Blanquaert...

21 november 1998 – Huldigingsfeest van het ABVV

Albert De Cock en echtgenote Elza Heirman.

Alléi verouit, achteriën mauge me wèrral gon kieze. Wèrral nen dag dâ ne mènsj niks moet doen nowô! As ’t ewwâ téigesloëgt en ge moet ewwâd’ oënschouive zai nen alven dag kwait!

Van déize kiër is’t wèrral vèr ’t Vloms en vèr ’t Eiropéis parlementj! Wel, wel, wel, ik wéit mè moejte wie datter op die laiste stoët! ’t Zal op véirant wèrral nen ambras zain! Véire de kiezingk kènne ze makandere ni-j-uëren of zien en nekiër dâ’t gepasséird’ is zain’t de beste kammeroëte! ’t Is nondedzjuë ië gemouiletrèk!

Ze zain zéir faitelaik ammel waineg benaat vinne’k ik! Auvertlèst èmme ze d’r ammel zitten afgéive op die Zjaa-Marie DD… Assen èm isj serjéis zâ koet moeke zèlle ze nogal em bitsje verschiete pèize’k… Azuë nem bèir va ne mènsj! Assen iëne vastgroebelt en â doed’ iën va zan zjudautrikke zèlle ze wèl zain! Ze zèlle ne gangk goën! En faitelaik is dâ pessies ginnen oërdege pèize’k ik. In alle geval ik èm ni véil goestingk vèr te goën kieze zènne. Ik zouë ni wéite vèr wie dâ’k moet doen… ’t Zain ammel goej dâ ni-j-’n déige zeg manne gebier… En faitelaik éiten em bitsje gelaik nowô.

En mannen andere gebier die zegd’attait: “Die d’r oën zitj lèkt on de pot!”, en â-j-éid’ uëk gelaik!

Deze gebouwen in de Dijkstraat staan reeds vele jaren leeg.
Het voorlaatste gebouw, rechts op de foto, deed vele jaren geleden nog dienst als politiewacht.

We namen enkele foto's van een gebouw waar intens wordt aan gewerkt.
Het bevindt zich aan het station (overzijde van het stationsgebouw) en zou een nieuw onderkomen zijn voor de diverse stationsdiensten...

Billekes mè-j-ouitlèg...

Af en toe goëne’k wel isj kaike nor de wèirke on de Dèjnnersbrigge zènne! Ik zâ probéire van gestoëdeg ewwâ potrètte te trèkke vèr te zien of dâ ’t wel genoeg affeséirt nowô. En ge maugt er gerist in zain, ik zâ die manne d’r wel réigelmoëteg isj gon opjoëge. Ze goën d’r zéir ni vèr zèrge dâ die nieve brigge ni geriët is téige dad’ ons Pèirt moet ouitgoën zènne! Wâ pèize die nâ! Ik èm van de wéik gon kaike nor die nuëtbrigge dâ ze d’r gelèid’ èmme, mor doër kan ons Pèirt van dem balange ni-j-auver zènne. Z’èmme d’r een konstrukse vam betongblokke gelèit mènsjelief, ’t is goe vèr â d’r te verongelikke of vèr mè giël â sirk in ’t woëter te geroëke! Z’èmme d’r wèrral ewwâ va gemokt! D’n iëste dâ d’r zâ passéire mè-j-’n goej pèir oën zâ wèl zain pèize’k. ’t Is t’ aupe dâ ’t iën van ons polletikkers is, ’t zâ tèn wel rap verandert zain! Nâ ni dâ’k wil zègge dad’ ons polletikkers dronkoërs zain, mor d’r zain d’r toch e poër bèi die gèire ne goeje pot verzètte zènne! Nië, nië, ge moet ni probéire, ik noem giën noëme, ’t is gin avans!

  

De torens van het justitiepaleis en het stadhuis eens van aan de andere kant bekeken...

