Pui...

Carolus 'Karel' Pieters, Louis De Donder en Marie Pieters.



(Met dank aan Jern Vermeiren)

Vlnr: Constant en Isidoor Temmerman en Antoinette 'Jeanne' De Donder.



(Met dank aan Jern Vermeiren)

Een beeld van het vroegere Justitiepaleis.

Aan de gebouwen van het CVO Leerpunt op de Begijnhoflaan
is dit torentje te bewonderen.
Spijtig dat de tijd hier zijn gang mag gaan...





(Met dank aan J. De Cocker)

Reeds geruime tijd laat Jean-Pierre De Donder zich in met opzoekingswerk rond KAVD. Op dit blog verschenen eveneens een aantal oproepen hieromtrent. Ervaring leert ons dat dergelijke 'speurtochten' geen sinecure zijn. Uit interesse hadden we een interview met de heer De Donder, die zinnens is al zijn verzamelde documentatie te boek te stellen...

1. Vanwaar de interesse om een boek over KAVD samen te stellen?
 
Wij zijn thuis opgegroeid met verhalen over twee Dendermondse iconen, ons Peird en ‘den AVD’. Onze ouders waren jarenlang supporters die met de fiets, de trein of de bus de verplaatsingen maakten en vanzelfsprekend de thuismatchen bijwoonden.

Verhalen van gezamelijke fietstochten naar Meulestede of met de bus naar de Lyra, van Gustje met zijn fanfare, Papa Jef Van Ingelghem, de advocaat Verwilghen, Pietje Lambrecht, Michel Lauwers, de Ferre, de Cees, Rieke Verhelst, de Witte Gijssels, en al die andere AVD-ers werden verteld door vader en gretig opgeslorpt door de kinderen. De grootste dag uit ons vader zijn leven was, toen zoon Luc zijn debuut in het eerste elftal van den AVD mocht maken. Dat was op Doornik. En toen hij later nog kapitein werd, kende vaders geluk geen grenzen. Daarom ben ik begonnen met het verzamelen van alles wat met de geschiedenis van ‘den AVD’ te maken heeft. Maar ook omdat de paars-blauwe kleuren deel uitmaken van de geschiedenis van de stad Dendermonde en van gans de streek. En tenslotte, omdat de namen van al wie in die meer dan 100 jaar een rol gespeeld heeft in die rijke geschiedenis, nooit zouden vergeten worden.
 
2. Ik heb de indruk dat dit een immens werk is om alles te kunnen verzamelen. Waarschijnlijk is dit niet zonder slag of stoot verlopen?
 
Ik ben in 1964 begonnen met het bijhouden van artikels over ‘den AVD’ uit ‘De Voorpost’ en uit andere week- en dagbladen. En dit tot het einde van de jaren zeventig. Later, en dan spreek ik van juni 2006, ben ik naar het stadsarchief getrokken. Ik heb daar dankzij de bereidwillige medewerking van de mensen van het stadsarchief, alles wat zij hadden over ‘den AVD’ kunnen inkijken en kopiëren. Ook in oude kranten vond ik documentatie. Ongelukkig genoeg zijn veel zaken van de oorsprong van ‘den AVD’ verloren gegaan in de brand van onze stad in 1914. Maar uiteindelijk ben ik erin geslaagd om sporen van de eerste ploegen in Dendermonde terug te vinden vanaf 1908.
 
3. En de medewerking van oud-spelers en/of familie?

Gelukkig heb ik kunnen rekenen op mensen die hun privé-collectie over Dendermonde ter beschikking hebben gesteld. In deze collecties was het een en ander over ‘den AVD’ te vinden. Aanvankelijk zat ik verveeld met het probleem van de foto's van ploegen. Gelukkig waren veel oud-spelers en hun familieleden bereid hun collectie ter beschikking te stellen, zodat ik nu over een uitgebreide reeks foto's beschik.
 
4. Wordt het een lijvig boek?
 
Meer dan 100 jaar is moeilijk samen te vatten in enkele bladzijden. Verder ben ik ervan uitgegaan dat alleen de uitslagen en de klassementen vermelden niet volstond. Het verhaal achter iedere wedstrijd is belangrijk evenals de anekdotes van de oud-spelers. Tot mijn verbazing wordt het zelfs nog lijviger dan ik ooit had durven denken.
 
5. Wordt dit een uitgave van de ploeg of van jezelf?
 
Ik doe dit buiten de ploeg om. Ik hoop wel vanwege het KAVD-bestuur nog hulp te krijgen in mijn zoektocht naar foto's en archiefmateriaal. Eerlijk gezegd heb ik dit reeds aan enkele personen gevraagd, maar ik begrijp dat zij nu andere prioriteiten hebben.
 
