Schoolfeest...

Stadszichten...

Jaren 70 - Petanque op schoolfeest K.A.

Onderwijzeres Annemarie De Ridder, actief in de Vlaamse Petanqueliga, organiseerde in de jaren 70 geregeld petanquewedstrijden ter gelegenheid van het schoolfeest.

V.l.n.r.: P. Caudron – G. Van Onsem – Theofiel De Cock – R. Waumans – M. De Smedt.

Krantenknipsel omtrent het gouden huwelijksjubileum van Louis Cloof en Romanie De Strooper
(jaartal onbekend).

Onderstaande klasfoto's  van het Koninklijk Atheneum uit een privéverzameling  werden ons toegestuurd ...

Voetbal - Koninklijk Atheneum...

18 februari 1960 – Voetballende leraars K.A.

Zittend uiterst L  R. Willemaers, de anderen?

Staand vlnr: F. Van Sande, X, Th. De Wiest, W. Alberty, W. Van Laere, X

Jaren 70 – Voetbalploeg K.A.

Zittend (v.l.n.r.): X, Ph. Heuvinck, E. D’Hondt, J. Borremans, F. Van Sande

Staand: A. Martens, L. Pincé, H. De Loose, F. Regniers, J. Hemelaer (?),
W. Van Den Dungen, G. Steenwegen

Diverse oude beelden van de kazerne...

Stand van zaken aan de Denderburg op 25 september 2009.
Wij vernamen van een werfverantwoordelijke dat de brug wordt geplaatst in de nacht van 12 op 13 oktober e.k.
We zijn benieuwd!

Deze wagen verschijnt meer en meer in het straatbeeld...

Mei 1955 – Turnfeest van de Rijksmiddelbare Scholen op het KAVD-terrein.

Op de voorgrond : schoolharmonie “Jeugd” onder leiding van C. BEECKMAN

Stadszichten...

Toevallig passeerden wij gisterenmorgen aan de achterzijde van het stadhuis, waar vaak politievoertuigen staan gestationeerd. Het viel ons op dat een politiewagen tegen de paal van een verkeersbord stond opgesteld...
Tja, iedereen kan dat tegenkomen...





Bij nader toezien bleek het toch wel een dienstvoertuig van de politie van Aalst te zijn, zeker! 't Zou toch weer niet moeten lukken!!!



En dan staat het nog voor een geschikt verkeersbord...

Uiterst rechts op de foto Herman De Palmeneire, oud-speler van KAVD.



(Met onze dank aan J. De Palmeneire).

Verlèje wéik moeste’k méi mè mâ schuëmbroer nô Brissel. Diën ouë d’r ieverst een antikke kas gekocht en ‘k mocht méi vèr die kas te gon oplouë en tèn dorachter bè-j-èm touis te losse… Ik uëre’t éir al pèize datter wèrral ’t iën of ’t ander zâ gebéirt zain, mor van déize kiër is’t nâ nikker ni woërte.

Wéir moeste in Loëke zain, daddis doër wordâ Kauningk Albèir zan ouëzeken éit nowô. Nâ kwampe wéir d’r in de gebiere en mâ schuëmbroer zèi: “We zèlle gon passéire on de Sjinéisen taure, daddis nikker schuën vèr te zien!”. Al mè nekiër zagge’k dië taure stoën in ik pèisdegen i man èige: “A mor daddis ginne Sjinéisen taure, daddis ne Zjapanéisen taure!”. Ik zwéig, want ik kan dâ nowô. Ge begintj te diskettéire en ’t schitj nimmer ouit! As me mè véil komplemènte die kas ingelouën ouën, begoste wéir on de rit nor Dèrremonde. Nâ passéirdege wéir d’r vedrom on die taure en ik kost mè nimmer inave nowô. Ik zèi: “Mor daddis giëne Sjinéisen taure, mor ne Zjapanéise!”. Mâ schuëmbroer, die véil slimmer is azze’k ik, zèi: “Mor allâ, wâ broebelde gèi nâ? Nâ-j-èmme’k ik nog ni-j-anders gewéite as dad’ alleman zegt dâ’t ne Sjinéisen tauren is, en gèi moet er ne Zjapanéise vâ moëke”. Alléi dâ was d’r een diskuusse in diën ottau dâ ’t ni schuën ’n was.

