Pétangke...

Een zicht op 'De Rammelaar'...

Sint-Joris Turngilde op stap in de Kerkstraat (jaartal onbekend)...

Adolf Merckx, stichter en bezieler van Celbeton, overleed deze week op 82-jarige leeftijd.

Celbeton, opgericht in 1957, was jarenlang een bloeiend cultuurcentrum, waarvan de activiteiten doorgingen in “Het Zaaltje” op de Gentsesteenweg. Met Celbeton wou de ingeweken Merckx binnen het katholieke Dendermonde van de jaren 50 een progressieve wind laten waaien.

Dankzij hem groeide de culturele kring uit tot een ontmoetingsplaats van kunstenaars, onder wie Hugo Claus en Louis Paul Boon.

Hij was onder meer lid van de Belgische en Internationale vereniging van Kunstcritici.

Klassiek en jazz waren zijn geliefde muziekgenres.

Beroepsmatig was Adolf Merckx verbonden aan het Koninklijk Atheneum Dendermonde, waar hij eerst onderwijzer en later hoofdonderwijzer a.i. werd.

Oud-leerlingen herinneren hem als een erg goede leerkracht, die de carrière van zijn ex-leerlingen op afstand bleef volgen. “Ik ken ze nog allemaal,” hoorden we hem nog zeggen n.a.v. de tentoonstelling “125 jaar Rijksonderwijs te Dendermonde”.

Na zijn opruststelling kon men de rijzige meester Merckx vaak in Dendermonde zien wandelen, kaarsrecht alsof de tijd op hem geen vat leek te hebben. Helaas…

Zijn uitvaart heeft plaats aanstaande zaterdag, om 14 uur, in het crematorium Heimolen, Waasmunsterse Steenweg, 13, Sint-Niklaas.

Samenkomst vanaf 13.45 u in de inkomhall van het crematorium.

Wij bieden onze oprechte deelneming aan zijn echtgenote Frieda, zijn kinderen en kleinkinderen.

“Pater Paul” (1950, levensschets van Eerwaarde Pater Paulus Luyckx, benedictijn te Dendermonde).

Pater Paulus, ook gekend als Pater Paulus van Mol, werd geboren (1824 te Mol) als Frans Luyckx. Hij stierf in Dendermonde (1896) en ligt begraven in de abdijkerk op de Vlasmarkt. Het graf is een drukbezocht bedevaartsoord.

Het boek werd achteraf opnieuw uitgegeven.

‘k Uëre’k ik attait mô miër en miër babbele auver die jachtoëve ier in ’t stat en daddis azzuë-j-em bitsje i man uëre blaiven ange… ‘k Em al e poër kiëre langst den Dèjnner gon wandele in ’t stat en tèn begin ne mènsj te druëme nowô. Boeitsjes op den Dèjnner… ‘k Zien ekik dâ wèl zitte.



Faitelaik moe dâ wel pleziereg zain nowô vèr ront te vèire. Ge kènd’ â vislain nikker ouitmsaite en â d’r ne kèirpel of twië vange as’t ewwâ méigoët… Nâ zatte’k d’r vandewéik bè kammeroëte en ’t kwamp er d’r nog isj auver te pas. ‘k Ouë nâ wel em bitsje sjans… Die va mèi waster ni bei en ik èm va manne kammeroët em boeitsje gekocht in okkozje… ’t Is ni te gruët, mor vèr mèi-j-alliën is dâ miër as genoeg. En ‘k èm er nog e véirdiël méi. Ze moete vèr mèi-j-allènsj den Dèjnner ni vedrom aupedoen! Azze’k mannem buët ouit ’t woëter pak, kanne’k er derèkt méi nor ’t Schèlle en doër voersj vèire!

Rie Verhelst (L) en Herman De Palmeneire (R) poseren...

Aan deze mat kan je letterlijk je voeten vegen aan de stad...

Het Rond Punt op het kruispunt van de Brusselse Poort heeft een vrijliggend fietspad (gescheiden van de rijbaan van de rotonde en volgt die rijbaan niet). Het kruist de weg van of naar de rotonde. De fietsers moeten voorrang verlenen aan de autobestuurders. Ze kunnen dit zien aan de omgekeerde driehoek ('voorrang verlenen') die aan de rechterkant van het fietspad staat, en de witte haaientanden die op de grond geschilderd zijn.
 Op voornoemde plaats lijkt er een 'geest' aan het werk die regelmatig de 'omgekeerde driehoeken' in een andere richting draait. Wellicht wil 'hij' of 'zij' hiermede de voorrangsregel in het voordeel van de fietsers, de alom uitgeroepen 'zwakke weggebruikers'...
Telkens wanneer wij dit vaststellen, laten wij dit via mail weten aan de verkeersdienst en telkens wordt onze oproep beantwoord.
Ik stel mij de vraag wat er gaat gebeuren, als er zich een ongeval zal voordoen op die plaats, waarbij een fietser is betrokken. Wellicht wordt het een langdurige discussie tussen de verzekeringsmaatschappijen.



Afgelopen weekend stelden wij opnieuw vast dat een verkeersteken (B1) werd verdraaid.