6. Wanneer zullen we dit werk kunnen lezen, en waar zal het verkrijgbaar zijn?
 
Ik hoop tegen volgend jaar mijn opzoekingswerk te kunnen afronden en dan een sponsor te vinden voor de kosten van de publicatie. Eigenlijk is mijn grootste wens dat dit werk zou kunnen bijdragen tot de heropleving van de belangstelling voor stamnummer 57, de KAVD, heropleving niet alleen van de supporters maar ook van de gezagsdragers en sponsors.

Louis De Donder en Marie Pieters hielden jarenlang een café in de Veerstraat.

Wellicht herinnert u zich nog de bijdrage over de mini-Ros Beiaardommegang die vorige maand op dit blog verscheen.
Dit project in de basisschool van het Koninklijk Atheneum vergde heel wat voorbereidingen. Enkele beelden...
(Met dank aan J. De Donder voor de foto's)









Het uiteindelijke resultaat tijdens de apotheose op de Grote Markt.



Ook de reuzen mochten best gezien worden!

Opening van de Sinksenbraderij (jaartal onbekend).
We herkennen onder meer:
helemaal achteraan: Van Geertruyen (L), Hendrik De Ridder (R)
voorlaatste rij: Robert Verwilghen (uiterst L)
tweede rij: vlnr. Clement Leybaert, J. Vertongen, W. Bruynincx en A. De Geest.
vooraan: (L) Annemie De Ridder (?)

Een bezetting van de JEGGPAP (1968).



Bovenaan (vlnr): Bert Heuvinck, Lajos Van Peteghem, Norbert De Taeye, Luc Van Hoeteghem.
Onderaan (vlnr): Emiel Leybaert, Jan Heuvinck en Paul Van Den Durpel.

Voorstelling van de Mini...



Vele jaren geleden stelde de British Motor Corporation de Austin Mini voor.
Onderstaande foto toont ons de voorstelling in Dendermonde door Paul Van Damme van de gelijknamige garage (toen aan de Oude Vest).



(Vlnr) Marianne De Ridder, Paul Van Damme, ?

Wéir èmme nog e potrèt van 't kauningklaik bezoek vâ verlèje wéik, mor we kènne d'r faitelaik ni goed' on ouit... Wéir pèize dâ 't zjust getrokken is as de kauningk 't iën of 't ander loëte vallen éit en dâ de kauninginne d'r achter on't zoeken is...

We kènnen anders ni pèize wâ dâ't zouë kènne zain.

Kader met afbeelding van het Ros Beiaard...

Mooie opname van de open Scheldebrug...

Postkaart...

We kregen bericht dat de Vlasmarktbrug eind deze maand wordt opengesteld. In de laatste gemeenteraad staken de liberalen nog maar eens de lont aan het vuur en begonnen een discussie omtrent het eenrichtingsverkeer dat wordt ingesteld. Het feit dat niemand op de hoogte was dat een dergelijke regeling zou worden toegepast, vonden zij maar niets. Ook lieten zij weten dat geen mens wist dat de brug opstaande wanden zou hebben… Dan rijst bij ons wél de vraag of de liberale mandatarissen hun dossiers wel opvolgen… Ach ja, het belangrijkste is eigenlijk wel dat de brug open is voor het verkeer én voor de Ros Beiaardommegang van 30 mei e.k. Ze ligt er nu eenmaal en ze zal er wellicht blijven. Alhoewel?

De opsplitsing van het stadscentrum is ook niet naar de zin van de liberalen. Misschien moeten ze zich nog niet onmiddellijk zorgen maken… De eerste jaren is nog geen mechanisme voorzien om de brug in beweging te brengen. Van een echte opsplitsing is dus nog lang geen sprake.

Het koninklijk bezoek heeft ‘ons’ ook een aardige duit gekost… Wij vernamen enkele posten: het vernieuwen van het sanitair is goed voor, geraamd, 53.363,33 euro. Het opfrissen van de trouwzaal kost 3.740,72 euro, de reiniging van de pui van het stadhuis 1.368,40 euro en het reinigen van de vloer van de aula 1.600 euro, al deze prijzen zijn zonder b.t.w. Ook de rode loper werd vernieuwd. Is ’t alles???

