevindt zich aan het station (overzijde van het stationsgebouw) en zou een nieuw onderkomen zijn voor de diverse stationsdiensten...

Billekes mè-j-ouitlèg...

Af en toe goëne’k wel isj kaike nor de wèirke on de Dèjnnersbrigge zènne! Ik zâ probéire van gestoëdeg ewwâ potrètte te trèkke vèr te zien of dâ ’t wel genoeg affeséirt nowô. En ge maugt er gerist in zain, ik zâ die manne d’r wel réigelmoëteg isj gon opjoëge. Ze goën d’r zéir ni vèr zèrge dâ die nieve brigge ni geriët is téige dad’ ons Pèirt moet ouitgoën zènne! Wâ pèize die nâ! Ik èm van de wéik gon kaike nor die nuëtbrigge dâ ze d’r gelèid’ èmme, mor doër kan ons Pèirt van dem balange ni-j-auver zènne. Z’èmme d’r een konstrukse vam betongblokke gelèit mènsjelief, ’t is goe vèr â d’r te verongelikke of vèr mè giël â sirk in ’t woëter te geroëke! Z’èmme d’r wèrral ewwâ va gemokt! D’n iëste dâ d’r zâ passéire mè-j-’n goej pèir oën zâ wèl zain pèize’k. ’t Is t’ aupe dâ ’t iën van ons polletikkers is, ’t zâ tèn wel rap verandert zain! Nâ ni dâ’k wil zègge dad’ ons polletikkers dronkoërs zain, mor d’r zain d’r toch e poër bèi die gèire ne goeje pot verzètte zènne! Nië, nië, ge moet ni probéire, ik noem giën noëme, ’t is gin avans!