De op 4 februari 1854 in Dendermonde geboren Franz Courtens is bekend geworden als medestichter van de Dendermondse School, een groep schilders die impressionistisch werken en vooral hun inspiratie opdoen aan de boorden van de Dender en de Schelde of het platteland van de Denderstreek. Courtens is zowel landschap-, marine- als genreschilder en zet krachtig geborstelde composities uitvoerig op doek. Herfstig groen en bruin en morsig licht komen veelvuldig aan bod.

Franz heeft in zijn geboortestad vanaf 1874 de kunstacademie gevolgd, waar hij les kreeg van Isidore Meyers. Daarna is hij zich via vrije ateliers in Brussel gaan bekwamen in de schilderkunst, waar Jacob Rosseels hem het nodige bijbrengt. Vanuit Dendermonde verhuist Courtens naar Sint-Joost-ten-Node, een van de gemeenten van Groot-Brussel. Hij zal zelf les geven aan schilder Floris Jespers en George Van Raemdonck, die vooral als cartoonist bekendheid zal verwerven in Nederland. In 1922 wordt Courtens' verdienste als voorman van de Dendermondse School beloond met de titel van baron, hem verleend door koning Albert I.

Buiten zijn geboortestreek heeft hij ook inspiratie opgedaan in Genk, Ukkel, Laken en de Nederlandse stad Haarlem. Franz Courtens wordt internationaal gewaardeerd. Naast het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten van België te Brussel ('Laag hout', 1891), bezitten ook het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten van Antwerpen ('Zonnige dreef', 1894) en het Szêpmüvêszeti Mûzeum in het Hongaarse Boedapest ('Gouden regen', 1889) werk van hem.

Zijn zoon, beeldhouwer Alfred Courtens, heeft gezorgd voor een borstbeeld van zijn vader aan de oever van de Dender in Dendermonde na diens overlijden in Brussel op 13 januari 1943.



   

Renovatiewerken aan de huizen van de Dendermondse Volkswoningen in de Ommegancklaan (wijk Keur).

Detailfoto van de brug (Brusselse Poort) in het stadspark.

De Ros Beiaardpin is vanaf heden ook te verkrijgen op volgende verkooppunten:



'Den Ooievaar', Grote Markt - 'Belfort', Grote Markt - 'Art Deco', Dijkstraat - Parochiaal Centrum 't Klokske, Pijnderslaan.
Ook kan u deze bestellen op volgende telefoonnummers:
0475/93.27.74 (Albert De Bock)
0477/42.80.73 (Jempi Verhofstadt)
0477/44.61.51 (Gontran De Groodt)
Prijs: 3 €

We besluiten met deze woorden...

V

vagger: vagebond, leegloper, flierefluiter

verdèstrewéire: vernielen, vernietigen

vernèngelezjéire: verwaarlozen

vertoesje: verkwanselen, verspelen, verwisselen, omwisselen

vindiël: vierendeel, vierde deel, kwart

vizantéire: visiteren, doorzoeken, onderzoeken

W

wiewouin: bengelen, heen en weer waaien

woëterklèdde: wie graag in water speelt

Z

zauke: zootje, chaos

zjiëkebèzze: nietdeug, verachtelijk persoon, onhandelbaar iemand

zjol: een meegaande vrouw, goedhartig vrouwmens

zwik: lange man

zwozje: zwoerd van het spek

De Lazy City Jazzband op een Honky Tonk-jazzfestival...




We herkennen onder meer Peter Verhas, Dany Peelman, Henk De Loose, Jempi Verhofstadt en Cesar Van Driessche...

Pijnders aan het werk op de Schel(de)straat...

Afgelopen zaterdag was het stralend weer... De vissers hadden er zin in.



Op de visput aan café 'De Blauwe Steen'.



Aan de put onder de spoorwegbrug - Keur.

We vervolgen onze lijst met woorden die niet worden gebruikt of gehoord...

S

schappéire: ontkomen, ontvluchten, ontsnappen.

schaproui: etenskast, schapraai

schroek: schrok, veelvraat, gulzigaard

sèrtefetiete: dienstbaarheid, zakelijke lasten, formaliteiten.
Ook: ïmmant mè sèrtefetiete: iemand die veel misbaar maakt

sjiëze: snellen, rennen. Ook: stom wijf, sul van een vrouw

slèkkestéiker: sabel, degen, bajonet

staufblèdde: kacheldeksel

stèssele: hard lopen, zich reppen. Wordt ook in andere context gebruikt - stèssele: met tegenzin ergens naartoe gaan, met hangende pootjes...

T

tainink: tijding, bericht krijgen

tèffere: timmeren

toekke: tikken, klinken met glazen. Ook: pakken, roven, stelen

toetekwakker: eeuwige babbelaar, onnozele hals

toezoetele: verwennen, voordelen toekennen, zoet houden

tréim: treem van kar of kruiwagen. Ook: been (lichaamsdeel)

U

uëverdèi: hovaardij

upt en geknupt: met al zijn kleren aan, integraal, gans, volledig

In het boek "Het Kwintet der Girondijnen" of "'t Geloëzen Euske" van Georges Dierickx, vinden we enkele tekeningen (van de hand van Hugo D'Haen en Mathé).

Het boek gaat over een aantal doodgewone stervelingen die regelmatig samenkomen in hun stamcafé.



Een interpretatie van het Gulden Hoofd.



Het café 'Het Geloëzen Euske'...

Kijken in de richting van de stad...



vanuit Sint-Gillis...



vanuit Grembergen...