Berichten van 1 januari 2008 tot 31 december 2008

Tijd van verhalen en mysteries
met diepere betekenis...
Tijd van gevoelens
als geluk, warmte, maar ook gemis
Tijd van bezinning
misschien weer (even) in God geloven.

Tijd van feesten,
kerstbestanden en kerstverloven
Tijd waarop alles even heel harmonieus is.
Tijd waarop het in de wereld héél even vrede is.

Tijd van wachten op het nieuwe.
Jaar avond van knallen en zingen.
Tijd van goede voornemens.
Hoop op goede dingen

Tijd voor een heel  gezond en gelukkig Nieuwjaar
want dit is mijn wens voor het komende jaar!

Elke dag mezelf wat rust gunnen
Dat zou ik eens moeten kunnen
Er een uurtje tussen uit wippen
De stressdraad eventjes doorknippen

Het zijn de mooiste ogenblikken
Die men alleen maar kan mee pikken
Los van alle vreugde of kommer
Eens uit het zonlicht in het lommer

Mijn ziel en mijn hart eens zelf runnen
Met het onkruid wat uit te dunnen
Die mij bleef kleven op de lippen
Totdat ik die stilte mocht nippen

Vergeten...

dat tijd bestaat

Vergeten...
 dat 1 minuut 60 seconden is

Vergeten...

dat alleen zijn erg is.

Voelen...
dat alleen zijn verlichtend is

Stilte vult de gaten.

Stilte voelt als vertrouwd.

Adem...
 voel de rust

Ik hou van je

ook al ken ik je niet

Maar maakt dat uit ?

Moeten we elkaar kennen

om te houden van elkaar…

Leef…

Droom…

Vergeet…

Bemin…

Mijn hart huilt om jou...
Je tranen maken mijn schouder nat
Ik weet je heel dicht bij mij...
Misschien verzacht dat het leed ietwat

Ik kan je niets zeggen
Tranen stromen door mij heen.
Het is niet uit te leggen
Samen slaan we ons er door heen.

Zo ver weg, spreek ik
Zonder woorden...
En ik weet
Dat jij mij hoorde

Zonder woorden...
Luider dan ooit tevoren
Mijn bloedende ziel
fluistert in je oren

Zonder woorden...
maar met gevoel
alleen jij
weet wat ik bedoel.


lieve zoon, lieve Geert*
Vandaag zou het jouw verjaardag zijn,
maar je bent er niet meer
maar ooit, daar ben ik zeker van
zien we elkaar weer!

je mama

  
Met Kerstmis wordt een kind geboren,

Een blij gebeuren in een koude nacht.

Het zet de wijzen aan het zoeken,

De herders aan het bidden,

De wereld aan het denken.

En wat doe ik en wat doe jij ?

Met Kerstmis

Laat God zijn goedheid zien,

Zijn liefde en zijn trouw,

Zijn kleinheid ook,

Zijn hart en zijn gezicht,

Zijn geven en zijn leven,

Zijn woord en zijn licht,

Zijn hulpeloosheid

In een kind, aan jou, aan mij.

Het Kerstfeest

Kan je niet vrijblijvend vieren

Want ernstig wordt de vreugde

Omdat dit Kind een oproep doet

En plaats vraagt in het denken

En doen van jou en mij.

Zalig Kerstfeest  aan iedereen!

Over en weer
Wie een hand geeft, ontvangt een hand.
Wie zijn hart opent, ontvangt ontvankelijkheid.
Wie interesse uitstraalt, die krijgt interesse.
Wie omziet naar een ander, zal zelf worden gezien.

Waar mensen zorgen hebben om elkaar,
daar wordt de draagbaarheid sterker.
Wie over en weer leeft zolang het kan,
die ontvangt meer leven.

Liefde is durven dromen van de warme zonneschijn.
In een huis van samenwonen, veilig en gelukkig zijn.
Blijven gaan met  nieuwe ogen,
zien wat niemand anders ziet.

Tranen huilen, tranen drogen
en weer verder met een lied.
Telkens weer elkaar ontmoeten,
niet verdwalen in de nacht.
Handen die je warm begroeten,
woorden waarop word gewacht

Nu je denkt dat niemand aan je denkt.
Je zomaar ergens alleen
de Kerstdagen doorbrengt,
zonder de liefde van iedereen die je lief is.

