In de gebiere vâ manne kammeroët...

Zan gebiervraa on de lingse kant, Wanne noem ze, daddis iet spèsjoël zènne... Die-j-éi mè-j-éir kont al miër omvèirgesméite as dâ ze mè-j-éir ande al kènne rechtzètten éit! Man, man, man, as ge doër em pataat van téigen â fassaade moest kraige zèlde zoëleg zain! En zoëge en krèfte. 'k Em ze mor vaif menniete gezien en z'éi vèr e kortier ston krèfte!
Den andere kant woeintj er iëne die vroeger nog poëter gewéisd' éit mor â-j-éi zan kap auver d' oëg gesméite assen jongk was... A lup nog gillegans in 't zwèrt geklitj en â-j-éi ne langen boërt ! Zâ kot daddis pessies de verwoeste gewèste! In zannen of stoë ne gruëte krouisselivveniër en em biltj vâ Moeder Maria! Nor 't schaintj komme ze d'r béiwéige vèr 't iën of 't ander.

Doër nèffest ister een aat boerenofke wordad' al joëre niks nimmer gebéirt... D'r luëpe zjust nog e poër kiekes en e vèirke zu-j-aat as de stroët. Dâ biëst kan mè moejte zannen iëne puët véire zannen andere nog zètte, mor dem boer zèlf daddis mor ne vieze péi zènne... Aster iëne dèirfd' op zan èiref komme pakten zâ gewèir!

On den auverkant woeintj een aa schaulmiëstès, iffra Petronella noem ze. Ze droëg nog attait éire zèlde vèschuët as in den tait dâ ze nog véire de klas stont! Dâ mènsj éid' e koppel uëre gelèk as talluëre mor z'is zû duëf as ne kwakkel en zuë raik as de zjië diep!
D'r néivest woeintj er nog nen aa kwaffuir. Zâ 'salong' is al vaifentwinteg joër toe mor alle doëge éiten nog ne kalant of twië. Mor ik pèis dâ zan schèir vrië bot stoët... Ik èm d'r iëne zien bouitekomme... Zan oër was pessies afgerèje mè-j-e gèsmasjien!
En tissen ammel die-j-oërdege, doër woein maine kammeroët tisse! In alle geval, â moet nimme vroëge vèr nog isj te komme zènne!
En tissen okskes, ik mag van dem balange ni kloëge vâ man gebiere!
Piër van Tatjes.









































1 reactie op dit bericht
ik vonnet vrie tof om lese mor tee een tejte gedierd want da dialect es ni zoe simpel om leizen hé JP...
Een aangename dag toegewenst vanwege Amor Fati !
Een mens kan niet meer doen dan hij doet
Maar als hij elke dag doet wat hij kan,
Kan hij ’s nachts slapen en ’s anderendaags opnieuw beginnen
(Albert Schweitzer)