Het aftellen naar de dag van de Ros Beiaardommegang wordt ook iets moeilijker… Tijdens het afgelopen carnavalsweekend, op zowat 97 dagen voor de ommegang, kreeg iemand het in zijn hoofd om de aftelklok aan de ingang van de Dienst Stadspromotie te vernietigen. In de media werd deze vandalenstreek aan een carnavalsvierder toegeschreven… Gelukkig werd de vernieler kort nadien opgepakt door de politie.



Spijtig dat weer werd verwezen naar de carnavalisten die hoegenaamd met de gehele zaak niets te maken hadden. Meer zelfs, op facebook werd een groep gestart met als onderwerp “STOP in hemelsnaam met carnavalisten met de vinger te wijzen als vandalen!”. Het zijn inderdaad niet zij, die  dergelijke handelingen hanteren, het zijn personen die misbruik maken van de situatie om hun frustraties te botvieren. De oprichters van de groep laten weten dat  er eens paal en perk moet gesteld worden aan het feit dat steeds beschuldigend naar carnavalisten wordt gewezen, als het op vernielen aankomt. Vooreerst worden zij zelf vaak met dergelijke handelingen geconfronteerd. Hoe vaak wordt een carnavalswagen beschadigd waaraan weken en maanden is gewerkt? Wordt daaraan eens aandacht geschonken?

Op de scooter in de Emiel Van Winckellaan...

Binnenschepen op de Dender langs
de Kasteelstraat en de Papiermolenstraat...

Affiche met bezienswaardigheden...

Awèl ik moet iërlaik zain, ‘k bèn d’r em bitsje on’t déirkomme… Ik was giëlegans vâ man bèrreke van den Albèir en Pajjaulâ te zien… Iëst en vèrral éige’t al 'n giël sirk gewéist vèr d’r op de Mèrt te geroëke. ‘k Em langst alle kante geprobéirt, mor d’r was giën déirkommen oën. ’t Stat was beléigert déir nen uëp azjènte dâ’k in giël mâ léive nog ni t’ uëp gezien ’n èm! Vâ woër dâ die-j-ammel kwampe dâ wéite’k ni zènne… En faitelaik aster anders iet gebéirt moej’ al vriët sjans èmme dâ g’iëne ziet! Mor allâ vèr onze kauningk en ons kauninginne maugd’ al iet doen.

Langst den iëne kant èmme’k nog véil sjans g’at en ouë’k nog e schuë ploitsjke op de Gruëte Mèrt. ‘k Stont rechtauver de poui van ’t statouis en ‘k èm dâ koppel goe kènne zien zènne. Pajjaulâ, daddis nondedzjuë nog e schuë vraamènsj, en onze kauningk dië trèk vriëdeg goed' op die poep van die Gèntjenèir, de popkauningk… ’t Is ’n grat!

  


Nâ-j-èmme’k wel vriëdeg spait g’at dâ ze nikker ni tot bè de mènsje gekomme zain, omdâ z’alle twië ni-j-in éiren oëk woëre. ‘k Ouë fèrrem gevroëgt of dâ ze den 30^ste mèi nikker ni-j-afkwampe as’t wâ mènsjelaik wéir was. Mor allâ ik moet ni kloëge, ‘k èm ze nikker goe van dichte gezien nowô. Dâ moet toch pleziereg zain zènne kauningk zain… Ge moet gè niks doen nowô. Zjust ier en doër isj nortoe goën, nikker op ’t statouis binnenstappe, nikker nor e fabbrik goën en tèn gon éite bè de poëters… Ik èm mè nâ wel afgevroëgt wâ dâ ze dor bè de poëters g’éiten èmme… Ik pèis, mor ik bèn ’t ni zéiker, dâ ze frit mè pèirdewèste g’éiten èmme…

‘k Em mè-j-uëk loëte vertèlle van iëne die ’t goe kan wéite, dâ de kauningk neig gelachen éit op ’t statouis… Nâ kanne’k mè-j-azuë ni derèkt véirestèlle wâ datter op ’t statouis te lache valt… Of zouë d’r ier of toër wèrral iën van ons polletikkers een lap afgegéiven èmme? Doër zouë’k nâ ni vâ verschiete, gelèk as dâ’t ammel geliërde bolle zain…

Onzem bèrremiëster kwamp er uëk goe véire zènne. A-j-at zâ zondogs kostum oën en â-j-at zanne klatsjkop opgeblongke! Ge zouë vèr minder nowô! En worda’k uëk vâ verschauten èm, daddis dâ’k ni 'n wist datter ier zuëvéil gemintjeroëtsléide zain in ’t stat! Ge ziet wâ dâ’t doet as ’t kauningspoër isj nor ’t afkomt nowô!

(Piër van Tatjes).