Kijk dan eens om je heen,
zie de lichtjes die overal zijn.
Zie het kleinste kaarsje dat ergens
verscholen brandt.

Dit, is speciaal voor jou  aangestoken
zodat je niet meer
zo eenzaam in de duisternis
ronddwaalt.

Het is…een donkere tijd …

Wij snakken naar zon en ontsteken de lichten,

maar wij weten dat er in onze buurt mensen zijn,

die soms een leven lang, in de schaduw
van onze samenleving staan.

Het is…wintertijd…

Waarin wij de koude te lijf gaan
en verlangen naar warmte en geborgenheid.

En wij weten ons verbonden met mensen
ook hier bij ons, die door armoede en
uitsluiting, menselijke warmte te kort komen.

Mensen die, soms letterlijk, in de kou staan.

Het is …een oproep...

 Voor ieder mens om warmte en licht te zijn.

Solidair met al wie de energie niet heeft,
om ten volle te leven.

Wij willen ommekeer brengen voor mensen,
die onrecht gedaan wordt.

Voor mensen die door armoede uitgesloten worden.

Het is…leven...

Een kans is ons gegeven tot delen,
en aan anderen door te geven

Een kans om wat krom is recht te trekken,

Om wie inslaapt wakker te schudden,

Om wie hopeloos of radeloos is
er weer in te laten geloven.

Het is…het licht zien in de duisternis!

Klop jezelf eens op de schouder,    
geef jezelf daarmee weer moed,
want een negatieve inslag
drukt jezelf steeds in de hoek.

Ieder mens die maakt zijn fouten,
en jij leerde er toch van
haal jezelf niet naar beneden,
hak jezelf niet in de pan.

Door onzekerheid te tonen
breng je twijfel in jezelf,
haal je schouders fier naar boven
je bent het waard, zoals je bent

je bent ... een mens als ieder ander.

© Aqua 1955

In deze donkere dagen,
kan jij een lichtje zijn voor een ander.
Kan jij degene zijn die een ander een knuffel geeft,
en kan jij degene zijn die tegen de ander zegt...
kom op, je kan het

In deze donkere dagen,
kan ook jij diegene zijn die dat lichtje mist.
Kan ook jij diegene zijn die,
die knuffel zo hard nodig heeft
En kan ook jij diegene zijn die vraagt om de woorden...
kom op, je kan het.

In deze donkere dagen,
zul je merken als jij een lichtje
bent voor een ander,
de ander het lichtje is voor jou.
Zul je merken dat als jij iemand
een knuffel geeft,
er eentje terug krijgt,
en zul je merken dat als jij iemand steunt,
diegene er ook voor jou zal zijn.

Geef en neem en wees een echte vriend!

(auteur onbekend) 

Gevonden,een sleutel,
gevat in puur goud.
2008 jaar geleden gemaakt
maar nog steeds stralend,
al is hij zo oud.

Er gingen harten mee open,
en zo zal het blijven gaan.
Met Kerstmis in gebruik
is deze sleutel het wonder
dat eeuwig blijft bestaan.

Geeft liefde,licht en warmte
en stopt tijdelijk veel strijd.

Hier de sleutel is ook voor jou.
Open de deuren van je gevoel
en geef hem door aan je naasten.
Uiteindelijk is dat het doel.

(auteur onbekend)

Wil mij ogen geven,

die zien waar en wanneer

mensen in nood zijn.

Wil mij oren geven,

die met liefdevolle aandacht

luisteren naar het levensverhaal

van armen en kleinen.

Wil mij een mond geven,

waarmee ik woorden

van troost kan spreken

Wil mij handen geven,

die jouw blijdschap

voelbaar maken voor anderen;

 en voeten,

die wegen van vrede gaan

Maar vooral...

Wil mij een hart geven,

dat durft beminnen

en dat van elk stukje aarde

een stukje hemel

probeert te maken

 
© Erwin Roosen

Gedachten gesloten op papier
een vlucht in een droom als herinnering,
gebundeld tot een boekje
in een eigen levenservaring.

Ik krijg vleugels bij de beelden
visioenen als ik ogen sluit,
poëzie in woorden
klanken zonder geluid.

Dicht de zinnen in strofen
voortgebracht uit gevoel,
een zoektocht door het leven
u mag komen kijken wat ik bedoel.

Vang mijn dromen met inkt
gemengd tot een gedicht,
gedeelde momenten
in mijn bundel vereeuwigd.

