Naar de inhoud

TAAL VAN HET HART - LANGUAGE OF THE HEART

Klaproosje1
akke.beakke.be

Mooie teksten en gedichten, hebben altijd mijn aandacht genoten.
Daarom krijgen ze hier een ereplaats.
Kom en neem even rustig de tijd om hier te vertoeven.Veel plezier!

Berichten van 1 januari 2020 tot 31 december 2020

De tijd van...

Redelijk vroeg uit de veren vanmorgen, want met dit warme weer komt er van slapen niet veel in huis… 

Een mens probeert de leefruimte en kamers zo koel mogelijk te houden, maar met de temperaturen van afgelopen dagen, en zeker gisteren toen het kwik op de middag 36° in de schaduw aanwees, is dit niet zo makkelijk...gisteravond was het rond half twaalf nog 24 graden en in de keuken stond de thermometer nog op 26°... 
De ventilators doen hun werk (zou nu niet zo ideaal zijn naar het schijnt…maar vermits we hier in onze eigen bubbel van 2 zitten)...en het muggengaas, voor deuren en ramen, zorgt ervoor dat we geen ongewenste gasten krijgen die je 's morgens laten opstaan met allerlei bultjes die verschrikkelijk jeuken, of je er laten uitzien als een buitenaards wezen...hihi

Vanmorgen ...na het ontbijt...was ik  direct klaarwakker...
Mijn man kwam met de melding dat een groot deel van de krieken rijp waren en hij ze ging plukken...
Vandaag??? in zo'n hitte confituur maken? No way…dat zal wel voor andere dag zijn als het hier wat koeler is…

Het argument…ja maar, anders worden al de vruchtjes slecht en hebben we er niks aan ... Gevolg...er werden deze voormiddag krieken geplukt (eerste deeltje toch want er wachten er nog grote hoeveelheid) en nadien vakkundig ontpit…en…zaten we zo direct onder de rode sproetjes...indiaantje spelen…of…het begin van de mazelen?...Tja, na 4 kilo zag het er beetje zo uit.De ontpitte kriekjes werden per ½ kilogram ingevroren en de confituur maken?

Dat zal gebeuren als het niet meer zo heet is…

En nu...is het rust...even hier op seniorennet en genieten van een fris glaasje bubbels…ik hoor je al denken…zit die nu aan de champagne??? ..nee hoor…een glaasje water 😊 kan ook heerlijk zijn…heb het wel eventjes verdiend, is het niet?

lieve groet aan iedereen...

 © eigen foto...Mercado St.Joseph op de Ramblas in Barcelona

Hoe vind je dit bericht?
8 reacties Reageer op dit bericht

Hoe ist?...of...Hoe gaat het ?

Hoe ist? Of…hoe gaat het met jou?

Een vraag, die we de laatste periode wel meer dan eens zullen gehoord hebben, en dan zeker wanneer we  een telefoontje deden... ( het enige wat we op dat moment hadden)...  voor mensen van onze leeftijd was het net of we waren opgesloten…Ja,  wij behoren immers tot de meest kwetsbare categorie en zeker als je al verzwakt immuunsysteem hebt…

Niet bij elkaar op bezoek…enkel en alleen maar essentiële verplaatsingen…je kinderen, kleinkinderen en familie moeten missen… het vreet aan een mens.

En dan...eindelijk blij dat we terug stilletjes aan mogen buitenkomen…ieder in zijn eigen bubbel…moeilijk in het begin om te kiezen wie??? Zeker als je groter gezin hebt…je kan immers toch niemand van je eigen gezin uitsluiten!

Week na week beetje meer vrijheid en buitenkomen om te wandelen, boodschappen te doen…mensen te ontmoeten én…op veilige afstand…een praatje te maken…

Wel, hoe gaat het met jou... Alles goed met Jou... Ja hoor, met mij alles goed...alleen… en dan…komt meestal het verhaal.

Hoe gaat het nu ECHT met jou?...

