Schoolfoto...

Vervolg Katuit 2009 (3).

Begijnhofbeelden (vervolg)...

Vervolg Katuit 2009 (2).

Enkele klasfoto's, genomen in het Koninklijk Lyceum, waarvan de info ontbreekt...
Helpt u ons verder?



Foto genomen in het schooljaar 1974-'75



Foto genomen in het schooljaar 1974-'75. De lerares is Jenny De Vriese.



Schooljaar 1974-'75 - waarschijnlijk 2e kleuterklas. De leerkracht is Viviane Moortgat. Links van haar (in groene trui) staat Christophe Van Driessche.



Schooljaar 1976-'77 - waarschijnlijk 2e kindertuin. De leerkracht is Viviane Moortgat.
Uiterst rechts, op de achterste rij, staat tweeling Goevaerts.



Schooljaar 1976-'77 - waarschijnlijk 2e middelbaar A. Op deze foto menen wij op de bovenste rij (2e van links) Rik Vera, (4e van L) ... Gryp en (7e van links) Jeska Verleyen te herkennen.

Begijnhofbeelden... Het betreft geen tentoonstelling zoals de titel zou laten vermoeden. We publiceren enkele foto's van het begijnhof...

Katuit 2009 (1)





































Vervolg van deze fotoreeks op 2, 3 en 4 september '09.

We hadden het eerder al over ‘zeuren’, in de zin van kniezen en negatieve kritiek leveren. Sterk aanleunend zijn de ‘malcontenten’… Al wat ze zien, strekt hen tot ergernis. Het beste, het schoonste, het liefste heeft gebreken. ’t Is te groot, te klein, te veel, te weinig, te warm, te koud, te gek om over te spreken. Niets deugt! Malcontenten vinden we onder de politiekers, omdat ze hun verwachte plaatsje niet krijgen. Bij de laatste verkiezingen hoorde men het woord geregeld in de media, toen men gewag maakte dat veel malcontenten zouden gaan stemmen voor een bepaalde partij…

Malcontenten overal? Malcontente dames bij de kapper, malcontenten over het aanbod van het openbaar vervoer, over prestaties van sporters, over tv-programma’s, over uitspraken van komieken, over het werk dat ze moeten doen, over dagelijkse dingen,… ja, over van alles…

Malcontent zijn… het betekent mistevreden, ontstemd, wrevelig, ontevreden zijn. Je hoort soms ook ‘miscontent’, hoewel het twijfelachtig is dat het woord in onze taal is ‘toegelaten’.

De telefoongids en het internet leren ons dat mensen zelfs 'Malcontent’ heten, maar of die dan zich écht zó gedragen?

De echte malcontenten gaan veelal op een eentonige en zeurderige manier steeds maar over hetzelfde spreken. Ze zagen, kniezen, kriemen, neuten, keuten, grommen, net zoals de zeurder.

En jij, hoor ik jullie vragen? Ben jij malcontent? Nee, ik ben content met het omhulsel dat ik kreeg, ik ben over mijn lijf tevreden, wil geen onderdelen versmallen of verbreden, maar ik leef nogal op grote voet en daar wringt soms het schoentje…

Stadszichten uit het verleden...



Het standbeeld van Prudens Van Duyse in de Franz Courtensstraat.


Het Sasken...

Uit een ver verleden...



De Koornaard met de abdij en de 'Kappessiene'.



De Kerkstraat, gezien vanaf het Kerkplein.



Het Stationsplein.



Het Zwartzusterhuis op de Koornaard.

Beelden van de vroegere Sint-Blasiuskliniek in de Kerkstraat...



De voorgevel.



Binnenzicht in een grote kamer.



Het operatiekwartier...

Fotomontages uit de Eerste Wereldoorlog...



Elza Van Hoeteghem en haar moeder Joanna Verhofstadt.

Joanna Verhofstadt.



Elza Van Hoeteghem...

10 mei 1959 – Plechtige H. Communie

Vlnr: Elza Van Hoeteghem, Anny Mestag, Leon Mestag, Monique Mestag.



Anny Mestag bij haar vormsel.

(Foto's familie De Vries-Mestag)

Na de spectaculaire ontsnapping uit de Brugse gevangenis is men zich gaan beraden over ernstige maatregelen. Zo worden er binnenkort aan de Belgische gevangenissen borden opgehangen (zie afbeelding hierna). Of ook aan de Dendermondse gevangenis een dergelijk bord wordt voorzien, is ons niet bekend...