(auteur onbekend).

Open… de deurtjes van je hart.
Laat mij door jouw ogen kijken…
Open... je neergeslagen ogen.
Laat mij door je mond spreken…

Open... je dichtgeslagen mond.
Laat mijn geest,
door jouw geest waaien.
Laten jouw handen,
mijn handen zijn.
Laten jouw voeten,
mijn voeten zijn.

Weet dat ik veel van je hou,
In eenzaamheid, verdriet,
In de stilte van je leven,
In vreugde
Ik ben met je… in je

Ik geef je iets zonder iets terug te verlangen.
Ik ben met je,
Ik ben bewogen met je.
Ik blijf je trouw,
De grootste liefde die er bestaat,
is dat ik mijn liefde heb gegeven

(auteur onbekend)
 

Zondag 14 december  2008  

WORLDWIDE CANDLE LIGHTING
                                              
  
  

 May their light always shine

Children we remember
though missing from our sight
in honor and remembrance
we light candles in the night...

We will not forget
and every year in deep December
on Earth we will light candles
as we remember

©Jacqueline Brown



Opdat hun licht voor altijd zal stralen,
onsteken ouders, familieleden en vrienden
van overleden kinderen,
om 19u00 een kaars, en zetten die voor het raam.

Dit gebeurt ieder jaar weer op de 2de zondag van december
en dit over de hele wereld, vandaar de naam
"Worldwide Candle Lighting"

De gedachte erachter is om in de donkere dagen
voor Kerstmis,
waarin zoveel kaarsen ontstoken worden voor
de gezelligheid en voor de sfeer,
ook een kaars te ontsteken voor
een kind dat er niet meer is.

Zo worden de kaarsen in de ene na de
andere tijdzone telkens een uur na
elkaar aangestoken, zodat een golf van
licht de hele wereld overspoelt.





Ik steek een kaarsje aan voor onze zoon Geert*,
en voor elk kind dat nu in één of ander
gezin zo erg gemist wordt.
Mogen alle ouders, door deze actie,
 heel veel troost en steun vinden.


Doe jij ook mee ?

Nu al even ter herinnering brengen

dat het morgen,

Zondag 14 december,

Worldwide Candle light day is.

Dit wil zeggen dat mensen over de hele wereld

kaarsen aansteken in een tijdzone om 19u00

waardoor er in 24 uur tijd

 “een golf van licht”

over de hele wereld gaat

ter nagedachtenis van alle overleden kinderen.

Dit gebeurt elk jaar weer opnieuw

op de 2^de zondag van december.

Het is de “Internationale herdenkingsdag

 aan overleden kinderen”

Doen jullie ook mee ??

Straks worden het dagen
van drukte en feest
maar voor velen
van leegte
en troosteloosheid.

Meer dan ooit
blijven we attentievol nabij
wie moeilijk leven,
geen vriendschap
wordt gegeven
en ontzettend
eenzaam zijn

Zo zal met Kerstmis
in trieste ogen
weer wat blijdschap leven
en de hoop op een gelukkig zijn
dat voor altijd
leek verdwenen


naar Valeer Deschacht.

 
Je denkt misschien

dat je wat

moet zeggen,

Je denkt misschien

dat je me

moet opvrolijken,

Je wilt me misschien

weer zien

lachen en genieten.

Je denkt misschien

dat je me

moet troosten en adviseren

Wat ik vraag is dit:

wil je nog eens

en nog eens

luisteren naar mijn verhaal

naar wat ik voel en denk ?

Je hoeft alleen maar

stil te zijn

mij aan te kijken,

mij tijd te geven

Je hoeft mijn verdriet

zelfs niet te

begrijpen,

Maar als het kan slechts

te aanvaarden,

zoals het voor mij voelt.

Je luisterend aanwezig zijn

zal mijn dag anders maken

en feestdagen verlichten.

@ Marinus van den Berg

(uit dagen die je niet vergeet, een andere kalender)

Men zegt: liefde is een stormvloed,

Waarin menigeen verdrinkt

Men zegt: liefde is een oorlog

Waardoor je wordt verminkt

Men zegt: liefde, dat is armoe,

Met zorgen en getob

Ik zeg: liefde is een bloem

Eens komt ze uit de knop

Zijn ze groot, de moeilijkheden

Een probleem waarmee je loopt

Zijn de dingen niet gegaan

Zoals je had gehoopt.