Dit is toch wel een beetje een andere vraagstelling, want de vraagsteller vermoed dat er toch wel wat meer aan de hand was en wil graag het verhaal horen. Ook de manier waarop we elkaar groeten na enige afwezigheid, kan erop wijzen dat we ECHT wel nood hebben aan een echte babbel, en dan is een luisterend oor meer dan welkom!
Wanneer we elkaar kennen , neen niet oppervlakkig, maar ECHT kennen, dan voelen we wel heel snel wanneer de ander wat kwijt wil...eenzaamheid, pijn of verdriet om geliefden die wegvielen..
Een enkele blik kan soms volstaan. Het voelt dan  enorm goed wanneer we zo iemand ontmoeten met een luisterend oor...iemand die het woord tijd" nog kent en niet de ganse tijd terwijl je aan het vertellen bent, naar de klok zit te kijken of af en toe met een excuus komt dat hij dit of dat nog moet doen en dringend doormoet.

Het kan voor een mens zo helend zijn en verlossend om "zijn ei" eens kwijt te raken. Op zo'n momenten voelen we ons zo verbonden met de ander...
Dat vertrouwen moeten we dan ook nooit beschamen!  Het is immers dat kleine duwke in de rug dat we nodig hebben om voort te kunnen...het geeft vleugels aan iemand die in het diepe dal zat... 

Denken we daar aan, als we de vraag stellen, of...zelf krijgen... 
Hey, en hoe gaat het nu ...ECHT...met jou? 
Ik...heb tijd...vertel het maar! 

hele lieve groet van mij...

© eigen foto...enkele jaren terug genomen in de prachtige tuin van Jeske van Tuindenhorst

 

Hoe vind je dit bericht?
7 reacties Reageer op dit bericht

kleine dingen

Nu ons in deze coronatijd zoveel dingen ontzegt worden,

zoals ..elkaar geen hand geven...

niet knuffelen of een kus geven...

afstand houden...

verplicht dit en verplicht dat...

zijn de "kleine" lichtpuntjes nog van "groter" belang...Je hoeft ze inderdaad niet te zoeken...soms zijn ze er zomaar...maar...je moet zelf ook wel een beetje moeite doen en het willen zien...

Zie de wereld anders...ontdek terug wat we vergeten waren...alles leek zo vanzelfsprekend...geen tijd hebben voor mekaar...hollen van hier naar daar...en nu...

Kijk wat er elke dag voor je ogen gebeurt met de natuur... de fladderende vlinders en zoemende bijen of hommels,...vandaag een bloem in knop en morgen...diezelfde bloem die je laat genieten van al haar kleurenpracht...

Kleine dingen...maar iets wat je gelukkig maakt...besef dat we mekaar nodig hebben...nu meer dan ooit...wees een lichtpuntje voor jezelf...maar vooral ook voor de ander...

liefs

Hoe vind je dit bericht?
3 reacties Reageer op dit bericht

ons humeur

In het begin van de week zijn we nog niet goed wakker

en komen maar heel traag op gang,

want…we staan weeral voor een nieuwe werkweek

Op Woensdag zijn we al een tikkeltje opgewekter,

Want…we zijn reeds halfweg

Op Vrijdag zijn we zo blij omdat er weer een heerlijk weekend voor de deur staat…

Maar…we vergeten dat we op die manier ons humeur voor een deel ons leven laten bepalen, ons zelf dikwijls ongelukkig maken en…dat het leven zo snel voorbij gaat,

zonder er “echt” van te kunnen genieten…

Het weer is evenzo een hinderpaal…

Schijnt de zon… dan zijn we vrolijk

Regent het, dan zijn we eerder geneigd om alles negatief te zien.

 

We maken het onszelf dikwijls zo moeilijk om elke dag “een beetje” gelukkig te zijn

omdat we ons onderuit laten halen door omstandigheden van buitenaf!!

 

Laten we genieten van alle dagdagelijkse dingen

genieten van elke dag, ons gegeven

Of dit nu onder stralende zon, of regenweer is

Het maakt het immers  een stuk makkelijker

Om het leven wat “vrolijker” te zien....

smiley-kiss.gifSomssmiley-kiss.gif

lieve groet

Cécile

Hoe vind je dit bericht?
1 reactie Reageer op dit bericht

ik probeer het weer...

Dit is dan ook echt het woord...PROBEREN..

want na zo lange tijd is het echt zoeken hoe alles weer werkt,

en natuurlijk is er ondertussen ook heel wat veranderd...we zoeken en we zoeken...tot we het vinden...

opgeven staat immers niet in ons woordenboek...

lieve groet

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht

Naar boven

Meer van TAAL VAN HET HART - LANGUAGE OF THE HEART

↑ Terug naar de berichten