O Lant van Dèrremonde, wâ zajje gè toch schuën.
Oilsjt, dâ zakt ten gronde, ons Pèirt droëgt de kruën.
Loitsj het in Oilsjt mor stingke nor 't gèltsj van den Ammelum,
loitsj éiren éizel mor verdringke, diën is toch van balatum.
Nog iëne kiër een fuuze, en Oilsjt is van de koërt.
Mor in ieders mémaure blaift Dèrremonde bewoërt.



O Lant van Dèrremonde, wâ zajje gè toch schuën.
Ik bring et ier ter konde, dâ'k ier toch zuë gèire wuën.
Ge zait 'n stat mè-j-'n raik istaure, d'r was raikdom mor uëk nuët.
Wéir èmme vèrral ons folklaure, en die-j-is van dem balange nog ni duët!
O Lant van Dèrremonde, ge zèl nog véil iëwe bestoën.
Zuë langk as dâ 't Ros Bajjort doe zan ronde, doër is giënen twaifel oën.

(Piër van Tatjes)

Billekes mè-j-ouitlèg...

Wapenschild.



Onderaan het wapenschild van 'Marnix de Termonde'.

Beelden van de Dender in de binnenstad vanop de noodbrug...

Een wandeling in de omgeving van het zwembad Olympos levert ons enkele mooie beelden op...







De visvijver aan het zwembad, waarin ieder jaar de ijsberen een duik nemen.



Richting Mechelse Poort...



Kijkend in de richting van de Kalendijk...

Billekes mè-j-ouitlèg...

Sedert Van Dale het woord ‘ritsen’ uitgevonden heeft, zou men nu zonder enig probleem moeten kunnen invoegen. Ritsen moet je bijvoorbeeld doen op de Noordlaan, als je van de Mechelse Poort richting Appels rijdt. Geloof me, ‘ritsen’ is waarschijnlijk voor sommigen niet gemakkelijk om uit te spreken, maar nog minder makkelijk om het te doen! Om de beurt zou er een auto moeten worden tussen gelaten, zodat het verkeer vlot verloopt en er zowaar geen file ontstaat…




De meeste bestuurders zijn nog altijd van het principe ‘eerst is eerst’ en ‘achter mij ben jij de eerste’! Het kan ook wel gebeuren dat je gewoon de pas wordt afgesneden door een of andere kittige chauffeur, die waarschijnlijk om bepaalde redenen tijd te kort heeft. Durf je te reageren door met je lichten te knipperen of door te claxonneren (wat ook niet mag!), dan zie je de gevolgen wel. Oeps, agressie in het verkeer heet dat tegenwoordig. De gekende middenvinger gaat een drietal keer de hoogte in, en dan mag je al tevreden zijn dat de bestuurder niet bruusk op de rem gaat staan, uitstapt, en je een oplawaai of zelfs een oorveeg verkoopt als je deuren niet slotvast zijn (wat dan ook weer in strijd is met de veiligheidsvoorschriften)…

Van Dale zal ’t wel zeggen, 'ritsen'… En, als het even kan, als ik op de baan ben, laat mij er tussen hé!

In 1892 koos een jury voor een ontwerp van een monument ter ere van de Dendermondse dichter Prudens Van Duyse. Het winnende ontwerp werd ingediend door beeldhouwer Godfried De Vreese en architect Victor Horta.
Het beeld werd op 27 augustus 1893 op de Vlasmarkt - nabij zijn geboortehuis - plechtig onthuld door burgemeester Omer Van Damme, in aanwezigheid van een talrijke menigte en van vele tientallen verenigingen uit het Vlaamse land.



In 1927 besloot het stadsbestuur het beeld een andere standplaats te geven. De reden hiervan was de ophoging van de Vlasmarkt. Enkele weken later werd het heropgericht in een 'lusthof' ook 'Square Van Duyse' genaamd naast het gerechtsgebouw aan de Franz Courtensstraat.