Zet je open voor degene

Die je hart ’t meeste raakt

Leer te geven, niet te nemen

Dat is wat gelukkig maakt.

In de winter, in de sneeuw,

Ligt elk zaadje vaak een poos

Maar bedenk: door zonnewarmte

Groeit toch eens de mooiste roos

Bette Midler

Dromen zijn als golven
waarop je lekker drijft

Een droom is als een knuffel
die heel dicht bij je blijft

Dromen moet je koesteren
Het is een vuur dat in je brand

Als een engel die je troost geeft
met een warme hand

auteur onbekend

 Ik kijk in de donkere ogen

van het zwarte kind

jong en al verloren

aangespoeld op mijn droomeiland

die droevige jeugdigheid

geen begrip wat hem overkomt

Mijn vrouw

is in hemelse vervoering

hem te kunnen knuffelen

die jonge vreemdeling

die nog niet beseft dat hij

een vreemdeling is

Een foto is alles wat ik nog heb

waar het kleintje gebleven is

ik weet het niet

vreemd dat een mens

dit moet slikken

hopen dat het goed afliep

en wanhopig genieten

van mijn vakantie 

© Heymans Pierre 

Als ik slaap, thuis, waar ik woon,
heb ik steeds dezelfde droom.
'k Zie een wereld zonder haat of nijd,
zonder geweld en vijandigheid.

Waar mensen op voet van gelijkheid leven,
En niet door oorlog en terreur sidderen en beven.
Waar pure vriendschap nog bestaat,
En men niet aan haat ten onder gaat.

Ik hoop het ooit nog te beleven,
De jaren die me resten in m'n leven.
Tot ik ontwaak en mezelf vraag ;
Misschien voor morgen ???...
Niet voor vandaag. 

© E.Mondelaers
© eigen foto Klaproosje

                            

Ik wil een broertje, en een mooie rooie fiets
En een hele grote teddybeer maar meestal krijg ik niets
Ik wil een racebaan en een nieuwe toverdoos
Hoewel ik snel tevreden ben wordt m'n vader altijd boos
En hij wordt rood, en hij wordt rooier, hij spat bijna uit elkaar

eerst wel bovenaan rechts muziek uitklikken !

We hebben onze schoen gezet
Gaan we nu dan braaf naar bed?
Ben je mal, natuurlijk niet!
Strakjes komen Sint en Piet!
Ze zakken samen op Sints paard
Naar beneden in de haard!
Daarom houden wij de wacht
Als het moet de hele nacht!

Tegenwoordig moet alles steeds
duurder en groter,
origineler, hipper en idioter.
Maar daar doet de Sint niet meer aan mee.
Het gaat om de gedachte, om het idee.
Een nuttig cadeautje waar je iets aan hebt.
En niet iets waar je over op schept.
Dus geeft de Sint jou onverschrokken
een paar mooie, nieuwe sokken.


(auteur onbekend)

Elke morgen, kwart voor zeven
Klinkt in het pietenhuis muziek
Alle grote en kleine knechtjes
Doen dan ochtendgymnastiek

 Links en rechts…voor en achter

Een,twee, drie en  in de maat

Kopje rollen, bokje springen

Kijk toch eens hoe mooi dat gaat

Daarom ’s morgens, kwart voor zeven

Klinkt in het pietenhuis muziek

Alle knechtjes doen hun best dan

Bij de ochtendgymnastiek

Een droom, dat is een wens.
Over wensen kun je dromen.
En zo hoopt ieder mens.
Dat die ooit uit gaan komen.

De een leeft in een oorlog.
En droomt stil over vrede.
Een ander droomt van vroeger
Ongrijpbaar is het heden.

Een kind droomt dat de regenboog.
Het begin is van een boek.
Waarin hij zelf de hoofdrol speelt.
Naar avontuur op zoek.

Een zeeman zeilt de wereld rond.
Droomt van een zuchtje wind.
Als hij al vele dagen lang.
De luwte ondervindt.

Een eenzaam mens.
Droomt over, warmte om zich heen
Een vriendelijk woord, een hand die streelt.
Mijn God ik ben zo alleen.

Een moeder streelt over haar buik
Droomt teder van haar kind
Waarvan ze helemaal niets weet
En toch zo zeer bemint.