Nâ kwampe wéir touis bè mâ schuëmbroer en as me die stomme kas ouit diën ottau gekréigen ouën begosten nog isj auver diën taure… Ik antwaurdege: “Awel, gèi mè-j-â uëpe komplemènte, zoek et mor isj op dad’ internet wordâ g’attait zu-j-auver on ’t stoeffe zait”. Noër véil vaiven en zèsse gingk ’n achter zanne kompjoeter zitte en â begost te zoeke… Wie-j-ouëd’ er gelaik??? Iere, ikke! D’r stoët d’r uëk e Sjinéis paveljoen neffest diën taure, mor ik wist goe genoeg dâ’k gelaik ouë. Ge goë mèi nâ toch ’t verschil ni liëre tissen Sjinéis en Zjapanéis nowô? ‘k Em ’t nondedzjuë geliërt van Eddy Wally!!!

      

Stadszichten...

De stad in beeld...

Auvertlèst liete’k mè-j-auveroële vèr isj te gon pétangke! Of dâ’k nâ zei dâ’k dâ nog nuët ni gedoën ouë of ni, d’r was gië Livven-Iëren oën, ik moest méidoen. Ik mocht de balle béizege vâ manne kammeroët. Diën ouë d’r nog in rézèiref. Alléi verouit, ik méi nor dâ spèl. Iëst en vèrral èmme ze mè d’r bekan een ier on e stik moeten ouitlègge oe dâ’t iniën zat, nowô! Dad’ iëste spèlleke dâ viel méi. In ’t twidde spèlleke voejldegeke mè-j-al pessies nen echte! Ik gingk uëk al bè dâ klèim balleke stoën vèr te kaike wie datter ’t dichtst lag. Mor dad’ éi vanèigest ni te langk gediert! Manne moët ouë zjust gesméite en ik gingk kaike of datten dichter lei as zannen téigemoët. Gelèk as dâ’k d’r gebikt stoën vèr te méite wie datter ’t kèrtst téige dâ klainsjte bolleke lag, sméit d’r iëne mè zannem bal. Of dâ ge’t nâ geluëfd’ of ni, mor dië stomme zwoëre pètangkbal vlaug recht op manne lingse voet! ‘k Ouë vanèigest mè dâ goe wéir man sjandallen oën nowô! Azuë-j-’n karamèlle! Derèkt ne puët zu dik as em blomkuël!

Sporte is gezont, zegge ze tèn! Alléi ‘k èm tèn wèrral kènne nor den doktaur trèkke nowô. Azze’k binnegingk in zâ kabbenèt, was ’t pessies datten èm ni kost inaave vâ lache… In alle geval, mèi zèlde nimmer zien pétangke, doër maugde giël gerist vâ zain! Ik èm dâ geklasséirt bè de gevoërlaike sporte!

Een zicht op 'De Rammelaar'...

Sint-Joris Turngilde op stap in de Kerkstraat (jaartal onbekend)...

Adolf Merckx, stichter en bezieler van Celbeton, overleed deze week op 82-jarige leeftijd.

Celbeton, opgericht in 1957, was jarenlang een bloeiend cultuurcentrum, waarvan de activiteiten doorgingen in “Het Zaaltje” op de Gentsesteenweg. Met Celbeton wou de ingeweken Merckx binnen het katholieke Dendermonde van de jaren 50 een progressieve wind laten waaien.

Dankzij hem groeide de culturele kring uit tot een ontmoetingsplaats van kunstenaars, onder wie Hugo Claus en Louis Paul Boon.

Hij was onder meer lid van de Belgische en Internationale vereniging van Kunstcritici.

Klassiek en jazz waren zijn geliefde muziekgenres.

Beroepsmatig was Adolf Merckx verbonden aan het Koninklijk Atheneum Dendermonde, waar hij eerst onderwijzer en later hoofdonderwijzer a.i. werd.

Oud-leerlingen herinneren hem als een erg goede leerkracht, die de carrière van zijn ex-leerlingen op afstand bleef volgen. “Ik ken ze nog allemaal,” hoorden we hem nog zeggen n.a.v. de tentoonstelling “125 jaar Rijksonderwijs te Dendermonde”.

Na zijn opruststelling kon men de rijzige meester Merckx vaak in Dendermonde zien wandelen, kaarsrecht alsof de tijd op hem geen vat leek te hebben. Helaas…

Zijn uitvaart heeft plaats aanstaande zaterdag, om 14 uur, in het crematorium Heimolen, Waasmunsterse Steenweg, 13, Sint-Niklaas.

Samenkomst vanaf 13.45 u in de inkomhall van het crematorium.

Wij bieden onze oprechte deelneming aan zijn echtgenote Frieda, zijn kinderen en kleinkinderen.