In 1986 diende het beeld een reinigingsbeurt te ondergaan, en bij de leden van de Marnixring 'Ros Beiaard' groeide het plan om het terug naar de Vlasmarkt te brengen. 

       

Pas in 1993 was het stadsbestuur voor dit plan gewonnen. In 1994 startten de voorbereidende werken en de demontage van het monument. Nadat de fundering op de Vlasmarkt werd teruggevonden, werd de sokkel in zijn oorspronkelijke staat hersteld en werd een smeedijzeren afsluiting gemaakt. Op 16 april 1994 werd het beeld op zijn oorspronkelijk plaats onthuld door toenmalig burgemeester Maurits Dierick. De vrijgekomen plaats aan de Franz Courtensstraat werd enkele maanden later ingenomen door het monument van baron Franz Courtens.

Enkele vrienden poseren... Uiterst rechts Jozef Verhofstadt.



Bij 'den troep'. Rechts: Jozef Verhofstadt.

Billekes mè-j-ouitlèg...

We publiceren de tekst van een lied, dat hoogstwaarschijnlijk ooit werd gezongen in een revue. De tekstschrijver is ons onbekend, alsook de wijze waarop het lied werd gezongen...


In Dèremonde is niks tekèrt
van oën de stoësse tot op de Mèrt.
Wingkels mè-j-uëpe
en ge kèn van diën stammenéi in d'ander luëpe.
de mensje zain ier iël sjantie,
en op 't Vèstsje noeme ze bekan ammel Mie.
Tot verwonderingk van iederiën,
dâ, dad' èmme wéir in Dèrremonde alliën.



Eite dâ kend' auveral,
en zouipe nog 't miest van al.
Ieder stat éi zan spésjalletait,
vèr iet te préparéire vèr 't ontbait.
Mor ier, in Dèrremonde, stoë m'n on de kop,
as g'er doed' een kladde mostoërt op.
Een schèlle kopvliës zonder biën,
dâ, dad' èmme wéir in Dèrremonde alliën.



Den Dejnner, dâ's 't siëroët  van ons goeje stéide,
en 't mag gezèt wèrre mè réide,
â sierd' ons vajnsters en ons déire,
mè zan oëgenoëme géire.
Ons kauper en ons zilver, 't sloëgd' ammel ouit
wanniër kom er nâ toch dâ wétsjbeslouit.
Wéir zitte mè mikraubes van on onze kop tot on onze klainstjen tiën
daâ, dad' èmme wéir in Dèrremonde alliën.



Ons pompiers zain nâ-j-uëk gemodèrnizéirt,
't stat éi d'éir ne nieven ottau g'offréirt.
E stik van duuzende frange,
't is nâ t'aupe dâ z'er ni blaive mè-j-ange.
Nâ zain ze fiër mè-j-éir nieve spouit,
want éirezn ottau éid' uëk woëter in zannem bouik.
Spaiteg â-j-is ewwâ gruët!
Tot verwonderingk van iederiën,
dâ, dad' èmme wéir in Dèrremonde alliën.



Mor ons Ros Bajjortpèirt,
zanne kop alliën diën miljoene wèirt.
En vierentwinteg pajnners die-j-èm kènne droëge
omdâ die mènsje uëk ne goejen drippel kènne verdroëge.
Die van Oilsjt èmme 't isj wille ontvoere,
mor ons azjènte èmme 't éir loëte voele.
Ze trapten op d'Ajoinen éiren tiën,
want azuë-j-e Pèirt,
dâ, dad'èmme wéir in Dèrremonde alliën!

19 mei, de verjaardag van vader, die ons 10 jaar geleden verliet.
10 jaren van immens verdriet.
Hij wilde nog zo heel lang leven
en in zijn stad nog zoveel beleven...
Maar het lot gunde hem dit niet.

  







Jozef Verhofstadt
° 19 mei 1935
+ 30 maart 1999