Een ernstige zieke
Droomt voorzichtig, over leven na de dood.
Als hij zijn noodlot heeft aanvaard.
Wordt dat verlangen groot.

En als je heel gelukkig bent
Dan kun je uren dromen.
Over de Liefde die je vond.
En hoe het is gekomen.

Hoe heerlijk is het niet.
Om tijdens stormen in je leven.
Te dromen over het eb getij.
Van een heel ver verleden.

Daarom mensen droom je droom.
Al is het iedere dag.
En mocht hij onvervulbaar zijn.
Aanvaard het met een lach.

auteur onbekend

Veel mensen zijn als thuislozen
hun leven lang op zoek naar "thuis"
Toch is een thuis geen plaats,
geen HUIS
maar IEMAND,
met een warm hart
dat op jou wacht,
...alleen op jou.


naar Phil Bosmans.

Als de duisternis valt
en iedereen de lichten gaat doven.
Gaat de ene wereld slapen,
terwijl alle sterretjes daarboven gaan stralen.

Iedereen heeft zijn sterretje.
Dat staat voor een dierbaar mens.
Kijkend naar dat ene sterretje,
doe je in gedachte die ene vurige wens.

Je voelt de warmte en de liefde
van dat ene sterretje naar je stralen,
die er op zijn beurt voor zorgt
dat je gedachten automatisch afdwalen.

Voel je soms de eenzaamheid
of ben je bang van verdriet weg te kwijnen…
Bedenk dan heel goed
dat ene sterretje zal altijd voor je blijven schijnen.

©foto Klaproosje1

dag bloggertjes,

Ik ben sinds woensdagavond weer thuis.
Zalig gewoon...

Het geheel liep niet van een leien dakje en nu heb ik mijn deel echt wel gehad...maar...de knieprothese zit wel goed op zijn plaats.



 
Eerst wel meer dan 10 x proberen voor een ruggeprik voor epidurale en dan uiteindelijk toch maar een volledige narcose krijgen, omdat de epidurale niet lukte.
Na de operatie, heel veel pijn....de pijnpomp werkte niet...en dit omdat het infuus niet goed instak, waardoor dus alle vloeistof overal in mijn arm en hand liep, behalve waar het eigenlijk moest zijn.
Gevolg...dikke gezwollen vingers, hand en arm en heel pijnlijk aanvoelen.
Hele hoge bloeddruk als gevolg van de pijn...27/12 !!

De eerste week na mijn operatie waren dan ook hels voor mij. Ook de eerste dagen bij het stappen heel veel pijn (vorige keer niet). Dit kwam omdat er een deel van de wonde ontstoken was. Nadat er wat wondvocht was genomen voor onderzoek en ik nadien de aangepaste medicatie kreeg, was dit na 2 dagen verholpen en kon ik zonder al té veel pijn stappen.
De oefeningen op de kinetec lukten mij aardig en reeds afgelopen maandag 24 november bereikte ik de 90 graden voor het knie-plooien. Resultaat ..ik mocht naar huis op woensdag.

Nu begint hier thuis de revalidatie...de oefeningen voor mijn knie...stappen...trappen lopen en natuurlijk rusten. Dat rusten gaat hier veel makkelijker omdat alles  rustiger verloopt dan in een ziekenhuiskamer waar voortdurend wel iemand in en uit loopt.

Ik wil langs deze weg de mensen bedanken die hier een woordje "moed" kwamen schrijven, die me een mailtje stuurden, maar vooral nen dikke merci aan diegenen die aan me dachten door een kaartje te sturen naar het ziekenhuis...een smsje te verzenden...én.. de verrassingen die Lydia en Linda voor me in petto hadden.
Superlief en dank u uit het diepste van mijn hart.
En dan ons lieve Rozemarijntje...zelf niet met een uitstekende gezondheid en toch steeds weer zo bekommerd om haar medemens...dankjewel lieve vriendin voor jouw vele kaartjes, telefoontjes en het ér zijn voor mij!!!

Nog even dit...mijn dochter wou regelmatig wat verslag komen schrijven hier, maar kreeg steeds een foutmelding...de code die ze inbracht werd niet aanvaard en dit zo enkele keren, en dus gaf ze het maar op om wat te komen melden...ook met de schrik om hier maar iets fout te doen.