Beeld van de Gentse Poort...

Cover van een toeristische brochure.

Nor ’t schaul… Ier en toër zijje de leste doëge e poër verwaizinge nor’t fait dâ’t schaul vedrom begintj… Ik mag er ni-j-op pèize! In den tait was dâ vèr mèi déis doëge een mèrtelingk. E poër doëge véir dâ ’t schaul begost ouë'k al van die-j-oërdege druëme. Ik zag mè-j-al vedrom gediereg op straf stoën, ik voejldege de réigel van de miëster al op man knauke en nog van die ambetante zoëke die-j-ammel mè ’t schaul te moëken èmme. Ik kost er ni van auver dâ dië miëster attait alles on ons moest vroëge… Diën ouë toch zelf uëk nor ’t schaul gewéist of ni? A wist alles al en toch vroeg diën alles on ons, pessies of â wist et ni!

Ik èm nuët ni véil sjans g’at in ’t schaul… Gediereg moeste’k bè den derèktuir, ’t was attait iet! En pertang ik vont va mâ zèlve dâ’k ik em braaf kintsj was. Die-j-ander die vanalles ouitstake die moeste nuët ni-j-'n goën. Ik ouë attait den téigeslag azze’k tèn isj iet misdéi dâ ze’t gezien ouën nowô! Een uëpe komplemènte bè diën derèktuir en tèn touis uëk nog isj lagèir! Ik èm isj e joër g’at datter in mannen agendâ zuëdoëneg véil ruët stont dâ manne pa vroeg of dâ’t manne agenda was of ’t “ruët boekske vâ Mao”! Ik wist allènsj nog ni-j-auver wâ datten klaptege!
Nië mè-j-auver ’t schaul te klappe kènde mèi ni véil plezier doen. Oewèl, ‘k moet zègge dâ’t neig verbéitert is van azze’k nor de RITO gegoën bèn. Die miësters woëre d’r zuë kèrt ni-j-af en d’r koste nikker méi klappe. En dâ woëre mènsje dâ g’af en toe nikker zag op stammenéi goën. Dâ was van tien néige uëk de réide worrom dâ ze mènsjelaiker woëre nowô! Die-j-èmme mè faitelaik nog em bitsje kènne bèibringe. Ik bèn nâ nog ni van de slimste, mor alléi, de lèste joëre van ’t schaul èmme toch em bitsje g’olpe!

We trokken nog eens, gewapend met ons fototoestel, langs de werken aan de Denderbrug...
We schoten volgende beelden op 27 augustus jl.

Als ik even terugdenk aan mijn kindertijd, stond deze periode van het jaar volledig in het teken van ‘terug naar school’… De boekentas werd opgediept en nagekeken of die wel nog geschikt was voor een volgend schooljaar. Hier en daar werden reeds enkele aankopen gedaan van ‘algemene materialen’, zoals een vulpen, een meetlat, een gom, een potlood. Kortom ‘schoolgerief’ noemde men het… Zelf had ik daar niet zo’n problemen mee, maar sommige van mijn vrienden konden er niet om lachen… Het aankopen van dat gerief was het sein dat de school eerstdaags de deuren opnieuw zou openen. Schoollopen zagen ze als een onverdiende last die ze moesten dragen. Dagelijks op de schoolbank van 8.30 uur tot 11.30 uur, dan vliegensvlug even naar huis om te eten en dan terug op die stomme bank van 13.00 uur tot 16.00 uur. Het was alsof zij dagelijks zware arbeid dienden te verrichten. Misschien dachten sommigen er dan nog bij dat het een onbetaalde taak betrof. 
De leerstof leek voor sommigen niet te overzien. Wanneer ik nu de leerstof van de kleinkinderen bekijk, krab ik me ook al eens in het haar en denk: “In onze tijd leek het mij eenvoudiger…”. De kleinkinderen reageren dan onmiddellijk met een kundige uitleg over ‘hun’ opgedane kennis en al gauw steek je enkele begrippen op, toegevend dat het inderdaad niet zo moeilijk is… Zij bekijken je dan met een paar ogen vol ongeloof en ook een beetje bewondering. Het is alsof ze dan denken dat opa toch wel een slimme en geleerde kerel blijkt te zijn… De fierheid is wederzijds!

Inkom van de stad, vanuit de richting van Sint-Gillis...