Afscheid nemen
Er wordt zoveel over geschreven
Er wordt zoveel over gezegd
Maar de diepe leegte blijft leeg.
De leegte wordt de echo van het leven.
En in iedere weerklank
Komen beelden op je netvlies.
Het ene moment een beeld uit de kinderjaren,
Dan weer de weerklank van tedere verbondenheid.
Soms ook de pijn van wat niet lukte.
Dan weer tedere en zorgzame handen,
Ooit die van je eigen dierbaren
Later jouw handen om hen zo nabij te zijn.
Afscheid nemen is een nieuwe weg inslaan
Die geen einde kent
Omdat de volheid van het leven on-eindig is,
En de leegte ze nooit zal vullen.
- tekst van gedenkprentje op Allerheiligen -
Vandaag, op 1 November,
staan we extra stil bij al onze dierbaren die er niet meer zijn
Het is en blijft moeilijk om naar het graf te gaan van onze zoon,
naar mijn ouders,
de papa van Willy en zoveel andere dierbaren.
Vandaag dragen we een extra bloemetje bij onze zoon Geert*,
mijn mama en papa, mijn schoonvader.
Zij blijven voor altijd heel diep in ons hart
"onuitwisbaar"!
© foto Kl@proosje1
Het Hallerbos in de herfst