Zo...dit was wat nieuws van me...momenteel kan ik niet veel tijd doorbrengen voor de pc, want dan doet mijn been te pijn, dus...bezoekjes afleggen bij jullie zit er voorlopig niet in.
Mijn blogje is nog wel enkele dagen voorgeprogrammeerd, zodat ik me hier ook geen zorgen over hoef te maken.

lieve groet aan iedereen.

Cécile

 

Geluk is het licht,
Waar ieder naar smacht,
Hoe rijk je ook bent,
Geluk geeft je kracht.

Hoe lang ik ook zocht,
En waar ik ook keek,
Ik kon niets vinden,
Wat op mijn lichtje leek,

Nu kan ik weer lachen,
En voel ik me vrij,
Want ik heb het gevonden,
Dat licht, dat ben jij.

(auteur onbekend)

De zin van het leven ...

Is graag zien

En graag gezien worden,

In goede en slechte tijden,

Zonder verplichtingen

Of bijbedoelingen

De nodige vrijheid krijgen

Om zichzelf te ontwikkelen

En te ontdekken

Wat de wereld te bieden heeft.

De weg vinden,

Met vallen en opstaan,

Maar nooit het gevoel hebben

Alleen te zijn.

Wanneer het einddoel bereikt is,

Terug kunnen kijken

Zonder spijt, wrok of wroeging

Met een lach en een traan

Om de mooie herinneringen

Die nooit zullen vervagen…

©Doriene…

Ogen, groen, bruin of blauw

welke kleur hebben die van jou?

Hebben ze tranen of kijken ze blij

of knipogen ze soms naar mij?

Want ogen kunnen zoveel zeggen

zonder een woord uit te hoeven leggen.

Ze laten zien of iemand liegt

zelfs als iemand je bedriegt.

Ze kijken je ook verliefd aan

dan zie je ze vaak stralen gaan.

En zijn ze dof en glanzen ze niet

dan heeft zo iemand vaak verdriet.

Wil je dus niet worden bedrogen

kijk dan iemand recht in de ogen,

en wil je met iemand verder gaan

kijk hem of haar dan nog dieper aan.

(auteur onbekend)

Kon ik nog maar één keer zeggen

Ik hou van jou, mijn zoon

Kon dat nog maar even

Geert*,Ik hou van jou, 
en zal dat altijd blijven doen
 

Kon ik nog maar één keer zeggen

Wat mis ik jou,mijn zoon

Kon dat nog maar even

Geert*, Ik mis je,
weet je, ik mis je heel erg

Kon ik nog één keer
je stem horen, mijn zoon
Kon dat nog maar even

Geert*,
ik hoor nog steeds jouw stem
die zei...
dag mama tot straks...

Zoveel jaren ging je reeds van ons heen
men zegt steeds
dat de tijd alle wonden heelt
maar...men zegt er niet bij...wanneer

© Klaproosje1
©eigen tekening van Geert*,
hij studeerde aan de kunstacademie

GEERT*

Nooit meer jouw stem horen
Nooit meer jouw lach
Nooit meer jouw gelaat zien
 en die helderblauwe ogen
Neen, niet in dit leven 
In een ander leven misschien


In mijn hart blijf ik je dragen
In mijn hart blijf je bestaan 
Die plaats in mijn hart 
ja, die blijf ik koesteren
Die plaats in mijn hart
Daar komt niemand aan

je mama

Soms wordt een mens zowaar verlegen
door goedheid wat nog echt bestaat
dan valt er spontaan een traantje
die je dan maar lekker rollen laat.


Dan ga je bij jezelf te rade
bestaat er toch zoiets als licht ?
Je denkt er de hele avond over na
en ziet een glimlach op je eigen gezicht.


Want echt, die dingen die bestaan nog
en dat geeft je toch weer moed
vertrouwen wat je was verloren
maakt nu weer vele dingen goed.


Je krijgt iets wat van jou is
een soort vervulling van een wens
en dat heb je dan te danken
aan een heel bijzonder mens

(auteur onbekend)

(foto © Klaproosje1)

Kom maar onder mijn takken

Verschuil je in mijn groen

Net zoals de vogeltjes

Ook bij mij wel doen

Zoek er maar een plaatsje

Mijn arme, lieve kind

Ik ruis voor jou mijn blaadjes

Met de lieve zachte wind

Droog de tranen uit je ogen

Vertel het mij maar allemaal

Er is geen boom hier die niet luistert

Naar jouw verdriet en jouw verhaal

Is er even niemand anders

Die zijn armen om je kan slaan

Leg je armen om mijn stam heen

En laat de tranen dan maar gaan

Hoewel ik niet kan praten

Hoor ik wel wat je bedoelt

En ik denk dat voor je weggaat

Je mijn troost wel hebt gevoeld

Neem een blaadje van mij mee

Droog daarna je laatste traan

En weet dat er een boom is

Die voor jou zal blijven staan


(auteur onbekend)

dag lieve blogvrienden

Even komen dag zeggen aan jullie allemaal.
Vandaag word ik opgenomen in
het ziekenhuis voor operatie.

Ik wil nu reeds dank zeggen
 voor de vele lieve en bemoedigende woorden
die ik reeds van zovelen mocht ontvangen.
Dit geeft mij echt een enorme steun.

Op vraag van enkele blogvrienden,
plaats ik het adres van het ziekenhuis waar ik verblijf,
maar onthou...
voel u aub tot niks verplicht!

O.L.Vrouwziekenhuis
afdeling Orthopedie
Cécile
kamernr ?
Moorselbaan 164
9300 Aalst

Weet echter dat ik elk klein gebaar, woord, mail,
en bezoek aan mijn blogje
heel erg waardeer.

hele dikke virtuele knuff en tot binnenkort

Cécile

p.s. (het kamernr. zal vermeld worden in een reactie onder dit bericht)

 
Wie een hand geeft,
ontvangt een hand
Wie zijn hart opent,
ontvangt ontvankelijkheid
Wie interesse uitstraalt,
die krijgt interesse.

Wie omziet naar een ander,
zal zelf worden gezien.
Waar mensen zorgen hebben om elkaar,
daar wordt de draagbaarheid sterker.

Wie over en weer leeft zolang het kan,
die ontvangt meer leven.
Liefde is durven dromen van de warme zonneschijn.
In een huis van samenwonen, veilig en gelukkig zijn.

Blijven gaan met  nieuwe ogen,
zien wat niemand anders ziet.
Tranen huilen,
 tranen drogen en weer verder met een lied.
Telkens weer elkaar ontmoeten,
niet verdwalen in de nacht.

Handen die je warm begroeten,
woorden waarop word gewacht

(auteur onbekend)

Gisteren,
zaterdag 8 november 2008
huwden Ann en Maarten.
Voor al de aanwezige familieleden
met als bijzondere gasten én getuigen,
hun kinderen Paulien en Toone,
spraken zij tegenover elkaar hun huwelijksbelofte uit.



 

Getrouwd,
dat is met je hele wezen blij en warm,
koud en moe,
groot en klein zijn bij elkaar.
Dat is van top tot teen, met huid en haar
volop mens zijn, bij elkaar.

Getrouwd,
dat is zwijgend moe zijn,
onbegrepen,
niet in staat een weg te banen naar elkaar.
Dat is vragend, plagend,
lievend, gevend,
stil wachtend bij elkaar.

Getrouwd,
dat is getweeën groeiend als mensen
ieder naar zijn aard.
En daarin elkaar steeds weer boeien,
JIJ, bent mijn leven waard.



En ik eindig hier met de mooie woorden van Paulien...

dat mama en papa elkaar elke dag
even graag blijven zien.
Dat ze Toone en mij nog vaak laten zien
hoe mooi liefde kan zijn in duizend kleine dingen :
een lach, een lief woord,
een bloem, een verrassing,
een dankbare kus, een spontane knuffel

Ann en Maarten,
Een hele dikke proficiat met jullie Huwelijk
en dankjewel
dat wij bij dit prachtig feest aanwezig mochten zijn.

Blijf verder de weg gaan die jullie tot nu toe
gegaan zijn.
Beleef heerlijke mooie dagen,
tesamen met jullie kinderen.

Ann, is de dochter van de jongere broer van mijn man.
Sientje en Vik, nen dikke proficiat met het huwelijk van jullie kinderen

 Woorden op papier vervagen
Verdwijnen na een poos in de tijd
Maar woorden in je hart geschreven
Die blijven bestaan een eeuwigheid

 Want je kan alles schrijven

Oprecht of niet gemeend

Ze kunnen uit je hart komen

Of van een ander geleend

Woorden zijn immers geduldig

Met woorden kan je iedereen aan

Maar al die geschreven woorden

Zijn na een poos toch weer vergaan 

Schrijf daarom geen woorden

Woorden die je niet echt meent

Je kan dan beter maar zwijgen

Zo kan je respect voor jezelf krijgen

Zeg liever met gebaren

Hoeveel je om iemand geeft

Dat blijft veel langer leven

Dan ongemeende woorden opgeschreven


U vindt ook een powerpoint "Woorden"
op mijn blogje ROSIES
https://blog.seniorennet.be/rosies

 Een glimlach kost niets
maar heeft zeer grote waarde
 

Niemand is zo arm
Dat hij ze niet geven kan

Ze duurt maar een ogenblik 
Maar haar gedachte
Kan  soms een mensenleven duren

Een glimlach geeft rust in vermoeidheid 
Troost in droefheid, sterkte in zwakheid

Niettemin, je kunt een glimlach niet kopen
Niet lenen, niet stelen, want ze heeft slechts waarde
Op het ogenblik dat ze gegeven wordt
 

En wanneer je ooit iemand ontmoet

Die je de glimlach niet geeft 

Die je denkt te verdienen
Wees edelmoedig en geef hem de jouwe

Want niemand heeft zozeer een glimlach nodig
Dan diegene, die er een ander geen geven kan

(auteur onbekend)
Wannes - © foto Klaproosje1

Blijf geloven in een toekomst
Ook al lijkt de kans maar klein
Blijf geloven in een wereld
Die jouw wereld ook kan zijn

Blijf geloven in het leven

In je denken en je doen

Blijf geloven in oprechtheid

En in normen van fatsoen

Blijf geloven in vrede

En een simpel kort gebed

Blijf geloven in de mens

Die  zich ervoor heeft ingezet

Blijf geloven in het wonder

Dat jouw angsten overwint

Blijf geloven in de onschuld

En de glimlach van een kind

Blijf geloven dat een ander

Ook voor jou wat over heeft

Blijf geloven in de liefde

Alle dagen dat je leeft

Blijf geloven in de waarde

En het doel van je bestaan

Blijf geloven dat de mensen

Eenmaal samen zullen gaan.

(auteur onbekend)
(Wannes - ©foto Klaproosje1)

Kan jij mij vertellen
hoe het aan de andere kant
van de regenboog zou zijn.

Zouden daar bloemen bloeien
vlinders vliegen, bijtjes honing maken
vogeltjes hun liedje fluiten
zouden we er ook kunnen dromen

Vinden we daar watervallen
kronkelende beekjes
mals groen gras
koetjes en kalfjes.

Kunnen we daar alles vergeten
Al was het maar om even
het gevoel te hebben
van leven.

© Elsa Duprez
dank je wel Elsa voor het toesturen van dit gedicht
en dat ik het van jou mag plaatsen.

Van alle vrienden die ik heb ontmoet
Die ik ooit heb ontmoet,
Ben jij degene
Met de warmste gloed,

En als ik sterf
Voordat jij dat doet,
Dan vlieg ik naar de hemel
En bewaak jou goed

Dan laat ik engelen
Tot jouw nederdalen
En vliegen ze naar je toe
Om je dingen te verhalen

Om mijn vriendschap
voor jou te bewijzen
Want ik ben blij
… met een vriend zoals jij

Gedicht voor mij geschreven door
© Martin Bisschop

  
In deze dagen rond
Allerheiligen en Allerzielen,
denken wij  "extra" aan al onze
geliefden die we moeten missen. 

Wij gedenken onze oudste zoon Geert*,
mijn papa en mama, en mijn schoonvader

Heel veel mensen hebben het dezer dagen
dan ook bijzonder moeilijk 
bij het verwerken van dit verlies.
 
November is niet alleen de maand waarin 
onze dierbaren "extra" herdacht worden,
maar is bij ons ook de maand van het heengaan
van onze oudste zoon Geert*, dus...dubbel zwaar.

Daarom
doet het zo goed dat er mensen naast je staan
die je begrijpen en je steunen.
Mensen die aanvoelen dat het nu effe wat
minder gaat en een luisterend oor voor je zijn.





Speciaal voor hen :

Je kunt alle stormen doorstaan en trotseren

als er vrienden naast je staan,

ook al kunnen die niets meer doen

dan een woord zeggen , naar je luisteren

of een hand uitsteken.

Vrienden in je leven 

Zij, zijn de troost in elke nood

Dank u om een vriend(in ) te zijn!

Menslief,

Ik hou van je